dinsdag 24 januari 2012

620 VLAAMS PATRIOTISME IS ONZE NAAM





Aperitiefhapje op bedje van Patriotisme

o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Vlaams nationalisme wordt Vlaams patriottisme
Wednesday, 14 December 2011 14:17 Jaak Peeters
Overgenomen bij blog < http://www.doorstroming.net/
-o-o-o-o-o-o-o-
Het Vlaams nationalisme is bezig van natuur te veranderen. Het evolueert in snel tempo van een verdedigend Vlaams nationalisme naar een zelfbewust Vlaams patriottisme.
Het verschil tussen beide is, dat in het Vlaams nationalisme de verdediging van de eigen identiteit centraal staat. In het Vlaams patriottisme – zoals in elk patriottisme – wordt die identiteit als iets gewoons aangenomen en wordt de verdere structurering van de samenleving mede op de vanzelfsprekende aanwezigheid van de betrokken nationale identiteit ontwikkeld.
Soms hoor je zeggen: het Vlaamse nationalisme is klaaglijk, het is kaakslagflamingantisme. Ten bewijze daarvan voert men de Vlaamse opwinding met betrekking tot Brussel-Halle-Vilvoorde op - of dergelijke dossiers.
Die mensen vergissen zich.
De massa van de politieke spanning kan namelijk niet langer in hoofdzaak op het continuüm ‘defensief-offensief’ worden gesitueerd. De politieke spanning in Vlaanderen bevindt zich steeds meer rond het nemen van de beslissingen die aan de orde zijn in elke normale democratie die op de vanzelfsprekende aanvaarding van de nationale identiteit berust.
Het proces van verschuiving naar dat laatste zien we zich nu onder onze ogen voltrekken.
We constateren dat de Vlaamse minister van Begroting voor ‘zijn’ parlement uitleg moet komen geven over een financiële manipulatie, die hij hoogstwaarschijnlijk ter goeder trouw heeft gedaan, maar waar sommigen uit dat parlement zich niet voldoende bij betrokken voelen. Het gaat om Vlaams geld, een actie van een Vlaamse regering, ter redding van een holding in Vlaanderen. Overleg werd gepleegd met net-niet buitenlandse collega-regeringen, de Belgische regering werd niet bij de zaak betrokken en het dossier werd ‘in alle droogte’ door uitsluitend de Vlaamse instellingen afgehandeld. Precies zoals zou gebeuren indien Vlaanderen een soevereine staat zou zijn geweest.
Dit is een voorbeeld van een samenleving die voluit bezig is haar eigen democratische legitimiteit te beleven. Ze doet dat op grond van een vanzelfsprekende ‘vlaamsheid’. De kritiek die de Vlaamse begrotingsminister te verteren krijgt handelt niet over het Vlaamse aspect van de hele zaak, maar over de democratische correctheid van het regeringsoptreden. Waarmee diezelfde regering meteen ingeschreven wordt op de lijsten van de regeringen die volgens democratische staatsprincipes (willen) handelen.
Om het sociologisch te zeggen: er is een vanzelfsprekende aanname dat, althans voor een belangrijk deel van het maatschappelijke leven, de Vlaamse nationale identiteit de centrale basis vormt van het politieke gebeuren.
Bart Dewever en zijn NVA hebben, naar men zegt, de ‘grondstroom’ die in Vlaanderen leeft te pakken gekregen. Dat zal wel wezen, maar het essentiële lijkt toch dat tot die grondstroom steeds meer behoort dat een dominant gedeelte van de bevolking het Vlaams zijn niet alleen aanvaardt, maar kennelijk bereid is dat tot centrum van (een deel van) zijn politiek handelen te nemen of te laten zijn.
Dat is een fundamenteel andere toestand dan, laten we zeggen, twintig jaar geleden.
Niet dat in die jaren het Vlaamse element niet aan de orde kwam. Mensen als Jos de Saeger hebben de verdienste dat ze ‘Vlaanderen’ naar het gebeuren in Brussel hebben gehaald. Maar Vlaanderen bleef altijd iets perifeers. Het centrum was België en de Belgische identiteit. Het Vlaamse: dat kwam er nog eens bovenop, doch als aanvulling of zelfs eventueel ter benadrukking van de Belgische identiteit, maar altijd perifeer.
Periferie en centrum zijn dus van positie verwisseld, en dat is de kern van het aanvoelen van NVA.
Het probleem van de traditionele partijen is dat ze niet of onvoldoende bij machte zijn om deze mentale ‘switch’ ook te maken. Hoewel ze taalkundig en organisatorisch los staan van hun Franstalige zusterpartijen, zijn ze mentaal nog steeds met hen verbonden. Ze redeneren nog steeds als liberale, socialistische of christelijke families, en zodoende houden ze vast aan de Belgische identiteit als centrum, zoals die altijd al was.
NVA heeft geen Franstalige zusterpartij en kan zich dus makkelijker richten naar de Vlaamse identiteit als kernpunt van de overkoepelende nationale identiteit. En zo is het niet toevallig dat diverse maatregelen ter inburgering van nieuwkomers in de kringen van NVA hun oorsprong vinden: voor NVA gaat het om de burger van de Vlaamse staat.
De opeenvolgende hoge scores voor NVA in opiniepeilingen hebben uiteraard te maken hebben met een diep, maatschappelijk ongenoegen over de gang van zaken in den lande. Maar dat diep maatschappelijk ongenoegen vindt een deel van zijn wortels ook in de steeds groeiende vanzelfsprekendheid waarmee de modale Vlaming zich tenminste òòk Vlaming voelt. Men hoort het elke dag: “ die Walen..!”- onderverstaan: “en wij, Vlamingen”. Die wederzijdse affirmatie lijkt een vast politiek feit te zijn geworden.
Precies op dat punt slaagt NVA er tot nog toe in de koppeling te maken tussen vlaamsnationale besognes en het politiek en maatschappelijk optreden in de ‘normale’ staat. De traditionele partijen slagen hierin niet en dat zou wel eens de echte basis kunnen zijn van het wantrouwen dat bij velen tegenover hen heerst. Om het simpel te zeggen: de traditionele partijen groeien mentaal en existentieel weg van de modale Vlaming.
Hiermee belichaamt NVA dus het nieuwe Vlaamse patriottisme, dat niets anders is dan het uitbouwen van de maatschappij in Vlaanderen op de grondslag van een vanzelfsprekende Vlaamse identiteit. En daar schuilt ook het probleem van het Vlaams Belang, dat er namelijk niet in slaagt de stap naar het patriottisme te zetten.
Oh ja: er moet ook nog verdedigd worden. De kwestie Brussel-Halle-Vilwoorde, bijvoorbeeld. Maar ook daar priemt een heel andere dimensie doorheen de kieren. Als artikel 4 van de Belgische grondwet het grondgebied van deze staat in vier taalgebieden indeelt, dan zou iedere normale burger dat moeten weten. Men moet zijn grondwet kennen. Meer nog: iedere burger moet die grondwet ook nog toepassen en, in voorkomend geval, doén toepassen. Dat heeft steeds minder met flamingantisme te maken, maar alles met goed burgerschap. Wie tegenover Franstalige extremisten toegeeflijkheid in de toepassing van die wetten en ipso facto van de grondwet aanvaardt, ondergraaft zélf de democratische rechtstaat. Precies dat ondermijnt de geloofwaardigheid van de traditionele partijen, want de Vlaams geworden burger neemt niet langer dat de wetten die rondom de Vlaamse identiteit zijn gebouwd, van mindere signatuur zouden zijn en dus aan het heil van het Belgisch centrum mogen opgeofferd worden.
De houding van NVA in deze kwestie verschijnt bijgevolg niet langer meer (alleen) als een flamingantische eisenbundel, maar is steeds meer een uiting van het streven naar de goed functionerende rechtstaat.
Een Vlaamse rechtstaat.
Ook hier verschijnt dus de patriottische dimensie.
Ja: het Vlaamse nationalisme verandert van natuur.
Het wordt Vlaams patriottisme.

