Posts tonen met het label BELGICA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label BELGICA. Alle posts tonen

vrijdag 14 augustus 2009

THE STOK OLD BELGICA



THE STOK OLD BELGICA
Amici,
Al geruime tijd spreek ik hier over de “Belgica”, onderweg, verward, ontluisterd, getakeld en gesleept naar haar laatste rustplaats, het sloopdok. Al even lange tijd staan onderaan mijn mails volgende woorden : ‘De Belgica zit bijna in het sloopdok’ – en nu vraagt men mij her en der : wat is dat toch met die Belgica.
Wel, als U het artikel hieronder leest, zult U begrijpen waar vandaan ik het idee van een voor de ondergang gedoemde Belica heb gehaald….Zonder iets af te doen van de verdiensten van de Dappersten aller Galliërs die het bootje van de Gerlache willen repliceren, aan de Rupel in Noeveren, waar ik overigens nog nooit van had gehoord. Aan die boot wens ik uiteraard een goede vaart en een behouden thuiskomst. Misschien dat hun kunstwerk tegen die tijd nog louter de symbolische naam van ‘Belgica’ draagt, of misschien intussen van naam veranderd is.
Natuurlijk spreek ik, in mijn geval, met geen enkel woord of dubbele agenda van die andere Beglica, die van de Gerlache, de Noordpool-winterslaper, waarvan het wrak onlangs is terug gevonden voor de Noordse kust. Mijn verhaal gaat over een ‘Belica’ die in 1830 in nooit opgehelderde omstandigheden te water is gelaten.
Het ware schandverhaal van mijn driemachterer: de Wetgevende, de Uitvoerende en de Gerechtelijke mast, vindt U in de Geschiedenisboekjes, en nu, de laatste tijd, in de ontluistering van Justitie, de derde en laatste mast van wat ooit de fiere Belgica was, de driemaster, die De Vliegende Hollander voorbij, zou gaan in de zeilrace rond de wereld in 80 dagen, die mensheid als ‘Modelland’ eens een poepje zou laten ruiken….De drie Machten liggen als onttakelde masten, kris-kras over het dek in een wiwar van zeilen en touwen, waaronder wriemelende en spartelende poppetjes als mieren die verschrikt alle kanten uit rennen, omdat hun nest vernietigd wordt. De spanten kraken, het dek stort in….De officieren hangen al tevergeefs roepend en tierend in het want, de reddingsbootjes zijn gevierd, over boord gezet, en daarin probeert de wanhopige bemanning de veilige kust van de onafhankelijke zelfstandigheid te bereiken….De Kapitein, al lang een louter ceremoniële bloempot-figuur maar dat weet de man niet, is nog altijd, tegen beter weten in, aan boord gebleven, maar heeft, van uit zijn onderbewustzijn, voor geval dat, intussen een nieuwe snelboot (27 meter, 2 x 2000 Pk) gekocht, die voor anker ligt in het Vaderland van zijn wederhelft, waar hij hoopt ooit politiek asiel te verkrijgen.
Ondertussen is deze ‘Belgica’ binnen geloodst in het sloopdok, waar ze ligt te trekken aan haar meertouwen, ziek van heimwee naar verre horizonten en naar de dappere heldendaden waarnaar ze altijd al heeft verlangd, maar nooit verricht. De opkopers omringen haar, op zoek naar de laatste vette brokjes, na de uitverkoop van de lucratiefste onderdelen, als daar zijn, de brandkoffer (Fortis), de energievoorziening aan bood (Enel), de voedings-distributie (Carrefour), de industrie, de magazijnen , de keuken…., enz.
Met de Wetgevende Mast is het na de beschadigingen van WO II, nooit meer goed gekomen, zelfs niet met de bootspecialisten van Eggermont, Lambermont en andere lapjes-leggers. Door parasiet-aanwas is deze Mast stilaan aan de basis volledig weggevreten, zodat hij jarenlang alleen als schaduw van zichzelf is blijven kunnen bestaan. ‘s Lands financiën, die onder de hoede vielen van deze Mast, zijn reddeloos ontspoord en door Franscouillonse verspilzucht volledig ontspoord. Voor de lege Schatkist, vol tot in de kleinste hoekjes nochtans met schuldbrieven, worden plannen gemaakt om deze te dumpen in de Scheldemonding, met de hoop dat deze daar door de Nederlanders zou opgevist worden…
De Kardinaal sprenkelt al jaren wijwater.in overvloed, prevelt gebeden en zingt psalmen om het tij te doen keren, zodat de gammele schuit terug vlot en uit het sloopdok zou geraken, zonder te weten dat de kiel reeds onwrikbaar vastzit in het slijk en de modder van de ondergang.
Het mag dus niemand verwonderen dat er zowat overal stinkende putjes boven komen, en dat er stemmen opgaan van Onkreukbare mensen, om deze Driemaster, net als de VOC-boot in Rotterdam, een lange doodstrijd te besparen, door hem, net als deze ooit Hollands Glorie, inde vlammen te laten opgegaan, ter voorkoming van verder onheil,
Als de’Flandria’ die stilaan gedachte krijgt, intussen maar klaar geraakt om van stapel gelaten te worden. Nieuw tuig, nieuwe bemanning, nieuwe masten! Niemand van de oude bemanning krijgt kans om aangemonsterd te worden. Al die willen te kaap’ren varen, moten mannen met baarden zijn!

