HET PLANBURO ZONDER OPLOSSING
Als binnenkort De Standaard uit zijn as zal herrezen zijn (ja toch!) dan heeft Bart Sturtewagen (zie hieronder) veel kans om, met een kus van de Juffrouw, een bank vooruit te mogen.
Waarom ik dat denk?
Omdat hij, zoals in onderstaand artikel, op weg is om de waarheid te vinden. De Weg, de Waarheid en Het Leven!
Hij doet dat waarschijnlijk uit lijfsbehoud, en zo dwaalt hij voorlopig nog rond in het bos, zonder de bomen te (willen) zien. Omdat ik op mijn leeftijd en wat meer is, als onafhankelijk blogger – ik had bijna blokker geschreven – denk vrij en vrank te mogen spreken. Niet alleen in de hoop zoveel mogelijk gelezen te worden, maar vooral in de hoop dat er op de duur iet wat doorsijpelt naar boven. Naar mensen lijk Bartjeîn^den-Hoge en gezeten aan de Rechterhand es Vaders., in de hoop dat deze dan wel bruine arme-mensen-bonen lusten.
Dat van die bruine bonen (Anne De Vries, schrijver NL.), dat ventje dat aan tafel zijn bord wegritste zodat Moeders’ schep bruine bonen op de tafel terecht kwam, is een handig voorbeeld ter illustratie van mijn allerindividueelste expressie van mijn allerindividueelste emotie inzake het bevechten van de teloorgang van onze welvaart.….
Bart bedoelt in zijn artikel: klaarheid en actie, maar heeft daarom, want daarvoor is hij half politicus half journalist, heel wat meer woorden nodig. Hij is ook voorzichtig, om niemands ruiten in te gooien, zeker niet die van de bazen. Er staat dringend iets te gebeuren, schrijft hij. Maar hij zegt niet wat, alhoewel een bedachtzaam lezer het tussen de lijnen wel degelijk ziet staan. Anders gezegd, hij spreekt een beetje zoals ‘Het Orakel van Delphi’: het kan alle kanten uit.
Bart, jongen, de meerderheid van de Vlamingen weet het: stop het tijd- en geldverlies door te proberen water en vuur samen te houden. Doek al die theater-regeringen op: zes nationale, 10 provinciale en een ontelbaar aantal baronieën. In Vlaanderen kunnen we het doen met slechts één regering, een op de maat van onze grootte. Dus niet te groot. Meteen is er ruimte voor actie, want er zal niet meer met elfendertig totaal vreemde en tegengestelde meningen moeten rekening gehouden worden. Het ‘moi d’abord’ zal finito wezen!
Zijn de problemen dan van de baan? Waarschijnlijk niet. Want een wereldcrisis los je niet op van uit Vlaanderen alleen. Maar dan kunnen we er tenminste aan werken. Zonder sabotage. Zonder verdoken agenda. En zonder O.L. Vrouw-Nood-Zoekt-Troost te willen spelen voor de halve wereld.
Het hemd is nader dan het rokje, Bartje, is een gezegde die best eens in ere hersteld wordt, zonder daarvoor voor racist, egoïst of nog erger te worden uitgescholden. Wij Vlamingen zijn een volk met een brede borst en een goed hart, niemand heeft ons ooit moeten voorzeggen hoe we de 7 (afgeschafte) Werken van Barmhartigheid moesten beoefenen. De naakten kleden, de hongerigen spijzen, de zieken verzorgen, het zit hem in onze genen. Dat wij onszelf daarbij tot de bedelstaf moeten brengen, kan van niemand verlangd worden, wetend dat de nood en de ellende zelfs dàn nog niet zullen opgehouden zijn. Zo lang er in die landen zelf geen rechtvaardigheid zal heersen.
Daarom was het hoog tijd, dat er in deze onzekere verkiezingstijd weer eens een waarachtig thema aan de orde kwam, en geen valse sterkte in onzekere tijden.. Dat thema is: dit hier is ons land. Hier geen vangarmen van rode, gele of blauwe inktvissen die de massa er onder houden. Hier is slechts plaats voor mensen die vrij en vrank mogen en moeten spreken. Ieders mening moet welkom kunnen zijn, als deze maar oprecht is, en niet de echo is van franscouillonse broodheren en machtswelluselingen.
Kijk Bartje, we gaan er geen spelletje ‘Namen Noemen’ van maken. Neem gewoon de grote legumen bij elkaar, doe ze in een zak, en vraag aan de kiezer er een uit te halen…Ik vrees dat de zak, toe gebonden en veilig verzekerd, daags na de verkiezing bij het GFT-vuil zal staan. Ik heb ook geen partijen genoemd, omdat bij elk kaf ook veel koren steekt. Maar de partij die het minst woorden nodig heeft om haar programma duidelijk te maken (klaarheid en actie), de partij die zegt dit is ons land…..Bartje, kom, geef toe! Dat is ook een partij naar Uw hart!
Inderdaad, we beleven geen crisis, maar een omwenteling. U hebt gelijk! We moeten(Uw woorden!) de structuren grondig hervormen en onze structurele handicaps grondig aanpakken! En dat, U weet het ook, kan niet als alleen maar aan de symptomen ‘gecurierd’ wordt. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden! Niet hervormen en alles bij het oude laten, maat hervormen en opkuisen! Niet de handicaps grondig bespreken, mar grondig oplossen! Samen, schouder aan schouder, tesamen, want dit is ons land en het is van ons allemaal!