-------------------
Diagonaal herlezen
Wat lezen we hier een boel mooie zaken! Is helemaal politiek-correct, want de schrijver is bestuurslid bij de N-VU nadat hij jaren geleden om welke reden dan ook, de deur achter zich heeft toe geklapt bij het Vlaams Blok. De man heeft dus zijn verdienste.
Moet het nog gezegd, dat hier op deze blog tot na de verkiezingen van 14 oktober 2012 geen woorden meer aan vuil gemaakt worden wie nu de goede, de betere of de beste Vlaming is : de Nieuwe VU-er met een bijgesteld soepel Tjeefachtig programma inzake ‘kom d’er in : we zijn rijk genoeg om niet alleen Wallonië te onderhouden maar ook daarbij de halve wereld. Stoere taal! Wij zijn niet lijk die van het Vlaams Belang, met hun ‘Alles voor Ikke en de rest mag stikke’ : wij zullen, eenmaal we de Vlamingen allemaal aan de bedelstaf hebben geholpen, wel voort geholpen worden door onze Linxe Syndicale Leiders die de mond vol hebben met ‘solidarité’.
Terzake is het misschien wel interessant om zo ‘’n 60-70 jaar terug te denken. Om dezelfde armoede te zien die ons nu weer staat te wachten. Onze grootouders, en zelfs onze eigen ouders trokken naar den vreemde ver van huis om tegen een hongerloon hun grote gezinnen te kunnen onderhouden. Als kind had ik 16 nonkels en tantes, acht van vaders- en acht van moederskant. Dat moet zowat bij de 100 neefjes en nichtjes zijn geweest! En ja, we hadden geluk : met onze kaart van Kroostrijk Gezin kregen we 50% vermindering op het Spoor. Maar we alleen in 3de klas, op houten baken….
Ion Vlaanderen waren er veel handen (en monden) teveel. Maar de Brusselse en Waalse kapitalisten vertikten het om te investeren in Vlaanderen. We moesten wachten op het vertrouwen van de Amerikanen na WO II tot onze werkkracht ontdekt werd en er werk en dus welstand in eigen streek kwam.
Moet het gezegd, dat die welstand een teer plantje is? En dat De PS niet zal rusten tot alle levensnoodzakelijke zuurstof uit de lucht weggezogen is?
Mag ik de attente lezer dus verrassen met een Koninklijke Tafelschikking in Laeken, voor de gelegenheid en om de eetlust (of wraakzucht?) aan te scherpen, overgenomen heb bij http://www.bloggen.be/roeland/

618 OVER HONGARIJE WORDT VOORGESCHREVEN TE LIEGEN



-------------------
Vraag : Wat hebben Hollanders toch, dat wij, Vlamingen, niet hebben?
Antwoord : zij hebben een gild’ penneridders die bij ons nooit bestaan heeft of eeuwen geleden al uitgestorven is : de schrijvers naar waarheid , een uiterst zeldzame soort journalisten. Enfin, niet om U subiet een abonnement aan te smeren, maar toch! Af en toe eens langsgaan bij http://www.katholieknieuwsblad.nl/ : het zou geen kwaad kunnen. Integendeel : c’est bon pour le moral…..
Kijk, dat is een ander ideetje voor vandaag : vooraleer verder te lezen open eerst op YouTube ‘C’est bon pour le moral’ : U gaat daarna lichtvoetig dansend doorheen het ganse artikel hieronder! Meer nog, U zou misschien zoals ik, beginnen wensen dat Hongarije in Vlaanderen lag!
O Ja! Hou in het achterhoofd het tegen de Hongaarse Grondwet gericht molenwiekend Liegebeest in het Euro-Parlement, en Uw dag kan niet meer stuk! Tiens, tiens! Mag de EU zich zomaar moeien met het binnenlands bestuur van een andere Europees land? Enne, voor de nachtrust van onze kindjes : als die man in beeld komt, liefst met een zwart balkje voor beide ogen, en met een bord omgehangen waarop staat :’Kan de Gezondheid schaden’ – ‘Voorbehouden voor volwassenen boven de 18 jaar’.
----------------------
Kritiek op Hongarije is zwaar bevooroordeeld'
20-01-2012 - Mariska Orbán de Haas en Christiaan Orbán - De Volkskrant
-----------------
De Hongaarse regering krijgt zoveel kritiek omdat zij christelijk-conservatief is. Dat stellen Mariska Orbán de Haas, hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad, en psychiater Christiaan Orbán.
Hongaarse pers wordt ondanks forse kritiek op Orbán niet gemuilkorfd Europese politici en journalisten verwijten de Hongaarse premier 'Victator' Orbán dat hij zijn eigen Orbánistan aan het maken is: een land waar iedereen (rechters, bankiers, journalisten) doet en denkt zoals hij. Maar wie de nieuwe Hongaarse grondwet goed leest en het Hongaarse nieuws objectief volgt, kan maar één ding concluderen: Orbán is goed voor zijn volk, dat nog steeds terecht massaal achter hem staat.
Dat Europarlementariërs als Sophie in 't Veld (D66) een onderzoek naar Orbán willen instellen om hem vervolgens op het Europese strafbankje te zetten, druist in tegen alle democratische gedachten. Sterker nog: doordat de sterke bankenlobby's de drijvende kracht achter de hysterische kritiek van deze politici zijn, dreigt Hongarije te vervallen van een democratie in een plutocratie; een land waar niet het volk, maar het grote geld heerser is.
Europa is de laatste jaren een bolwerk geworden van links-liberalisme. Politici hebben de overtuiging dat geloof geen invloed mag uitoefenen op de maatschappij. Individualisme en consumentisme zijn belangrijker geworden dan traditionele waarden. Binnen de EU is Hongarije met het aantreden van de christelijk-conservatieve regering-Orbán een tegengestelde weg ingeslagen. Zo verwijst de nieuwe grondwet, die op 1 januari 2012 in werking trad en de oude Sovjetgrondwet uit 1949 vervangt, in de inleiding naar God. Ook staat in de grondwet dat het gezin, bestaande uit man en vrouw, de hoeksteen van de samenleving is. En er is vastgelegd dat het kind vanaf de conceptie beschermd dient te worden.
Dit conservatieve gedachtegoed staat haaks op de ideeën van progressieve partijen als D66. Maar dat mag natuurlijk geen reden zijn hier zo fel op te reageren. Want dat waren precies de politieke opvattingen die in het verkiezingsprogramma van Orbáns partij stonden, waar het Hongaarse volk massaal op stemde.
Maar is Orbán een dictator? Wat heeft hij in anderhalf jaar tijd gedaan dat zo antidemocratisch is? Het begon met de commotie rond de nieuwe mediawet. Hiermee zouden journalisten alleen nog positief over Orbáns regering mogen publiceren, was de angst van Europa. Alle ophef bleek voor niets: enkel erotisch beeldmateriaal voor kinderbedtijd werd van de buis gehaald. De pers is een jaar later nog even pluriform; de linkse media voeren nog steeds een hetze tegen de huidige regering. Viktor Orbán werd door verschillende (linkse) kranten- en tv-journalisten voor nazi en fascist uitgemaakt zonder dat ze gemuilkorfd of vervolgd werden.
Daarna kwam tumult over het pensioneren van rechters ouder dan 62 jaar. Onder de 60-plussers zijn veel rechters te vinden die zich sterk gecompromitteerd hebben met de communistische dictatuur van voor 1990. Hun uitspraken zijn opvallend mild voor hun (communistische) kameraden die verdacht worden van corruptie, fraude of afpersing. Met deze maatregel zou het rechtssysteem juist onafhankelijker worden dan het nu is.
En hoe controversieel is de nieuw aangenomen bankwet? De regering wil de Hongaarse Autoriteit Financiële Markten met de Hongaarse Nationale Bank laten fuseren: een plan van de vorige regering-Gyurcsány, uit 2006. Waar bleven toen de massale protesten uit Europa?
Verder kan de politiek meer invloed uitoefenen, doordat de premier een van de drie onderdirecteuren van de Hongaarse Nationale Bank kan aanwijzen. Die invloed denkt Orbán nodig te hebben, omdat de centrale bank vaak tegenwerkt: als de regering investeringen wil stimuleren om de economische crisis te boven te komen, laat de Hongaarse Nationale Bank de rente stijgen, wat juist remmend werkt op economische groei. Op deze maatregel heeft Europa grote kritiek: opvallend is dat de vorige Hongaarse regering-Gyurcsány zelf de directeur en alle onderdirecteuren van de Hongaarse Nationale Bank heeft aangesteld. Toen zweeg Europa.
Nu zwijgt Europa niet; zelfs Amerika bemoeit zich ermee. Hillary Clinton blijkt achter een links-liberale lobbyorganisatie te staan die de Hongaarse ex-premier op het schild probeert te hijsen: de man die in 2010 een daverende verkiezingsnederlaag leed en wiens ex-communistische partij in de peilingen niet boven de 10 procent scoort. Dit alles omdat Orbán de kosten van de economische crisis deels laat compenseren door de veroorzakers hiervan: multinationals en de internationale bankwereld.
Ondanks deze economische crisis, die electoraal nooit goed is voor de regering, en commotie uit het buitenland, doet Orbáns partij Fidesz het prima in de peilingen. Na anderhalf jaar regeren zouden ze nog steeds een ruime meerderheid krijgen. Waarom schrijven Europese media dan zo negatief over het beleid van Orbán? Vorige week gaven West-Europese journalisten, onder andere van het Franse TV5, ruiterlijk toe dat ze hun informatie louter verkregen van rabiate Orbánhaters als schrijver György Konrád en zelf geen letter van de nieuwe grondwet hadden gelezen.
Toen de Hongaarse ambassadeur aan Nederlandse media uitleg gaf over de nieuwe grondwet, kwam enkel het Katholiek Nieuwsblad opdraven. Terwijl in vrijwel alle Nederlandse artikelen over de Hongaarse nieuwe grondwet grote feitelijke onjuistheden staan. Zou dat een kwestie van journalistieke luiheid zijn of zijn journalisten extra kritisch als een politicus christelijk-conservatief is?
MARISKA ORBÁN de HAASis hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad. CHRISTIAAN ORBÁN is psychiater en een in Nederland geboren Hongaar. (Geen familie van Viktor Orbán).
-------------------
Diagonaal herlezen
Mij is het ondertussen duidelijk geworden waarom wij inderdaad beter de EU de EU-SSR zouden noemen!
O, en over Verafstoodt : nog een andere impressie om de man degelijk te portreteren.
Koen Meulenaere is de gevreesde satiricus van Knack.
Hongarije en Europa
woensdag 18 januari 2012 om 05u50
Het Joenk gaat Hongarije uit de Europese Unie gooien.
Vanwege het schenden van democratische rechten door de regering van Viktor Orban. Dit lovenswaardige initiatief dient toch een weinig genuanceerd te worden.

