INCIVIEKEN ONDER ELKAAR
VAN 'T INCIVIKSKE? NIKSKE!
19-06-2009 - Tom Naegels - de standaard
In de gevangenis dan nog. Er zijn veel plaatsen waar wij Bart De Wever straks zien belanden, maar de Begijnenstraat? En toch: daar is 't waar hij thuishoort volgens Luc Van der Kelen, de enige commentator in Vlaanderen met dagelijks een miljoen lezers. Dat zijn er vijf keer meer dan De Wever voorkeurstemmen had.
'Iemand die het bestuur van het land bewust tegenwerkt, hoort niet in een regering of een parlement of een universiteit', schrijft die. 'Zo iemand moesten ze opsluiten.' Paf. En om u ervan te overtuigen dat het wel degelijk over Bartje Boem Boem ging, geef ik u ook de voorgaande zinnen: 'Een week geleden wou Bart De Wever de federale regering ''onder curatele stellen''. De Wever ging gisteren nog een stuk verder: Vlaanderen moet ook bevoegdheden ''usurperen''. Usurperen betekent ''onrechtmatig in bezit nemen''. Kan dat anders geïnterpreteerd worden dan ''in de onwettelijkheid gaan''? Voor zo'n houding, geïnspireerd op de zogenaamde doctrine van de Leuvense professor Maddens, bestaat één correct woord: dat is inciviek gedrag.' En dan volgt wat logischerwijs volgt voor een inciviek: het cachot.
Ja lap. Weg is de euforie van vorige week, omdat het Vlaamsnationalisme eindelijk een democratisch gezicht had gekregen. Terug het schrikbeeld, om ons vertrouwde arsenaal op leeg te schieten. Van een man die altijd bezwaar heeft gemaakt tegen de veroordeling van het Vlaams Belang, precies omdat je een partij niet in de rechtbank bekampt, had ik zelfs zo'n boutade niet verwacht.
Al is Van der Kelen zeker niet de enige oude liberaal die zijn afkeer voor De Wever de vrije teugel laat. Lees wat Herman De Croo ons meldt: 'We moeten voorzichtig zijn willen we onze welvaart in stand houden. Met vendelzwaaierij gaan we er in elk geval niet komen.' (Als er nu nog één belgicist over vendelzwaaien begint, dan sloop ik eigenhandig de leeuw van Waterloo.)
Of neem Hugo Camps, een soort De Croo op amfetamines, die sinds kort op zijn dooie eentje de slogan 'de beste pennen schrijven voor De Morgen' gestalte geeft: 'De nota-Peeters. Als je De Wever hoort, is het een blauwdruk voor assertief Vlaams beleid. In gewone mensentaal: honger anderstaligen uit tot ze knielen. België/La Belgique: uitroken, die handel!'
Hugo Camps die gewone mensentaal gebruikt, dat we dat nog mogen meemaken. Al is alles relatief, getuige wat volgt: 'Vlaamse regering op weg naar een hemelbed van maagden - mag zelfmoord ook? En daar omheen: Kris Peeters, met zweepje. Reumatische derwisj van een dwergstaat die zich vol laat lopen met beton van de BAM en aanverwante beroepsvandalen. Alsof humanisme in Vlaanderen niets anders zou zijn dan een orgie van wegenwerken. Lintje, kwispel, gedichtje toe.'
Maar we verliezen onze draad. Onze draad is: De Wever, en hoe die afgeschilderd wordt als op maagden beluste zelfmoordterrorist die anderstaligen uithongert en uitrookt en thuishoort in de bak, waarna Kris Peeters, in dezelfde paragraaf, haast ongemerkt in hetzelfde schuitje wordt gedropt. Incivieken onder elkaar. Misschien is dat ook een onderdeel van de Maddens-doctrine: met zovelen tegelijk inciviek gedrag vertonen dat de federale regering wel gevangenissen moét bijbouwen. Waarvoor ze geld nodig heeft, dat ze moet halen bij de deelstaten, waarna de Vlaamse regering zegt: ha nee hé, eerst een staatshervorming. Cunning.
Ik snap het niet hoor. Je kan een one issue party toch niet verwijten dat ze haar ene issue op tafel legt? Is dat een reden om woorden te gebruiken die vroeger voor het Belang voorbehouden werden? In godsnaam zeg. In Knack bleven twee politicologen de partij consequent 'populistisch' noemen. Als zelfs de N-VA dat al is, misschien kunnen we het woord 'politiek' er dan maar gewoon door vervangen?
Nee. We mogen niet overdrijven. Ik zeg het u rechtuit: ik ben Bart De Wever dankbaar. Hij heeft het zwart beest voor één keer groggy gekregen. Hij dwingt je als progressief om het conservatisme serieus te nemen. Hij is intellectueel eerlijker dan veel van zijn tegenstanders. En zijn moppen zijn beter dan die van Hugo Camps. Mocht hij dat menen om binnen drie jaar een gooi te doen naar de Antwerpse sjerp, ik zou dat steunen. Als zelfs de kandidaten op wie je niét stemt van niveau zijn, is dat niet de grootste luxe die je je je kan wensen? God weet dat mijn stad daar lang op gewacht heeft.
En stel dat hij tegen die tijd toch in de bak zit, dan hoeft dat geen probleem te zijn. Er zijn wel meer nationalisten van daaruit verkozen geraakt.
Bron Iskander
Commentaar
We zijn voortaan als Vlaams Belangers in goed gezelschap. Die van de NV-A vliegen symbolisch in de hel van de Begijnenstraat, zonder eerst via het vagevuur van het ‘cordon sanitaire’ te zijn gepasseerd. De belgicisten gaan er op vooruit!
Mag ik er Dhr Naegels op wijzen, dat hij die ooit van uit de Begijnenstraat naar het Parlement werd gestemd (Dr Borms om geen namen te noemen) zijn loop baan beëindigd heeft aan de executiepaal. Dat is misschien in werkelijkheid wat die H.H.H. (Hoge Heren Hournalisten) zouden wensen.
Tja, waar moet ik beginnen om die berg nonssens weerwerk te geven zonder in dreigementen te vervallen!?Zal ik in die richting dan maar de goede oude Bredero loslaten? ‘tKan verkeren zei die; en hij kon het weten, want hij beleefde eveneens roerige tijden.
En precies die roerige tijden staan ons te wachten. Neen, niet door de schuld van de Vlaams Nationalisten: die hebben er bijna 200jaar over gedaan om eindelijk te staan ze nu staan: aan de vooravond van hun ontvoogding. Dat de slippendragers van het bels Regime dat niet graag zien gebeuren, is klaar als een klontje. Ik zou bijna zeggen: zie, de meute is losgelaten: de Van der Kelens, de Campsen, de Naegelsen. Vooral deze laatste treft mij in het hart. Tommeke! Tommeke! Tommeke, wat doet ge toch! En dat alles omdat Uw naamgenoot cocaïne gesnoven heeft, en net als gij, dat afliegt.
Van incivisme gesproken. Laat mij eerst zeggen, dat dit een vies woord is. Een woord waaraan bloed, drek, tranen en…haat kleeft. Ik moet er waarschijnlijk geen tekeningetje bij maken. Want dan zou er misschien een wel zeer kort lontje kunnen in steken. Denk aan de Mohammed-cartoons.
Ik zal het dus houden bij het spreekwoord van de pot en de ketel, over dat wel zeer toepasselijk zwart zijn. Heb ik jullie gehoord H.H.H., over het beschamend rapport dat de belse Regering gelregen heeft over haar ‘Meerjarenplan-Begroting’ van de Europa? Of heeft U de schaterlach niet gehoord die opsteeg toen die lamlendige cijfers, en vooral de verdediging ervan, bekend werden? Dat acht U allemaal danig civiek, en in het belang van het land? Zelfs hun ‘huiswerk’ hermaken zit er niet in, zegt Kardinaal Van Rompuy, want hij moet eerst wachten op de begroting van de deelstaten…Dat is volgens mij Wetstraatees om te zeggen dat hij op droog zaad zit, en van de Deelstaten hetzelfde verwacht, waarbij 99% van de goede vaderlanders dan weten van waar de wind komt. Het Zuiden des Lands, waar men sinds decennia weigert de tering naar de nering te zetten, is failliet, en rekent er op dat het Noorden zal bijspringen om de bodemloze putten te vullen.
Dat, Mijne Here H.H.H., is zelfs geen inciviek gedrag meer, dat is het einde van belgië! Maar ja, de Staatshotels moeten nu al het bordje ‘compleet’ uithangen aan de poort, zodat er geen plaats meer zal zijn voor de nieuwe lichting, noch voor nationalisten, noch voor belgicisten….Zouden wij er dan niet beter aan doen, tralies te plaatsen aan de landsgrenzen, dan is het Land één grote gevangenis, alhoewel ik voorzien dat daartegen verzet zal komen van het CGKR, die door dik en dun de hand boven het hoofd wil houden van alle imlport-belgen.
Maar maten we niet àl te cynisch worden! We zijn veroordeeld om samen te overleven.
‘Onder curatele plaatsen’… Jullie kijken als gebiologeerde uilen naar die uitdrukking, net zoals in het werkelijke leven de gefailleerde moet kijken naar de deurwaarder, die komt met de boodschap: jullie hebben er niets van gebakken, de schulden komen jullie de strot uit, we ontheffen U, bij rechtsdwang va al Uw bevoegdheden. De gefailleerde hoort de woorden ‘onder curatele’ en voelt zich beledigd, terwijl de boodschap in feite luidt: ‘wij willen in Uw pkaats de boel rechttrekken. En ook zorgen dat het in de toekomst niet meer kan gebeeuren’….
Waar is, H.?H.H., jullie o zo zeer geroemde logica?
Het kan natuurlijk altijd, dat jullie denken dat ‘Wallo/Brux’ voorbeeldig bestuurd wordt, en dat al die PS schandalen ( en andere) fel overtrokken zijn. Het kan zelfs dat U de dwalingen Uw weegs inziet, en inwendig toegeeft dat er inderdaad ‘iets’ moet gebeuren – maar in ’s hemelsnaam zonder belediging van die lieve verkwisters….Dan moeten wij jullie alleen wijzen op de drie letters die ons al meer dan twee jaar achtervolgen. Non! Non! Non!
Verwondert het U dat het geduld der Vlamingen ongeveer uitgeput is?
Maar er is meer. De waakhond ligt nog altijd aan de CVP-ketting!
Voorlopig hebben jullie nog geluk, dat de zwakste schakels in die ketting, deze die sympathiseren met Bart DeWever, ja zelfs met de verschrikkelijkste der verschrikkelingen, die van het Vlaams Belang, zich nog gedeisd houden….Want weet U, ‘ de Maddens-Doctrine’ heeft bij velen de ogen doen opengaan….