En wat t meer is, Bartje, in ons land bezit ik een klein stukje grond dat van mij (mijn vrouw en ik) is, met daarop een huisje, dat na 20 jaar mede-eigendom van de Bank, nu ook van mij (ons) is, en dat ik, zoals vele Vlamingen, niet gaarne zou moeten verkopen om te overleven. Straks zijn de sociale kassen leeg en hebben mijn kinderen misschien hun job verloren…Mij zal niemand onderhouden van uit de thuislanden….want daar zal men vragen ‘waarmee?’ want al die arme drommels zullen nadien even gelijk arme drommels gebleven zijn….
Ziet U, Bartje, waarom U een bank vooruit zou mogen? Omdat ik aanvoel aan mijn kleine teen, dat U ook niet graag zou zien dat ik (wij) op straat komen te staan. Niet als ‘sans papiers’ natuurlijk, maar als ‘sans sous’
Het ga U goed, beste Bart. U bent gezellig onderweg om een Grote Meneer te worden. Ik groet U….
Verbeelding en leiderschap
• vrijdag 22 mei 2009
•
• Auteur: BART STURTEWAGEN
COMMENTAAR — De vaststellingen van het federale Planbureau over de staat van onze economie en de vooruitzichten voor de komende vijf jaar zijn onthutsend. Deze crisis werpt ons vijf jaar terug in de tijd.
De stelling dat we het vijf jaar geleden toch niet zo slecht hadden, is irrelevant. We zijn intussen met heel wat meer mensen en de vergrijzing van de bevolking staat nu echt voor de deur. Tussen wat de overheid afroomt van de economische activiteit en wat ze aan kosten op zich ziet afkomen, gaapt een groeiende kloof.
We staan dus voor harde keuzes. Net als op 1 mei is ter gelegenheid van Rerum novarum in toespraken gewezen op het belang van een solidaire samenleving, het behoud van de sociale zekerheid en de strijd tegen de armoede. Woorden zullen evenwel niet volstaan om te voorkomen dat de afstand tussen wie het in deze moeilijke tijden al bij al goed heeft en wie uit de boot valt, groeit.
De grootste uitdaging wordt zoveel mogelijk mensen aan het werk houden. Dat zal in veel gevallen niet kunnen door hen de baan te laten houden die ze nu hebben. Er zullen bedrijven en mogelijk zelfs hele bedrijfstakken verdwijnen uit ons land. Die banen zijn helaas niet te redden. Dat toch willen doen, lijkt sociaal, maar op langere termijn verhindert het de overgang naar een vernieuwende toekomst.
Het is belangrijk om de feiten onder ogen te zien. De cijfers van het Planbureau moeten ernstig worden genomen. We leven niet in een klassieke laagconjunctuur die snel weer door een opgaande golf wordt gevolgd. We beleven een omwenteling. Aan het einde ervan zullen de krachtsverhoudingen in de wereldeconomie grondig gewijzigd zijn. We zijn niet noodzakelijk slechter geplaatst dan andere landen om straks opnieuw succesvol te zijn. Maar dan alleen als we onze structurele handicaps grondig aanpakken.
De grootste van die handicaps is de verlamming waarin ons politieke systeem gevangen zit. Net nu het erop aankomt de bevolking te motiveren voor diepgaande veranderingen, ontbeert dat systeem elke geloofwaardigheid en slagkracht. Geen enkele staatshervorming brengt automatisch meer economische groei. Maar een vereenvoudiging van de structuren en een versterking van de beslissingskracht van alle overheden zijn wel onontbeerlijke voorwaarden daartoe.
In de jaren negentig is het mogelijk gebleken om tegelijk het federalisme verder uit te bouwen én de basis te leggen voor een gezonder financieel en economisch beleid. Het ene was zelfs niet mogelijk geweest zonder het andere. De uitdaging is nu minstens even groot. Er zal nog meer politieke verbeelding, leiderschap en moed nodig zijn dan toen. De gedachte dat die kwaliteiten deze keer niet voorradig zijn, is te angstaanjagend voor woorden.
Bron De Standaard
Pssst
Bartje! De slogan ’dit is ons land’ weerspiegelt klaarheid en actie. Maar hij vergt wel degelijk ‘5 minuten politieke moed’ om hem te begrijpen! Om ernaar te handelen, denk ik niet dat U voorlopig uit het goede hout gesneden bent. Want niet evangelisch genoeg.
Want daar staat: ‘…wie mij liefheeft, verlate zijn vader en zijn moeder, zijn broer en zijn zuster. Hij neme zijn kruis op, en volge mij….’
En ietwat verder staat er ook : ‘ …de oogst is groot, maar de arbeiders zijn weinig’….
En: “…zalig is hij, die om mijnentwille vervolging lijdt’….