Zo zou de Hongaarse premier de kieskringen hebben hervormd ten bate van zijn eigen partij. Maar heeft hij provinciale kieskringen ingevoerd, tegen een uitdrukkelijke waarschuwing van zijn Raad van State in, heeft hij zijn land daarmee in een uitzichtloze institutionele crisis gestort, en heeft hij zelfs een arrest van zijn Grondwettelijk Hof aan zijn laars gelapt?

De Hongaarse premier zou geprobeerd hebben de rechterlijke macht te manipuleren. Maar heeft hij in het parlement opgeroepen om een totaal onschuldige allochtone moslim te laten opsluiten, en is dat nadien ook effectief gebeurd? Hij heeft gepoogd de Hongaarse Nationale Bank onder controle te krijgen. Maar heeft hij een uiterst bekwame gouverneur én diens al even bekwame opvolgster brutaal aan de kant gezet en vervangen door eerst een vazal van zijn coalitiepartner en daarna door zijn bloedeigen kabinetschef? Welnee, zo gek loopt het in Hongarije ook weer niet.

De premier zou de reserves van de Nationale Bank hebben gebruikt om de gaten in zijn budget te dichten. Maar heeft hij daartoe overheidsgebouwen van het Hongaarse volk verkocht of pensioenfondsen overgenomen die nog dertig jaar als een molensteen om de hals van elke volgende regering zullen hangen? Betaalt de stad voor de restauratie van zijn privéwoning? Heeft hij al enkele intieme vriendinnen in de Senaat geloodst? Heeft hij massamoordenaars omhelsd? Heeft hij 2 miljoen forint gestolen van een hulpvaardige partijgenoot? Heeft hij zijn verstandigste politieke kompaan met een mes in de rug afgezet als voorzitter?

Neen, telkens neen. Maar, de Hongaarse premier tast wel de persvrijheid aan, betoogt een nu oprecht verontwaardigd Joenk. Zou hij ook een gelegenheidscolumnist van een kwaliteitskrant hebben doen afdanken, met de steun van een slapjanus van een hoofdredacteur? Zou hij geprobeerd hebben om diezelfde man ook in zijn andere job te doen ontslaan? Zou de Hongaarse premier ook politieke commentatoren die nadien in hun kranten ongegeneerd zijn lof zingen in zijn buitenverblijf uitnodigen?

De Hongaarse premier zou Romazigeuners afdreigen. Maar heeft hij ze al het land laten uitzetten naar Slovakije, of is hij al veroordeeld door het Europees Hof van de Rechten van de Mens?

Koen Meulenaere
------------------
Ikzelf zou hieraan toevoegen : heeft Premier Viktor Orban al een politieke tegenstander door een bevriend Rechter op basis van bijeengeschraapte verkiezingfolders doen veroordelen? Ook nadat diverse andere, lagere instanties, de vrijspraak hadden bevolen? Was die bevriende Rechter geen Loge- en partijgenoot van dat Joenk in dezelfde Bloedrode Stad Gent? Tijd om die ‘rechtsgang’ (ik bedoel die kruisweg) uit 2004 voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te brengen! Ik kan mezelf bijna niet bedwingen als ik er aan denk hoe Nigel Farage van de partij zou zijn! De man wiens ‘counrry was falling into pieces’ door de mangel gehaald van de ene kant door Nigel Farage, en na de onderbreking voor de lunch, aan de andere kant door Viktor Orban.Terwijl buiten aan de deur, het stoffelijk overschot van dat Joenk opgevangen wordt oor de BBI…

619 GRANDS TRAVAUX INUTILES EN JACHT OP SCHULDIGEN



Zie Routeplanner Zeebrugge-Oostkamp A10/E40
En E40 Oostkamp-Jabbeke E40 naar Duinkerke
-------------------------
De afbeelding hierboven toont een van de af te breken ‘spookbruggen’, d.i. een compleet afgewerkt stukje autostrade van ’n paar 100 meter (de rest, naar schatting zo’n 20 Km is er nooit gekomen) over de spoorlijn Brussel-Oostende. We schrijven 1976, de haven van Zeebrugge is eindelijk in volle expansie en in Wallonia worden er nutteloze scheepsliften (Strépy) gebouwd, en hellende vlakken (Ronquières); er worden kilometers autostrade aangelegd waar na bijna 30 jaar nog altijd haast geen kat voorbij komt…..
Maar in Varsenare in 1975-76 protesteren… de boeren, met op kop de geitenwollensokkendragers, en Guy Mathot (PS), die van ‘de Staatsschuld is vanzelf gekomen en zal dus ook wel vanzelf weggaan’, verordonneert een jaar later : stop de werken : die snelweg tussen Zeebrugge en het autowegen-kruispunt in Jabbeke is niet nodig : de E40/A10 naar Gent/Brussel en de A10/E40 naar Duinkerke. De haven van Zeebrugge en de rest van Vlaanderen kan er naar fluiten.
En wat doen de Vlamingen? Ze knikken en zwijgen! Ach ja : Antwerpen en Brussel, waar de harde kleppers huizen die het verschil hadden kunnen maken : wat zijn die bekommerd om de Westhoek, waart ze Varsenare niet eens weten liggen…. Brussel heeft wel andere katjes te geselen, en Antwerpen…. Tja, Antwerpen : waarom zou Antwerpen een concurrent willen helpen om die zuurstof te geven? Antwerpen is overwegend rood gekleurd en Roden handelen altijd ‘Eigen Zak Eerst’….
Laat mij dus het vraagstuk tot zijn eenvoudigste vorm terugbrengen. Bij de afbraak van de spookbruggen spreekt men altijd van de snelweg-verbinding Zeebrugge/Jabbeke, die er dus nooit is gekomen. Wij weten allemaal dat we ons moeten verhelpen met Zeebrugge/Oostkamp via de zo gezegde ‘Expressweg’ rond Brugge.
U kent die dodenweg wel, onder de suggestieve maar mislukte benaming ‘Groene Golf’…..
Wie dus die ‘Expressweg’ regelmatig gebruikt, weet dat die verre van ‘express’ is, niettegenstaande voortdurende onder-tunnellingwerken die al jaren bezig zijn. Het lijkt wel alsof onze twee zeehavens de facto elkaar beconcurreren in het instandhouden van de slechtste verbindingen met hun hinterland, want noch in Brugge noch in Antwerpen wordt er ge-Lange Wapperd!
Ik laat U nu eerst genieten van de proza rond de afbraakwerken van ’t Crevitske en kom hierop op ’t einde terug. Goede reis. Maar overloop toch nog maar eens goed de afbeelding hierboven : zo ziet U dat in Vlaanderen ’t geld op onze rug groeit!
o-o-o-o-o-o-o-o

Spookbrug in Varsenare wordt afgebroken
VARSENARE - Vlaams Minister voor Openbare Werken Hilde Crevits heeft zaterdagochtend het startsein gegeven voor de afbraak van de spookbrug in Varsenare, deelgemeente van Jabbeke. De brug werd in 1976 gebouwd, maar nooit in gebruik genomen
De tweede spookbrug van Varsenare wordt in twee dagen afgebroken. De eerste spookbrug ging reeds op 17 oktober vorig jaar tegen de vlakte.
De bruggen werden in 1976 gebouwd om de snelweg A18 in Jabbeke met de haven van Zeebrugge te verbinden. Zo ver is het echter nooit gekomen. Toenmalig minister Guy Mathot voerde het plan af en de bruggen bleven vele jaren doelloos staan.
Het is de bedoeling dat de aannemer tijdens dit weekend de werken volledig kan afwerken. Omwille van de afbraak ligt het treinverkeer tussen Brugge en Oostende stil tot maandagochtend 3.30 uur. De NMBS zet vervangende bussen in voor de reizigers.
Het terrein waarop de brug staat wordt omgevormd tot een rietmoeras.
Bron DS
-------------------
Diagonaal herlezen
Dit zijn dus de feiten. In Zeebrugge en hinterland : geen tewerkstelling, geen nijverheid, geen welstand, maar een nieuw nog aan te leggen moerasgebied. Goed voor de wilde ganzen : de boeren zullen nu wel content zijn, als ’s winters hun zaaigraan, in plaats van op te komen, verdwenen is in de hongerige vogelmagen….Verboden die af te schieten : de milieujongens eisen hun bescherming!
Onze voorouders hebben gevochten om land te winnen op de zee : wij zijn de generatie die het omgekeerde doet. Het geld groeit immers (systeem Mathot) op onze rug.
Ja natuurlijk, de Heren Mathot (PS) Vader (overleden) en Zoon zijn beruchte en veroordeelde criminelen : voor schadevergoeding zullen die wel niet meer in aanmerking komen. En André Cools (PS), de hoofdschuldige, die is vermoord! Maar wat van hun Vlaamse generatie-genoten : Vader & Zoon Eyskens; Wilfried Martens, Willy Claes, Willy Declercq, en al de rest? Zoveel bomen zijn er toch niet nodig om de nog levenden op te knopen? Nadat van iedereen, de levenden en de doden, vanzelfsprekend, de nodige schadevergoeding werd bekomen.
In de onzalige repressie-tijden werden er, voor veel minder toegebrachte ‘schade aan het Vaderland’ vele tientallen Vlamingen voor het vuurpeloton gebracht. Dat was toen de oorlog al lang gedaan was en er dus geen sprake meer kon zijn van ‘hulp aan de vijand’. Maar in afwachting dat men ze kon bijeendrijven in een ‘schutkring’ werden ze ge-executeerd of minstens monddood gemaakt door broodroof.
Is het da zo moeilijk te verstaan, dat ons bloed kookt als dat dom Crevitske, opgetut als een babbelwater klaterend kabotseke, staat te glunderen dat de operatie ‘spookbruggen ruiimen’ zal geklaard worden met slechts een kleine 500.000 Euro aan kosten? Nota bene niet uit de Federale Kas meer uit de eigen Vlaamse kas?! Mathot Vader in de hel moet zich op de dijen kletsen van plezier!
Komt daarbij, dat de V°RT dan een reportage uitzendt, waarbij een trucker met klare kop en rake tong voor de camera’s vaststelt, dat de weinige jobs in de haventrafiek zijn ingepikt door Oost Europeanen, die 30% minder kosten….Allemaal goed en wel, zei de man, met de Europese eenmaking, maar door deze aanpak zijn wij wel ons werk kwijt. Tenzij wij akkoord gaan om tot 800 Euro per week minder te verdienen. 800 Euro, zei de man : dat is een heel pak geld….
Goed zo, maat, dacht ik : daar bovenop gaan de syndicaten nu op 30 januari heel het land ‘plat leggen’. Als protest (ik denk eerder als aanmoediging) tegen de Vlinderregering. Die kan dat dus goed gebruiken om aan François Hollande on Frankrijk, aan heel de wereld maar vooral aan Frau Merkel te bewijzen dat het socialisme in Europa aan een hernieuwde lente bezig is….Eens te meer staat het glorierijke Wallonië aan de wieg van de Beschaving zowel in Klein België als in Gross Belgien…



