.                                                                                                

884 15/12       

Donderdag 15 december 2022

*

 

884 - NIET ALLEEN DE WALEN PAYS, MAAR HEEL DEZE EU IS DOOR DE PEST GETROFFEN. MET COBURGIA ALS VOORTREKKER EN WEGBRRIJFR….

*

I N H O U D

*

Er is ooit een tijd geweest dat de Liberalen zoals wij die nu kenen, zich de PVV noemden. Iets dat zich spontaan vierkant laat vertalen als…       DE PEST VOOR VLAANDEREN.

Maar ’t ene gezegd lijk het andere: de zaken draaiden goed. Hun Senatoren werden op slag Grote Meneren, die voor veel simpele zielen zogezegd hopeloze zaken konden tot een goed einde brengen. Naar later bleek, tekens na de welwillende kameraadschappelijke tussenkomst van hun vrienden, de Roden, na de oorlog reeds perect ingewerkte arrangeurs. Als ze daarbij maar de Tjrven kieers konden afpakken. Denk aan Herman De Croo in het Oudenaardse, denk Senator Hilaire LaHaye (Ieper), denk Sanator Derore, Waregem. Gemengde dieenstbetoon in a       lle ruhctingen die in Brussel waar er, mits hier en daar enig gekonkelfoes bijglraaid konden worden. Zald alom in de ogen der Tjeven-burgemeesters die hen hier en daar veeel kiezers zou kostten…

Al dat geflikflooi schiep banden tussen de foefelaars die altijd maar gunstigr wendingen kregen, naarmate de ondertussen zwaar gesusudieerde gazettten-brol de zaken opbliezen. Een onderwereld waaraan Steve Stevaert ’n eiinde stelde door zich te specialideren in het Kanalduiken…

Maar ondertussen gingen zij … VOORUIT. Recht den dieperik in, want de mensen werden wijzer.

MR, PS, Open VLD: samen deelden zij en zij alleen de lakens uit. Zowel in eigen Land, als in de door hen gemanipuleerde Europese warboel van ‘Ibstellingen’ die ze ongezien konden leegmelken. Naar nu blijkt, ondedr de deskundige leiding van de Italiaanse maffia, de Cosa Nostra…

Herinnneeren we dat oude gezegde, dat macht corrumpeert, maar dat absolute macht absoluut corrumpeert. Een gezegde, dat nogmaals bewijst dat in onze dagen, de cirkel weer rond is. Zie de rijk geworden Verhofstadt en de onbetaalbaar geworden elektriciteit die door deze parvenu vreemde handen werd gepeeld….

Nogal sarkastisch dat de familie De Croo die dubbele OO’s toegeven als twee enorm grote evenwaardige zéro’s.

15-12-2022

.Cosa nostra

* 

Toen het nieuws van de omkoopschandalen binnen het Europees parlement bekend werden en ik er via mijn blog op reageerde, noemde ik de zaak ‘Europegate’ en niet ‘Qatargate’ zoals de media. Reden daarvoor was dat ik ervan uitging dat zoiets niet alleen met Qatar zou gebeurd zijn. Ik blijk gelijk te krijgen want vóٕór Qatar zou er nu ook iets aan de hand geweest zijn met Marocco en wie wat er nog uit de bus kan vallen.

Ondertussen gebeurt er heel wat in zowel de Qatargate-zaak als binnen het Waalse parlement i.v.m. de dure snoepreisjes, waarbij telkens de socio’s de hoofdrol spelen.

Dinsdagavond bleek er al beslag gelegd op anderhalf miljoen euro in cash geld bij de vice-voorzitster van het Europarlement, haar vriend en haar vader. Die vriend werkte voor een zekere Pier-Antonio Panzeri, een Italiaanse ex-europarlementair die men verdenkt de spil te zijn van het hele complot en bij wie men ook flink wat cash geld heeft gevonden*.

Tevens werd er ook een Waalse PS’er bij betrokken, een zekere Marc Tarrabella, die wel bij hoog en bij laag beweert er niets mee te maken te hebben, maar die ondertussen toch door zijn eigen partij werd geschorst.

Op het Waals front kreeg men te maken met een andere PS‘er met Italiaanse roots, een zekere, die niet van gisteren is, maar van zaterdag, om het met een grapje te zeggen (‘di sabato’ betekent in het Italiaans ‘van zaterdag’.) en blijkt het hele opzet een serieuze Italiaanse achtergrond te krijgen. ‘Cosa Nostra’ ten voeten uit.

Ik vraag me trouwens af wat men met zo’n pakken cash geld de dag van vandaag nog kan doen. Het lijkt simpel, maar probeer er maar eens bv een auto of een eigendom mee te kopen. Dat zal niet meteen lukken, omdat elke rechtgeaarde verkoper meteen terecht zal denken dat het om crimineel geld gaat. Zo’n grote bedragen krijg je alleen vlot kwijt in het zwarte circuit.

----

*In mijn blog van 13 dezer (‘Europegate’) melde ik reeds dat er ook ex-europarlementairen lobbyden. Die Panzeri is er een sprekend voorbeeld van.

COMMONS

*

Ursula von der Leyen.

foto: ©Wikimedia

**

WAT QATARGATE LEERT OVER DE EUROPESE UNIE

*

De kwalijke modus operandi van een quasi-democratie

*

In het stuk ‘Wat Oekraïne ons leert over de EU’ wees ik erop dat het veelzeggend is dat de Europese Unie een algemeen Russisch olie-embargo wou. Het waren de Verenigde Staten die sterk aandrongen om dat embargo te verzachten via de invoering van prijsplafonds voor de uitvoer van ‘seaborne’ Russische olie naar niet-Europese landen. Kwestie van geen oliecrisis uit te lokken.

Bovendien wilde de EU ook schepen die het embargo overtreden voor altijd bannen, terwijl de Verenigde Staten erop stonden dat het een ban van slechts negentig dagen zou worden. Dat verschil is opmerkelijk, aangezien Europa nu al te maken heeft met een bijzonder pijnlijke energiecrisis. De Verenigde Staten hebben dat probleem niet en zijn daarbovenop een zeer belangrijke olieproducent, terwijl de Europese Unie zwaar afhankelijk is van import.

Bolwerk

Moraal van het olie-embargo verhaal? De EU is, als quasi-democratie, vooral bezig met zichzelf, minder met haar onderdanen en al helemaal niet met de minder gefortuneerden. Het is een bolwerk in de Opstand van de Elites, annex verraad van de democratie (dixit de Amerikaanse cultuurfilosoof Christopher Lasch; nvdr). Zelfs Qatar airlines en Maroccogate kunnen in die zin geïnterpreteerd worden, als men de beschuldigingen hard kan maken. Het is niet de grote anomalie waarvoor het versleten wordt, maar veeleer een zoveelste teken aan de wand.

De aanhouding van een van haar veertien (!) vicevoorzitsters inspireerde de presidente van het Europees Parlement, Roberta Metsola, trouwens meteen tot de hysterische uitspraak dat er ‘een aanval’ op haar parlement en op ‘de Europese democratie’ aan de gang is. Vooral bezig met zichzelf dus. Het gaat natuurlijk maar om het zoveelste EU- en EP-schandaal, een byzantijnse organisatie die vrij massale corruptie (door burgers en bedrijven) uitlokt. Volgens een studie van een aantal jaren geleden zou ze net geen biljoen euro per jaar kosten. Toch is de strijd ertegen geen prioriteit.

Tekenend ook is het schandaal rond de altijd al zeer controversiële ex-EU-commissaris Neelie Kroes een paar maanden geleden. Na haar ambtsperiode lobbyde ze heimelijk en tegen de regels in voor Uber. Vervolgens werd ze in 2016 voor een paar jaar voorzitster van de adviesraad van dat dubieuze bedrijf. Het passeerde als een fait divers. A propos: in 2019 duwde diezelfde Kroes de Europese lijst van opvolgers van de Open Vld, tot grote vreugde van ene Guy Verhofstadt.