Posts tonen met het label DE STANDAARD. Alle posts tonen
Posts tonen met het label DE STANDAARD. Alle posts tonen
vrijdag 22 mei 2009
maandag 19 januari 2009
DE BOKSHANDSCHOEN
DE BOKSHANDSCHOEN
Zouden de Heren Hoernalisten van DS nooit lessen ‘Vaderlandsche Geschiedenis’ hebben gehad? Of zouden ze deze, samen et de lessen ‘Wellevendheid’ gebrosst hebben? Het ziet er naar uit dat geheugenverlies een van de ingangs-voorwaarden is om daar in dienst te mogen. Dat ze de Bravezeun niet kennen is hen vergeven – het is dan ook niets meer dan een vulgaire straatmelodie. Maar dat ze de Vaderlandsche Leuze ‘Eendracht Maakt Macht’ niet kennen, en nog veel minder in toepassing brengen, is wel zeer erg. Verdeel en heers….als een kraaiende haan op de mestvaalt.
Overlees beide commentaarstukjes hieronder. Is dat objectieve berichtgeving? Dat komt er van als men zijn wensen voor werkelijkheid neemt….de politieke carrière van Morel is voorbij….terugval van 3 op 2 zetels…Valkeniers kan zijn publiek niet begeesteren…. En dan het tweede deel! Och Ja, die SLP zijn een kliek slappe belachelijke Vlaamse kikkers….Net zo slap als hun SLP…
Dat ze dan de huichelachtigheid laten varen, en hun lezers kort, correct en goed informeren dat ze een pure regime-krant zijn: tendentieus belgisistisch, hypocriet pseudo-intellectueel en pur-sang verkopers van bedrukt papierpulp.
Eerste stukje.
'Vlaanderen moet een vuist leren maken!' Baf! Jean-Pierre Coopman, de bokser die vroeger bekend stond als de 'Leeuw van Vlaanderen', deelt opnieuw meppen uit. Op het campagnekrantje dat Vlaams Belang zaterdag tijdens zijn nieuwjaarsreceptie voorstelde, suist Coopmans linker u tegemoet. Op zijn gele handschoenen prijkt het VL-logo waarmee Vlaams Belang naar de kiezer trekt.
Achttien jaar na de omstreden Vlaams Blok-campagne Uit zelfverdediging trekt Vlaams Belang dus opnieuw bokshandschoenen aan. 'Ik geef toe dat ik daarover getwijfeld heb', zegt Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers.
De Antwerpse lijsttrekker Filip Dewinter is daarentegen laaiend enthousiast. Bij de voorstelling schudt hij Coopman opgewekt de hand. 'Ha Jean-Pierre, 't es proper gedaan, hé', zegt Dewinter - oorspronkelijk Bruggeling - in het West-Vlaams.
Voor alle duidelijkheid: Coopman zal op 7 juni niet op een Vlaams Belang-lijst staan. Maar de vroegere bokskampioen glimt wel van trots als hij hoort dat het krantje op 2,4 miljoen exemplaren gedrukt wordt. Daarna verschijnt het krantje tweewekelijks. Totale kostprijs: 1,4 miljoen euro.
In zijn eerste nieuwjaarstoespraak slaagt voorzitter Valkeniers er niet in zijn publiek te begeesteren. Hoewel op de receptie alleen leden van de partijraad zijn uitgenodigd. Pas als - 'wars van alle racisme' - het vreemdelingenthema aangesneden wordt, gaan de handen een eerste keer op mekaar. 'In Vlaanderen mogen geen allochtonen, francofonen of anderen worden uitgesloten, op voorwaarde dat ze zich aanpassen aan onze taal en cultuur. Als zij zich niet wensen aan te passen, moet het recht op vrije terugkeer naar waar het beter is, kordaat toegepast worden.'
Een opvallende afwezige tijdens de nieuwjaarsreceptie is kopstuk Marie-Rose Morel. 'Persoonlijke verplichtingen', is de officiële verklaring. Veel reden om te vieren heeft de Schotense niet. Haar politieke carrière is zo goed als voorbij. Valkeniers bevestigt immers dat Filip Dewinter - net als Frank Vanhecke - zowel op een Vlaamse als op de Europese kieslijst zal staan. Het is uitgesloten dat Morel vanaf de lijstduwersplaats beter kan doen dan Dewinter en Vanhecke. Als Vlaams Belang, zoals verwacht, terugvalt van drie naar twee Europese zetels, valt zij uit de boot.
Tweede stukje
Jong en euforisch, zolang het nog kan
'Het is druk, hé, hier op de Titanic', zegt een smalende militant. De Sociaal Liberale Partij (SLP) straalt zichtbaar. Eindelijk bevrijd van hun kartel met SP.A, eindelijk bevrijd van boegbeeld Bert Anciaux. Zelfs het spook van de kiesdrempel kan de euforie niet temperen.
De balzaal van de Vooruit is te klein voor het voetvolk van de SLP. Uit de asse van de Volksunie, Spirit en Vl.Pro is de SLP verrezen als 'links alternatief'. Van enige vrees om irrelevant te zijn op het politieke speelveld, is vandaag geen spoor te bekennen. Het volk staat tot in de gangen, waar opvallend veel jonge kinderen rondlopen.