maandag 23 januari 2012

617 ISLAMOFOOB? NEE BEGOT !! SCHRIK !!!



De ratel : de Mata Moro (*)

Van onze dagen…
--------------------

Nu op alle gebied de begrippen die we van onze voorouders hebben, zoveel mogelijk uitgehold zijn, kan men beginnen met de nieuwe vulling. Angst, vrees, afschuw, schrik voor iets of voor iemand, is fobie geworden.

Zelfmoord is zelfdoding geworden : klinkt gezelliger voor de dader en minder affreus voor de nabestaanden, maar heeft wel hetzelfde effect : een vergrijp tegen het leven, tegen de menselijke natuur. Wat meer is, als bij dergelijke ‘doding’ de hulp van derden wordt ingeroepen, is het zelfs geen ‘zelfdoding’ meer, zeker geen moord met voorbedachte rade en in koelen bloede, maar wettelijk aangeprezen euthanasie. Als zoiets op grote schaal gebeurt, verandert dat wel even van naam, het wordt dan ‘Holocaust’ genoemd. Wat niet het geval zou geweest zijn, moest de oorlog anders, in het voordeel der Duitse socialisten, zijn afgelopen. Maar weeral : het begin van de eeuwigheid blijft hetzelfde….Stel U dat ‘Gedachtenisprentje’ maar voor : de geliefde voorbeeldige Mr X of Mme Y, op ../.. ‘uit het leven gestapt’. Qua voorbeeldfunctie kan dat tellen! Uit het leven stappen, net zo simpel bellen voor de volgende halte, en aan de verkeerde kant van de tram op het voetpad willen stappen, maar op de rijbaan terecht komen….

Enfin, al die nieuw ingevulde begrippen om de waarheid te verdoezelen : dat is wat men ons wil doen geloven. De verschillen worden, om het met een Koninklijk woord te zeggen, een beetje ‘omfloerst’. Zo ook onze collectieve vrees voor de moorddadige Islam : men mag het geen vrees noemen, want dat wijst op gevaar. Een fobie is een ingebeelde vrees : denk aan claustrofobie in een lift. Altijd een ondergrond van belachelijkheid….

Vrees voor de Islam is irrationeel, zegt men. Zie maar : al die attrociteiten gebeuren in verre vreemde landen met een totaal andere cultuur.

Precies! Dat is juist wat ons schrik aanjaagt : door al die vreemdelingen wordt diezelfde cultuur hier mee bij ons geïmporteerd! Zie maar naar de onderdrukking van en/of de minachting voor de vrouw in de samenleving. Zie de ‘eremoorden’. Zie de gedwongen huwelijken. Zie de besnijdenis van jonge kiond-meisjes. Zie het onverdoofd slachten. Zie het erfenisrecht onder de Sharia. Zie de vreselijke moordpartijen tussen Muzelmannen onderling. Zie de steniging van vrouwen, zelfs na verkrachte … Zie, in één woord, de Islam….

Nee, Meneer de Hoernalist : wij zijn geen ‘foben’ maar burgers die zien dat ‘the point of no return’ is overschreden. Onderaan dit ‘stukje’ geef ik dan ook een goede afdoende remedie tegen de Islam : efficiënt en niet eens dodelijk.
-----------------------


Europese islamofoben plannen overkoepelende beweging

Eind maart zullen minstens tien anti-islamitische, extreemrechtse groepen samenkomen in het Deense Aarhus onder leiding van de English Defense League (EDL). De bijeenkomst staat in teken van de oprichting van een overkoepelende Europese islamofobe beweging. Dat melden onder andere de Britse Daily Telegraph, de Deense krant Politiken en het Duitse weekblad Der Spiegel.

De keuze voor Denemarken is niet toevallig: de Deense Volkspartij (DVP) is, met 12,3% van de stemmen in de jongste Deense verkiezingen, éen van de electoraal meest succesvolle antimigrantenpartijen in Europa. Voorts heeft de Deense Defensie Liga naar eigen zeggen haar ledenaantal het voorbije semester met 60 procent kunnen aandikken.

"Het begin van iets groots"
De EDL heeft al eens een "Europese" manifestatie georganiseerd, in 2010 in Amsterdam. Hiermee wouden ze steun geven aan de Nederlandse islamofobe politicus Geert Wilders, die ondertussen afstand heeft genomen van de EDL. Hij wordt op 31 maart dan ook niet verwacht in Aarhus, schrijft de Telegraph.

De Noorse massamoordenaar Anders Behring Breivik onderhield wél goede contacten met de EDL. Stephen Lennon, die drie jaar geleden de groep oprichtte, verwacht niet dat het evenement in Aarhus al potten gaat breken. Het wordt nog niet groots, maar het begin van iets groots, voorspelt de gewezen voetbalhooligan. (belga/lf)
-------------------
Diagonaal herlezen
Remedie van persoonlijke inspiratie om de invasie te stoppen en terug te dringen : een soort hedendaagse Damiaan-Actie. De man Damiaan was niet voor niks de beroemdste Belg van de voorbije eeuw…
Een speciaal overkleed (met bijhorend hoofddeksel volgens de politieke kleur van hun partij) voor ieder die op elk niveau verantwoordelijkheid draagt voor de immigratie + de hen verkleefde media - noem het van mijn part een boerka - dus een overkleed zonder hetwelk zij zich in het openbaar niet mogen vertonen. Zij voeren gelijktijdig de ratel, zoals de melaatsen dat deden in de Middeleeuwen of op Molokaï. Zo kunnen de gezonde burgers zich tegen alle besmetting beschermen.
Betrokkenen kunnen aan deze maatregel ontkomen, door gewoon…uit te wijken naar de cultuurlanden die zij gepromoot hebben. Wij zijn er zeker van, dat als de geldkraan wordt toegedraaid, dit voorbeeld wel navolging zal vinden in die middens.
Het alternatief? Één reusachtige lynchpartij!
Bijkomend voordeel van de ratel en de speciale bovenkledij : impuls voor de textielwereld die al die lakenstof op dergelijk korte termijn moet leveren, en vooral een heropleving van de het ambacht van timmerman, om al die ratels in één keer te mogen aan de man brengen.
Neen, waarde vrienden in Denemarken, vergaderen brengt geen zoden meer aan de dijk. Want de dijken zijn, net als de open grenzen, al lang doorbroken. Ratels helpen wel. Want ze spreken een universele wereldtaal : mijdt de drager! We zouden het geheel zolas U ziet, dus met goed gevolg de Damiaan-actie kunnen noemen!
Zie afbeelding van dergelijke ratel met omschrijving hierboven.