En zo kom ik (bijna) tot het einde van mijn verweerschrift. Hete is die ‘bijna +50%” die jullie de stuipen op het lijf jagen! Vandaar dat schot voor de boeg….En a propos van dat lezerstal van HLN het zou wel eens kunnen zijn, dat Luc Van der Kelen overkomt wat Baron Lippens overkwam met Fortis: hij overspeelde zijn hand. Want Baas Van Thillo heeft graag beweging in het kiekenkot, dat verkooptt, maar er mag nieet over gedreven worden….
Tenslotte: weer terug naar Bredero.
Jullie H.H.H. hebben ‘bronnen’ waar gewone mensen niet bij kunnen. We mogen dus aannemen dat er hoge nood is. Misschien zelfs dat het schip reeds geweldige slagzij maakt, en dat er rode noodsignalen afgevuurd moeten worden, die nu in brede genstens openvallen tegen de dreigende zwarte stormhemel: S.O.S.- Belgica..
Het kan ook de Loge-Code zijn die oproept tot de barricaden.
Maar, wat het ook is, het is bedoeld als rode lap om de stier uit te dagen. Maar dat, H.H.H. pakt niet meer. Twee keer, maar geen drie keer! Elk man telt! Dus ook
André Baert
Pssst
Die moeilijke woorden van Bart Dewever waren gewoon een tactische zet, ze hebben hem alleen wat meer tijd opgeleverd. Het heeft dus wat geduurd voor ze doorgedrongen waren tot de juiste hersenkwabben. Maar die liggen, bij belgicisten, altijd gewikkeld in vele lagen ondoordringbaar pantser. Vandaar! Komt daarbij dat HLN pisnidig is dat hun beste vriend, het Liegebeest, door Bart ‘gewipt’ is, waarmee bedoeld is, dat hij zich voetje-gezet voelt, want in veel progressieve middens heeft‘iemand wippen’ een totaal andere betekenis, waarbij meer aan de paringsdans van konijnen in het wild moet gedacht worden. Zijn er inderdaad niet veel mensen die Vhdt ‘Hete Konijn’ noemen? Waarom ze dat doen is mij ten enenmale onbekend…Tenzij er gezinspeeld wordt op de erogene zones bij de PVV-mensen.
Blijft nog te bezien, als voor Franstaligen en aanverwanten de woorden ‘Curatele’ en ‘usurper’ werkelijk zo moeilijk geweest zijn. Ik denk dat de meeste Vlamingen even hebben moeten nadenken! Deze keer was het eens geen ‘colloque singulier’….
Bart wil dan ook heel wat subtieler overkomen dan Filip DeWinter. Hij weet immers dat er voor hem nog leven moet zijn na de politiek, en om Hoogleraar te spelen, hanteert men beter geen gezegden over poen en pensioen, die rijmen met pocket en Mohammed….
Enne O Ja! Luckse, wat stond er in dat dépechke van het Hof? Maakt U kans op een lintje met titel? Inclusief de waarborg voor post-nationaal? Indien zonder die waarborg: best voorbehoud maken!
Posts tonen met het label BART DEWEVER. Alle posts tonen
Posts tonen met het label BART DEWEVER. Alle posts tonen
zondag 21 juni 2009
vrijdag 19 juni 2009
DE RUBICON OVERSTOKEN?
DE RUICON OVERSTOKEN?
Met het uur worden de berichten mooier. Ziehier wat ik op HNB vond om 16 uur, vandaag 19 Juni 2009…
N-VA en SP.A stellen veto tegen regering met vier
Druk op Open VLD neemt toe
Na de N-VA heeft nu ook de SP.A duidelijk gemaakt dat ze niet in een vierpartijenregering stapt. Nog voor de uiteindelijke onderhandelingen starten, moet er een partij afvallen. Dat zeiden de respectievelijke voorzitters na een gesprek met formateur Kris Peeters (CD&V)
Ook CD&V gaat straks nog langs, Open VLD niet.
'Wij weten van niks', zegt Tom Ongena, de politiek directeur van Open VLD. De liberalen zitten in een zeer moeilijke situatie. Tot ieders verbazing gingen ze akkoord met de nota van formateur Kris Peeters. Nochtans wordt daarin de jobkorting, voor Open VLD de inzet van de verkiezingen, daarin fors teruggeschroefd.
Nu voeren de andere partijen de druk nog verder op. N-VA-partijvoorzitter Bart De Wever gaf vanmorgen de aftrap. Hij vroeg en kreeg een bijkomend overleg met Peeters. Bij het buitenkomen van het Errerahuis sprak hij klare taal.
'We moeten niet beginnen aan een pokerspel met vier partijen, waarbij het de bedoeling is om er onderweg een af te rijden', gaf De Wever aan. Tijdens het gesprek met Peeters zou hij duidelijkheid gekregen hebben over een zestal inhoudelijke bekommernissen. Welke dat zijn, wou hij niet kwijt.
Meteen daarna kwam ook SP.A-voorzitster Caroline Gennez langs bij Peeters. Ook zij loste nog een schot voor de boeg. 'Wij willen een stabiele regering met drie partijen die echte keuzes maakt', zei Gennez. Ze pleitte ook nog eens voor een sterk sociaal programma.
N-VA en SP.A vroegen zelf een onderhoud met Peeters, CD&V-voorzitster Marianne Thyssen kreeg een uitnodiging voor deze namiddag. Open VLD daarentegen heeft vandaag nog helemaal niets gehoord van de formateur.
wle/wwi/lob (DS)
Van vijgen nà Pasen gesproken!
Natuurlijk verkopen we het vel van de beer niet voor ons geweer zelfs nog maar uit de kast is gehaald… Maar, in ieder geval, de NV-A heeft een eerste glansrijke overwinning (bijna) op zak! Daarvoor blijven Bart DeWever dankbaar eeuwig en een dag!
En nu gaan de Wallo/Brux’se poppetjes aan het dansen! En wordt op Het Palais/Le Palais de stormvlagf gehesen!
Veel sterkte, Bart! En het zou geen kwaad kunnen, moest U de volgende dagen ingaan met een iets van ‘Berlusconi’ in Uw achterhoofd! Waarbij U zeker de huwelijkstrouw niet moogt uit het oog verliezen. Want Uw grote broer heet dan wel ‘Christelijk’ te zijn, de leiders daarvan zijn dat over het algemeen niet. Of toch niet helemaal…Zeker niet op dat gebied….Enfin, U ziet wel.
Onthou, dat Julius Caesar (naar eigen zeggen) eenmaal de Rubicon, dat kleine nietige riviertje hier in de geburen, met zijn legioenen had overgestoken..om Rome, waar zijn rivalen de lakens uitdeelden (en de dekens meteen) te belegeren en te overwinnen, hij wist dat er geen terugkeer mogelijk was. Alea jacta est! De teerlingen zijn geworpen! Hard tegen onzacht ging het, en dat, als historicus die U bent, mag U niet ontgaan. Maar als tacticus bent U natuurlijk met kop en schouders de meerdere van
André Baert,
Soldaat bij Gods Genade in het Leger der Bozen dat eindelijk zijn eerste en grootste doelstelling ziet naderen. En dan nog door een vijand. Vergeet dat niet, duurbare vriend! Zonder de Bozen waart U nu waarschijnlijk een trouwe CVP-soldaat…Maar de lauwerkrans weze U gegund. Van harte en zondervoorbehoud. U hoeft ze alleen nog binnen te halen…….
Pssst
Zou het Liegebeest (en al zijn trawanten) het onderpit, dat ze nu dringend gaan moeten delven, in de verte zien opdoemen? En weten zij wat ‘sliep-sliep’ is, als ze straks op hun beurt in een soort ‘cordon sanitaire’ zullen gevangen zitten? Tijd om, lijk in het Monopolie-spel door de nieuwe gevangene de andere te bevrijen? En willen ze dan AUB hun Spionnencentrum mee opdoeken?
Met het uur worden de berichten mooier. Ziehier wat ik op HNB vond om 16 uur, vandaag 19 Juni 2009…
N-VA en SP.A stellen veto tegen regering met vier
Druk op Open VLD neemt toe
Na de N-VA heeft nu ook de SP.A duidelijk gemaakt dat ze niet in een vierpartijenregering stapt. Nog voor de uiteindelijke onderhandelingen starten, moet er een partij afvallen. Dat zeiden de respectievelijke voorzitters na een gesprek met formateur Kris Peeters (CD&V)
Ook CD&V gaat straks nog langs, Open VLD niet.
'Wij weten van niks', zegt Tom Ongena, de politiek directeur van Open VLD. De liberalen zitten in een zeer moeilijke situatie. Tot ieders verbazing gingen ze akkoord met de nota van formateur Kris Peeters. Nochtans wordt daarin de jobkorting, voor Open VLD de inzet van de verkiezingen, daarin fors teruggeschroefd.
Nu voeren de andere partijen de druk nog verder op. N-VA-partijvoorzitter Bart De Wever gaf vanmorgen de aftrap. Hij vroeg en kreeg een bijkomend overleg met Peeters. Bij het buitenkomen van het Errerahuis sprak hij klare taal.
'We moeten niet beginnen aan een pokerspel met vier partijen, waarbij het de bedoeling is om er onderweg een af te rijden', gaf De Wever aan. Tijdens het gesprek met Peeters zou hij duidelijkheid gekregen hebben over een zestal inhoudelijke bekommernissen. Welke dat zijn, wou hij niet kwijt.
Meteen daarna kwam ook SP.A-voorzitster Caroline Gennez langs bij Peeters. Ook zij loste nog een schot voor de boeg. 'Wij willen een stabiele regering met drie partijen die echte keuzes maakt', zei Gennez. Ze pleitte ook nog eens voor een sterk sociaal programma.
N-VA en SP.A vroegen zelf een onderhoud met Peeters, CD&V-voorzitster Marianne Thyssen kreeg een uitnodiging voor deze namiddag. Open VLD daarentegen heeft vandaag nog helemaal niets gehoord van de formateur.
wle/wwi/lob (DS)
Van vijgen nà Pasen gesproken!
Natuurlijk verkopen we het vel van de beer niet voor ons geweer zelfs nog maar uit de kast is gehaald… Maar, in ieder geval, de NV-A heeft een eerste glansrijke overwinning (bijna) op zak! Daarvoor blijven Bart DeWever dankbaar eeuwig en een dag!
En nu gaan de Wallo/Brux’se poppetjes aan het dansen! En wordt op Het Palais/Le Palais de stormvlagf gehesen!
Veel sterkte, Bart! En het zou geen kwaad kunnen, moest U de volgende dagen ingaan met een iets van ‘Berlusconi’ in Uw achterhoofd! Waarbij U zeker de huwelijkstrouw niet moogt uit het oog verliezen. Want Uw grote broer heet dan wel ‘Christelijk’ te zijn, de leiders daarvan zijn dat over het algemeen niet. Of toch niet helemaal…Zeker niet op dat gebied….Enfin, U ziet wel.