Voorzitter Geert Lambert is de plaatselijke held. 'Hij is echt veranderd, hé. Niet alleen fysiek. Hij is ook gegroeid als voorzitter. Hij is een echte leider geworden, die knappe dingen doet en enthousiasme opwekt', kirt Vlaams parlementslid Els Van Weert.
'Ik zie hier veel volk voor de partij van één man', zegt Lambert bij het begin van zijn speech. De zaal reageert haast wild. 'Natuurlijk zijn we opgelucht dat we verlost zijn van Bert Anciaux. Ik kom nu SP.A'ers tegen die me zeggen: “Tja, nu zitten wij ermee., Moet ik nog meer zeggen?' vertelt Sam Buyst, de voormalige woordvoerder van Spirit en vandaag de campagneman van de SLP.
'Wist u dat België een minister van Klimaat heeft?' vraagt Lambert aan zijn publiek. 'En weet u dan wat die man gepresteerd heeft? Ik ook niet. Of wist u dat wij een minister van Asiel en Migratie hebben? Die heeft nog minder gepresteerd. Het is zo schandalig dat kranen beklimmen of kerken bezetten in dit land de zekerste weg naar papieren is. We hebben twee ministers van Institutionele Hervormingen, maar we zijn geen stap verder in wat ooit met vijf minuten politieke moed zou worden opgelost. En we hebben geen minister van Begroting. Dat vond deze regering niet belangrijk genoeg.
'In tijden van weinig hoop voor de politiek bieden wij nu een ongebonden partij die pragmatisch en radicaal anders aan politiek wil doen. Onze prioriteit is duidelijk: de belastingen en de sociale zekerheid grondig hervormen via een tweede Generatiepact. Want in alle bescheidenheid: wij zijn het alternatief in de politiek.'
Als een volleerde voorzitter ontvangt hij het minutenlange applaus na afloop van zijn toespraak en roept hij de kleine groep boegbeelden op het podium. Behalve oud-parlementslid Nelly Maes en Van Weert zijn daar geen bekende gezichten bij. Meteen is duidelijk dat de SLP het bijzonder moeilijk zal krijgen om met onbekende lijsttrekkers de verkiezingen te halen. 'Maar die 2,6 procent in de laatste peilingen doet ons toch deugd. Dat is meer dan we ooit haalden als Spirit binnen het kartel met SP.A. En dat voor een partij die pas is opgericht. Nu komt het erop aan onze nieuwe mensen in de kijker te zetten', zegt Lambert.
De Leuvense schepen Mohamed Ridouani is iemand waar de SLP veel van verwacht. 'Natuurlijk geloof ik voor honderd procent in de levensvatbaarheid van ons project. Kijk naar wat er bij de SP.A gebeurt: ze reden zich deze week helemaal in de prak. Nu heb ik pas begrepen wat dat is, “zich opsluiten in het eigen grote gelijk,. Een onafhankelijke progressieve partij is nodig, dat is duidelijker dan ooit. Wij gaan het halen'.
'Weet u, eigenlijk zijn we maar zes leden kwijt na onze beslissing om niet meer in kartel te gaan met SP.A. Helaas waren dat wel onze parlementsleden', zegt het oud-kamerlid Walter Muls grinnikend.
'Wat we doen na de verkiezingen, als het mislukt? Dat zien we dan wel. Nu gaan er keihard voor', zegt Els Van Weert. De enige opvallende afwezige in alle euforie is Bettina Geysen, de voormalige voorzitter van Vl.Pro. 'Ik geloof wel dat ze nog lid is, hoor. Maar geef haar wat tijd.'
*****************
Pssst. Die stukjes sla ik op in mijn extern geheugen, wan mijn eigen brein schiet te kort om al die heerlijk lolbroekerij op te slaan….Mijn computer geldt als extern geheugen, met een ontelbaar aantal ‘mappen’ waarin op de duur een kat haar jongen niet meer terugvindt….Maar met 4 Duitse Herders in huis heb ik weinig last van poezenstreken….
**********************
Zouden de Heren Hoernalisten van DS nooit lessen ‘Vaderlandsche Geschiedenis’ hebben gehad? Of zouden ze deze, samen et de lessen ‘Wellevendheid’ gebrosst hebben? Het ziet er naar uit dat geheugenverlies een van de ingangs-voorwaarden is om daar in dienst te mogen. Dat ze de Bravezeun niet kennen is hen vergeven – het is dan ook niets meer dan een vulgaire straatmelodie. Maar dat ze de Vaderlandsche Leuze ‘Eendracht Maakt Macht’ niet kennen, en nog veel minder in toepassing brengen, is wel zeer erg. Verdeel en heers….als een kraaiende haan op de mestvaalt.
Overlees beide commentaarstukjes hieronder. Is dat objectieve berichtgeving? Dat komt er van als men zijn wensen voor werkelijkheid neemt….de politieke carrière van Morel is voorbij….terugval van 3 op 2 zetels…Valkeniers kan zijn publiek niet begeesteren…. En dan het tweede deel! Och Ja, die SLP zijn een kliek slappe belachelijke Vlaamse kikkers….Net zo slap als hun SLP…
Dat ze dan de huichelachtigheid laten varen, en hun lezers kort, correct en goed informeren dat ze een pure regime-krant zijn: tendentieus belgisistisch, hypocriet pseudo-intellectueel en pur-sang verkopers van bedrukt papierpulp.