(*) O! U weet niet wat een ‘Mata Moro is? Wist ik ook niet, voor wij in de naburige stad in Toscane AREZZO de jaarlijkse feestelijkheden met volksvermaak zagen. Het orgelpunt van de dag is het steekspel-tornooi met de Middeleeuwse lans door feestelijk uitgedoste ruiters met een ‘Saraceen’, uitgebeeld door een vastgezette pop meet schild op een staander. Ieder van de 4 stadswijken heeft zijn kleur en zijn favoriet en er wordt onder elkaar gestreden op leven en dood. De winnaar krijgt dan de trofee en de titel van ‘Mato Moro’, de ‘Morendoder’. Ik heb dit op deze blog reeds diverse keren omschreven! Als ik daarbij nog zeg, dat de wondermooie film La Vita è Bella in Arezzo op de Piazza Grande is opgenomen, dan is het een fluitje van een cent om met Google Maps daar te gaan rondneuzen…. Voor de omstandige beschrijving van de The Giostra del Saracino :
Zie http://www.seeyouintuscany.com/tuscany_travel_guide/arezzo_area/arezzo/giostra_del_saracino/giostra_del_saracino.html

Pssst
Ben ik nu zeer ongepast bezig? Ik denk het niet. Net als Geert Wilders doe ik niet aan haat zaaien : ik weet niet eens of zo’n zaad te krijgen is in de Wersterse wereld. Ik denk dat dit een overproductie is en beschermd uitvoer-product van de Muzelman-landen. Maar hier op deze blog : geen woord verkeerd over de voorhoede van hun bezettingsleger. Liever blode Jan dan dode Jan! Ik viseer voortaan uitsluitend onze eigen ‘Grote Geesten’ die alles beter weten, en ons met deze fataal ongezonde toestand hebben opgezadeld. Maar zeg eens, als zij erger dan ons te verdelgen zo maar parasieten of de Vlamingen als mestkevers en wilden behandelen(Ecolo bij RTBF, was bedoeld de Nieuwe VU), die zij zo nodig in een schutkring van de verdoofde rest van de bevolking willen afzonderen : wie zijn wij dan om niet met gelijke munt terug te betalen? Dat de term ‘schutkring’ van ’t Fransoos is overgenomen (cordon sanitaire), bewijst voldoende van waar de wind komt…

Kijk, dat men mijn volksgenoten van de Nieuwe VU als parasieten’ bestempelt, kan ik natuurlijk niet goedkeuren. Ik zou zeggen : ’t is een goeie die het zegt! Meneer Nollet van Ecolo zou best tweemaal nadenken voor hij zijn naam weggeeft, de kakschool broekvent!
Maar verdorie, onder ons gezegd en gezwegen, Vlamingen van het eigen kamp, zo lang zij zich noch als mossel noch als vis gedragen, vind ik ook dat er door hen op het Vlaams natiegevoel geparasiteerd wordt. In die zin heeft Nollet gelijk : de Nieuwe VU zijn parasieten, want zij kopen hun succes met vals geld! Art 1 van hun statuten staat voor een zelfstandig Vlaanderen, terwijl zij tot op de huidige dag onverdroten ijveren voor het behoud van België waarin datzelfde Vlaanderen verknecht wordt.
Ik vermoed zelfs, dat de NV-A veel straffer dan een nieuwe VU te zijn op het oog heeft : de voormannen willen de Nieuwe Beaujolais CVP-est arrivé worden! De nieuwe CVP-Staat onder de Driekleur, met een Zwarte Leeuw met rode klauwen en een rode tong : spreken en handelen als doortrapte belgicisten.
Begrijpelijk dat de commotie in de media blijft gaan over een 2 jaar oude mail van Minister Muyters! Stel U voor dat de discussie zou gaan over de belediging van Nollet in Mise au Point….Dan liep heel Opper-Belgie misschien reeds te wapen!
Begrijpt U waarom wij onder het koren moeten blijven zoeken naar kaf? Correctie : er moet naar kaf worden gezocht niet onder het koren, want in een tas koren kruipt het kaf altijd naar boven. En wat is, dank zij die dubbele moraal van de N VU naar boven gekomen in Vlaanderen? Precies! De Volks Unie Nieuwe Stijl! Maar zij zijn aan de winnende hand en wij zouden ons met ons kleine partijtje best wat gedimd houden tot na de verkiezingen. Is het toegelaten daarbij te wijzen naar de Overkant der taalgrens, bij onze tegenstrevers? Die hebben nog geen klein beetje lol met onze onderlinge ruzies!
Stoere eiken worden omver geblazen. Het zwakke riet buigt maar breekt niet!