Onthou, dat Julius Caesar (naar eigen zeggen) eenmaal de Rubicon, dat kleine nietige riviertje hier in de geburen, met zijn legioenen had overgestoken..om Rome, waar zijn rivalen de lakens uitdeelden (en de dekens meteen) te belegeren en te overwinnen, hij wist dat er geen terugkeer mogelijk was. Alea jacta est! De teerlingen zijn geworpen! Hard tegen onzacht ging het, en dat, als historicus die U bent, mag U niet ontgaan. Maar als tacticus bent U natuurlijk met kop en schouders de meerdere van
André Baert,
Soldaat bij Gods Genade in het Leger der Bozen dat eindelijk zijn eerste en grootste doelstelling ziet naderen. En dan nog door een vijand. Vergeet dat niet, duurbare vriend! Zonder de Bozen waart U nu waarschijnlijk een trouwe CVP-soldaat…Maar de lauwerkrans weze U gegund. Van harte en zondervoorbehoud. U hoeft ze alleen nog binnen te halen…….
Pssst
Zou het Liegebeest (en al zijn trawanten) het onderpit, dat ze nu dringend gaan moeten delven, in de verte zien opdoemen? En weten zij wat ‘sliep-sliep’ is, als ze straks op hun beurt in een soort ‘cordon sanitaire’ zullen gevangen zitten? Tijd om, lijk in het Monopolie-spel door de nieuwe gevangene de andere te bevrijen? En willen ze dan AUB hun Spionnencentrum mee opdoeken?
donderdag 18 juni 2009
DE SPOKEN IN BARTJES BUREAU
DE SPOKEN IN BARTJES BUREAU
Hotel Residentie Errera.
Eigendom of ingehuurd? Nog net niet het Koninklijk Paleis van de Coburgers, en ook niet Het Witte Huis. Heeft die Minister_President dan geen ambtswoning? Waren wij Vlamingen zo’n sukkelaars dat we ns zelfs geen ‘Kladeradatch konden permitteren? Of zijn we pas nu in de kosten gekomen, ter gelegenheid van de CVP ’overwinning’, als eerste stap naar het heraantrekken van de unitaire teugels? Errera! Iedereen schrijft er over als over Plopsaland, waar de gebraden kiekens U zo maar in de mond vliegen. Kostenplaatje? KomKom! Wie het breed heeft, mag het breed laten hangen!
Maar alla. Beter zo! Dan te moeten vergaderen in een achterzaaltje van De Glazen Koepel, die ik meer met een goede veranda vergelijk…Maar ja, over smaak mag er niet gediscussieerd worden….
Heb Bart DeWever daar bij ‘Errera’ gisteren avond op TV zien buitenkomen bij Bart Peeters. Wat heeft die man een lichaamstaal die soms wel erg contrasteert met zijn woorden….Hij doet me (want Bart is een historicus pur sang ikke ben maar een amateurke en hij veroorlooft zich ook eigenaardige historische beeldspraken) denken aan Koning Victor Emmanuele II, die Mussolini in audiëntie ontving de morgen nadat die nacht, na lange discussies, de Hoge Fascistische Raad hem, de Duce, van zijn functies had ontheven, en hij zijn ontslag dus aan het Staatshoofd moest aanbieden, wel in de veronderstelling dat ‘zijn vriend de Koning’, hem dat zou weigeren, en hem in al zijn glorie terug te herstellen. Maar hij wist niets van de achterkamer-akkoordjes die hem wel wilden….Toen de Koning dat ontslag aanvaardde, begon Mussolini hard en geweldig te tieren, waarop de Vorst slechts een woordje als antwoord had:’comediante’, waarop het geraas overging in gehuil en gejammer wat er nu met vrouw en kinderen stond te gebeuren. Weer was het antwoord van de Koning slechts één woord: ‘tragediante’…Bart kan, mijn inziens, best beginnen oefenen met zijn versie van dat verhaal! Al wens ik hem dat niet toe. Integendeel!
Deze kennis heb ik (het weze herhaald) uit een lijvig boek over het Italiaans fascisme, dat ik voor luttele Euro’tjes kon bemachtigen bij De Sleghte. Het boek ziet er tamelijk belezen uit. Ik zou bijna zeggen : alle gelijkenissen met levende personen is louter toevallig, en teveel lezen over het fascisme kan Uw gezondheid ernstig schaden…Ik begrijp die Italianen wel een beetje…..
Over die lichaamstaal van Bart kom ik later nog terug. Als het ‘regeringsprogramma’ vrijgegeven is….Want ik wens mij niet te baseren op de echo’s van uit de Madoutoren alleen. En de wijze commentatoren die ik gewoonlijk pleeg te raadplegen…zijn zich waarschijnlijk nog altijd aan het beraden. Tenzij er een consiggne zou uitgeschreven zijn. Wat mij niet eens zou verwonderen. De Tjeven, dat is toch de partij van luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden….Arm Bartje!
Nu wil het hebben over het beetje historiek in onderstaand artikel, over wijlen de Volksunie. Kwestie van een beetje het geheugen op te poetsen. Ik ben die Meneer Beyen dus dankbaar voor zijn ophelderingen, maar kan hem toch niet te best volgen over het Vlaams Blok/Belang, dat sedert zijn prilste bestaan nog geen millimeter van zij oorspronkelijke doelstelling is afgeweken (Een beter Vlaanderen door Onafhankelijkheid en inperking van de wilde immigratie), niet volgen dus dat het Vlaams Belang ineens het voorzetsel ‘xenofoob’ verdient. De herziening van het zo verguisde ‘70-Puntenplan’ van DeWinter is alleen een aanpassing aan de gewijzigde omstandigheden. Inderdaad! ‘Ze zijn er, en ze blijven er’!
Vreemdelingenvrees! is een irrationele en/of obsessieve angst voor vreemdelingen en/of buitenlanders, heb ik nogmaals opgezocht bij Wikipedia.
Mag ik Meneer er even op attenderen, dat de zichzelf o zo roemende ‘democratische’ partijen dik aan de grond liggen van deze uitvergrote vrees voor vreemdelingen? Moesten die echte democraten, die ze beweren te zijn, de Moaïst Gheysels op kop, onze mandatarissen, leden en sympathisanten als gewone menselijke tegenstanders behandelen, dan zou er heel zeker veel gematigder kunnen gecommuniceerd worden. Wat U doet, Meneer Beyen, is oorzaak verwarren met gevolg. Is niet zo snugger en o zo zo doorzichtig! Maar er is ander en beter argument. Op welke planeet leeft U eigenlijk, Meneer Beyen? Of bent u ziende blind en horende doof? U woont waarschijnlijk in een nette witte buurt, met veel gezonde lucht en veel groen en U leest waarschijnlijk geen nieuwsbladen. U komt waarschijnlijk weinig in het openbaar tussen de man in de straat, en U spreekt waarschijnlijk met niet veel (off the record of course) met politiemensen. U hebt geen weet van de gezamenlijke bevolking van onze Staatshotels. U weet niet dat we een crisis beleven nog erger dan de jaren ’30. U hebt geen kennis van lege sociale kassen, van torenhoge staatsschulden en van buikriem-intenties. U weet waarschijnlijk niet dat ‘Europa’ roept om nog eens 60.000.000 immigranten, om hier het leger werklozen te vergroten…U weet waarschijnlijk niet dat de leerkracht in onze scholen de wanhoop nabij zijn. U weet bijgevolg helemaal niet oudere dames, eenzaam aan het stuur in Brussel, een sexpop naast zich in de wagen meenemen als ‘passagier’, nadat ze zelf een stoere mannelijke klak op hun grijze haren hebben gedrukt – nadat ze verschillende keren werd beroofd. Om geen namen te noemen zal ik U maar niet verklappen dat het om de gevierde (xenofobe?) actrice Chris Lomme gaat…..Ofwel weet U dat allemaal even zo goed als iedereen, maar wordt U betaald om dat niet te zien, minstens om daarover niet te schrijven. Tenzij om de zegeningen van de multiculti aan te prijzen…Foei, in dat geval, Meneer Beyer. En als dat zo mocht zijn, laat ik in de toekomst die ‘Meneer’ weg, als ik het over U heb.
Meneer Beyen, U schreef niettemin een prachtig opstelletje, en U moogt mij echt niet ten kwade duiden dat ik uit mijn krammen schiet bij die onnozele beschuldiging dat ons Flamingantisme maar tweedehands is, omdat wij realist zijn…Al honderd jaar en meer wordt de stap-voor-stap politiek uitgeprobeerd, met als doodverzwegen nevenresultaat de fameuze ‘wafelijzer politiek’ die o.a. voor elke broodnodige cent in Vlaanderen een zelfde maar hopeloos nutteloze uitgave in Wallonië vereist. Voorbeelden zijn er té over. Of ziet U werkelijk het economisch nut in van een metro in Charleroi, de PS-sjoemelstad bij uitstek? We lezen er niet veel over, maar nochtans hij is er bijna….En eenmaal afgewerkt, zal Justitie aldaar ook wel weer wat overuren te doen krijgen…
Gisteren verzeilde ik ongewild, via Wikipedia op zoek naar Anne De Vries’ ‘Bartje’, om met deze vroegere volksheld (NL) vriend Bart DeWever een beetje te duvelen, bij ‘Arm Vlaanderen’ van P. Starcke (1914) Onderstaande lijnen zijn zo wat 100 jaar oud, maar O zo brandend actueel.
Ziet U de gevolgen van een tactiek van ‘stap voor stap’ ?
Veel leesgenot, Meneer Beyen. En O Ja, Bart DeWever zal, als historicus deze teksten wel kennen. Maar speel ze toch maar, bij gelegenheid eens door naar Kris Peeters. Zodat hij later niet kan zeggen :’Das habe ich nicht gewusst’….
Uit ARM VLAANDEREN van P. Stracke, omstreeks 1914
Wat de Vlamingen vroegen, werd hun stelselmatig geweigerd, wat ze eischten, werd onder den druk der omstandigheden, uit vrees voor erger, nooit goedsmoeds toegestaan, en dáárom, slechts half toegestaan, en tot een kwart of nog minder in de praxis verklungeld. Men heeft de onrechtvaardigheden, waaronder bukten alle Vlamingen, die verkozen zich zelven te zijn, niet alleen willen doen doorgaan als een rechtmatigen, heilzamen toestand, maar zelfs, als men die onhoudbare stelling opgeven moest, er voor gezorgd, door allerlei knepen en streken, dat die toestand feitelijk tòch bleef bestaan, of zoo weinig als het kon werd gewijzigd. Er is geen enkel van de argumenten, die men sedert 1856 in het veld voert, dat men in 1914, na zestig jaren dienst, als versleten aanschouwt. Men begint met te beweren dat het niet waar is datgene waarover we klagen, dan, dat het in alle geval fel door ons wordt overdreven, daarop, dat die toestand voor ons en iedereen, niettegenstaande zekere bezwaren, ook heel wenschelijke gevolgen moet hebben, daarenboven, dat zoo een toestand niet in een omzien kan worden omgezet, maar dat dit alles in geleidelijke ontwikkelingsphasen moet geschieden en dat het veel verstandiger is met weinig tevreden te zijn dan niets te verkrijgen, ten laatste, dat er nog hoogere belangen in het spel zijn, die de Vlamingen aanzetten moesten hunne eischen te laten varen, in te krimpen of te verdagen.