Eerste stukje.
'Vlaanderen moet een vuist leren maken!' Baf! Jean-Pierre Coopman, de bokser die vroeger bekend stond als de 'Leeuw van Vlaanderen', deelt opnieuw meppen uit. Op het campagnekrantje dat Vlaams Belang zaterdag tijdens zijn nieuwjaarsreceptie voorstelde, suist Coopmans linker u tegemoet. Op zijn gele handschoenen prijkt het VL-logo waarmee Vlaams Belang naar de kiezer trekt.
Achttien jaar na de omstreden Vlaams Blok-campagne Uit zelfverdediging trekt Vlaams Belang dus opnieuw bokshandschoenen aan. 'Ik geef toe dat ik daarover getwijfeld heb', zegt Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers.
De Antwerpse lijsttrekker Filip Dewinter is daarentegen laaiend enthousiast. Bij de voorstelling schudt hij Coopman opgewekt de hand. 'Ha Jean-Pierre, 't es proper gedaan, hé', zegt Dewinter - oorspronkelijk Bruggeling - in het West-Vlaams.
Voor alle duidelijkheid: Coopman zal op 7 juni niet op een Vlaams Belang-lijst staan. Maar de vroegere bokskampioen glimt wel van trots als hij hoort dat het krantje op 2,4 miljoen exemplaren gedrukt wordt. Daarna verschijnt het krantje tweewekelijks. Totale kostprijs: 1,4 miljoen euro.
In zijn eerste nieuwjaarstoespraak slaagt voorzitter Valkeniers er niet in zijn publiek te begeesteren. Hoewel op de receptie alleen leden van de partijraad zijn uitgenodigd. Pas als - 'wars van alle racisme' - het vreemdelingenthema aangesneden wordt, gaan de handen een eerste keer op mekaar. 'In Vlaanderen mogen geen allochtonen, francofonen of anderen worden uitgesloten, op voorwaarde dat ze zich aanpassen aan onze taal en cultuur. Als zij zich niet wensen aan te passen, moet het recht op vrije terugkeer naar waar het beter is, kordaat toegepast worden.'
Een opvallende afwezige tijdens de nieuwjaarsreceptie is kopstuk Marie-Rose Morel. 'Persoonlijke verplichtingen', is de officiële verklaring. Veel reden om te vieren heeft de Schotense niet. Haar politieke carrière is zo goed als voorbij. Valkeniers bevestigt immers dat Filip Dewinter - net als Frank Vanhecke - zowel op een Vlaamse als op de Europese kieslijst zal staan. Het is uitgesloten dat Morel vanaf de lijstduwersplaats beter kan doen dan Dewinter en Vanhecke. Als Vlaams Belang, zoals verwacht, terugvalt van drie naar twee Europese zetels, valt zij uit de boot.
Tweede stukje
Jong en euforisch, zolang het nog kan
'Het is druk, hé, hier op de Titanic', zegt een smalende militant. De Sociaal Liberale Partij (SLP) straalt zichtbaar. Eindelijk bevrijd van hun kartel met SP.A, eindelijk bevrijd van boegbeeld Bert Anciaux. Zelfs het spook van de kiesdrempel kan de euforie niet temperen.
De balzaal van de Vooruit is te klein voor het voetvolk van de SLP. Uit de asse van de Volksunie, Spirit en Vl.Pro is de SLP verrezen als 'links alternatief'. Van enige vrees om irrelevant te zijn op het politieke speelveld, is vandaag geen spoor te bekennen. Het volk staat tot in de gangen, waar opvallend veel jonge kinderen rondlopen.
Voorzitter Geert Lambert is de plaatselijke held. 'Hij is echt veranderd, hé. Niet alleen fysiek. Hij is ook gegroeid als voorzitter. Hij is een echte leider geworden, die knappe dingen doet en enthousiasme opwekt', kirt Vlaams parlementslid Els Van Weert.
'Ik zie hier veel volk voor de partij van één man', zegt Lambert bij het begin van zijn speech. De zaal reageert haast wild. 'Natuurlijk zijn we opgelucht dat we verlost zijn van Bert Anciaux. Ik kom nu SP.A'ers tegen die me zeggen: “Tja, nu zitten wij ermee., Moet ik nog meer zeggen?' vertelt Sam Buyst, de voormalige woordvoerder van Spirit en vandaag de campagneman van de SLP.
'Wist u dat België een minister van Klimaat heeft?' vraagt Lambert aan zijn publiek. 'En weet u dan wat die man gepresteerd heeft? Ik ook niet. Of wist u dat wij een minister van Asiel en Migratie hebben? Die heeft nog minder gepresteerd. Het is zo schandalig dat kranen beklimmen of kerken bezetten in dit land de zekerste weg naar papieren is. We hebben twee ministers van Institutionele Hervormingen, maar we zijn geen stap verder in wat ooit met vijf minuten politieke moed zou worden opgelost. En we hebben geen minister van Begroting. Dat vond deze regering niet belangrijk genoeg.