New Belgica Project”s
De ontdekking van het wrak van de Belgica voor de Noorse kust van Harstad, en het International Pooljaar hebben de belangstelling aangescherpt rond de legendarische zuidpoolexpeditie van Adrien de Gerlache (1897-99).

In februari 2008 en 2009 hebben duikersteams te Harstad het wrak onderzocht om het in beeld te brengen en de lichting ervan mogelijk te maken.

De Belgica werd in 1884 gebouwd in Drammen nabij Oslo. Het schip was getuigd als driemastbark. Het was, met boegspriet, 35m lang en 6,5 m breed en haar netto laadvermogen bedroeg 244 registerton.

Gezien er van de oorspronkelijke Belgica, de robbenvanger 'Patria', geen plannen zijn gevonden , heeft de Universiteit van Gent het op zich genomen constructieplannen te tekenen aan de hand van tekeningen, schetsen en foto's .

Op onze Belgicawerf aan de Rupel te Noeveren, bij Boom, worden voorbereidingen getroffen om de legendarische ijsvaarder in al zijn pracht na te bouwen. De aanvang van de eigenlijke constructie is nu voorzien voor oktober 2009. Het project zal 5 à 7 jaar in beslag nemen en een 500-tal werklozen tewerkstellen. Als de Belgica straks rond de wereld zeilt, zal ze in alle havens de aandacht vestigen op het mondiale klimaatprobleem en getuigen wat België eraan doet.

Het Belgica project is:
1. Een solidair project: werkzoekenden van zowel VDAB als FOREM bouwen samen de Belgica.
2. Een ecologisch project: we bouwen met hernieuwbare grondstoffen en groene energie een duurzaam product - een replica van de Belgica.
3. Een project van patrimoniumzorg: in de context van de Rupelstreek wordt de nodige aandacht besteedt aan het typische historische patrimonium ervan: steenbakkerijen en scheepsbouw. Met de replica van de Belgica willen we een belangrijke bijdrage leveren aan het toerisme in de Rupelstreek.
4. Een klimaatproject: de Belgica zal met een klimaatmissie de wereldzeeën bevaren.
5. Een historisch project: het celebreert de ontdekkingsreis van Adrien de Gerlache die in 1897-1898 als eerste overwinterde op Antartica.
6. Een actueel project: het project is gestart t.g.v. het Internationaal Pooljaar 2007-2008.

Tevens mochten we reeds in de aanloopfase van dit project enthousiaste steun genieten van:
- Gouverneur van de Provincie Antwerpen, Mevr. Cathy Berx;
- Het Ministerie van Defensie voor de technische ondersteuning van de studiedienst van de Marine;
- Dhr. Fons Leroy, Administrateur-generaal van de VDAB, zonder wiens hulp gewoonweg geen Belgica–project mogelijk zou zijn;
- Dhr. Patrick Marnef, burgemeester van Boom.