Dat wij in een overgangstijdperk zijn, en dus nog wat geduld moeten hebben, hoor ik al zeggen van af mijn twaalfde jaar, en als ik van-Gent naar Brussel reis met een bommel, of van Gent naar Antwerpen idem, wordt ik er altijd aan herinnerd door een treinwachter, die begint met te roepen bij 'n zeker station: Zevvenékène of Skellebellé en dan vertaalt: Zeuveneeke, Schalleballe en zijn ontwikkelingsprocédé besluit met een hardopklinkend: fini!
Hij, die de geschiedenis der Vlaamsche beweging bestudeert in de Staatsdokumenten of in een samenvattende studie door Katholiek. Liberaal, Socialist, in het Fransch zelfs geschreven, kan zijn oogen, zijn ooren, zijn verstand, zijn hart niet gelooven, als hij in verbeelding herleeft, wat er gezegd, geredeneerd, gedaan en misdaan werd, ja misdaan. Die onze beweging leert kennen zal dra inzien, dat de Vlamingen immer met nieuwe argumenten, uit den aard zelf der zaak, hunne eischen kwamen stijven, en dat de tegenpartij altijd met nevenbeschouwingen zich trachtte te redden. Hij, die dit verleden kent, zal dus beseffen, dat het doelloos is op dien weg voort te gaan want hij zal leeren, dat die versleten sofismen toch iederen keer hebben moeten wijken, vroeg of laat, voor de macht en de klaarte van het Recht en de Waarheid. Hij, die dat verleden kent, zal beseffen, dat het gevaarlijk wordt op dien weg voort te gaan, want dat die weg leiden kan tot gevolgen, die nog wat anders zullen verwekken dan tijdelijke ontevredenheid, over een onrechtvaardig verkregen en dus rechtmatig ontnomen bevoordeelde stelling, dat die weg kan leiden tot onherstelbare, rampvolle gevolgen, die men met recht en diep betreuren zal, als het dan maar niet te laat is.
(Voor wie het boek oleedig wil lezen, dan via http://www.digitalebibliotheek.be/tekst/stra007armv01_01/
Maar nu eindelijk het woord aan Marnix Beyen. Denk aan mijn voortgeschopt blikje Coca Cola…..
De postume revanche van Lode Claes
10-06-2009 - Marnix Beyen - de morgen
Zal de N-VA in de regering stappen of niet? Zo luidt een van de centrale vragen bij de komende coalitievorming op Vlaams niveau. Marnix Beyen (Universiteit Antwerpen) ziet het Egmontspook opdoemen voor de ogen van Bart De Wever.
In zijn eerste reactie op de verkiezingsuitslagen feliciteerde Patrick Janssens stadsgenoot Bart De Wever omdat hij de Vlaams-nationale traditie weer in een democratische richting heeft gestuurd. Een mooier compliment had De Wever zich niet kunnen dromen. Vanaf het prille begin is De Wevers politieke streven er immers op gericht de wind uit de zeilen te halen van een partij die zijn geliefde Vlaams-nationalisme koppelt aan xenofobe oprispingen en simplistisch populisme. Dat hij daar nu glansrijk in geslaagd is, vormt voor de linkerzijde in Vlaanderen het enige lichtpunt van de voorbije stembusgang. Janssens' compliment was dus zeker op zijn plaats.
Wie later op de verkiezingsavond naar het grote kopstukkendebat keek, kon zich nochtans de vraag stellen waar precies het verschil tussen Dewinter en De Wever moet worden gesitueerd. Het gaat over "onze welvaart en ons welzijn", zo benadrukte De Wever, waarmee hij de verkiezingsslogan van het Vlaams Belang - 'Dit is ONS land' - leek te echoën. Ook los van die stilistische overeenkomst verschilden de diagnoses van de twee Antwerpse Vlaams-nationale kopstukken nauwelijks van elkaar. "Alles is staatshervorming", zo vatte Dewinter die diagnose samen toen Mieke Vogels het tegendeel trachtte te beweren. De Wever kon dat alleen maar bevestigen. Reden om met elkaar in de clinch te gaan was er dus niet.
Die vaststelling moet ons niet doen twijfelen aan De Wevers oprechte democratische gezindheid, maar wijst eens te meer op de 'gelijkoorspronkelijkheid' van het Vlaams Belang en de Nieuw-Vlaamse Alliantie. De verkiezingsuitslag van zondag lijkt meer bepaald een revanche te betekenen voor een strekking die eind jaren zeventig mee aan de wieg stond van het Vlaams Blok, maar die al gauw haar vaderschap over de partij moest opgeven. Aanvankelijk was dat Blok een kartel tussen twee kleine partijen die allebei in het najaar van 1977 waren opgericht uit onvrede met de door de Volksunie gevaren koers tijdens de onderhandelingen over het Egmontpact. Behalve de Vlaams-Nationale Partij van Karel Dillen was dat de Vlaamse Volkspartij van advocaat en Volksuniekopstuk Lode Claes. Van meet af aan bestond er een groot verschil tussen beide partijen. De Vlaams-Nationale Partij was openlijk separatistisch, de Vlaamse Volkspartij bood onderdak aan zowel separatisten als mensen die, zoals Claes, in het Belgische kader meer macht wilden voor Vlaanderen. Bovendien betrok de Vlaams-Nationale Partij een xenofoob antimigrantendiscours bij haar nationalisme, terwijl de Vlaamse Volkspartij veeleer een ethische wedergeboorte van het Vlaamse volk voor ogen had.
Bij de verkiezingen van december 1978 bleek de electorale aanhang van de eerste strekking de grootste. De Vlaams-Nationale Partij slokte de radicalere elementen van de Vlaamse Volkspartij op en ging voortaan door het leven als Vlaams Blok. Voor de traditioneel Vlaamsgezinde krachten binnen de Vlaamse Volkspartij en hun erfgenamen volgde een lange tocht door de woestijn. Dat was paradoxaal, aangezien zij ongetwijfeld het 'zuiverste' verzet tegen het Egmontpact hadden belichaamd. Hoewel sommigen zich bleven engageren in het Vlaams Blok of de Volksunie voelden zij zich er hoogst ongemakkelijk. Noch met het populisme van het Vlaams Blok, noch met de 'laffe compromispolitiek' en de progressieve koers van de Volksunie konden zij zich identificeren. Claes zelf onderhield vooral contacten met de rechts-flamingantische vleugels van de traditionele partijen, maar kon nooit meer een rol op de voorgrond spelen.
De actuele communautaire crisis - minder virulent maar minstens zo fundamenteel als de Egmontcrisis - geeft deze strekking de kans haar autonome plaats op te eisen naast het Vlaams Belang. Dat is niet alleen De Wevers verdienste. Het toont vooral hoezeer de maatschappelijke context in de tussenliggende drie decennia is gewijzigd. Meer bepaald getuigt het van de enorm toegenomen welvaart, waardoor de publieke opinie nu meer dan toen wordt beheerst door een gegoede middenklasse. Voor die middenklasse houdt de huidige economische crisis geen acute dreiging in, maar veeleer een belemmering voor haar volledige ontplooiing. In die context krijgt de zoektocht naar concreet zichtbare zondebokken minder kans. De immigrant kan nog als een cultureel probleem worden ervaren, maar bezwaarlijk als een sociaaleconomische indringer. Wat wel gedijt in deze context van welvaart is kritiek op een systeem dat potentiële welvaartstoename belemmert.
Het verhaal van de Belgische staat die het Vlaamse volk wurgt, doet daarbij uitstekend dienst. Het is een verhaal dat toekomstgericht en rationeel klinkt, en zich dus onttrekt aan versleten clichés van het romantische flamingantisme. Niettemin kan het bogen op een rijke Vlaams-nationale traditie, die teruggaat tot Lodewijk de Raets analyses van de Vlaamse 'volkskracht' bij het begin van de twintigste eeuw. Dat hij die dualiteit perfect aanvoelt én strategisch uitbuit, verleent De Wever op dit ogenblik het mentale marktleiderschap binnen de Vlaams-nationale traditie en stelt hem in staat die traditie voor de buitenwereld onverdacht te maken. Dankzij die politieke feeling kan hij electoraal garen spinnen bij zijn geslaagde optredens in populaire tv-programma's zonder de traditionele Vlaams-nationale achterban van zich te vervreemden. Daar had Lode Claes alleen van kunnen dromen.
De huidige triomf van de N-VA kan dus worden geïnterpreteerd als de succesvolle poging van een traditioneel maar geactualiseerd Vlaams-nationalisme om de politieke erfenis van de anti-Egmontmobilisatie weer op te eisen, nadat zij drie decennia werd gekaapt door een xenofobe partij. Daarmee heeft De Wever de postume moord op zijn politieke mentor, Hugo Schiltz, voltrokken. Maar uitgerekend daardoor wordt de vraag naar de mogelijke regeringsdeelname van de N-VA zo'n beladen thema. De ironie van de Vlaams-nationale geschiedenis wil immers dat dit succes de partij automatisch opnieuw met het grote Egmontdilemma confronteert: moet zij de macht mee in handen nemen om haar programma te verwezenlijken of kan zij beter haar geloofwaardigheid behouden door vanaf de zijlijn harde oppositie te voeren? De angstvalligheid waarmee De Wever maandagavond benadrukte dat hij alleen in een regering wil zetelen als hij zijn hele programma kan realiseren, getuigt daarvan. Dat hij zich na zijn gesprek met Peeters gematigder uitliet, geeft dan weer aan dat hij bereid is de spoken van het verleden los te laten en het verschil tussen vandaag en de Egmontperiode ten volle te erkennen.
De onderhandelingen die nu voor de deur staan, moeten immers geen nationale maar een regionale regering tot stand brengen. Het behoort niet tot de bevoegdheid van zo'n autonome regering om een staatshervorming te forceren, wel om binnen de bestaande kaders en in overleg met coalitiepartners een regionaal beleid te voeren. Als de partij vindt dat die kaders ontoereikend zijn, dan moet zij nu duidelijk kiezen voor de oppositie, anders moet zij zich constructief opstellen in de coalitieonderhandelingen. Wie op dit ogenblik het politieke leven destabiliseert met harde eisen tot een verdere staatshervorming maakt oneigenlijk gebruik van de regionale verkiezingen en dient Vlaanderen zeker niet. Maar ook dat lijkt de op één na slimste mens ter wereld te hebben begrepen.
Bron Iskander
O ja, die spoken in Barts bureau….dat heeft U dus al gehad…Van
André Baert.
Hotel Residentie Errera.
Eigendom of ingehuurd? Nog net niet het Koninklijk Paleis van de Coburgers, en ook niet Het Witte Huis. Heeft die Minister_President dan geen ambtswoning? Waren wij Vlamingen zo’n sukkelaars dat we ns zelfs geen ‘Kladeradatch konden permitteren? Of zijn we pas nu in de kosten gekomen, ter gelegenheid van de CVP ’overwinning’, als eerste stap naar het heraantrekken van de unitaire teugels? Errera! Iedereen schrijft er over als over Plopsaland, waar de gebraden kiekens U zo maar in de mond vliegen. Kostenplaatje? KomKom! Wie het breed heeft, mag het breed laten hangen!