'In tijden van weinig hoop voor de politiek bieden wij nu een ongebonden partij die pragmatisch en radicaal anders aan politiek wil doen. Onze prioriteit is duidelijk: de belastingen en de sociale zekerheid grondig hervormen via een tweede Generatiepact. Want in alle bescheidenheid: wij zijn het alternatief in de politiek.'
Als een volleerde voorzitter ontvangt hij het minutenlange applaus na afloop van zijn toespraak en roept hij de kleine groep boegbeelden op het podium. Behalve oud-parlementslid Nelly Maes en Van Weert zijn daar geen bekende gezichten bij. Meteen is duidelijk dat de SLP het bijzonder moeilijk zal krijgen om met onbekende lijsttrekkers de verkiezingen te halen. 'Maar die 2,6 procent in de laatste peilingen doet ons toch deugd. Dat is meer dan we ooit haalden als Spirit binnen het kartel met SP.A. En dat voor een partij die pas is opgericht. Nu komt het erop aan onze nieuwe mensen in de kijker te zetten', zegt Lambert.
De Leuvense schepen Mohamed Ridouani is iemand waar de SLP veel van verwacht. 'Natuurlijk geloof ik voor honderd procent in de levensvatbaarheid van ons project. Kijk naar wat er bij de SP.A gebeurt: ze reden zich deze week helemaal in de prak. Nu heb ik pas begrepen wat dat is, “zich opsluiten in het eigen grote gelijk,. Een onafhankelijke progressieve partij is nodig, dat is duidelijker dan ooit. Wij gaan het halen'.
'Weet u, eigenlijk zijn we maar zes leden kwijt na onze beslissing om niet meer in kartel te gaan met SP.A. Helaas waren dat wel onze parlementsleden', zegt het oud-kamerlid Walter Muls grinnikend.
'Wat we doen na de verkiezingen, als het mislukt? Dat zien we dan wel. Nu gaan er keihard voor', zegt Els Van Weert. De enige opvallende afwezige in alle euforie is Bettina Geysen, de voormalige voorzitter van Vl.Pro. 'Ik geloof wel dat ze nog lid is, hoor. Maar geef haar wat tijd.'
*****************
Pssst. Die stukjes sla ik op in mijn extern geheugen, wan mijn eigen brein schiet te kort om al die heerlijk lolbroekerij op te slaan….Mijn computer geldt als extern geheugen, met een ontelbaar aantal ‘mappen’ waarin op de duur een kat haar jongen niet meer terugvindt….Maar met 4 Duitse Herders in huis heb ik weinig last van poezenstreken….
**********************
woensdag 24 december 2008
TWEE MATEN EN TWEE GEWICHTEN
TWEE MATEN EN TWEE GEWICHTEN
De Waalse minister van Alcoholisme & Sport, Michel Daerden, dus niet de Belgische, en de belgische architect, dus niet de Vlaamse….Het onland B. wordt gepamperd en vertroeteld als een seniele ouderling….(Zie artikel onderaan) De hournalisten van Le Standaer zijn er specialisten in, zoals deze zomer, in de nieuwsgaring over een onderwerp dat vanzelf eenieders belangstelling trok, om ook volgend ‘item’ te manipuleren. De prijs van de eerste mosselen…iedereen spreekt ervan! Le Standaer ziet zijn kans schoon, en lap! Daar gaan we….…Zeeuwse mosselen en belgische mosselen… Hollandse tegen belse, en Zeeuwse tegen Vlaamse… maar het plebs loopt er toch in! We doen maar! Als verschuiving (vervalsing!) van de inhoud van begrippen kan dat tellen! Le Standaer is eens te meer ontmaskerd als schriftvervalser!!
*******
Voilà. Ik heb Het Licht gezien! Eurika! Mijn broodje is gebakken! Ik laat subito presto nieuwe visitekaartjes drukken: Digitalia, CEO van DE STANDAARD voor Iedereen. Zou mijn miljoenen-contract ondertussen kunnen gereed zijn, AUB? Vergeet de zware ontslagpremie niet, hé, mannen!
Ik heb mijn nieuwe roeping ontdekt. Ik word de duurbetaalde commercieel afgevaardigde van Le Standaer, die, uit het niets, over en boven de hoofden springt van al wat tot vandaag naam en faam had bij de redactie en het dagelijks bestuur bij Le Standaer, die terug De Standaard (voor Iedereen) is geworden…..
En neen! Mijn naam is niet Von Münckhausen en ik schiet mezelf niet met spek naar de overkant der kantelen. Noch spring ik over op de kanonskogel die van daar komt, bij ’t kruisen, om terug te vliegen. Zoiets zou ik zekerlijk nooit doen.
Ziehier, op een eeuwig zwijgen, mijn ontdekking.
Na het gat in de portemonnee van die arme aandeelhouder, een gat in de krantenmarkt. Waardoor er, in de Kerst- en Nieuwjaardagen, een omfloerste verdamping van beide gaten kan ontstaan. Door compensatie van het ene gat met het andere. Zo’n gat in de markt is de achilleshiel van de aandeelhouder. De oplage. Het aantal verkochte kilo’s dagbladpapier, thans elke dag nog meer, bedrukt liefst met pagina-grote kleurfoto’s afgewisseld met reclame en betaalde aankondigingen. Gevolg? Dalende oplage, lange gezichten, wanhoop en droefenis. Maar bovenal: verminderende poen!