Bonnetjes

De krokodillentranen van EU-parlementsleden zijn nog om een andere reden opmerkelijk. Onder meer Transparency International vraagt al jaren dat er meer toezicht komt. Het Europees Parlement, de EU’s ‘weakest link’, blokkeert echter systematisch efficiënte toezichtmechanismen ‘met de instemming van een meerderheid van de leden’. Symptomatisch is ook dat deze rijkelijk betaalde politici weigeren om meer transparantie te verlenen over hun maandelijkse onkostenvergoeding van maar liefst 4.778 euro. Hun eigen Bureau besloot een paar maanden geleden achter gesloten deuren dat ze niet eens meer bonnetjes hoeven in te dienen.

Nog opmerkelijker is de oproep tot de oprichting van een (nieuw) ‘ethical body‘ van de controversiële, machtshongerige en manipulatieve commissie-voorzitster Frau von der Leyen (de Duitse Kroes, zeg maar). Ze beloofde namelijk al zo’n orgaan op te zetten bij haar aantreden in 2019. Vervolgens deed ze niks. Ook niet nadat er in september 2021 alsnog een voorstel van het parlement kwam in dit verband.

 

Het orgaan zou onder meer ook ‘revolving door’-gevallen beoordelen (EU-officials die na hun mandaat poen gaan scheppen bij grote bedrijven als Uber). De Financial Times voegt er fijntjes aan toe: ‘Perhaps the latest revelations will jolt her into action.’ Toen een door haar EU beschermde wolf onlangs een van haar geliefde pony’s doodbeet, kwam er nochtans direct ‘action’: deze ‘probleemwolf’ moest meteen doodgeschoten te worden. All pony’s are equal, but Frau von der Leyen’s pony’s are more equal than others.

Schoonheidsoperatie

 

Een nieuw ethisch orgaan zou overigens niet veel meer zijn dan de spreekwoordelijke lippenstift op een varken. Het is alsof PS, ‘le vrai mal Wallon’, een ethisch orgaan zou oprichten om zichzelf te beoordelen en komaf te maken met de eindeloze reeks schandalen waarin deze partij sinds jaar en dag betrokken is. Dat ze al decennialang, onder het mom van ‘solidariteit’, en met de hulp van Vlaamse partijen, een hold-up kan plegen op de Vlaamse financiën, is ongetwijfeld vooral te ‘danken’ aan het feit dat ze mede garant staat voor de miljarden transfers van Vlaanderen naar Wallo-Bruxelles.

 

Terwijl ze anderzijds buiten het electorale bereik valt van datzelfde Vlaanderen. Haar jongerenbeweging is trouwens, zeer opvallend, tegen een federale kieskring. Zo is het natuurlijk niet moeilijk. Dat is, au fond, ook het probleem met de Europese Unie. Europeanen kunnen niet eens mee bepalen wie EU-‘minister’, EU-‘president’ (Charles Michel) of EU-‘eerste minister’ (Ursula von der Leyen) wordt of blijft. Bovendien is de EU-moloch voor de meesten van hen een ondoorgrondelijke en buitenlandse ver-van-ons-bed show. Zonder een Europees volk en natie, bestaat er gewoonweg geen Europese democratie, die naam waardig, en kan en mag een EU slechts een confederale instelling zijn met beperkte macht.

 

Zonder die democratische achtergrond wordt ze vooral gedetermineerd door een blinde integratiedrang, particuliere belangen van grote bedrijven en wollige idealen van (groene) ngo’s. Brussel bulkt dan ook van de lobbyisten. Dan is de stap naar vormen van omkoping klein.

Pensioen

Zo kan ook verklaard worden dat ‘Zuhalleke’ Demir vlijtig aan haar politieke carrière timmert door, in opdracht van de EU en in navolging van Nederland, de van oudsher bloeiende Vlaamse landbouw te decimeren. Iets wat zonder de (groene) EU ondenkbaar zou zijn. Onder het mom van een zeer relatief (tenzij voor wie maximale biodiversiteit nastreeft in een aantal EU-natura 2000 gebieden) en in elk geval al vier decennia afnemend stikstofprobleem.

Of dat de EU straks wellicht zelfs de ijzeren arm van de PS gaat omdraaien. Ze dreigt met name zowel een pensioenhervorming af te dwingen als een beperking in de tijd van werkloosheidsuitkeringen. Europese werknemers moeten van het Europees parlement met zijn allen een pan-Europees pensioenproduct kopen, aangeboden en geëxploiteerd door KBC & co. Een en ander kan dankzij beleid dat, zoals Rik van Cauwelaert fijntjes opmerkt, al uitgestippeld werd toen toenmalig premier Elio Di Rupo nog mee in de Europese Raad zetelde.

 

Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat de Zwitserse activa manager Felix Zulauf onlangs een ‘structurele verzwakking’ van Europa voorspelde. Voor zover we, in een deglobaliserende en opnieuw gespleten wereld, inderdaad wegzinken in een ‘Sri Lanka light’-moeras, komt er wel meer democratisch weerwerk. Verhofstadt en co zullen dat zoals gewoonlijk arrogant afdoen als vies ‘populisme’ maar zoals het spreekwoord zegt: hoogmoed komt voor de val.

Koen Tanghe

Europa-Express

kiezer

foto: ©Belga

Verdienen Europarlementariërs écht te veel?

**

**

Europees Parlement moet ook hand in eigen boezem steken

Analyse

*

De roep naar meer transparantie rond de werking en de budgetten van het Europees Parlement klinkt luider dan ooit. Gezien de bedragen die in Brussel en Straatsburg rondgaan, is die vraag wellicht niet onterecht, al loert goedkoop populisme daarbij altijd om de hoek. De stevige en vaak weinig gecontroleerde onkostenvergoedingen van de parlementsleden zelf roepen terecht vragen op, maar tegelijk blijft het maar de vraag of de écht hardwerkende parlementairen op het einde van de rit netto ook echt té veel overhouden.

 Met een begroot jaarbudget van ruim 2,2 miljard euro is het Europees Parlement anno 2023 goed voor zowat 20 procent van de jaarlijkse werkingskost van alle EU-instellingen. Globaal tekent het evenwel maar voor 1,2 procent van het volledige budget van de EU. De 2,2 miljard euro die voor volgende jaar is voorzien, betekent een stijging met 7,3 procent tegenover het budget voor dit jaar. Dat lijkt, met de inflatie van de voorbije maanden in het achterhoofd, geen onverantwoord hoge stijging.

Zowat 75 procent van het totale jaarbudget van het Parlement gaat naar drie grote uitgavenposten: de parlementsleden zelf, de personeelskost en de gebouwen. De totale geschatte personeelskost – inclusief de lonen van de parlementsleden – loopt in 2023 op tot 1,23 miljard euro. Voor de gebouwen, de IT-kost en de andere uitrusting wordt volgend jaar 449 miljoen euro voorzien. Voor de eigenlijke werkingskosten van het Parlement – denk aan de organisatie van vergaderingen en conferenties, maar ook aan het volledige informatieve luik waar het EP voor staat – wordt er volgend jaar een budget van zowat 209 miljoen euro uitgetrokken.

8100 medewerkers

Om al die uitgaven even in perspectief te plaatsen: anno 2022 telt het Europees Parlement 705 parlementsleden. Het bestaat uit 22 thematische commissies, gaande van Buitenlandse Zaken over Mensenrechten tot Regionale Ontwikkeling. Naast die verkozen politici werken er natuurlijk ook duizenden ambtenaren en andere medewerkers voor het EP. Volgens de meest recente cijfers (mei 2022) gaat het om 8132 vaste en tijdelijke medewerkers. De persoonlijke medewerkers van de parlementsleden (MEP’s) – doorgaans een drietal per MEP- zijn daar niet inbegrepen. Ruim 5200 mensen zijn in de gebouwen van het EP in Brussel aan de slag, net geen 2300 mensen werken in Brussel en nog eens 300 draaien in Straatsburg mee. De rest zit verspreid over andere locaties. Amper 13 procent van het totale aantal medewerkers werkt ook echt voor de verschillende politieke fracties. De kritiek dat het Parlement ook een administratief waterhoofd is, lijkt dus niet geheel ongegrond.