De plechtige onthulling van de kiel van de replica had plaats op 9 september 2007 op de Belgica werf te Noeveren bij Boom, in aanwezigheid van Minister-president Kris Peeters, de burgemeester van Boom Patrick Marnef en diverse personaliteiten.

Het project geniet de hoge bescherming van H.M. Koningin Paola van België. Vlaams Minister-president Kris Peeters heeft inmiddels het ere-voorzitterschap van "The New Belgica" aanvaard.

Onze belangrijkste partners zijn VDAB, SYNTRA Vlaanderen, BASF, BEKO (Asogem), STARCO, Bureau Veritas, Delta Lloyd bank, P&V-verzekeringen, Maritieme Techniek van de Universiteit Gent, FOREM, het Provinciebestuur van Antwerpen, PACO NV, Arcelor Mittal en het Gemeentebestuur van Boom.

Zie foto's op deze site onder "KIELLEGGING"


Lees meer op:
http://www.belgica-genootschap.be
http://www.newbelgica

vrijdag 19 juni 2009

BULDEREND SPEELT DE ZEE....

BULDEREND SPEELT DE ZEE…
Zijn gedicht ‘Storm’ schreef de Roeselaarse dichter Albrecht Rodenbach meer dan honderd jaar geleden. En Ach! waar is d’er Ouderen fierheid nu gevaren, en waar zijn ook de onzalige college-tijden waar er, als om prijskamp, gevochten werd om dit gedicht te mogen voordragen voor de wedstrijd ‘Declamatie’. De strijd ging niet zozeer over die heldhaftigheid, maar om de kortheid van het gedicht en de logische opbouw ervan. Eenmaal de beginverzen in je hoofd zaten, moest je maar gewoon denken wat er gebeurt met een wankele schuit als de storm hoogtij viert. Na meer dan een halve eeuw denk ik mezelf in staat te zijn het heldendicht te kunnen voordragen, met buiging vòòr en buiging nà, zelfs inclusief de opgelegde intonaties door leraar Veurnenaar Eerw.Heer Karel Leper, waar is de tijd! Hoog tijd dus om zijdelings deze prachtleraar te bedanken voor alles wat hij ondergetekende heeft bijgebracht: vurige Liefde voor Taal en Volk! En voor Schooheid!
(Buiging) Storm. Door Albrecht Rodenbach. (Buiging)

Bulderend speel de zee met ’t oude vaartuig.
Kalm manhaftig kamt de grijze zeeman met de storm.
Maar splijten,d ’t allekante vreeslijk kraken d’oude broze wanden.
‘Sloepen af – en vrouwen eerst’ gebiedt de held……

…en dan gaat het verhaal verder, tot de grijze zeeman uit het verhaal, nadat zijn bemanning gered is, ten onder gaat met zijn ‘vaartuig’, de armen om de mast geklemd…
Kijk, daar moest ik aan denken, toen ik het artikel van Yves Desmet, de Pauselijke Nuntius van de DM, deze morgen las in de DM : dat ‘vaartuig’, tuig om te varen dus, van Rodenbach, dat moet de ‘Belgica’ geweest zijn, die de Blauwvoet-vendelier als in een visioen, lang geleden, moet gezien hebben ondergaan. Met als heldhaftige stuurman, tot de laatste man aan boord, Sire Le Rwa. Alhoewel deze waarschijnlijk al lang met een Seeking-helicopter van boord zal geplukt zijn, zodat daar, eenzaam en verlaten, alleen nog plaats kan zijn voor Kardinaal Herman VanRompuy. Doek en Applaus! …
Waar zijn de toondichters onder ons, die de woorden van de Brabançonne kunnen switchen naar die van De Storm, zodat het Vaderland kan beschikken over een Volkslied aangepast aan de omstandigheden? Het afgeleverd werkstuk hoeft niet veel soeps te zijn, gezien de te verwachten korte levensloop.
Meisjes en Jongens, met bijna een ‘Magnificat’ (*) in mijn boezem (zoals U ziet werkt de college-romantiek nog altijd door) heb ik de woorden van Desmet herlezen! Hij zal ze wel niet met die bedoeling geschreven hebben (Ja?), maar zo ziet U dat de beste intenties al eens kunnen misbruikt worden…Geniet mee. Desnoods meerdere keren, tot het U daagt!