STOP EENS ‘N BLOKKER BLOGGER IN UW TANK

616 JP RONDAS OVER DE NIEUWE VU ALS PARASIET





’n Parasiet is bijlange geen mestkever!
------------------

'De NV-A is een parasiet'
vrijdag 20 januari 2012 om 16u05
‘De NV-A is een parasiet’, had Jean-Marc Nollet laten optekenen. Niet zomaar als zijn persoonlijke mening, in een vlaag van onbehagen geventileerd in een of ander ‘forum’ van Le Soir of La dernière heure, maar als officiële mededeling, afkomstig van een hooggeplaatst politicus, prominent lid van de Franstalige partij Ecolo, en vicepresident van de Waalse regering. Eindelijk was deze parasiet verdwenen, had hij gezegd.
In juli 2011 had de N-VA immers de opzettelijk met ballast belaste nota van formateur Di Rupo verworpen. Volgens de huidige regeringspartijen is N-VA toen ‘aan de kant gaan staan’, volgens deze partij zelf is ze ‘eraf gereden’. Hoe dit ook zij, Nollet was blij dat de Vlaamse nationalisten niet meer aan tafel zaten, nu pas konden we vooruit, zonder de parasieten.
Mise au Point: de eerste uitzending van het lopende seizoen
Zoals wel vaker gebeurt, wordt een politicus dan het weekend na zo’n straffe uitspraak door een van de politieke praatprogramma’s op TV uitgenodigd om dat nog eens voor de camera te komen herhalen en te becommentariëren. De bekendste ‘Zevende Dag’ van Franstalig België (eveneens op zondagmiddag uitgezonden) is die van de RTBf, en hij heet Mise au Point. Deze titel betekent zoveel als het scherpstellen van microscopen, en bij uitbreiding het bijstellen van meningen. ‘Op punt stellen’ in het Belgisch. De belangrijkste interviewer is Olivier Maroy. Vergeleken bij hem zijn de Deborsu’s flamingantische koorknapen. Dus mocht Jean-Marc Nollet op zondag 28 augustus 2011 het huidige seizoen mee openen. Hij wist wat hem te doen stond, en hij deed het dan ook. Aanwezig waren, naast de vernoemde figuren, ook nog de politici Rik Torfs voor CD&V, en Philippe Moureaux voor de Brusselse PS. Ik nam notities.
Moderator Olivier: U heeft gezegd dat de parasiet verdwenen is?
Jean-Marc (glimlacht): Ja, tegenover de arrogantie en de provocatie van de N-VA stellen wij het respect. Le parasite n’est plus autour de la table. Herhaalt: Le parasite n’est plus autour de la table.
Olivier (wil zijn interlocutor waarschuwen, hij is tenslotte een moderator die de interviewee moet behoeden voor al te boude uitspraken): ‘Le parasite, c’est un nuisible, hein!’ Met andere woorden, ‘u beseft toch dat de parasiet behoort tot de klasse van het ongedierte?’
Jean-Marc: Tout à fait! Mais pour l’avenir du pays, la N-VA est effectivement un nuisible. Als ‘ecologisten’ verwachten wij niets meer van de N-VA.
Dit was een hoogst komisch moment, dat woord ‘ecologisten’ onmiddellijk na ‘nuisible’. Staat er in het programma van Ecolo of Groen iets over parasieten? Beschouwen ze zichzelf als een pesticide partij die het ongedierte zal verwijderen? Die de tuin zal wieden? Waren ze niet tegen het gebruik van pesticiden? Allemaal onbedoeld natuurlijk, Nollet is meestal veel te nijdig om grapjes te maken.
Subiet nadien – het programma moet vooruitgaan – geeft Olivier het woord aan Rik Torfs. Is het zenuwachtigheid of gebrek aan parate Franse taalkennis, wie zal het zeggen, maar in plaats van op te letten en te reageren is Torfs alleen maar in staat te grijnzen bij Nollets bestelde straffe uitspraak. Hij begint een harmonieuze enerzijds-anderzijdsige toekomstvisie op het land te ontvouwen. Dat duurt al snel te lang, tot Philippe Moureaux tussenkomt, enkel en alleen om Torfs praatje te negeren en om wel degelijk in te haken op wat Nollet zojuist durfde te zeggen. Hij weigert mee te gaan in dat soort gescheld. Als een volleerde pince-sans-rire stelt hij dat ‘des nuisibles, il peut y en avoir qui apparaissent à tout moment’ (onder verstaan, bijvoorbeeld Ecolo). Nollet op zijn plaats en op zijn nummer.
Woordveldje
Het is niet voor het eerst dat uit dit vaatje wordt getapt. Een facebookgroep van het FDF noemde in 2009 de Vlaamse pendelaars in Brussel ‘woekerend ongedierte’, ‘la vermine pullulante’. En dan de fameuze mérule-uitspraak van Laurette Onkelinx. In 2007 spoorde ze de Luikse socialisten aan met onder meer de volgende zin: ‘Camarades, le jeu est clair. La mérule flamande est en train de travailler l'Etat fédéral’. ‘La mérule’ is een gevaarlijk soort huiszwam, en Onkelinx maakte bij het uitspreken van dat woord krieuwelende, krioelende bewegingetjes met haar vingers. De Vlamingen hadden weer een woord bijgeleerd, maar dan wel uit hetzelfde woordveld.
Vermine, nuisibles, parasites, mérule: hoe ik het ook draai of keer en verzachtende vertalingen zoek, telkens weer kom ik uit bij ongedierte. In het Duits heet het Ungeziefer, Parasiten, Bazillen, Wanzen, kortom en in één samenvattend woord: Schädlinge, schadelijke beesten. Daartegenover staat de nieuwe gezondmaking (Gesundung), de zuivering (Säuberung), de hygiënische profylaxis, de sociale en politieke hygiëne. In het Duits maakt heel deze terminologie deel uit van het nazi-vocabularium en slaat ze op joden. Volksschädlinge: een gevaar voor de staat – ‘pour l’avenir du pays’, om het nog eens in Nollets woorden te zeggen.
Professionelen
Dit waren mijn bedenkingen bij de eerste uitzending van het huidige seizoen 2011-2012 van Mise au Point, het politieke praatprogramma van de RTBf – van één aflevering dus, en van één woordenwisseling in deze aflevering. Maar het vereist natuurlijk professionelen om gelijk een hele jaargang van dat programma te bekijken en te analyseren. Magda Michielsens en Walter Angioletti zijn daartoe goed geplaatst. Ze zijn qua media- en beeldanalyse niet aan hun proefstuk toe. Beeldvorming van vrouwen en mannen, van ouderen, van werkende vrouwen, van arbeid tout court, onderzoek over de bijdrage van media aan het maatschappelijk klimaat: ze hebben het allemaal onderzocht en het resultaat van hun werk naar voren gebracht onder de vorm niet alleen van wetenschappelijke artikelen, maar ook van ICT-presentaties en applicaties. Beeld over beeld als het ware.
Vlaanderen scherp gesteld
Op een of andere manier heeft dan ook Mise au Point hun aandacht getrokken. Het resultaat van hun werk is te bekijken en te lezen op www.Vlaanderenscherpgesteld.be – waarbij ‘scherp gesteld’ natuurlijk slaat op Mise au Point. Het gaat om een 500-tal fragmenten uit 23 afleveringen (van augustus 2010 tot en met juni 2011) die ondergebracht werden in twaalf collages. De begeleidende teksten zijn noodzakelijk en nuttig.
Er zijn hoofdstukken over de gevolgde aanpak van de studie, over het algemeen beeld dat uit de uitzendingen naar voren komt, over de conclusies die ze getrokken hebben. De collages behandelen rode draden en thematieken zoals – ik kies er nu vijf uit: de N-VA wil geen akkoord (nr 3); suggestieve vragen (nr 4); zij-wij reductie (nr 5); karikaturen (nr 9); de CD&V losweken (nr 10). De commentaren bij deze collages (die elk een 50-tal beeldfragmenten bevatten) helpen de lezer bij de beeldlectuur, zodanig dat hij beter ziet waarnaar hij kijkt, en later beter leert kijken naar wat hij ziet. Deze teksten bevatten de meeste informatie.
Samen acht uur kijk- en leesmateriaal. Ik heb er anderhalve dag aan besteed. In Terzake merkte ik dat Dave Sinardet dat veel rapper kan: aan twee minuten scrollen had hij genoeg om het materiaal onwetenschappelijk te verklaren – daarbij Adhemarke van Nero evenarend: dat is toch wetenschappelijk onverantwoord, teergeliefde vader!
Ecoeurant
Het resultaat is adembenemend. De alerte toon van de alarmfase bij moderator Olivier Maroy (stijl: l’heure est grave, denk aan het nep-nieuwsprogramma Bye-bye Belgium); het lawaai en het geschreeuw, met de artificiële colères van Nollet en Onkelinx; de niet aflatende onderbrekingen, de uitlach-televisie en de onderbuikverwijzingen; de verdachtmakingen en de vooringenomenheid; de dramatiek, de pathetiek en het melodrama; het venijn en tenslotte de haat: dit is alles zo massief aanwezig dat het geheel niet anders kan omschreven worden dan als dégoutant en écoeurant. Hier wordt niks ‘mis au point’, hier worden geen meningen bijgesteld. Hier worden slechts vooroordelen bevestigd, en het materiaal is er om dat aan te tonen.
Vandaar dat Magda Michielsens de lezer/kijker vraagt om de magie van de herhaling op zich in te laten werken. Eeuwige herhaling is immers ook het medium waarvan de redacteuren en de moderatoren zelf van MauP zich bedienen om een jaar lang de twee zelfde boodschappen te verkondigen. Daarover straks meer.
Aangestuurd
Eerst moet ik nog even (maar nadrukkelijk) het punt maken dat dit alles inderdaad aangestuurd wordt door de redactie en door de beide moderatoren . Dit is niet alleen het werk van de geïnviteerde interviewees. Dit is vooral het werk van de RTBf zelf. En dat dit dan weer zo is, valt alleen te verklaren door de diepte van het netwerk (diep tot in de zielen) van een politieke cultuur waarvan wij de volle maat nog niet eens hebben genomen.
Het meest vooringenomen programma op de VRT is koorknapenwerk in vergelijking met wat Mise au Point klaarspeelt. Commentator Dave Sinardet mag zo vaak als hij wil het afgezaagde argument herhalen, dat zulke zaken aan beide kanten van de taalgrens voorkomen: dit is gewoon onwaar. Hij kan dat ook niet aantonen. MauP is uniek. Dit gebeurt niet aan Vlaamse kant. De federale loyauteit is nu eenmaal de lauwe saus waarin bij ons elk communautair conflict gesmoord wordt opgediend. Laat mij de Vlaamse krant of het Vlaamse programma zien die of dat zich dat soort dingen permitteert.
Nuttig en leerzaam
Tegenover de nogal flauwe onderzoeksjournalistiek over de regeringsvorming waarmee we de laatste tijd in de kranten hebben mogen kennis maken, heeft het beeldvormingsonderzoek van Michielsens en Angioletti en passant ook nog eens het voordeel dat het veel beter dan deze onthullingen de Franstalige mentaliteit schetst die de gebeurtenissen het afgelopen jaar heeft gestuurd. Tegenover de anonieme verklaringen in het ietwat laffe stuk in Humo over de onbekwaamheid van N-VA heeft het onderzoek van MauP dan weer het voordeel dat we de moderatoren en de actoren met open vizier zien en horen zeggen wat ze zeggen. Ikzelf heb tenminste de indruk werkelijk iets te hebben geleerd over het hoe en het waarom van het verloop van de onderhandelingen.

Déscotché

Het onderzoek beslaat dus de periode tussen augustus 2010 en juni 2011. De twee boodschappen waarover ik het even had zijn ten eerste, dat de N-VA geen akkoord wil, en ten tweede, dat CD&V van N-VA déscotché, losgeweekt moet worden. Dat was tijdens dat seizoen nog niet gebeurd. In juni 2011 was CD&V dit natuurlijk wel al van plan, maar de definitieve stap is door voorzitter Beke pas na 11 juli 2011 gezet.

Mark Eyskens, Stefan de Clerck, Ludwig Caluwé, en vooral Eric van Rompuy zijn graag geziene gasten. Geregeld verzekeren de meeste CD&V’ers (behalve evident Mark Eyskens) het Franstalige publiek dat ze de N-VA nooit zullen lossen.
De moedigste uitspraken komen van Eric van Rompuy, die eerlijk lijkt te proberen om de Franstaligen een en ander diets te maken over de Vlaamse posities. Hij werpt ze bijvoorbeeld voor de voeten dat ze de band tussen de Vlamingen en de Brusselse Vlamingen proberen te verbreken. Hij waarschuwt ze dat, als dit hun bedoeling is, ze nooit resultaten zullen boeken. Geregeld probeert hij ze aan het verstand te brengen dat meer regionalisme juist bedoeld is om de staat België te vrijwaren en te redden – net zoals dat bij Martens het geval was met diens concept van unionistisch federalisme, en net zoals dat straks het geval zal zijn met het voorlopig nog door de Franstaligen verfoeide confederalisme.
Dat is echter een iets te ingewikkelde redenering voor dit programma. Telkens als Eric van Rompuy dit punt wil maken wordt hij onderbroken en overschreeuwd. Ze begrijpen het niet, en als ze het begrijpen willen ze het niet horen. Het programma dient trouwens niet om iets te begrijpen, maar dat had u al begrepen.

N-VA wil en kan het niet

De tweede boodschap is, dat de N-VA geen akkoord wil (over de verregaande compromisnota van De Wever wordt zedig gezwegen). Wat uit al deze collages en uit het geheel van MauP blijkt is vooral dat juist omgekeerd de Franstaligen geen akkoord met N-VA willen. De eerste stelling (‘N-VA wil geen akkoord’) is vooral een onbeschaamde omkering van de tweede (‘De Franstaligen willen geen akkoord met N-VA’).