Transparantie

In een reactie op het corruptieschandaal dat vorig weekend losbarstte rond enkele parlementsleden én hun medewerkers, beloofde parlementsvoorzitter Roberta Metsola volledige transparantie en veel scherpere lobbyregels om het zwaar besmeurde blazoen opnieuw op te poetsen. Hoe oprecht die beloftes zijn, zal nog moeten blijken, maar het kalf ligt natuurlijk ook grotendeels gebonden bij de werking en interne organisatie van een aantal diensten van het parlement zelf. En bij de financiële regels en de transparantie-afspraken waarover de parlementsleden in het verleden zelf nog herhaaldelijk op de rem gingen staan.

Herinner u de zwaar omstreden benoeming, amper drie maanden geleden, van de toenmalige kabinetchef van diezelfde Metsola tot secretaris-generaal van het EP. De selectiecriteria voor die topjob werden en cours de route aangepast. Een aanpak die niet bepaald van aard was om het vertrouwen in een cultuur van openheid en transparantie te voeden. Na wat de vorige dagen bekend raakte – en vanuit de vaststelling dat de druk op parlementsleden ook en vooral van buiten de EU fors is toegenomen – groeit er nu stilaan wel een consensus over een nieuw lobbyregister. Daarbij zouden parlementsleden verplicht worden om ook hun contacten met lobbyisten van buiten de EU te melden.

Forfaitaire onkostenvergoeding

Lijkt dit al een eerste stap in de goede richting, het zal niet volstaan. Ook de vraag om een striktere controle op de financiële handel en wandel van de parlementsleden zelf is niet bepaald nieuw, maar tot nog toe toonden zij zich weinig inschikkelijk op dat vlak. Vooral de forfaitaire onkostenvergoeding die elk parlementslid maandelijks mag indienen zonder daarvoor de nodige bewijsstukken aan te leveren – goed voor zomaar eventjes 4700 euro per maand – is niet bepaald onomstreden.

Met deze vergoeding kunnen de parlementsleden uitgaven dekken die voortvloeien uit hun parlementaire werkzaamheden: de huur van (extra) kantoorruimte, telefoon- en abonnementskosten of allerlei representatiekosten. Eerlijkheidshalve dient hier wel aan toegevoegd dat deze vergoeding gehalveerd wordt als een parlementslid zonder geldige reden niet de helft van het jaarlijkse aantal plenaire vergaderingen bijwoont.

Reiskosten

Daarnaast keert het Parlement ook nog een forfaitaire dagvergoeding uit van 338 euro uit – bedoeld voor hotel- en andere onkosten – per dag dat de parlementsleden voor officiële werkzaamheden in Brussel of Straatsburg aanwezig zijn. Op voorwaarde weliswaar dat zij dan ook een register tekenen dat hun aanwezigheid bevestigt. Hun reiskosten zelf worden overigens ook nog eens apart vergoed: een vliegticket in buisiness, een treinkaartje eerste klasse of een niet onaardige kilometervergoeding van 0,56 euro per kilometer.

In Straatsburg en Brussel staan ook een aantal officiële wagens van het EP ter beschikking. Tot slot: het brutoloon van een Europees parlementslid bedraagt vandaag 9386 euro. Hoeveel daarvan netto overblijft, verschilt van lidstaat tot lidstaat – in functie van de nationale fiscale regels – maar vergeleken met de toplonen die in de privésector gangbaar zijn, is dat alvast geen exuberant bedrag.

Filip Michiels

 

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Het is natuurlijk ver van Politiek Correct, om denkend aan deze EU, zo maar direct te beginnen spreken over de Cosa Nostra. Maar wie Qatar, Marokko of wereldcup uitspreekt, zit als vanzelf in de valies bij de miljonen (zwarte) Euro’s die het Parket in beslag nam bij de Waalse PS Eu-voormannen.

Alle wegen leiden naar Rome?

*

 

Digithalys

*

 

    

*

Maandag 12 december 2022

 *

 

883 - DE WEER WIL HET NOG SCHEEVER. TOT HIJ MET DE RUG TEGEN DE MIIR STAAT…

*

I N H O U D

*

Hieronder zult U lezen over AGALEV.

De allernieuwste naamsverandering van deze duidelijk afkalvende partij – onder leiding van Jeremy de Stoere eikenhouten halve helft van de vorzittershamer - is blijkbaar niet tot de Openbaarheid doorgrdrongen. Daarom doe ik het dan maar. Spreek dus in de toekomst nooit meer van AENDERS GAAN LEVEN, maar van ELDERS GAAN LEVEN.

ELGALEV dus….

Ja, want er is leven op Pluto!

Zij. De Vernieuwers, content, wij, de authentieken, content, want opgeruimd staat netjes. Dat die Waaltjes nu maar hun plan alleen trekken.

 

*

-12-2022

Agalev bis ?

*

In een discussie over de zekerheid van voldoende stroom de volgende winters, was er donderdag in het federale parlement een verklaring van Crootje, die heel zelfzeker verklaarde dat dit land daarmee geen problemen zal hebben. Voor de winter die er aankomt zou er helemaal geen probleem zijn en voor de winter van 2025/26, wanneer diverse kerncentrales zouden stilliggen, wordt nog onderhandeld met Engie. Dat laatste klopt, maar een akkoord daarover zou nog dit jaar moeten gemaakt worden en we zijn al bijna eind december.

Met heel die discussie over het langer openhouden van onze kerncentrales staan de groenen letterlijk in hun blootje. Ze willen nu zelfs Doel 1 & 2, plus Tihange 1 langer open houden. De grote winnaar wordt Engie, met dank aan Verhofstadt die destijds, op vraag van Agalev, de kernuitstap besliste en onze energievoorziening cadeau gaf aan de Franse overnemer van Electrabel om de gaten in zijn begrotingen, ontstaan door het opsouperen van Dehaene’s spaarpotje, te compenseren. We kunnen alleen maar hopen dat die geschiedenis zich herhaalt en dat én de erfgenamen van Verhofstadt én de club van simpele zielen die Groen is, een tweede afstraffing krijgen bij de volgende verkiezingen

 

DE AFFAIRE FRÉDÉRIC JANSSENS EN JEAN-CLAUDE MARCOURT

**

Griffier Frédéric Janssens en Waals parlementsvoorzitter Jean-Claude Marcourt

foto: ©Belga

Is Wallonië getroffen door een vloek?

Analyse

*

Terwijl het Waalse Gewest ondanks de opeenvolgende herstelplannen – we zijn de tel kwijtgeraakt – de weg naar welvaart niet meer weet te vinden, duikt alweer een ‘affaire’ op, deze keer op het hoogste niveau, namelijk bij de voorzitter en de griffier van het parlement.

De zaak barstte los op 12 september toen de media onthulden dat Frédéric Janssens, de griffier van het Waalse parlement, het voorwerp uitmaakte van een klacht, door een van zijn agenten ingediend bij het arbeidsauditoraat van Namen. De betrokken agent heeft een opname die veel zegt over de ‘management-stijl’ van zijn baas. ‘Je zag hoe ik hem buitenspel heb gezet! Hoe heb ik hem zover gekregen? Met verfoeilijke methodes. Wil je dat ik die methodes bij jou gebruik? Je bent ’s middags in het lijkenhuis!’ Al snel was er sprake van een ’terreur klimaat’.

6 maanden schorsing

Op 14 september besloot het Bureau van de Kamer de klerk voor 6 maanden te schorsen, terwijl zijn salaris (9.000 euro netto per maand) doorbetaald blijft. Voorzitter Jean-Claude Marcourt legt uit: ‘Er heerst een gevoel bij het personeel dat nooit officieel is geuit. Ik durf te geloven dat deze krachtige maatregel het mogelijk zal maken om de zaken recht te zetten.’

Uit een rapport blijkt dat de kosten voor de bouw van het toekomstige Huis van Afgevaardigden nu worden geraamd op 46 miljoen euro

Het onderzoek zal de exorbitante macht van Frédéric Janssens aan het licht brengen, met name wat betreft de uitgaven voor bepaalde projecten. Uit een rapport blijkt dat de kosten voor de bouw van het toekomstige Huis van Afgevaardigden nu worden geraamd op 46 miljoen euro, dat wil zeggen vier keer meer dan het oorspronkelijk geplande bedrag. De rekening voor de aanleg van de paar meter tunnel die de parkeerplaats van Grognon met het Parlement verbindt, is gestegen van één naar drie miljoen euro.