Maar alla. Beter zo! Dan te moeten vergaderen in een achterzaaltje van De Glazen Koepel, die ik meer met een goede veranda vergelijk…Maar ja, over smaak mag er niet gediscussieerd worden….
Heb Bart DeWever daar bij ‘Errera’ gisteren avond op TV zien buitenkomen bij Bart Peeters. Wat heeft die man een lichaamstaal die soms wel erg contrasteert met zijn woorden….Hij doet me (want Bart is een historicus pur sang ikke ben maar een amateurke en hij veroorlooft zich ook eigenaardige historische beeldspraken) denken aan Koning Victor Emmanuele II, die Mussolini in audiëntie ontving de morgen nadat die nacht, na lange discussies, de Hoge Fascistische Raad hem, de Duce, van zijn functies had ontheven, en hij zijn ontslag dus aan het Staatshoofd moest aanbieden, wel in de veronderstelling dat ‘zijn vriend de Koning’, hem dat zou weigeren, en hem in al zijn glorie terug te herstellen. Maar hij wist niets van de achterkamer-akkoordjes die hem wel wilden….Toen de Koning dat ontslag aanvaardde, begon Mussolini hard en geweldig te tieren, waarop de Vorst slechts een woordje als antwoord had:’comediante’, waarop het geraas overging in gehuil en gejammer wat er nu met vrouw en kinderen stond te gebeuren. Weer was het antwoord van de Koning slechts één woord: ‘tragediante’…Bart kan, mijn inziens, best beginnen oefenen met zijn versie van dat verhaal! Al wens ik hem dat niet toe. Integendeel!
Deze kennis heb ik (het weze herhaald) uit een lijvig boek over het Italiaans fascisme, dat ik voor luttele Euro’tjes kon bemachtigen bij De Sleghte. Het boek ziet er tamelijk belezen uit. Ik zou bijna zeggen : alle gelijkenissen met levende personen is louter toevallig, en teveel lezen over het fascisme kan Uw gezondheid ernstig schaden…Ik begrijp die Italianen wel een beetje…..
Over die lichaamstaal van Bart kom ik later nog terug. Als het ‘regeringsprogramma’ vrijgegeven is….Want ik wens mij niet te baseren op de echo’s van uit de Madoutoren alleen. En de wijze commentatoren die ik gewoonlijk pleeg te raadplegen…zijn zich waarschijnlijk nog altijd aan het beraden. Tenzij er een consiggne zou uitgeschreven zijn. Wat mij niet eens zou verwonderen. De Tjeven, dat is toch de partij van luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden….Arm Bartje!
Nu wil het hebben over het beetje historiek in onderstaand artikel, over wijlen de Volksunie. Kwestie van een beetje het geheugen op te poetsen. Ik ben die Meneer Beyen dus dankbaar voor zijn ophelderingen, maar kan hem toch niet te best volgen over het Vlaams Blok/Belang, dat sedert zijn prilste bestaan nog geen millimeter van zij oorspronkelijke doelstelling is afgeweken (Een beter Vlaanderen door Onafhankelijkheid en inperking van de wilde immigratie), niet volgen dus dat het Vlaams Belang ineens het voorzetsel ‘xenofoob’ verdient. De herziening van het zo verguisde ‘70-Puntenplan’ van DeWinter is alleen een aanpassing aan de gewijzigde omstandigheden. Inderdaad! ‘Ze zijn er, en ze blijven er’!
Vreemdelingenvrees! is een irrationele en/of obsessieve angst voor vreemdelingen en/of buitenlanders, heb ik nogmaals opgezocht bij Wikipedia.
Mag ik Meneer er even op attenderen, dat de zichzelf o zo roemende ‘democratische’ partijen dik aan de grond liggen van deze uitvergrote vrees voor vreemdelingen? Moesten die echte democraten, die ze beweren te zijn, de Moaïst Gheysels op kop, onze mandatarissen, leden en sympathisanten als gewone menselijke tegenstanders behandelen, dan zou er heel zeker veel gematigder kunnen gecommuniceerd worden. Wat U doet, Meneer Beyen, is oorzaak verwarren met gevolg. Is niet zo snugger en o zo zo doorzichtig! Maar er is ander en beter argument. Op welke planeet leeft U eigenlijk, Meneer Beyen? Of bent u ziende blind en horende doof? U woont waarschijnlijk in een nette witte buurt, met veel gezonde lucht en veel groen en U leest waarschijnlijk geen nieuwsbladen. U komt waarschijnlijk weinig in het openbaar tussen de man in de straat, en U spreekt waarschijnlijk met niet veel (off the record of course) met politiemensen. U hebt geen weet van de gezamenlijke bevolking van onze Staatshotels. U weet niet dat we een crisis beleven nog erger dan de jaren ’30. U hebt geen kennis van lege sociale kassen, van torenhoge staatsschulden en van buikriem-intenties. U weet waarschijnlijk niet dat ‘Europa’ roept om nog eens 60.000.000 immigranten, om hier het leger werklozen te vergroten…U weet waarschijnlijk niet dat de leerkracht in onze scholen de wanhoop nabij zijn. U weet bijgevolg helemaal niet oudere dames, eenzaam aan het stuur in Brussel, een sexpop naast zich in de wagen meenemen als ‘passagier’, nadat ze zelf een stoere mannelijke klak op hun grijze haren hebben gedrukt – nadat ze verschillende keren werd beroofd. Om geen namen te noemen zal ik U maar niet verklappen dat het om de gevierde (xenofobe?) actrice Chris Lomme gaat…..Ofwel weet U dat allemaal even zo goed als iedereen, maar wordt U betaald om dat niet te zien, minstens om daarover niet te schrijven. Tenzij om de zegeningen van de multiculti aan te prijzen…Foei, in dat geval, Meneer Beyer. En als dat zo mocht zijn, laat ik in de toekomst die ‘Meneer’ weg, als ik het over U heb.
Meneer Beyen, U schreef niettemin een prachtig opstelletje, en U moogt mij echt niet ten kwade duiden dat ik uit mijn krammen schiet bij die onnozele beschuldiging dat ons Flamingantisme maar tweedehands is, omdat wij realist zijn…Al honderd jaar en meer wordt de stap-voor-stap politiek uitgeprobeerd, met als doodverzwegen nevenresultaat de fameuze ‘wafelijzer politiek’ die o.a. voor elke broodnodige cent in Vlaanderen een zelfde maar hopeloos nutteloze uitgave in Wallonië vereist. Voorbeelden zijn er té over. Of ziet U werkelijk het economisch nut in van een metro in Charleroi, de PS-sjoemelstad bij uitstek? We lezen er niet veel over, maar nochtans hij is er bijna….En eenmaal afgewerkt, zal Justitie aldaar ook wel weer wat overuren te doen krijgen…
Gisteren verzeilde ik ongewild, via Wikipedia op zoek naar Anne De Vries’ ‘Bartje’, om met deze vroegere volksheld (NL) vriend Bart DeWever een beetje te duvelen, bij ‘Arm Vlaanderen’ van P. Starcke (1914) Onderstaande lijnen zijn zo wat 100 jaar oud, maar O zo brandend actueel.
Ziet U de gevolgen van een tactiek van ‘stap voor stap’ ?
Veel leesgenot, Meneer Beyen. En O Ja, Bart DeWever zal, als historicus deze teksten wel kennen. Maar speel ze toch maar, bij gelegenheid eens door naar Kris Peeters. Zodat hij later niet kan zeggen :’Das habe ich nicht gewusst’….
Uit ARM VLAANDEREN van P. Stracke, omstreeks 1914
Wat de Vlamingen vroegen, werd hun stelselmatig geweigerd, wat ze eischten, werd onder den druk der omstandigheden, uit vrees voor erger, nooit goedsmoeds toegestaan, en dáárom, slechts half toegestaan, en tot een kwart of nog minder in de praxis verklungeld. Men heeft de onrechtvaardigheden, waaronder bukten alle Vlamingen, die verkozen zich zelven te zijn, niet alleen willen doen doorgaan als een rechtmatigen, heilzamen toestand, maar zelfs, als men die onhoudbare stelling opgeven moest, er voor gezorgd, door allerlei knepen en streken, dat die toestand feitelijk tòch bleef bestaan, of zoo weinig als het kon werd gewijzigd. Er is geen enkel van de argumenten, die men sedert 1856 in het veld voert, dat men in 1914, na zestig jaren dienst, als versleten aanschouwt. Men begint met te beweren dat het niet waar is datgene waarover we klagen, dan, dat het in alle geval fel door ons wordt overdreven, daarop, dat die toestand voor ons en iedereen, niettegenstaande zekere bezwaren, ook heel wenschelijke gevolgen moet hebben, daarenboven, dat zoo een toestand niet in een omzien kan worden omgezet, maar dat dit alles in geleidelijke ontwikkelingsphasen moet geschieden en dat het veel verstandiger is met weinig tevreden te zijn dan niets te verkrijgen, ten laatste, dat er nog hoogere belangen in het spel zijn, die de Vlamingen aanzetten moesten hunne eischen te laten varen, in te krimpen of te verdagen.
Dat wij in een overgangstijdperk zijn, en dus nog wat geduld moeten hebben, hoor ik al zeggen van af mijn twaalfde jaar, en als ik van-Gent naar Brussel reis met een bommel, of van Gent naar Antwerpen idem, wordt ik er altijd aan herinnerd door een treinwachter, die begint met te roepen bij 'n zeker station: Zevvenékène of Skellebellé en dan vertaalt: Zeuveneeke, Schalleballe en zijn ontwikkelingsprocédé besluit met een hardopklinkend: fini!
Hij, die de geschiedenis der Vlaamsche beweging bestudeert in de Staatsdokumenten of in een samenvattende studie door Katholiek. Liberaal, Socialist, in het Fransch zelfs geschreven, kan zijn oogen, zijn ooren, zijn verstand, zijn hart niet gelooven, als hij in verbeelding herleeft, wat er gezegd, geredeneerd, gedaan en misdaan werd, ja misdaan. Die onze beweging leert kennen zal dra inzien, dat de Vlamingen immer met nieuwe argumenten, uit den aard zelf der zaak, hunne eischen kwamen stijven, en dat de tegenpartij altijd met nevenbeschouwingen zich trachtte te redden. Hij, die dit verleden kent, zal dus beseffen, dat het doelloos is op dien weg voort te gaan want hij zal leeren, dat die versleten sofismen toch iederen keer hebben moeten wijken, vroeg of laat, voor de macht en de klaarte van het Recht en de Waarheid. Hij, die dat verleden kent, zal beseffen, dat het gevaarlijk wordt op dien weg voort te gaan, want dat die weg leiden kan tot gevolgen, die nog wat anders zullen verwekken dan tijdelijke ontevredenheid, over een onrechtvaardig verkregen en dus rechtmatig ontnomen bevoordeelde stelling, dat die weg kan leiden tot onherstelbare, rampvolle gevolgen, die men met recht en diep betreuren zal, als het dan maar niet te laat is.