In een interessant fragment geeft een van de Happarts toe dat de Franstaligen in 2007 (debacle van Leterme in Hertoginnedal) vooral met de voeten van de Vlamingen hebben gespeeld. Dit, zei hij, was niet voor herhaling vatbaar. En dat is ook bewaarheid gebleken: de Franstaligen hebben 2007 niet helemaal herhaald. Maar ze hadden tegelijkertijd besloten dat ze deze onvermijdelijk geworden toegevingen ook niet aan de N-VA gingen doen, want een deal met N-VA zou op confederalisme uitdraaien. De Franstaligen hebben erop gegokt dat deze tactiek zou lukken. Ze zouden de toegevingen liever aan CD&V doen, die als Belgicistische partij de Franstaligen hun grendelpositie zou blijven gunnen. En zo is het ook gebeurd.
Fasen

Zo komen we tot het volgende fasenschema. In de eerste fase, 2007-2008, déconfiture van Leterme: Vlamingen voor de gek houden, madame Non, Vandeurzen doen wenen, etcetera.
Tweede fase, 2010-2011: alles eraan doen om niet met de N-VA te moeten onderhandelen. Te zien op een foto met De Wever en Di Rupo bij een wagen. On verra, Bart, on verra, zegt Di Rupo. Daar heeft Di Rupo, en niet De Wever, besloten tot een vol jaar stilstand. De Wever bedremmeld er achteraan. Compromisnota van De Wever na vijf minuten in de papiermand gegooid.
De derde fase moet (nu, januari 2012) nog komen. Waarschijnlijk een combinatie van Plan B en Plan W, met een luidkeels beroep op de Europese Raad en de Europese Unie (en, waarom niet, de UNO). Zoals we kunnen zien in Mise au Point zit er immers nogal wat dramatiseringspotentie en relnichterigheid bij onze federaal deloyale landgenoten. Qua melodramatiek kan bijvoorbeeld nogal tellen dat in de afleveringen van MauP een paar keer wordt teruggekomen op de dreiging met of van fysieke confrontaties, conflicten tussen mensen, en opstanden (zie vooral de strafste collage nummer 5 over het wij-zij-denken). Zowel Onkelinx als Di Rupo hebben dit ook in de overzichten van de 541 dagen onderhandelingen laten vallen. Waarop ze zich baseren wordt nooit duidelijk. Maar dat dit de strategie wordt voor na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 en na de moeder aller verkiezingen in 2014 is niet moeilijk te voorspellen. Moeilijker zal het zijn, daarop te anticiperen.

Meedoen?

Moeten Vlamingen, die een derde van de uitgenodigden vormen, en die gezamenlijk ook een derde van de spreektijd krijgen, meestal in broken French, aan deze grapjasserij van MauP blijven meedoen? Er is er maar één die zichzelf niet belachelijk heeft gemaakt, bij wie geen spoor van pijnlijkheid te bespeuren viel, en die men ook heeft laten uitspreken alsof we ons in een Rondas-programma bevonden, en dat is regisseur Jan Verheyen.
Alle anderen worden vroeg of laat afgestraft, bereclameerd door passionaria’s, afgezeikt en te kakken gezet. De sidekick van Olivier Maroy die daarover in Terzake iets mocht zeggen (en die Verstraetes voorlaatste vraag gewoon niet begreep) doet alsof hij niet weet wat het probleem is.
Moeten ze? Ik zou zeggen: neen. Zelfs met een behoorlijke kennis van 18de-eeuws en 19de-eeuws Frans (zoals waarover een Eric Defoort beschikt, die kwadratisch meer Franse cultuur in zijn pink heeft dan de hele MauP-redactie in hun hoofd): dan nog moet je daar wegblijven. Laat Eyskens en Sinardet maar alleen naar die uitzendingen trekken en uitleggen wat de Vlamingen willen en denken. Dan pas zullen de RTBf’ers op de hoogte zijn, want ze zullen horen wat ze dachten te zullen horen. Iets anders willen ze daar blijkbaar niet weten. Zolang deze formule met deze moderatoren aangehouden blijft, moet het programma het maar met die twee blijven stellen.

Humor

Tot slot. Hebben we in MauP te maken met het aanzetten tot haat, zoals Magda Michielsens in een interview aangeeft? Haat is een zwaar woord geworden. Misschien eerder zelfingenomen verstoktheid. De schok bij de vaststelling dat la Belgique niet restloos overlapt met de francofonie. Het is me in de collages opgevallen dat de meest haatdragende Franstaligen juist de humoristen waren, de tekenaars Pierre Kroll van Le Soir en Philippe Geluck met zijn onbeweeglijke, aangeklede kat. Slecht nieuws voor Bert Kruismans.
Voor de rest valt het mee met de haat: je moet ‘ze’ een beetje kennen. Maar de hele MauP is wel onderdeel van een demoniseringscampagne, dat valt niet te ontkennen – of liever, zonder deze categorie begrijpt de kijker gewoonweg niet wat ze daar aan het doen zijn. Ik onthoud vooral dat deze mensen niet graag met de Vlamingen in hetzelfde staatsverband samenleven. In hun plaats zou ik ophouden mijn hand op te steken.

Non, non, rien n’a changé

Het is nu eventjes kalm op dit front. Maar we zitten nog in hetzelfde seizoen als de uitzending over les nuisibles, de Schädlinge. Dat is allemaal niet zo lang geleden. Dit is geen afgesloten hoofdstuk. Het komt terug. Niets is veranderd. Er heerst nu misschien een wapenstilstand. Di Rupo heeft immers opgeroepen om de Vlaamse regeringspartijen te ‘helpen’, dus zal MauP zich voorlopig wel koest houden. Ze weten daar perfect wanneer ze dat moeten doen en wanneer niet. Want als dit een radioprogramma was geweest, dan sloot ik dit af met de volgende schlager:

C'est l'histoire d'une trêve / Que j'avais demandée / C'est l'histoire d'un soleil / Que j'avais espéré / Mais tout a continué / Mais tout a continué / Non, non, rien n'a changé / Tout, tout a continué / Non, non, rien n'a changé / Tout, tout a continué / Héhé! Héhé!

Jean-Pierre Rondas

zondag 22 januari 2012

615 SATIRE IN KNACK STOORT LINXE SOORT



Een schavuit met dievensnuit die regelmatig opgevoerd wordt bij de V°RT als er pastoors op de brandstapel moeten : zijn naam doet er niet toe. Die verergert alleen maar het globale beeld….
Naar mijn persoonlijke mening had deze diabolische ondewereldfiguur niet eens tot de Lagere School, laat staan de studie in de Rechten mogen toegelaten worden, tenzij mits voorlegging van een abonnement bij een degelijke haarkapper. Dan nog had hij bovendien achteraf een bijscholing moeten volgen om tenminste eerlijk uit zijn ogen te leren kijken, en niet van onderen op te loensen als een krolse kater, en bovenal moet hij een wasbeurt van zijn schedelinhoud door Mister Proper hebben ondergaan.
De man is waarschijnlijk goed bevriend met Meneer Onkelinx. Ook een naam die ik maar niet kan onthouden! Enfin, ik bedoel : van hetzelfde allooi zijnde, zouden die twee heel goed samen gaan. Met zijn tweeën zijn zij een heel neo-riberaal Ministerie van Justitie op hun eigen!
Verder heb ik niets tegen deze man. Dat komt volgens mij vooral omdat het Internet geen geuren doorgeeft.
o-o-o-o-o-o-o-o-
Van Steenbrugge waarschuwt Knack-lezer voor Meulenaere
Advocaat Walter Van Steenbrugge informeert in Knack de lezers over de 'laakbare journalistieke praktijken van dhr. Koen Meulenaere'. Het Recht Van Antwoord wordt in Knack gepubliceerd in de rubriek Bladspiegel.
De laatste pagina's van Knack zijn ook deze week voor Bladspiegel, de pagina's van satiricus Koen Meulenaere. Alleen moet zowat de helft van de column plaatsmaken voor een recht van antwoord van advocaat Walter Van Steenbrugge.
Van Steenbrugge is al lang het voorwerp van spot door Koen Meulenaere. De aflevering van 4 januari overschreed volgens de advocaat 'in vele opzichten de grens van het toelaatbare en de rechtmatige journalistiek'.
Van Steenbrugge heeft het over een pure lastercampagne met de bedoeling hem 'persoonlijk te kwetsen en de professionele activiteiten te beschadigen'.
De advocaat vindt het belangrijk de lezers van Knack erop te wijzen dat Koen Meulenaere in zijn artikelen 'steeds feitelijke gebeurtenissen, die gedeeltelijk een correcte verslaggeving bevatten, vermengt met talloze onwaarheden, fictieve gegevens of verdraaiingen'.
Volgens Van Steenbrugge is het niet omdat Bladspiegel een satirische rubriek is dat er geen grenzen zijn aan wat juridisch of journalistiek-ethisch mag. (Satire is volgens Aristoteles trouwens een vorm van gecultiveerde onbeschaamdheid, zegt Van Steenbrugge.) Hij heeft het over 'laakbare journalistieke praktijken' en 'een kwaadwillige intentie' van de Knack-redacteur om hem 'te treffen in zijn beroepsactiviteit en professionele geloofwaardigheid.'
De advocaat suggereert dat Meulenaere het op hem gemunt heeft sinds hij de raadsman is 'van een persoon die tegen hem een strafklacht heeft ingediend wegens laster'. (Die persoon is Freya Van den Bossche, red)
In zijn reactie schrijft Meulenaere dat de tekst van meester Van Steenbrugge alvast geen enkel concreet voorbeeld noemt van een fout die in Bladspiegel zou verschenen zijn. Ook rond de strafklacht van Freya Van den Bossche maakt hij zich duidelijk geen zorgen. 'Die is overgemaakt aan het hof van beroep in Brussel, waar ze het hoofdschuddend om zo veel dwaasheid en roekeloosheid zonder gevolg in de onderste la hebben weggestopt.'
Advocaat Walter Van Steenbrugge informeert in Knack de lezers over de 'laakbare journalistieke praktijken van dhr. Koen Meulenaere'. Het Recht Van Antwoord wordt in Knack gepubliceerd in de rubriek Bladspiegel.
De laatste pagina's van Knack zijn ook deze week voor Bladspiegel, de pagina's van satiricus Koen Meulenaere. Alleen moet zowat de helft van de column plaatsmaken voor een recht van antwoord van advocaat Walter Van Steenbrugge.
Van Steenbrugge is al lang het voorwerp van spot door Koen Meulenaere. De aflevering van 4 januari overschreed volgens de advocaat 'in vele opzichten de grens van het toelaatbare en de rechtmatige journalistiek'.
Van Steenbrugge heeft het over een pure lastercampagne met de bedoeling hem 'persoonlijk te kwetsen en de professionele activiteiten te beschadigen'.
De advocaat vindt het belangrijk de lezers van Knack erop te wijzen dat Koen Meulenaere in zijn artikelen 'steeds feitelijke gebeurtenissen, die gedeeltelijk een correcte verslaggeving bevatten, vermengt met talloze onwaarheden, fictieve gegevens of verdraaiingen'.
Volgens Van Steenbrugge is het niet omdat Bladspiegel een satirische rubriek is dat er geen grenzen zijn aan wat juridisch of journalistiek-ethisch mag. (Satire is volgens Aristoteles trouwens een vorm van gecultiveerde onbeschaamdheid, zegt Van Steenbrugge.) Hij heeft het over 'laakbare journalistieke praktijken' en 'een kwaadwillige intentie' van de Knack-redacteur om hem 'te treffen in zijn beroepsactiviteit en professionele geloofwaardigheid.'
De advocaat suggereert dat Meulenaere het op hem gemunt heeft sinds hij de raadsman is 'van een persoon die tegen hem een strafklacht heeft ingediend wegens laster'. (Die persoon is Freya Van den Bossche, red)
In zijn reactie schrijft Meulenaere dat de tekst van meester Van Steenbrugge alvast geen enkel concreet voorbeeld noemt van een fout die in Bladspiegel zou verschenen zijn. Ook rond de strafklacht van Freya Van den Bossche maakt hij zich duidelijk geen zorgen. 'Die is overgemaakt aan het hof van beroep in Brussel, waar ze het hoofdschuddend om zo veel dwaasheid en roekeloosheid zonder gevolg in de onderste la hebben weggestopt.'