Al deze elementen zagen we bevestigd in het RTBF programma Investigation op 6 december. Het minste wat we kunnen zeggen is dat Frédéric Janssens niet de moeite heeft genomen om de schamele Waalse fondsen die overblijven ‘als een goede vader’ te beheren. Nog een voorbeeld: de organisatie van een reis naar de Wereldtentoonstelling in Dubai van 11 tot 15 november 2021, in gezelschap van voorzitter Jean-Claude Marcourt voor een totaalbedrag van 19.000 euro. Toen de RTBF-journalist enkele details onthulde, kon Jean-Claude Marcourt zijn verlegenheid niet verbergen.

Voor PS voorzitter Paul Magnette is de maat vol. Hij verzoekt om het collectieve ontslag van het Bureau van de Kamer: Jean-Claude Marcourt PS, Jacqueline Galant, MR, Manu Disabato, Ecolo, Sybille de Coster-Bauchau, MR.

Reeds in 2005

Ook voor Elio Di Rupo was de maat vol in 2005: ‘Ik heb genoeg van de parvenu’s! Er is geen plaats in de PS voor de parvenu’s!’ Maar die uitbarsting weerhield de vele ‘affaires’ niet, denken we maar aan Nethys of Samusocial in Brussel. Vandaag is de MR het mikpunt in de persoon van Frédéric Janssens. Maar de verantwoordelijkheid van het Bureau van de Kamer, en met name van zijn voorzitter Jean-Claude Marcourt, is duidelijk.

We herinneren er ook even fijntjes aan dat de pers in 2005 melding maakte van een ‘interventie’ van Jean-Luc Marcourt, toenmalig Waals minister van Economie, bij zijn collega Marie-Dominique Simonet voor de toekenning van een wapenexport-vergunning aan New Lachaussée, een Luiks bedrijf dat behoort tot de groep Forrest International, waarvoor de advocaat ene Jean-Claude Marcourt was…

Macht corrumpeert

Dit alles brengt ons op de dwingende noodzaak van tegenmacht. Want, om Lord Acton te citeren, ‘macht corrumpeert en absolute macht corrumpeert absoluut’. Het verhaal van Frédéric Janssens staat helaas niet op zichzelf. Er zijn veel mensen die door macht en geld hun gezag misbruiken en geen kritische analyse verdragen.

Mooie auto’s met chauffeur die men gretig gebruikt voor persoonlijke doeleinden, nepotisme waardoor men achtereenvolgens de man van zijn ex-vrouw, zijn ex-vrouw en haar zwager op dezelfde post kan benoemen, het mateloos frequenteren van toprestaurants, dressings vol dure kostuums vanwege de behoefte aan representatie… Zoveel elementen die ertoe leiden dat men zich losmaakt van de werkelijkheid en gelooft dat men alles mag.

Belga

Frédéric Janssens en André Antoine.

Een geslaagd avondje

In het RTBF-programma toont de journalist de voormalige voorzitter van het Waalse parlement, André Antoine, een scène waarin hij Frédéric Janssens prijst en niet aarzelt hem aan te bevelen ‘als u een geslaagde avond wilt beleven’. Antoine was erg in verlegenheid gebracht en gaf uiteindelijk toe dat er inderdaad ‘bepaalde geruchten’ waren geweest. Een vrouw van de griffie bevestigde dat zij André Antoine persoonlijk heeft ontmoet om de redenen van diens ontslag uit te leggen: Frédéric Janssens stond op het punt haar psychologisch te vernietigen.

Jules Gheude

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Eindelijk is het zover beneden de Taal- Armoe- en Pretentiegrens, dat men er zelfs durft over te schrijven. Dus geen achterbaks gehoer of achterklap achter iemands rug, maar open en bloot, zo voor de vuist weg. Precies alsof het net op kan.

Daar zullen straks dus nog meer koppen rollen. Want het Walenpays bulkt van de vele hinderden thans onder gesneeuwde Heuveltjes van Erica… Het zal erg worden. Hééééél erg!!! Erger azlfs dan op Pluto, waar de Groentjes reeds voor frisse begrazing hebben gezorgd en er overal gas-centrales hebben voorzien, want ook daar kan het koud zijn.

Overal, op de radio, op TV, in de nochtans van subsidies afhankelijke gazetten, kunnen/mogen thans woordvoerders van Het Vlaams Belang hun gal spuwen op Het Systeem. Een teken aan de wand dus, dat voor velen en in hun beste Frans, de tijd van gaan is gekomen.

Zelfs het Brakelse wonderzoontje Sanderken De Croo werkt via zijn Begrotings Gegoochel mee aan ijn eigen

Goden Deemstering, laatste bedrijf & slot.

Om af te sluiten, nog even dit. Nergens vernemen we iets over dat ander spreekwooord nochtans van authentieke Frans oorsprong, en dat lluidt CJERCHEZ LA FEMME….

Dat belooft dus nog meer lol voor de komende dagen en weken.

*

Digithalys

 

        

Vrijdag 9 december 2022

* 

 882 - GROEN – ONDER COMMA?DO VAN ANZEGEM KIEST VOOR KERN RNRTGIE

*

I N H O U D

*

Jeremie, Jeremie: voici l’heure. L’heire de payer….

Op die ma,ier, met Uw Vlaamse overmacht, zo over de kop springen van Uw Bazen, daar zijn er al veel voor hunne eigen kop voor kwijtgeraakt. Dat heet dan ‘Anders gaan leven’….

Ja Ja, we gaan het hier vandaag hebben over de Vlaamse voorzitters-helft van de Partij GROEN, de overigens wel sympathieke Jerremy VAN EECKHOUT.

Vraag: waarom geen naamsverandering naar Van Groenhout?

Groen eikenhout is een contradicto in terminis… en wijst eerder op een jeugdige onervate,heid.

En dat voor een Superman uit Anzegem…

*

Piloot-Gemeente Anzegem is de fusie hoofdplaats in Zuid West-Vlaanderen, waar men van de uitgebrande Gothische mofrl-kerk, die in volle cetrum al jààààren in de as ligt, een modern gebouw te maken dat aan de Tijd is aangepast. Het is aan iedereen toegelaten te fantaseren: bibliotheek, volkscafé, wekelijkse marktplaats, rendez-vous kot ofdanszaal. Alles kan, niets moet op voorwaarde dat er daar in de wijde omgeving niets meer heriinert aan Het Geloof der Voorvaderen, dienen ouderwetsen brol. Die, trouwens, nu Marpkko in Qatar, dicht bij Allah haast wwereldkampioen is, voortgaandfe op de her-samengestelde Bevolkng zelf, dringend dient te worden vervangen door de Islammerij.

Vandaar dat het niemand mag verwonderen, dat Anzegem de spotnaam draagt van DE GAPERS… Een feit dat vereeuwigd te pronk prijkt in het beeldhouwwerk die elke Anzegemnaar in zijn hart meedraagt.

**

En ja, het gaat hier deze keer over de Grote Politiek.

Kiezen voor kern-energire!!!!

Is dat nu gewoon gezond West-Vlaams boerenverstandn of is het eerder het hek naar de wind hangen?

Elders lees ik dat Van Eeckhout de blok resoluut omvergooit, en zijn partij, gezien de komende winterkou, voortaaan zal aanbidden wat ze tot hiertoe verbrand hebben: de ken-energie.

Iemand die deze landelijke gemeente ‘n beetje kent, zou totaal niet verbaasd mogen zijn….

De vis begint te stinken aan de kop. Groen, net als Francken Theo; hebben op tijd Het Licht gezeien.

Maar leest U verder. Of heeft U de omkoprtij bij e EU in Brorkesalabad uit Qatar idet gehoord in Het Nieuws?

Kleine oorzaken, grote ghevolgen!

07-12-2022

.LA POLITIQUE POLITICIENNE*

*

Zoals ik reeds opmerkte in mijn blog van 5 dezer, maakt het voorstel van Sammy Mahdi in de Zevende Dag om de werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken, al even weinig kans als die van de indexering van het Kindergeld in deze federale regering. Zoals te verwachten was, heeft de PS bij monde van haar bevoegde minister, Dermine, al negatief gereageerd. De PS is er in de eerste plaats voor wie niét werkt. Anderzijds probeert Mahdi zijn gehavende cd&v wat nieuw leven in de blazen, maar ook dat wordt een mission impossible. Men kan niet tegelijk de rechtse partij zijn in de federale regering en de linkse in de Vlaamse. De deelname aan Paarsgroen+ waar cd&v helemaal niet nodig was en alleen diende om de Vlaamse oppositie te verzwakken heeft er al voor gezorgd dat de partij onder de 10% grens is gezakt. Straks wordt ze even onbelangrijk als haar vroegere francofone zusterpartij

*Letterlijk vertaald: ‘De politieke politiek’, een ander woord voor dorpspolitiek, wanneer de persoon belangrijker wordt dan zijn ideeën.