(Voor wie het boek oleedig wil lezen, dan via http://www.digitalebibliotheek.be/tekst/stra007armv01_01/
Maar nu eindelijk het woord aan Marnix Beyen. Denk aan mijn voortgeschopt blikje Coca Cola…..
De postume revanche van Lode Claes
10-06-2009 - Marnix Beyen - de morgen
Zal de N-VA in de regering stappen of niet? Zo luidt een van de centrale vragen bij de komende coalitievorming op Vlaams niveau. Marnix Beyen (Universiteit Antwerpen) ziet het Egmontspook opdoemen voor de ogen van Bart De Wever.
In zijn eerste reactie op de verkiezingsuitslagen feliciteerde Patrick Janssens stadsgenoot Bart De Wever omdat hij de Vlaams-nationale traditie weer in een democratische richting heeft gestuurd. Een mooier compliment had De Wever zich niet kunnen dromen. Vanaf het prille begin is De Wevers politieke streven er immers op gericht de wind uit de zeilen te halen van een partij die zijn geliefde Vlaams-nationalisme koppelt aan xenofobe oprispingen en simplistisch populisme. Dat hij daar nu glansrijk in geslaagd is, vormt voor de linkerzijde in Vlaanderen het enige lichtpunt van de voorbije stembusgang. Janssens' compliment was dus zeker op zijn plaats.
Wie later op de verkiezingsavond naar het grote kopstukkendebat keek, kon zich nochtans de vraag stellen waar precies het verschil tussen Dewinter en De Wever moet worden gesitueerd. Het gaat over "onze welvaart en ons welzijn", zo benadrukte De Wever, waarmee hij de verkiezingsslogan van het Vlaams Belang - 'Dit is ONS land' - leek te echoën. Ook los van die stilistische overeenkomst verschilden de diagnoses van de twee Antwerpse Vlaams-nationale kopstukken nauwelijks van elkaar. "Alles is staatshervorming", zo vatte Dewinter die diagnose samen toen Mieke Vogels het tegendeel trachtte te beweren. De Wever kon dat alleen maar bevestigen. Reden om met elkaar in de clinch te gaan was er dus niet.
Die vaststelling moet ons niet doen twijfelen aan De Wevers oprechte democratische gezindheid, maar wijst eens te meer op de 'gelijkoorspronkelijkheid' van het Vlaams Belang en de Nieuw-Vlaamse Alliantie. De verkiezingsuitslag van zondag lijkt meer bepaald een revanche te betekenen voor een strekking die eind jaren zeventig mee aan de wieg stond van het Vlaams Blok, maar die al gauw haar vaderschap over de partij moest opgeven. Aanvankelijk was dat Blok een kartel tussen twee kleine partijen die allebei in het najaar van 1977 waren opgericht uit onvrede met de door de Volksunie gevaren koers tijdens de onderhandelingen over het Egmontpact. Behalve de Vlaams-Nationale Partij van Karel Dillen was dat de Vlaamse Volkspartij van advocaat en Volksuniekopstuk Lode Claes. Van meet af aan bestond er een groot verschil tussen beide partijen. De Vlaams-Nationale Partij was openlijk separatistisch, de Vlaamse Volkspartij bood onderdak aan zowel separatisten als mensen die, zoals Claes, in het Belgische kader meer macht wilden voor Vlaanderen. Bovendien betrok de Vlaams-Nationale Partij een xenofoob antimigrantendiscours bij haar nationalisme, terwijl de Vlaamse Volkspartij veeleer een ethische wedergeboorte van het Vlaamse volk voor ogen had.
Bij de verkiezingen van december 1978 bleek de electorale aanhang van de eerste strekking de grootste. De Vlaams-Nationale Partij slokte de radicalere elementen van de Vlaamse Volkspartij op en ging voortaan door het leven als Vlaams Blok. Voor de traditioneel Vlaamsgezinde krachten binnen de Vlaamse Volkspartij en hun erfgenamen volgde een lange tocht door de woestijn. Dat was paradoxaal, aangezien zij ongetwijfeld het 'zuiverste' verzet tegen het Egmontpact hadden belichaamd. Hoewel sommigen zich bleven engageren in het Vlaams Blok of de Volksunie voelden zij zich er hoogst ongemakkelijk. Noch met het populisme van het Vlaams Blok, noch met de 'laffe compromispolitiek' en de progressieve koers van de Volksunie konden zij zich identificeren. Claes zelf onderhield vooral contacten met de rechts-flamingantische vleugels van de traditionele partijen, maar kon nooit meer een rol op de voorgrond spelen.
De actuele communautaire crisis - minder virulent maar minstens zo fundamenteel als de Egmontcrisis - geeft deze strekking de kans haar autonome plaats op te eisen naast het Vlaams Belang. Dat is niet alleen De Wevers verdienste. Het toont vooral hoezeer de maatschappelijke context in de tussenliggende drie decennia is gewijzigd. Meer bepaald getuigt het van de enorm toegenomen welvaart, waardoor de publieke opinie nu meer dan toen wordt beheerst door een gegoede middenklasse. Voor die middenklasse houdt de huidige economische crisis geen acute dreiging in, maar veeleer een belemmering voor haar volledige ontplooiing. In die context krijgt de zoektocht naar concreet zichtbare zondebokken minder kans. De immigrant kan nog als een cultureel probleem worden ervaren, maar bezwaarlijk als een sociaaleconomische indringer. Wat wel gedijt in deze context van welvaart is kritiek op een systeem dat potentiële welvaartstoename belemmert.
Het verhaal van de Belgische staat die het Vlaamse volk wurgt, doet daarbij uitstekend dienst. Het is een verhaal dat toekomstgericht en rationeel klinkt, en zich dus onttrekt aan versleten clichés van het romantische flamingantisme. Niettemin kan het bogen op een rijke Vlaams-nationale traditie, die teruggaat tot Lodewijk de Raets analyses van de Vlaamse 'volkskracht' bij het begin van de twintigste eeuw. Dat hij die dualiteit perfect aanvoelt én strategisch uitbuit, verleent De Wever op dit ogenblik het mentale marktleiderschap binnen de Vlaams-nationale traditie en stelt hem in staat die traditie voor de buitenwereld onverdacht te maken. Dankzij die politieke feeling kan hij electoraal garen spinnen bij zijn geslaagde optredens in populaire tv-programma's zonder de traditionele Vlaams-nationale achterban van zich te vervreemden. Daar had Lode Claes alleen van kunnen dromen.
De huidige triomf van de N-VA kan dus worden geïnterpreteerd als de succesvolle poging van een traditioneel maar geactualiseerd Vlaams-nationalisme om de politieke erfenis van de anti-Egmontmobilisatie weer op te eisen, nadat zij drie decennia werd gekaapt door een xenofobe partij. Daarmee heeft De Wever de postume moord op zijn politieke mentor, Hugo Schiltz, voltrokken. Maar uitgerekend daardoor wordt de vraag naar de mogelijke regeringsdeelname van de N-VA zo'n beladen thema. De ironie van de Vlaams-nationale geschiedenis wil immers dat dit succes de partij automatisch opnieuw met het grote Egmontdilemma confronteert: moet zij de macht mee in handen nemen om haar programma te verwezenlijken of kan zij beter haar geloofwaardigheid behouden door vanaf de zijlijn harde oppositie te voeren? De angstvalligheid waarmee De Wever maandagavond benadrukte dat hij alleen in een regering wil zetelen als hij zijn hele programma kan realiseren, getuigt daarvan. Dat hij zich na zijn gesprek met Peeters gematigder uitliet, geeft dan weer aan dat hij bereid is de spoken van het verleden los te laten en het verschil tussen vandaag en de Egmontperiode ten volle te erkennen.
De onderhandelingen die nu voor de deur staan, moeten immers geen nationale maar een regionale regering tot stand brengen. Het behoort niet tot de bevoegdheid van zo'n autonome regering om een staatshervorming te forceren, wel om binnen de bestaande kaders en in overleg met coalitiepartners een regionaal beleid te voeren. Als de partij vindt dat die kaders ontoereikend zijn, dan moet zij nu duidelijk kiezen voor de oppositie, anders moet zij zich constructief opstellen in de coalitieonderhandelingen. Wie op dit ogenblik het politieke leven destabiliseert met harde eisen tot een verdere staatshervorming maakt oneigenlijk gebruik van de regionale verkiezingen en dient Vlaanderen zeker niet. Maar ook dat lijkt de op één na slimste mens ter wereld te hebben begrepen.
Bron Iskander
O ja, die spoken in Barts bureau….dat heeft U dus al gehad…Van
André Baert.
LUST BARTJE WEL DIE BRUINE BONEN
LUST BARTJE WEL DIE BRUINE BONEN?
Weer vind ik vandaag bij mijn zwerftocht langs ‘Heren wegen’, een leeg vertrapt blikje Coca Cola en weer kan ik het niet nalaten dit onbedachtzaam een stukje verder te schoppen. Een kleine verstrooiing op een verlaten cyberroute doorheen een woestijn van starende stilte vanwege de vele meningen die vragen waarom ze niet worden gedeeld.
Deze keer is het de Nieuwe Jonge God, de zoveelste aan het Vlaams firmament, de gevatte Bart DeWever, die ik wel achteloos op zijn bureau achter een wit velletje A4 had willen zien zitten (zie zijn artikel), en hem daar had laten zitten, ware uit de eerste lijnen van zijn mijmeringen (verplichte goed betaalde colums in de Oude Media) niet de schim van Staf DeClercq opgedoken. Staf Declercq in het strakke uniform van de Zwarte Brigade, geveld door ziekte voor hij kon worden geveld door de kogels van een executiepeloton…Gevaarlijk gezelschap! Zou voor het AFF genoeg zijn om er ‘Heil Hitler’ bij te sleuren. En dan zou hij moeten aftreden nog voor hij minister was!
16-06-2009 - Bart de Wever - de standaard
Het spookt op mijn bureau. Lode Claes en Hugo Schiltz voeren er heroïsche twistgesprekken onder het afkeurend oog van een grimmige Staf De Clercq. Hun geesten werden op 10 juni via deze krant en via De Morgen opgeroepen door een gezelschap van uitmuntende academici. Bart Maddens vergeleek de opgetelde uitslagen van VB, LDD, N-VA en zelfs SLP met die van het VNV in 1939 om te concluderen dat het verzamelde Vlaams-nationalisme op 7 juni een recordscore behaalde. En alhoewel Maddens verwacht dat de N-VA haar goede score niet zal kunnen bestendigen, ziet hij de 50 procent al aan de horizon.