Mijn plan?
Afschaffen van de necrologie. Deze werkt deprimerend en op de duur zelfs decimerend. Iedere dag staan lezers in de krant die vanaf dat ogenblik geen lezers meer zijn. Afschaffen dus.
Afschaffen ook alles wat ook maar enigszins indruist tegen het Zesde of het Negende Gebod. Lezers met het hart (en het verstand) op de juiste plaats zullen dit waarderen en de krant bijgevolg ook doorgeven naar hun jeugdige kroost, liever dan die weg te moffelen, zoals nu gebeurt, tussen de pakken oud papier voor de Chro. Waar ze, spijtig genoeg, zot zijn van die dingen.
Afschaffen ook de advertenties met dubbele bodem. Zodanig, dat wie iets zoekt, beter af is op Ebay. Waar alles veel opener en bloot, maar eerlijk wordt naar voor gebracht.
Verwijderen./Snijden
In de eerste plaats die redacteuren/verantwoordelijken met dyslexie, die te pas en ten onpas Vlaams verwisselen met belgisch. En omgekeerd. Vervangen door volkseigen getrouwe volksgenoten (!), bestaande voor 50 % uit rechtshandigen, en 50% uit linkshandigen. Met hun kop in het midden van hun schouders, en de blik op vooruit. Kleine achteruitkijkspiegeltjes zullen worden toegelaten, op voorwaarde dat die voorzien zijn van een piepklein zwaailichtje.
Op de tweede plaats zal onderzocht worden als er in de personeelsbestanden elementen voorkomen, die ook lezers zijn lectuur voor onderontwikkelden van de strekking Humo, de DM, enz. Die krijgen eenmalig de kans zich te herbronnen. De herdruk van ‘De Mechelse Catechismis’ zal uitbesteed worden aan de collega’s van Roularta. Of van Lannoo, dat staat nog niet vast.
Op de derde plaats zullen dagdagelijks en in ‘real time’ de meeste buitenlandse kranten van alle strekkingen, als verplichte lectuur ter beschikking liggen. Het nuttig gebruik van deze ‘dubbel check’-bronnen zal blijken uit de kwaliteit van de geleverde prestaties. Gezegde prestaties en loonsverhoging zullen in oorzakelijk verband beoordeeld worden.
En als ‘top of the bill’ zou ik bewijzen de tekenen des tijds te verstaan. Dat vooral! Want dat is pas progressief-zijn!....
Om te beginnen, eerst in klein formaat, na korte tijd in het vroeger formaat,
(de vroegere drukpersen zijn toch nog niet in het oud ijzer gegaan?)
de kruisletters AVV-VVK in top voeren. Geflankeerd (en dat zou nieuw zijn) door enerzijds het IJzerkruis, en anderzijds het Gedenkteken van Steenstrate.
Om rekening te houden met de ontkerkelijking van mijn lezers, zou ik onder die kruisletters een zinnetje vormen, zoals ‘zo was het vroeger’ want al van op de frontpagina zou ik laten blijken rebels te zijn tegenover Brussel-Mechelen. Wat mij veel sympathie zou opbrengen, en wie weet, het kerkbezoek weer zou opvijzelen. Wat op zijn beurt een sneeuwbal effect zou teweeg brengen in oer-christelijke middens.
Het land b.? Hooghartig negeren. De bloedschande van het tussen de lakens duiken met met LE SOIR? Biechten, vergiffenis vragen en penitentie doen…
En om alle twijfel weg te nemen, zou ik over de ganse breedte van de titelpagina, bovenaan een streep geel laten zetten. Met in zwarte opdruk: De Standaard. En in kleiner letter daaronder, zonder leestekens voor of achter:’voor iedereen’. En wees gerust: de vlag zou de lading dekken!
Belgische architect ontwerpt grootste kunstmatige eiland ooit
BRUSSEL - De Belgische architect Alexander D’Hooghe heeft een competitie gewonnen voor het ontwerp van het grootste landwinningsproject ter wereld. In Zuid-Korea moet een site van meer dan 400 vierkante kilometer uit de zee oprijzen, compleet met industrie-, landbouw- en natuurgebieden, én een ruimtehaven. Dat meldt De Morgen.
Met precies 401 vierkante kilometer wordt het Saemangeumproject in de Zuid-Koreaanse provincie Jeollabuk-Do de grootste landwinningssite ooit. Ter vergelijking: het in aanbouw zijnde Palm Deira in Dubai is 46 vierkante kilometer groot. Het Zuid-Koreaanse project zal wellicht decennia in beslag nemen. Uiteindelijk moet er plaats zijn voor een half miljoen mensen.
Alexander D’Hooghe (35) is architectuurprofessor op het gerenommeerde Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge, vlak buiten Boston. Hij was een student van de Vlaamse bouwmeester Marcel Smets en de Nederlandse toparchitect Rem Koolhaas.
Mooi niet gelogen, hé van Le Standaer: is niet iedere Vlaming voor hen in de eerste plaats belg? Zo steken die mannen in elkaar….