--

Ik kom ook nog even terug op de zgz Senelle doctrine. Daarmee alleen zullen we inderdaad de problemen niet oplossen, maar men moet ergens mee beginnen. Ikzelf heb ze destijds ontdekt in het boek van Annemans en Utzi, ‘De Ordelijke opdeling van België’ en m.i. is ze nog altijd bruikbaar, al was het maar voor die eerste zo belangrijke stap, waarbij we de francofonen en belgicisten duidelijk kunnen maken dat het welletjes is geweest en dat de besprekingen over dit land geen business as usual meer zullen worden.

Beeaking News

‘tScheldt gazet blijkt Jan Fabre te hebben drooggelegd

5 december 2022 Ben De Zwijger

*

Greet Valck, de officieuze rechterhand van Bart De Wever, komt hijgend en puffend het bureau van Bart De Wever binnengelopen. Ze zwaait met enkele papieren in haar handen. Greet ziet er nogal bleekjes uit. Bart De Wever kijkt vanonder zijn bril naar de vrouw die hij uit de vergeetput van het Gemeenschapsonderwijs wist te halen in ruil voor algehele trouw en het behoud van een slank figuur waar het prettig naar kijken is.

Zonder iets te zeggen wist Bart De Wever dat Valck een probleem op zijn tafel zou gooien dat of over de Joden zou gaan, of over een omhooggevallen artiest of over een veeleisende ambassadeur of over de minkukels van ‘tScheldt die er plezier in schenen te scheppen verhaaltjes te schrijven over Greet Valck.

“Die minkukels van ‘tScheldt hebben het weer op de Stad gemunt, mijnheer De Wever”

Bart De Wever legde zuchtend zijn vulpen neer. Hij had al zoveel zin en onzin gehoord over ‘tScheldt dat het aan de ene kant wel grappig was te vernemen wat ze nu weer bij elkaar geschreven hadden, dan wel aan de andere kant bijzonder irritant omdat ze soms op onverklaarbare wijze nieuws wisten te verkrijgen uit wel erg hooggeplaatste N-VA kringen. Nieuws dat zeker niet voor hen bestemd was.

 

“Het gaat over Jan Fabre, mijnheer De Wever”

Oei, wat was er daar mee? Die was toch veroordeeld en verbannen uit ons gezichtsveld? De Wever zei het niet maar dacht het luidop.

“Blijkbaar staat het bedrijf van Jan Fabre nog voor jaren ingeschreven in onze begroting voor een redelijke grote subsidie. Zo’n 125.000 euro de komende jaren.”

De Wever kreunde opnieuw.

 

Werkelijk? Hadden ze die vennootschap van Fabre niet op een of andere kundige manier uit de begroting gehaald? Dat had niet moeilijk moeten zijn. Fabre was zonder de minste nuance veroordeeld geweest. De Wever zei het niet, maar dacht het luidop.

“Het is nogal een pinnig artikel dat stelt dat het toch wel heel bijzonder is dat de Stad Jan Fabre en zijn gezelschap financieel blijft steunen.” Valck dreunde het zinnetje monotoon af om ‘tScheldt niet meer credits te geven dan nodig.

 

Op dat moment kwam ook een officieuze woordvoerder van De Wever binnengewaaid. Hij gaf een luchtzoen aan Valck en een high five aan De Wever.

“Heb je ‘tScheldt gelezen?”, vroeg Valck, meer voor de vorm, want ze wist wat het antwoord zou zijn.

“Natuurlijk”, zei de officieuze woordvoerder. “Ik heb het al geregeld. Enkele bevriende kranten zullen morgen publiceren dat het gezelschap van Jan Fabre 75.000 euro’s aan subsidies verliest. En dat de beslissing hiervoor al in oktober is genomen geweest. Dat neemt de wind uit de zeilen van ‘tScheldt.”

“Waarom 75.000 en niet het volle bedrag?”, vroeg De Wever.

“Goh, de eerste schijf was voor 2022, dat jaar is bijna ten einde. En de tweede schijf gunnen we de Jan gewoon. We hebben zijn naam wel geschrapt van de receptielijst van de Stad zodat er geen gênante ontmoetingen of foto’s samen met u zijn de komende jaren.

“Is het probleem daarmee opgelost?”, vroeg De Wever.

“Goh, halvelings wel”, zei de officieuze woordvoerder.

Greet Valck werd van de slag nog bleker.

” ‘tScheldt kennende zullen ze allicht een vervolgartikeltje maken als er enkele grote kranten gaan publiceren dat we de subsidies aan Jan Fabre grotendeels schrappen. So be it.”, zei de woordvoerder. “Niet van wakker liggen Greet. Ze hebben het tenminste niet over jou. En oh got, de oppositie zal enkele dagen zeuren over het feit dat we de subsidie over het hoofd gezien hebben. Het kost misschien enkele rechtse kiezers, maar die winnen we dan links weer bij. Eet allemaal geen hout.”

Bart De Wever zag aan de lichaamshouding van zijn officieuze woordvoerder dat die het probleempje helemaal onder controle had. Hij nam een slok van zijn Orange Bubble Tea.

EUROPA-EXPRESS

Giorgia Meloni wou asielbeleid afwijzen. Het verbaasde Theo Francken niet.

foto: ©Belga

UPDATE: Italië schort Dublin-deal in extremis toch niet op

Theo Francken ziet Europees asiel- en migratiebeleid verder afbrokkelen

Nieuws - 09/12/2022 Filip Michiels

*

Deze ochtend kon u lezen bij Doorbraak hoe de Italiaanse regering-Meloni de zogenaamde Dublin-regels, hoeksteen van het Europees asielbeleid, niet meer zou aanvaarden. Vandaag laat Belgisch staatssecretaris voor Asiel en Migratie Nicole De Moor ons weten dat Italië de Dublin-deal toch niet opschort. Zie ook het persbericht van Belga hieronder. En daar weer onder, ter informatie, het oorspronkelijke artikel van vanochtend. Wordt ongetwijfeld nog vervolgd.

BRUSSEL (BELGA)

Italië gaat dan toch zijn toepassing van de Europese Dublinverordening niet opschorten. Die verplicht het land om asielzoekers die via Italië Europa zijn binnengekomen of er voor het eerst een asielaanvraag indienden terug te nemen van andere lidstaten. Dinsdag had Rome nog laten weten dat het wegens een tekort aan opvangplaatsen zijn Europese verplichtingen naast zich neerlegt, maar volgens Belgisch staatssecretaris voor Asiel en Migratie Nicole de Moor gaat het daar niet mee door.

Tot consternatie van de Moor had Italië zijn Europese partners ingelicht over zijn voornemen. ‘Totaal onaanvaardbaar’, reageerde ze. ‘België wordt veroordeeld voor een tekort aan opvang, terwijl Italië gewoon de toepassing van het EU-recht opschort.’ Maar een dag later lijkt het allemaal zo’n vaart niet te zullen lopen. Volgens een insider wijzen de autoriteiten in Rome hun ‘overijverige’ administratie met de vinger, maar is achter de schermen druk uitgeoefend door de Europese Commissie.

Het Doorbraak artikel van vanochtend, ter informatie:

De Dublin-verordening, zowat de centrale hoeksteen van het hele Europese asielbeleid, lijkt op sterven na dood. De Italiaanse regering liet eerder deze week in een brief aan de andere EU-lidstaten weten dat het geen enkele vluchteling meer zal aanvaarden die op basis van de Dublin-regels naar Italië wordt teruggestuurd. De bevoegde staatssecretaris Nicole De Moor (CD&V) reageert boos, haar voorganger Theo Francken (N-VA) ziet in de Italiaanse brief vooral de bevestiging van zijn eigen gelijk.