-------------------
Diagonaal herlezen
Zoals U weet ligt de ‘Nack’ bij mij niet in de bovenste schuif. Is een oud zeer waarmee we wederzijds hebben moeten leren mee leven. Maar als ’t goed is moeten we dat ook durven schrijven. Vandaar ons enthousiasme voor de laatste bladzijden van iedere Knack (wat een symbolische plaats!) en dus voor het talent van Koen Meulenaere. Een Grote Meneer!
De advocaat vindt het belangrijk de lezers van Knack erop te wijzen dat Koen Meulenaere in zijn artikelen 'steeds feitelijke gebeurtenissen, die gedeeltelijk een correcte verslaggeving bevatten, vermengt met talloze onwaarheden, fictieve gegevens of verdraaiingen'.
Kijk Kijk! Precies met dezelfde bewoordingen kunnen gejeelde regime-media in groep aangeklaagd worden. Zij het dan dat deze het schaamlapje van de satire niet zouden kunnen inroepen. Zou de Hooggeleerde Heer Advocaat niet eerst voor die deurtjes vegen? Want de geschreven uitscheidingen van deze hoernalisten zijn bewuste misleidingen, die ze met de meest gemene bedoelingen verspreiden. Namelijk om dit misdadig regime in stand te houden.
Dit komt het best tot uiting in de tumult die we horen over de ‘persvrijheid’ en de ‘democratie’ die in gevaar zouden zijn in Hongarije : het enige dat daar werkelijk werd ingeperkt, zijn de grofste erotische scènes tijdens de kinderprogramma’s op de Staatszender… Hierover zit een afzonderlijke bijdrage in de pipe line. Nog even geduld voor U kunt lezen wat bij onze media onder de maskers verscholen zit… Het is geen onwetendheid meer, maar Marxistische opzet!
Na het communisme is in Hongarije een Bestuur aan de macht gekomen, die de laatste spoortjes daarvan wil uitvegen. Uiteraard brengt dit bij de crypto-communisten in ons apenland bepaalde gevoeligheden mee. Zij doen hun best om het neo-communisme, dat zij voor Europisme willen doen doorgaan, in te voeren, en daar wordt juist het tegenovergestelde gedaan…

614 CHRISTEN DEMOCRATISCH APPEL OP DRIFT



CDA-beraad neemt afstand van PVV: immigratie is nodig
woensdag 18 januari 2012 07:30 Elsevier
Het strategisch beraad van het CDA vindt dat Nederland een open land moet zijn voor vluchtelingen. Immigratie is volgens het beraad een verrijking voor Nederland, ook economisch. Daarmee neemt de partij afstand van het kabinetsbeleid.
'Het CDA moet zichzelf opnieuw uitvinden en tegelijkertijd een betrouwbare regeringspartij spelen. Lastig.'

Lees het hele Elsevier-commentaar Eric Vrijsen: Ruk naar links van CDA is studeerkamergedoe
Dat meldt de Volkskrant. Vrijdag presenteert het strategisch beraad, dat wordt geleid door oud-minister Aart Jan de Geus, op het partijcongres een concept van haar toekomstvisie. De leden kunnen zich er dan zaterdag over uitlaten.
Open land
‘De politiek keek aanvankelijk te lang weg als het ging om de problemen die de opname van nieuwkomers in ons land heeft gegeven, maar nu zijn we doorgeslagen naar de andere kant,’ staat in het stuk. De commissie wil dat Nederland een open land is voor vluchtelingen.
‘Los van het feit dat het een kwestie van fatsoen is en dat het past bij onze Nederlandse identiteit en waarden om open te staan voor immigranten, moeten wij ook erkennen dat wij ons welvaartspeil niet kunnen handhaven zonder hun komst,’ staat in het rapport.
Vlaktaks
De commissie wil daarnaast af van de hypotheekrenteaftrek en pleit ze voor een ‘sociale vlaktaks’ van 'bijvoorbeeld 35 procent', waarbij hogere inkomens wel meer belast worden dan andere. Volgens het CDA is het huidige stelsel van inkomstenbelasting nodeloos ingewikkeld, stimuleert het overmatig lenen en ontmoedigt het arbeid.
De vlaktaks moet de prikkel wegnemen om zoveel mogelijk geleend geld in een huis of bedrijf te stoppen. Het CDA-beraad wil vooral het aflossen van de hypotheek stimuleren. ‘Het huidige fiscale regime, waaronder de wijze waarop de hypotheekrenteaftrek is vormgegeven, dient dit doel onvoldoende.’ Ook wil het CDA meer milieuheffingen invoeren.

-------------------
Diagonaal herlezen

Als Uw wagen in een gevaarlijke bocht aan het slippen gaat, stuurt U dan mee de verkeerde richting uit, of probeert U tegenstuur te geven? Ja Kijk, in de Linx Progressieve Politiek, om het even de naam, is dat even anders…. De kleur dient er niet toe : om de poen is het te doen!
Daar zijn nergens bochten te vinden, daar slipt men niet, kan men geen tegenstuur geven want een min of meer correct werkende directie is er ook niet : het geheel is als een stuurloze mastodont die drijft waar de winden hem blazen. Dat is misschien recht op de klippen, maar wat wilt U : als de commandant en zijn meelopers maar veilig aan de vaste wal zijn!
En dat is het verschil tussen onze politieke commandanten, en de commandant van Costa Concordia : die man moet hangen, want het was een slechte stuurman, en zij? Ze zullen gewoon op een ander schop overstappen en als de boot dan toch kapseist, rustig de schuld op een ander schuiven.
Ik beperk mij tot slechts één voorbeeld : de Grote Leiders van de ACW-maffia : de ene fladdert vrij als een vogel over de Place Pigalle, de tweede heeft het loodgieters-alaam over zijn schouder gegooid en zwemt nu in het geld, de derde heeft zichzelf als een natte dweil in een postje gewrongen met een hoger salaris dan de President van de USA. En het voetvolk? Ach ja, het voetvolk!
Moraal van het verhaal : alleen die ene partij met een klare boodschap, die van de dreigende Zwarte Leeuw, moet nergens bijsturen. De Vlaams Nationalisten van de harde lijn hebben in feite maar één enkel punt aan hun programma : alleen het allerbeste voor het eigen volk is goed genoeg. En dat het AUB nu niet lang meer mag duren! Als straks het derde ‘Momentum’ om onderuit de Belgische bezetting daar is, mogen we niet meer falen!
Momentum I was de (bij voorbaat) verloren kans van het verkeerde middel : de 2 oorlogen. Momentum II was de morgen van die mooie dag dat Vlaanderen overwegend geel kleurde, toen de Overwinnaar van de verkiezingen te laf was om alleen naar de Koning te trekken. Momentum III, ooit misschien ons opgedrongen door de belgicisten zelf, moeten wij zoveel mogelijk op gang trekken.
Er is geen volk ter wereld die ooit zijn vrijheid zo maar heeft kzfo gekregen zonder ervoor te moeten vechten.
Voilà : dat is bij onze Noorderburen de les uit het verhaal!