Wouter Beke sprak de hoop uit dat de goede uitslag voor mijn partij de geest van Hugo Schiltz over mij zou doen neerdalen tijdens eventuele regeringsonderhandelingen. Beke hoopt op een terugkeer van de tijd waarin de CVP zaken kon doen met de Volksunie. Spijtig genoeg voor hem aanriep Marnix Beyen parallel de geest van Lode Claes en het Egmontspook om me precies de postume moord op Hugo Schiltz aan te wrijven. Beyen ziet in mijn partij niet de opvolger van de Volksunie, maar wel van de Vlaamse Volkspartij, de kortstondige anti-Egmontformatie van Lode Claes die Beyen in essentie duidt als een VB zonder xenofobie en populisme.(*)
Nu ben ik slecht geplaatst om anderen te beschuldigen van historisch determinisme, want ook ik pleeg de lezer van deze stukken al eens te vermeien met een historische vergelijking of spielerei, maar zo'n overdosis bezorgt me toch een slechte historische 'trip'. Veel gelukkiger was ik met de expliciete felicitaties van mijn burgemeester Patrick Janssens, die in zijn verzet tegen de Lange Wapper zelf de geest van de Meetingpartij oproept, omdat ik er volgens hem in geslaagd ben het Vlaams-nationalisme weer in het spoor te brengen van de emancipatorische traditie die ook deze Antwerpse formatie kenmerkte. Ik hoop immers dat het niet zozeer De Clercq, Claes of Schiltz waren die de kiezer naar N-VA lokten, maar wel de volgehouden pogingen om aan het streven naar Vlaamse autonomie een strikt rationele onderbouw en een breed draagvlak te geven. Meer Vlaanderen is een verhaal geworden dat gaat over bestuurskracht en efficiëntie.
In 1999 stelde een paars-groene regering zich nog tot ambitie om van België een 'modelstaat' te maken. Tien jaar later is er geen enkele Vlaamse partij meer die tegenspreekt dat er eerst en vooral een overheveling van bevoegdheden naar de deelstaten nodig is, aangevuld met een versterking van het Europese niveau dat België evenzeer verder zal uitkleden. De middelpuntvliedende evolutie van de twee democratieën ondergraaft aan Vlaamse kant in ijltempo het geloof dat België als bestuursniveau nog voor veel meer kan dienen dan een aantal zakelijke transacties. In die context groeide er electorale ruimte voor een partij die het streven naar Vlaamse autonomie op een heldere manier koppelde aan de acute vraag naar daadkracht in het economisch beleid en de noodzaak aan een reeks sociale maatregelen. Dat was de geest van de overwinning op 7 juni.
Althans, dat dacht ik. Want in De Standaard van 11 juni drijft Dave Sinardet vakkundig alle geesten uit, zowel de mijne als die van zijn collega academici. Heeft de Antwerpse politicoloog er ons nu nog niet genoeg op gewezen dat de communautaire kwestie evenveel dynamiek veroorzaakt in het kiezerskorps dan een aspirine in de levenslijn van een zwaar comateuze patiënt? Hoe kan men zich dan inbeelden dat de geest van wie dan ook iets te maken zou hebben met de verkiezingsuitslag? Moegetergd door het feit dat de verkiezingsuitslag alweer aanleiding geeft om iets anders te denken dan de door hem wetenschappelijk vastgestelde waarheid, trok Sinardet zelf de straat op om die kiezer te ondervragen. Met de natte vinger in de lucht stelde hij vast dat er alvast in Kontich geen enkele empirische bevinding gedaan kan worden om aan zijn wijsheid te twijfelen. De kiezer mag daar dan 44,24 procent hebben verleend aan de partijen die Maddens samentelt, je vindt er nauwelijks een levende ziel die ooit van Vlaamse autonomie heeft gehoord, laat staan met die motivatie zijn/haar stem heeft uitgebracht. Waarvoor men dan wel stemde, blijkt zo complex dat het niet uit te leggen valt, maar een staatshervorming was het in geen enkel geval. De geesten van Staf, Hugo en Lode kunnen dus weer in vrede rusten. Ik zit weer alleen op mijn bureau, voor een leeg blad
Bron Iskander
(*) Marnix Beyen….heb ik een eitje mee te pellen. Zie volgend stukje. Maar Bart, heb ik U niet ergens (weet niet meer precies waar) horen verkondigen dat die van het Vlaams Belang regelrechte idioten waren? Gevat als U nog als eens uit de hoek komt, zei U dat zelfs veel gevatter dan ik onthouden heb! Voorname heren schelden toch niet!? Mocht het U interesseren: het was bij de confrontatie met Frank Vandenbroucke, Uw vriend.
O Ja, die bruine bonen. Om die beeldspraak te begrijpen moet U naar de ‘bib’ gaan, om het boek van Anne De Vries ‘Bartje’ te herlezen. Bartje, een ventje van zowat een jaar of 10, leert het harde leven kennen via een plak bruine bonen op tafel die hij niet wil eten…Tienduizend keer beter dan de zoveelste herhaling van FC De Kampioenen…..
Vandaar de bedenking: als er wordt opgeschept, zal Bart DeWever ook zijn bord wegtrekken? Want als hij dat niet doet, moet hij die vermaledijde bruine CVP-bonen binnenspelen……..
Weer vind ik vandaag bij mijn zwerftocht langs ‘Heren wegen’, een leeg vertrapt blikje Coca Cola en weer kan ik het niet nalaten dit onbedachtzaam een stukje verder te schoppen. Een kleine verstrooiing op een verlaten cyberroute doorheen een woestijn van starende stilte vanwege de vele meningen die vragen waarom ze niet worden gedeeld.
Deze keer is het de Nieuwe Jonge God, de zoveelste aan het Vlaams firmament, de gevatte Bart DeWever, die ik wel achteloos op zijn bureau achter een wit velletje A4 had willen zien zitten (zie zijn artikel), en hem daar had laten zitten, ware uit de eerste lijnen van zijn mijmeringen (verplichte goed betaalde colums in de Oude Media) niet de schim van Staf DeClercq opgedoken. Staf Declercq in het strakke uniform van de Zwarte Brigade, geveld door ziekte voor hij kon worden geveld door de kogels van een executiepeloton…Gevaarlijk gezelschap! Zou voor het AFF genoeg zijn om er ‘Heil Hitler’ bij te sleuren. En dan zou hij moeten aftreden nog voor hij minister was!
16-06-2009 - Bart de Wever - de standaard
Het spookt op mijn bureau. Lode Claes en Hugo Schiltz voeren er heroïsche twistgesprekken onder het afkeurend oog van een grimmige Staf De Clercq. Hun geesten werden op 10 juni via deze krant en via De Morgen opgeroepen door een gezelschap van uitmuntende academici. Bart Maddens vergeleek de opgetelde uitslagen van VB, LDD, N-VA en zelfs SLP met die van het VNV in 1939 om te concluderen dat het verzamelde Vlaams-nationalisme op 7 juni een recordscore behaalde. En alhoewel Maddens verwacht dat de N-VA haar goede score niet zal kunnen bestendigen, ziet hij de 50 procent al aan de horizon.
Wouter Beke sprak de hoop uit dat de goede uitslag voor mijn partij de geest van Hugo Schiltz over mij zou doen neerdalen tijdens eventuele regeringsonderhandelingen. Beke hoopt op een terugkeer van de tijd waarin de CVP zaken kon doen met de Volksunie. Spijtig genoeg voor hem aanriep Marnix Beyen parallel de geest van Lode Claes en het Egmontspook om me precies de postume moord op Hugo Schiltz aan te wrijven. Beyen ziet in mijn partij niet de opvolger van de Volksunie, maar wel van de Vlaamse Volkspartij, de kortstondige anti-Egmontformatie van Lode Claes die Beyen in essentie duidt als een VB zonder xenofobie en populisme.(*)
Nu ben ik slecht geplaatst om anderen te beschuldigen van historisch determinisme, want ook ik pleeg de lezer van deze stukken al eens te vermeien met een historische vergelijking of spielerei, maar zo'n overdosis bezorgt me toch een slechte historische 'trip'. Veel gelukkiger was ik met de expliciete felicitaties van mijn burgemeester Patrick Janssens, die in zijn verzet tegen de Lange Wapper zelf de geest van de Meetingpartij oproept, omdat ik er volgens hem in geslaagd ben het Vlaams-nationalisme weer in het spoor te brengen van de emancipatorische traditie die ook deze Antwerpse formatie kenmerkte. Ik hoop immers dat het niet zozeer De Clercq, Claes of Schiltz waren die de kiezer naar N-VA lokten, maar wel de volgehouden pogingen om aan het streven naar Vlaamse autonomie een strikt rationele onderbouw en een breed draagvlak te geven. Meer Vlaanderen is een verhaal geworden dat gaat over bestuurskracht en efficiëntie.
In 1999 stelde een paars-groene regering zich nog tot ambitie om van België een 'modelstaat' te maken. Tien jaar later is er geen enkele Vlaamse partij meer die tegenspreekt dat er eerst en vooral een overheveling van bevoegdheden naar de deelstaten nodig is, aangevuld met een versterking van het Europese niveau dat België evenzeer verder zal uitkleden. De middelpuntvliedende evolutie van de twee democratieën ondergraaft aan Vlaamse kant in ijltempo het geloof dat België als bestuursniveau nog voor veel meer kan dienen dan een aantal zakelijke transacties. In die context groeide er electorale ruimte voor een partij die het streven naar Vlaamse autonomie op een heldere manier koppelde aan de acute vraag naar daadkracht in het economisch beleid en de noodzaak aan een reeks sociale maatregelen. Dat was de geest van de overwinning op 7 juni.
Althans, dat dacht ik. Want in De Standaard van 11 juni drijft Dave Sinardet vakkundig alle geesten uit, zowel de mijne als die van zijn collega academici. Heeft de Antwerpse politicoloog er ons nu nog niet genoeg op gewezen dat de communautaire kwestie evenveel dynamiek veroorzaakt in het kiezerskorps dan een aspirine in de levenslijn van een zwaar comateuze patiënt? Hoe kan men zich dan inbeelden dat de geest van wie dan ook iets te maken zou hebben met de verkiezingsuitslag? Moegetergd door het feit dat de verkiezingsuitslag alweer aanleiding geeft om iets anders te denken dan de door hem wetenschappelijk vastgestelde waarheid, trok Sinardet zelf de straat op om die kiezer te ondervragen. Met de natte vinger in de lucht stelde hij vast dat er alvast in Kontich geen enkele empirische bevinding gedaan kan worden om aan zijn wijsheid te twijfelen. De kiezer mag daar dan 44,24 procent hebben verleend aan de partijen die Maddens samentelt, je vindt er nauwelijks een levende ziel die ooit van Vlaamse autonomie heeft gehoord, laat staan met die motivatie zijn/haar stem heeft uitgebracht. Waarvoor men dan wel stemde, blijkt zo complex dat het niet uit te leggen valt, maar een staatshervorming was het in geen enkel geval. De geesten van Staf, Hugo en Lode kunnen dus weer in vrede rusten. Ik zit weer alleen op mijn bureau, voor een leeg blad
Bron Iskander
(*) Marnix Beyen….heb ik een eitje mee te pellen. Zie volgend stukje. Maar Bart, heb ik U niet ergens (weet niet meer precies waar) horen verkondigen dat die van het Vlaams Belang regelrechte idioten waren? Gevat als U nog als eens uit de hoek komt, zei U dat zelfs veel gevatter dan ik onthouden heb! Voorname heren schelden toch niet!? Mocht het U interesseren: het was bij de confrontatie met Frank Vandenbroucke, Uw vriend.