De brief van de nieuwe regering-Meloni laat weinig aan de verbeelding over: omwille van een gebrek aan opvangplaatsen zal het land voorlopig geen enkele asielzoeker meer terugnemen die door een ander EU-land wordt teruggestuurd op basis van de Dublin-regels. Door deze eenzijdige beslissing komt het hele Europese asiel- en migratiesysteem – dat al maanden aan het wankelen is – de facto volledig op de helling te staan.

Eerste registratie

De Dublin-verordening is al bijna tien jaar van kracht, en geldt ook voor een aantal Europese landen die géén lid zijn van de EU, zoals Noorwegen en Zwitserland. Kort samengevat bepaalt het akkoord welk land verantwoordelijk is voor de afhandeling van een asielaanvraag. In theorie is dit het land waar een niet-Europese vluchteling voor het eerst officieel geregistreerd werd en vervolgens een asielaanvraag indiende. De Dublin-afspraken werden ooit gemaakt om te voorkomen dat asielzoekers – na een eventuele afwijzing van hun aanvraag – vervolgens zouden gaan shoppen in verschillende lidstaten of enkel nog asiel zouden aanvragen in landen met een genereuzer sociaal opvangsysteem.

De meeste asielzoekers komen nu eenmaal via pakweg Italië, Spanje of Griekenland de EU binnen

Het grote nadeel van dit systeem is uiteraard dat het hierdoor vooral de ‘grenslanden’ zijn die onevenredig veel asielverzoeken te verwerken krijgen. De meeste asielzoekers komen nu eenmaal via pakweg Italië, Spanje of Griekenland de EU binnen. Om aan die kritiek tegemoet te komen, stelde de Europese Commissie ruim twee jaar geleden een nieuw en ambitieus migratiepact voor. Daarin zit een soort solidariteitsmechanisme vervat, waardoor de migratiedruk voortaan – onder meer op basis van financiële parameters – over alle EU-lidstaten zou worden verdeeld. Tot vandaag is dat pact evenwel dode letter gebleven. Eerder al, in 2016, was een spreidingsplan dat elke lidstaat verplichtte om een vastgelegd quotum aan vluchtelingen op te nemen verworpen door onder meer Polen, Hongarije en Tsjechië.

Hoogste aantal aanvragen sinds 2016

‘Wat Italië nu doet, is totaal onaanvaardbaar’, reageert staatssecretaris voor Asiel en Migratie Nicole De Moor (CD&V). ‘Als elke lidstaat niet zijn deel van de asielzoekers opneemt, dan kan er ook geen sprake meer zijn van solidariteit.’ De forse reactie van De Moor komt er niet toevallig op een moment dat de migratiedruk in heel wat West-Europese landen opnieuw fors is toegenomen. Naast ons land kampen onder meer ook Nederland en Oostenrijk al maandenlang met een fors verhoogde instroom, waardoor ook de opvang steeds problematischer wordt.

In augustus van dit jaar dienden in totaal ruim 77.500 mensen een eerste asielaanvraag in in de EU. Dat is het hoogste aantal aanvragen in één maand tijd sinds 2016

Een groeiend percentage van de asielzoekers die zich in België aanmelden, blijkt eerder ook al in een andere lidstaat geregistreerd, of heeft daar zelfs al een asielprocedure lopen. Volgens De Moor klopt het Italiaanse argument dat het door zijn ligging aan de buitengrens van de EU meer asielzoekers moet opvangen ook niet. ‘België staat in de EU op de zesde plaats op vlak van asieldruk, Italië volgt op de 16e plaats.’ Dat de asieldruk op Europa de voorbije maanden fors is toegenomen, mag overigens ook blijken uit recente cijfers. In augustus van dit jaar dienden in totaal ruim 77.500 mensen een eerste asielaanvraag in in de EU. Dat is het hoogste aantal aanvragen in één maand tijd sinds 2016.

Toeval of niet, afgelopen woensdag kwamen alle bevoegde Europese ministers én de Europees Commissaris voor asiel en migratie, Ylva Johansson, in Brussel samen over de toepassing van de Dublin-regels. Die is, zo blijkt ook uit de officiële cijfers, alsmaar problematischer. Steeds meer lidstaten leggen de Europese afspraken naast zich neer of antwoorden niet wanneer de asieldiensten uit een andere lidstaat de terugname van een asielzoeker vragen. Van alle goedgekeurde Dublin-dossiers in de hele EU werden er in de eerste negen maanden van 2021 amper 24 procent uitgevoerd. Dit jaar is dat percentage zelfs nog verder teruggezakt, tot 17 procent.

Paradigmashift

Theo Francken (N-VA), gewezen staatssecretaris voor Asiel en Migratie, ziet in de Italiaanse beslissing de bevestiging van het betoog dat hijzelf al jarenlang houdt. ‘Ik beweer al jaren dat het hele Dublin-systeem niet werkt, en dat we dus naar een volledig nieuw Europees asiel- en migratiebeleid moeten, waarin we asielzoekers overbrengen naar landen buiten de EU. De nieuwe Italiaanse premier Meloni geeft nu een eerste duidelijk en officieel signaal dat het ook voor Italië zo niet verder kan. Met deze brief blaast ze de facto de Dublin-deal op. Een land als Griekenland wil ook al veel langer van die grote instroom af, maar de Grieken hebben dat nooit officieel gezegd. Ze hebben er wel voor gezorgd dat asielzoekers daar zo slecht werden opgevangen dat een Europese rechter besloot dat andere EU-lidstaten geen asielzoekers meer móchten terugsturen naar Griekenland.’

Volgens Francken is de Italiaanse beslissing een nieuwe indicatie dat Zuid-Europa de druk op de rest van de EU stelselmatig verhoogt, uit onvrede over de illegale migratie. ‘Mochten een aantal belangrijke Europese regeringsleiders – waaronder de Italiaanse – effectief gaan onderhandelen met landen zoals Egypte of Tunesië, dan zou er snel een nieuwe migratiedeal op tafel liggen. Die landen willen geld, toegang tot de Europese markt voor hun landbouwproducten én visa voor hun jongeren. De vraag is nu vooral: hoeveel landen moeten – na onder meer Denemarken, Zweden, en Italië – nog aangeven dat ze een ander Europees migratiebeleid willen, alvorens er ook in ons land op dat vlak een paradigmashift volgt? Er is echt geen andere oplossing.’

Filip Michi

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Sunset down….

Opnieuw, net als in de verdelgings-jaren ’38-’39, de schemering over ons Avondland.

Net als toen, altijd met de nobelste bedoelingen...... Toen ging het om Gdansk en om Duits Sudetenland. Nu gat het om de ons vreemde ‘Die Joekren’ die omwille van de rijk-makende wapeneleveringen uiit de USA, de door de Democ Rats Bidsprinkhaaa de pretentie werd ingehamerd dat ook dwerg David ooit reus Goliath heeft kunnen verslaan.

Met dat verschil, dat toen in gans Europa de Kerken

reeds vol liepen om het Onheil weg te bidden. Heb ik als kind

meegemaakt en de afloop ervan gelikkig overleefd.

En toen ineens was het Mei ’40. En scheerden de MESSERSCHMIDTS als razende muggen omheen de daken der huizen. In Zuid West-Vlaanderen zat de hele Belgische bevolking als ratten in de val….

Met heel het gezin op de vlucht, mijn kindervuistje geklemd aan een of ander onderdeel van de kinderwagen die ons Ma voor zich uit duwde en die volgeeladen was met het hoogstnodige voor onderweg.

Even later waren er ineens andere Heersers in het land. Tot er ineens weer andere vliegtuigen opdoken die de eersten verjoegen.

En nu, ruim haast ¾ eeuw later, is the song weer over en uit. Tenzij er een ander e beter Verstand de Leiding overneemt. Om van de Europese Unie één groot Nieuw Vaderland te maken.

Maar ik ben Tom Van Grieken niet. Die zou dat veel beter en vooral cocreter, ttz in Zwart-Geel, kunnen uitleggen.

*

 

Digithalys

*

 

     

*

Maandag 5 december 2022

881 DE HEDENDAAGSE DREIGENDE ISLAM-OVERHEERSING IS NU AL VEEL ERGER DAN DE DUITSE BEZETTING TIJDENS DE OORLOGSJAREN

*

I N H O U D

*

Ik spreek als Vrij Burger…..