We gaan naar een situatie
waarin niemand nog ergens risico"s durft te nemen,
omdat niemand nog
electoraal iets op overschot heeft.

Heeft U gelezen wat ik gelezen heb? Als er niemand (van de kleurpartijen) nog electoraal overschot heeft, lees als ze allen samen onder de 50% zakken, dan is de Vlaams Separatistische kiezer baas in het land!
Een mens zou er euforisch door worden! Want op di eigenste ogenblik galmt de Mechelse beiaard droomverloren door mijn huis. Toeval of niet, maar deze CD, die de heimwee naar het Vaderland moet stillen, weerklinkt hier te pas en ten onpas! Het is maar één van de vele SD’s met heimatvolle beiaardklanken. Zelfs die van Sint Petersburg heb ik in huis, omdat de ziel van onze Oostfronters daarin weergalmt. Maar dat is een ander verhaal, dat ik bewaar als die van het AFF teveel met modder schieten…..
Er is echter nog altijd de kans, dat een leger paspoort-pelgen de wankele ondergaande Belgica met mankracht, desnoods door bij elkaar met tientallen op elkaars schouders te staan, naar de vaste wal sleept. Vandaar de annex onderaan dit artikel over de Klaagzangen van de Bijbelse Profeet Jeremias….Het o zo mooie Rorate Coeli, (**Want als nu zeer binnenkort Vlaanderens uur niet slaat…Ja, dan zal er niets anders opzitten dan weervoor een paar honderd jaar door de woestijn te trekken….Arm Vlaanderen!
Maar ondertussen, dank zij figuren als ‘Smetje’, houden wij de moed er in. Dat getuigt voor U vandaag :
André Baert

(*) ‘Magnificat anima mea Domine’ is bij de Christelijken het prachtig liturgisch lied dat uitdrukking geeft aan de blijde verwachting van de Maagd Maria, Moeder Gods, bij het bezoek aan haar nicht Elisabethn die op latere leeftijd in verwachting is geraakt. ‘Toen ik Uw boodschap hoorde’ – zingt Ze – sprong het kind dat ik ook draag van blijdschap op in mijn moederschoot’ – ‘ O wat ben Ik gelukkig dat de Heer zulke wondere dingen heeft gedaan met mij’….’Van nu voort zullen alle geslachten ter wereld Mij zalig prijzen’….
(**) Kijk, dit Loflied op de Schepper (Magnificat) heeft niets te maken met ‘gelovig zijn’ of ‘ongelovig zijn’. Het weerspiegelt een tijdloze schoonheid, zoals de Psalmen van David, of de Klaagzangen over de Ondergang van de Heilige Stad Jeruzalem, als de dichter kreunt: ‘Consolame, consolame, popolo meo, is het precies alsof we de wenende Profeet Jeremias zien zitten op een rotsblok, tussen de lichamen van zijn vermoorde stadsgenoten. ‘Dauwt, hemelen, dauwt de Gerechtige’…dat in het Gregoriaans gezongen, in donkere wintertijden, alle weemoed ter wereld oproept
Rorate coeli desuper, et nubes pluant iustum.
Ne irascaris Domine, ne ultra memineris iniquitatis:
ecce civitas Sancti facta est deserta:
Sion deserta facta est:
Ierusalem desolata est:
Wat ik, als analfabeet in de Latijnse Letteren, vrijelijk als volgt vertaal : Weest O Heer, niet vergramd in Eeuwigheid, want ziet, de Heilige Stede is troosteloos verlaten, en de verlatenheid van gans Sion is een feit : Jeruzalem is één troosteloze eenzaamheid....