O Ja, die bruine bonen. Om die beeldspraak te begrijpen moet U naar de ‘bib’ gaan, om het boek van Anne De Vries ‘Bartje’ te herlezen. Bartje, een ventje van zowat een jaar of 10, leert het harde leven kennen via een plak bruine bonen op tafel die hij niet wil eten…Tienduizend keer beter dan de zoveelste herhaling van FC De Kampioenen…..
Vandaar de bedenking: als er wordt opgeschept, zal Bart DeWever ook zijn bord wegtrekken? Want als hij dat niet doet, moet hij die vermaledijde bruine CVP-bonen binnenspelen……..
SPONSEN ZIJN NIET ALTIJD WEEK
SPONSEN ZIJN NIET ALTIJD WEEK
Neen, natruurlijk niet. Er zijn zelfs sponsen die Sponssteen zijn. En dat is maar goed ook. Er zijn al slappe wekelingen genoeg!
Het is altijd aangenaam op bezoek te gaan bij http://www.sponssteen.be/ en ik zou iedereen aanraden dat regelmatig hetzelfde ook te doen. Die man is geen veelpleger, hij is eerder sober, maar wat hij vertelt houdt aan de ribben. Af en toe verkondigt hij zaken waarmee ik niet helemaal akkoord ben, maar dat maakt het juist zo boeiend.
Zijn laatste artikel, waaruit onderstaand uittreksel is gelicht, heeft hij uit MIJN hoofd geschreven, waar het al enkele dagen in rondtolde, maar ik kreeg het niet helder gesteld. Het was er, springlevend en duidelijk, maarongeboren. Ongekend van woorden, zou Gezelle zeggen. Daarom ben ik zo blij dat hij het werk gedaan heeft om alles neer te schrijven. Helder, duidelijk, zonder veel omhaal van woorden, direct to the point. Beter dus dan ik.
Eerst dacht ik dat Angeltjes voor mij het werk zouden opgeknapt hebben. Wat ze dus niet deden, God weet waarom.
Of stonden ze, net als ik, voor dat vreemde woord ‘assertief’, zoals gisteren weer mijn Duitse herder, die, in een verlaten hoekje van de tuin, oog in oog met een sissend slangenbeest, luid blaffend en met getrokken tanden de aanval inzette…in marche arrière….Ik jad al mijn taalgevoel geraadpleegd, en ook, voor alle zekerheid, Wikipedia maar de stap zetten van ‘assertief’ naar Bart DeWever leek mij toch te gewaagd…Ik vermoedde dan ook een valstrik, en vreesde voor het moment dat bij Bart de aap uit de mouw zou komen. Want met die man weet men nooit! Hij is geen slang, maar toch is hij zo glad als een paling. En palingen die voor Vlaamse Leeuw gaan spelen, is dat ook niet een beetje een vreemde combinatie? Denk aan mijn Duitse Herder en die slang van daareven… Die twee in één: dat moet een mythologisch monster uit de prehistorie zijn….
Kwam daar nog bij het pejoratief klinkende woord ‘usurpatie’ en dan wist ik het helemaal niet meer!
Maar nu weet ik de oplossing van het enigma! Vriend Hubert Sponssteen heeft het derde woordvan het driemanschap vroegtijdig, en vòòr Bart uitgesproken: rebellie!
Hij zet ze op een rij: assertief – usurpatie – rebellie…. En dan weet ik het opeens! Althans ik durf hopen het te zien….Want als dat waar is, dan zeg ik Albrecht Rodenbach parafraserend: ‘Ween van spijt, DeWinter, en gooi Uw kroon naar DeWever”
Maar eerst zien, zei de blinde, en hij had 7 jaar op zee gevaren en nog geen water gezien….
Nu echter is het mijn beurt: ‘Ik wen vanspijt, en werp mijn kroon(tjespen) naar de Spons!
Na lezing, volhardt en tekent;
André Baert
Pssst
Ik ken geen Latijn, maar voel aan mijn kleine teen wat het woord pro nuncia miento! wil zeggen…Ik probeer het trouwens vruchteloos te spellen om het te kunnen uitspreken, om zo via de klank naar het Italiaans te gaan, maar ik breek telkens mijn tong. In ieder gaval, ik snap de…perceptie ervan….
Is het wegens die Belgische druk dat Bart De Wever de nieuwe Vlaamse regering aanport tot een minder onderdanige politiek tegenover België? Om er zeker van te zijn dat zijn boodschap opvalt, gebruikt hij een vernieuwde terminologie. Populistische slagzinnen in de aard van ‘Gedaan met geven en toegeven’, zonder franjes en vers uit de volksmond, zijn afgedankt. Maar de dure buitenlandse woorden die hij in de plaats heeft gezet, zijn mogelijk nog agressiever en zouden hem wel eens zijn reputatie van ‘democratische’ Vlaamse nationalist kunnen kosten. De toekomstige leiders van Vlaanderen moeten volgens hem ‘assertief’ (zelfbewust) optreden, bevoegdheden die nu nog centraal uitgeoefend worden, moeten ze ‘usurperen’ (onrechtmatig in bezit nemen). Hij voelt zich blijkbaar tamelijk veilig omdat, zo denkt hij, de verzamelde democraten niet nog een Vlaamse Vlaamse partij haar democratische rechten durven ontnemen.
Persoonlijk geloof ik niet dat De Wever zo hard zal blijven tekeer gaan. Zijn plan van assertieve usurpatie staat net niet gelijk met het dreigen met een coup. Hij zal dus moeten inbinden. Maar ondertussen moeten al de Vlamingen die hij aan het dromen gebracht heeft, hem dankbaar zijn. Assertiviteit … usurpatie … rebellie … pronunciamiento!
Neen, natruurlijk niet. Er zijn zelfs sponsen die Sponssteen zijn. En dat is maar goed ook. Er zijn al slappe wekelingen genoeg!
Het is altijd aangenaam op bezoek te gaan bij http://www.sponssteen.be/ en ik zou iedereen aanraden dat regelmatig hetzelfde ook te doen. Die man is geen veelpleger, hij is eerder sober, maar wat hij vertelt houdt aan de ribben. Af en toe verkondigt hij zaken waarmee ik niet helemaal akkoord ben, maar dat maakt het juist zo boeiend.
Zijn laatste artikel, waaruit onderstaand uittreksel is gelicht, heeft hij uit MIJN hoofd geschreven, waar het al enkele dagen in rondtolde, maar ik kreeg het niet helder gesteld. Het was er, springlevend en duidelijk, maarongeboren. Ongekend van woorden, zou Gezelle zeggen. Daarom ben ik zo blij dat hij het werk gedaan heeft om alles neer te schrijven. Helder, duidelijk, zonder veel omhaal van woorden, direct to the point. Beter dus dan ik.
Eerst dacht ik dat Angeltjes voor mij het werk zouden opgeknapt hebben. Wat ze dus niet deden, God weet waarom.
Of stonden ze, net als ik, voor dat vreemde woord ‘assertief’, zoals gisteren weer mijn Duitse herder, die, in een verlaten hoekje van de tuin, oog in oog met een sissend slangenbeest, luid blaffend en met getrokken tanden de aanval inzette…in marche arrière….Ik jad al mijn taalgevoel geraadpleegd, en ook, voor alle zekerheid, Wikipedia maar de stap zetten van ‘assertief’ naar Bart DeWever leek mij toch te gewaagd…Ik vermoedde dan ook een valstrik, en vreesde voor het moment dat bij Bart de aap uit de mouw zou komen. Want met die man weet men nooit! Hij is geen slang, maar toch is hij zo glad als een paling. En palingen die voor Vlaamse Leeuw gaan spelen, is dat ook niet een beetje een vreemde combinatie? Denk aan mijn Duitse Herder en die slang van daareven… Die twee in één: dat moet een mythologisch monster uit de prehistorie zijn….
Kwam daar nog bij het pejoratief klinkende woord ‘usurpatie’ en dan wist ik het helemaal niet meer!
Maar nu weet ik de oplossing van het enigma! Vriend Hubert Sponssteen heeft het derde woordvan het driemanschap vroegtijdig, en vòòr Bart uitgesproken: rebellie!
Hij zet ze op een rij: assertief – usurpatie – rebellie…. En dan weet ik het opeens! Althans ik durf hopen het te zien….Want als dat waar is, dan zeg ik Albrecht Rodenbach parafraserend: ‘Ween van spijt, DeWinter, en gooi Uw kroon naar DeWever”
Maar eerst zien, zei de blinde, en hij had 7 jaar op zee gevaren en nog geen water gezien….
Nu echter is het mijn beurt: ‘Ik wen vanspijt, en werp mijn kroon(tjespen) naar de Spons!
Na lezing, volhardt en tekent;
André Baert
Pssst
Ik ken geen Latijn, maar voel aan mijn kleine teen wat het woord pro nuncia miento! wil zeggen…Ik probeer het trouwens vruchteloos te spellen om het te kunnen uitspreken, om zo via de klank naar het Italiaans te gaan, maar ik breek telkens mijn tong. In ieder gaval, ik snap de…perceptie ervan….
Is het wegens die Belgische druk dat Bart De Wever de nieuwe Vlaamse regering aanport tot een minder onderdanige politiek tegenover België? Om er zeker van te zijn dat zijn boodschap opvalt, gebruikt hij een vernieuwde terminologie. Populistische slagzinnen in de aard van ‘Gedaan met geven en toegeven’, zonder franjes en vers uit de volksmond, zijn afgedankt. Maar de dure buitenlandse woorden die hij in de plaats heeft gezet, zijn mogelijk nog agressiever en zouden hem wel eens zijn reputatie van ‘democratische’ Vlaamse nationalist kunnen kosten. De toekomstige leiders van Vlaanderen moeten volgens hem ‘assertief’ (zelfbewust) optreden, bevoegdheden die nu nog centraal uitgeoefend worden, moeten ze ‘usurperen’ (onrechtmatig in bezit nemen). Hij voelt zich blijkbaar tamelijk veilig omdat, zo denkt hij, de verzamelde democraten niet nog een Vlaamse Vlaamse partij haar democratische rechten durven ontnemen.
Persoonlijk geloof ik niet dat De Wever zo hard zal blijven tekeer gaan. Zijn plan van assertieve usurpatie staat net niet gelijk met het dreigen met een coup. Hij zal dus moeten inbinden. Maar ondertussen moeten al de Vlamingen die hij aan het dromen gebracht heeft, hem dankbaar zijn. Assertiviteit … usurpatie … rebellie … pronunciamiento!
Abonneren op:
Posts (Atom)