U gaat hier gevaarljke woorden lezen, maar meer en meer gelijkt de nieuwe generatie  van buitenlandse GELUKZOEKERSVINDERS op de feldgrauwe oorlogsjaren ’40-’45. Met dat verschil, dat due ‘Bezetting’ toen teminste toch TUVHTVOL verliep. Waar bvb vrouuwen rrespectvol wetrden behandeld, ipv verkracht of als koopwaar van hand tot, hand worden doorgegeven.  Of in voorkomend geval, eenmaal tot ‘huisvrouw’ bevorderd; gewoon vermoord.

De tijden zijn er naar en de gazeztten staan er ‘(raag) vol van. Gruwelen, namelijk, zijn eten en drinken voor  kloootjesvolk als jet gaat over klootjevolk.

 Uitstekend dus voor de stijgende omzet van de subsidie-slokkerde sensatie-pers. Waar nogmaals (ik val in herhaling) de VOORUI TTRKKER ALS Siper Clown de hoofddrol opneemt…

**

Over de Jodenvervolging hoeven we niet eens te spreken, want de Islam is nog duizend keer erger tegenover het Godsvolk als de in het niets verdwenen Hitler Aanbiddeers. Daar waar de Isllammerij tot op heden niet alleen dfe loef afsteekt, maar liefst ook de keel oversnijdt.

En ook inzake het taalgebruik kwùan ieder Vlams-sprende mrdeburger er beter van af dan met het Arabiers. Die Deutschen die bij ons ro,dliepen, zelfs de fanatiekelingen onder hen, spraken ’n soort gebrokrn Vlaams met haar op. En vooral, als we hrn nirt met opzet in de wg liepen, vielen zij nog best mee. Vooral bij de volksbewuste Vlaming die het Belgisdch slavenjuk meer dan beu waren. Wat hen, na de Oorlog, ren zeeste werd kwaalijk genomen.

Eens zien wat het wordt na de eertvolgende verkiezingen.

Ja, die Geert Wilders toch. Méér of minder Markhanenn was de vraag waarvoor die terecht moest staan.

Ik vraag mij af, hoe men op de Antwerpse Meeir daarover morgenvroeg zal deenken….Of in Kortrijk, waar het parool was alles kort en klein t slaan.

Een bzoekster loste deze voormiddag de suggestie om morgen onder politiebegeleding bij de daders aan huis dezelfde feiten te gaan plegen. Oog om oog, tand om tand. Een gezegde dat nog uuit de mond komt van ons beider Aartsvader Abraham…

 

05-12-2022

HET DIEPRODE VERVOLGVERHAAL

*

 In deze rubriek heb ik er al meermaals over geklaagd dat gegevens en cijfers over België meestal te algemeen zijn en dikwijls de verschillen in de diverse regio’s niet vermelden. Dat gold dan vooral voor nieuws uit het buitenland, maar lange tijd maakten we hetzelfde mee met de gegevens van de Nationale Bank (NBB). Sinds Pierre Wunsch, nochtans van francofone afkomst, ex-kabinetschef van Didier Reynders en MR-lid, gouverneur van de NBB is, krijgen we regelmatig toch meer genuanceerd nieuws, waaruit blijkt dat Francofonië met doodzieke begrotingen zit.

Zo meldt de NBB tegenwoordig niet alleen meer de verhouding van de staatsschuld tegenover het Bruto Nationaal Product (bnp), maar ook die tegenover de beschikbare ontvangsten en doet dit ook voor de gewesten.

Het resultaat laat zich raden. Federaal bedraagt dat verschil niet minder dan 350%, in Wallonië is de schuld 250% van de ontvangsten; in Brussel 150. Dat laatste is nog driemaal meer dan Vlaanderen, waar het slechts 50% is, en maakt dat het de enige regio is die zijn begroting onder controle heeft.

Bij Wallonië betekent dit dat die regio 3,1 miljard euro meer uitgeeft dan het ontvangt, terwijl Vlaanderen vier keer meer ontvangt, doordat de werkzaamheidsgraad er beduidend hoger ligt en er dus geen echt probleem is. En dat is dan volgens de cijfers van de NBB, want in werkelijkheid zou het verschil nóg groter kunnen zijn, doordat het Waals gewest nog eens 2,5 miljard buiten de begroting houdt.

---

Maar er is nog hoop!  Na zijn mislukte poging om het Kindergeld te indexeren, is Sammy Mahdi in de Zevende Dag afgekomen met een voorstel om de werkloosheiduitkeringen te beperken in de tijd. In enkele van onze buurlanden bestaat al die regel, die er o.m. voor zorgt dat Noord-Fransen in West-Vlaanderen komen werken, waar Walen daar feestelijk voor bedanken. Sammy en wat er straks nog overblijft van cd&v, krijgen dat nooit binnen het kader van deze federale Paarsgroen+ regering geregeld, waarin ze nu al zitten als vijfde wiel van de wagen. Zie je dat al gebeuren in bv Henegouwen, de provincie met het grootste aantal werklozen, waar in één familie soms drie generaties werkloos zijn en dit tot aan  hun pensionering? Werkloos zijn lijkt daar een vaste job!

VERGETEN VRAGEN VAN DE VOORBIJE WEEK (200)

**

VRT, Reyerslaan.

foto: ©Belga Image

**

Commentaar - 05/12/2022 Dominique Laridon

*

Ook de voorbije week werden veel vragen gesteld, en waren er ook vragen die te weinig of helemaal niet gesteld werden. Aan het begin van de nieuwe week kunnen er misschien nog enkele vragen opgeworpen worden. Zoals:

Welke groepen mogen de openbare ruimte overnemen?

 

(Aan de Gentse politie, die de Marokkaanse supporters bedankt heeft voor ‘een feest zonder baldadigheden’. Nochtans werd de Bevrijdingslaan urenlang bezet en geblokkeerd voor het verkeer. Bengaals vuur, vreemde vlaggen, lawaaioverlast – ‘geen incidenten’, blijkbaar. Er is veel onzin verteld over de laatste Marokkanenrellen: politici die pamperen, opiniemakers die omzwachtelen – maar wij kiezen hier voor flikken die flemen. Zij illustreren onze zwakte, en ‘jongeren’ kunnen zwakte ruiken. Als de politie selfies neemt (!) met straatbezetters, kan het dan verbazen dat het crapuul de grenzen blijft opzoeken?)

Wat is de pijnlijke realiteit achter dit mooie beeld?

(Aan alle media die zo ontroerd berichten over de ‘mensenketting’ van Marokkaanse burgervaders die erger konden voorkomen. Het is mooi wanneer Marokkaanse ouderen (eindelijk) hun verantwoordelijkheid opnemen. Maar is het niet intriest dat Marokkaanse jongeren blijkbaar alleen kunnen luisteren naar gezagsfiguren die dezelfde origine hebben? Ze luisteren niet naar de politie, enkel naar wie op hen lijkt?)

Hoeveel winst hebben de mediagroepen juist gemaakt?

(Aan de kranten die opvallend zuinig berichten over de grote winsten van Vlaamse mediagroepen. Vreemd genoeg blijven specifieke cijfers achterwege. Die moet je dan maar zelf opzoeken in het officiële rapport over de media concentratie. Mediahuis: een bedrijfswinst van meer dan 15 miljoen euro in 2021, bij DPG Media zelfs meer dan 208 miljoen euro. Toch interessant om in het achterhoofd te hebben bij sommige populistisch-linkse pleidooien in bepaalde kranten?)

Wat voor precedent zou dát zijn?

(Aan de advocaten die schilderijen terugeisen van onder meer het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. Blijkbaar dekt de term ‘nazi-roofkunst’ nu ook werken die vóór de Duitse bezetting door gevluchte joden verkocht werden (!) aan Belgische musea. De verkopers bevonden zich immers in een penibele positie. Op die manier kan je élke transactie waarbij één van de partijen in een lastig parket zit later ter discussie stellen. Waar eindigt dat? En kunnen we iets voorzichtiger omspringen met termen als ‘nazi’ en ‘roof-kunst’?)

-

Wanneer een openlijke euro-entrische school bij ons?

(Aan De Morgen, die met sympathie schrijft over een ‘Afro-centrische’ school in Kenia, waar kinderen leren om trots te zijn op hun ‘kleur en afkomst’. Het ís ook een mooi project, alleen zou De Morgen het uitspuwen als het in Europa zou gebeuren.  Trots zijn op je achtergrond, je huidskleur, dwepen met historische iconen, benadrukken dat het eigen continent altijd een bron geweest is van wetenschap, vermogen, creativiteit en intelligentie… Dat mag niet als de kinderen blank en westers zijn.)

 

Hoeveel ontslagen vallen er elke week gemiddeld?

(Aan de media die een drama maakten van 51 ontslagen (op meer dan 2.000) bij de VRT: ‘We weten wie ze zijn, en daardoor krijgt hun ontslag een emotionele dimensie’. U mag dat letterlijk nemen: het gaat om mensen die journalisten persoonlijk kennen. Weinig wereldjes zo incestueus als de Vlaamse media. Daarnaast confronteert elk ontslag binnen de media een journalist met zijn of haar sterfelijkheid.)

Wat was haar vorige functie?

(Aan Open Vld-ondervoorzitter Jasper Pillen, die staatssecretaris voor Asiel en Migratie Nicole de Moor (CD&V) verdedigt: ‘Hoe lang is zij al bevoegd? Enkele maanden? Je kan je afvragen welk departement zij aangetroffen heeft’. Alsof Pillen niet weet dat de staatssecretaris de kabinetschef van haar voorganger was…)

Hoeveel mensen lazen dit stuk na voor publicatie?

 

(Aan de eindredactie van De Standaard, waar ze een artikel laten passeren over ‘stereotiep’ speelgoed: ‘In het donkerste scenario groeien die lieve mooie prinsesjes met een pop in de armen en die stoere jongens die de wereld gewapenderhand veroveren, uit tot de meisjes die nog beleefd blijven als ze op bed gedwongen worden door een veroveraar die de tegenstand als onderdeel van een spel leerde zien’. Het is al moeilijk te begrijpen dat 1 journaliste zoiets uit haar pen krijgt, maar zit er op die redactie nu echt niemand meer die nog tegengas geeft?)

Hoe lichtgeraakt zijn jullie eigenlijk?

(Aan de culturo’s die zich zwaar aangevallen voelen zodra N-VA vraagtekens plaatst bij het kunstenaarsstatuut. Voor De Morgen was het zelfs de hele voorpagina waard. Het is symptomatisch voor een sector die eindeloos wil zeuren over alles en nog wat, die gretig bijt in de hand die hen voedt, maar die zelfs niet de minste kritische vraag verdraagt. Zij zijn nu eenmaal ‘essentieel’ en verheven boven elke discussie.)

Hoeveel mensen hebben een tweede huis in het buitenland?

(Aan schrijver Stefan Hertmans, die klaagt dat de politiek ‘wereldvreemd’ is over het klimaat. Ten bewijze vertelt hij over zijn buitenverblijf in de Provence, waar het in de zomer ‘boven de 35 graden’ wordt: ‘een nachtmerrie’. Altijd grappig als mensen met een optrekje in Zuid-Frankrijk ánderen ‘wereldvreemd’ vinden.)

Welke gevolgen zou dat hebben voor de klanten?

(Aan schrijver Lucas Catherine, die vindt dat ‘de plunderaars’ herstelbetalingen moeten ophoesten aan Congo. Volgens Catherine zo’n 1.300 Belgische bedrijven, ‘en dan zijn er nog de bedrijven in België die groot werden door de verkoop van  ‘koloniale waren’.. De ­bekendste zijn Delhaize en Colruyt’. Mensen zoals Catherine leven in een parallel universum, waarin je bedrijven en supermarkten vanalles kan opleggen, zonder dat dit ooit de klanten raakt.)

 

Wat weet u over de wetten van vraag en aanbod?

(Aan zangeres Merol, die ‘minder mannen’ wenst op popfestivals: ‘34% van alle groepen heeft een vrouwelijk bandlid: veel te weinig’. Arme mensen, die zelfs op een leuk festival niet kunnen loskomen van hun domme debatfiche.)

Hoeveel grappen telt uw show?

(Aan cabaretière Nele Bauwens, die in haar eindejaars­voorstelling ‘geen typisch mannelijke stand-up’ brengt. Komen onder meer wel aan bod: ‘lgbti’, de ‘Antwerpse cultuursubsidies’, ‘dreigende armoede’, ‘de oorlog’ en zowaar ook ‘een goeie grap’ over de dood van Nicole Josy (‘Uit de try-outs heb ik geleerd dat dit nog heel gevoelig ligt’). Tip voor wie straks een eindejaarsconferènce wil meepikken: blijf mijlenver weg van artiesten die zelf al waarschuwen dat ze ‘geen typische stand-up’ brengen.)

Wanneer nam België Congo-Vrijstaat over?

(Aan journaliste Inge Schelstraete, die lesjes wil geven over Congo: ”Woke waanzin’, zoals het in bepaalde kringen heet, is broodnodig. Als Belgen op school hadden geleerd over het geweld in de jaren 1890, zouden er meer alarmbellen afgaan’. In hetzelfde stukje schrijft ze: ‘Louis Laurent was een arts uit Namen die tussen 1892 en 1895 onze brutale militaire expedities in Congo Vrijstaat begeleidde – toen Congo al niet meer het privébezit van Leopold II was, dus’. Véél Belgen hebben les gekregen over Congo op school – maar Schelstraete misschien inderdaad niet. Anders zou ze weten dat Leopold Congo pas overgedragen heeft in 1908.)

Wat voor man schiet zijn eigen doopmeter in de rug?

(Aan de Britse prins William, die zijn doopmeter Susan Hussey ‘racisme’ verweet, omdat ze op een feestje aan een zwarte vrouw gevraagd had ‘waar ze nu echt vandaan kwam’. Lady Hussey is 83 jaar oud, ze liet zich nooit op racisme betrappen en moet nu het hof verlaten. De media gingen (ook bij ons) helemaal los op ‘het zoveelste racistische incident aan het Britse hof’. Wie durft nog zeggen dat dit niet zo zwaarwichtig ‘racisme’ is?)

Wie annexeerde als eerste de Krim?

 

(Aan schrijfster Stella Bergsma, die zich afzet tegen Poetin en ‘meer vrouwelijke leiders’ wenst: ‘We zijn klaar met dat hypermasculinisme, dat te vaak in destructie eindigt’. Vrouwelijke leiders zoals Catharina De Grote, die als tsarina de Krim en een groot deel van Oekraïne inlijfde bij Rusland?)

Wat valt er verder nog te zeggen?

 

(Aan de lezers van deze rubriek, na meer dan 4 jaar – de eerste aflevering verscheen op 24 juni 2018. In die tijd zijn onze journalisten niet minder vragen vergeten, integendeel: zij lijken steeds verder af te drijven. Dat is nu veelvuldig geïllustreerd. Wie het nu niet ziet, die wil het niet zien. Rest alleen een oprechte bedanking aan de trouwe lezers en de vaak interessante aanvullingen in de reacties. Zolang er een kritische geest is, is er hoop.)

Zit u zelf ook nog met vragen? Blijf er niet mee zitten. Stel ze hardop in een reactie op dit stuk.

 LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Ook nog te overwegen: in doorsnee waren de Duitsers en hun Zwarte meelopers niet  onze beste vrienden. Maar het waren telkens aparte manschappen, zonder vrouwen En ze liepen hier ook niet zo maar doelloos op straat met hle kudden kinderen achter zich aan. Ook zij verlangden om rerug thuis te komen in hun eigen geboorteland.

Ziet U het verschil?

Informeer gerust hoeveel Duitse burgemeesters er toen waren in vergelijking met het aantal Marokkaanse of Turkse die er nu de plak zwaaien.

En dan zwijgen we nog over de royale ‘leeflonen’ en dubbel kindergeld, waarmee de nieuwsgierige armoelijders zich aangetrokken voelen….

De tegen-revolte echter blijft voorbehouden aan de Kiezer. Maar het moet gezegd, dat de tijd dringt. Want dat soort ’gastarbeiders’ kweken als ratten

*

 

 

Digithalys

*