De Waalse minister van Alcoholisme & Sport, Michel Daerden, dus niet de Belgische, en de belgische architect, dus niet de Vlaamse….Het onland B. wordt gepamperd en vertroeteld als een seniele ouderling….(Zie artikel onderaan) De hournalisten van Le Standaer zijn er specialisten in, zoals deze zomer, in de nieuwsgaring over een onderwerp dat vanzelf eenieders belangstelling trok, om ook volgend ‘item’ te manipuleren. De prijs van de eerste mosselen…iedereen spreekt ervan! Le Standaer ziet zijn kans schoon, en lap! Daar gaan we….…Zeeuwse mosselen en belgische mosselen… Hollandse tegen belse, en Zeeuwse tegen Vlaamse… maar het plebs loopt er toch in! We doen maar! Als verschuiving (vervalsing!) van de inhoud van begrippen kan dat tellen! Le Standaer is eens te meer ontmaskerd als schriftvervalser!!
*******
Voilà. Ik heb Het Licht gezien! Eurika! Mijn broodje is gebakken! Ik laat subito presto nieuwe visitekaartjes drukken: Digitalia, CEO van DE STANDAARD voor Iedereen. Zou mijn miljoenen-contract ondertussen kunnen gereed zijn, AUB? Vergeet de zware ontslagpremie niet, hé, mannen!
Ik heb mijn nieuwe roeping ontdekt. Ik word de duurbetaalde commercieel afgevaardigde van Le Standaer, die, uit het niets, over en boven de hoofden springt van al wat tot vandaag naam en faam had bij de redactie en het dagelijks bestuur bij Le Standaer, die terug De Standaard (voor Iedereen) is geworden…..
En neen! Mijn naam is niet Von Münckhausen en ik schiet mezelf niet met spek naar de overkant der kantelen. Noch spring ik over op de kanonskogel die van daar komt, bij ’t kruisen, om terug te vliegen. Zoiets zou ik zekerlijk nooit doen.
Ziehier, op een eeuwig zwijgen, mijn ontdekking.
Na het gat in de portemonnee van die arme aandeelhouder, een gat in de krantenmarkt. Waardoor er, in de Kerst- en Nieuwjaardagen, een omfloerste verdamping van beide gaten kan ontstaan. Door compensatie van het ene gat met het andere. Zo’n gat in de markt is de achilleshiel van de aandeelhouder. De oplage. Het aantal verkochte kilo’s dagbladpapier, thans elke dag nog meer, bedrukt liefst met pagina-grote kleurfoto’s afgewisseld met reclame en betaalde aankondigingen. Gevolg? Dalende oplage, lange gezichten, wanhoop en droefenis. Maar bovenal: verminderende poen!
Mijn plan?
Afschaffen van de necrologie. Deze werkt deprimerend en op de duur zelfs decimerend. Iedere dag staan lezers in de krant die vanaf dat ogenblik geen lezers meer zijn. Afschaffen dus.
Afschaffen ook alles wat ook maar enigszins indruist tegen het Zesde of het Negende Gebod. Lezers met het hart (en het verstand) op de juiste plaats zullen dit waarderen en de krant bijgevolg ook doorgeven naar hun jeugdige kroost, liever dan die weg te moffelen, zoals nu gebeurt, tussen de pakken oud papier voor de Chro. Waar ze, spijtig genoeg, zot zijn van die dingen.
Afschaffen ook de advertenties met dubbele bodem. Zodanig, dat wie iets zoekt, beter af is op Ebay. Waar alles veel opener en bloot, maar eerlijk wordt naar voor gebracht.
Verwijderen./Snijden
In de eerste plaats die redacteuren/verantwoordelijken met dyslexie, die te pas en ten onpas Vlaams verwisselen met belgisch. En omgekeerd. Vervangen door volkseigen getrouwe volksgenoten (!), bestaande voor 50 % uit rechtshandigen, en 50% uit linkshandigen. Met hun kop in het midden van hun schouders, en de blik op vooruit. Kleine achteruitkijkspiegeltjes zullen worden toegelaten, op voorwaarde dat die voorzien zijn van een piepklein zwaailichtje.
Op de tweede plaats zal onderzocht worden als er in de personeelsbestanden elementen voorkomen, die ook lezers zijn lectuur voor onderontwikkelden van de strekking Humo, de DM, enz. Die krijgen eenmalig de kans zich te herbronnen. De herdruk van ‘De Mechelse Catechismis’ zal uitbesteed worden aan de collega’s van Roularta. Of van Lannoo, dat staat nog niet vast.
Op de derde plaats zullen dagdagelijks en in ‘real time’ de meeste buitenlandse kranten van alle strekkingen, als verplichte lectuur ter beschikking liggen. Het nuttig gebruik van deze ‘dubbel check’-bronnen zal blijken uit de kwaliteit van de geleverde prestaties. Gezegde prestaties en loonsverhoging zullen in oorzakelijk verband beoordeeld worden.
En als ‘top of the bill’ zou ik bewijzen de tekenen des tijds te verstaan. Dat vooral! Want dat is pas progressief-zijn!....
Om te beginnen, eerst in klein formaat, na korte tijd in het vroeger formaat,
(de vroegere drukpersen zijn toch nog niet in het oud ijzer gegaan?)
de kruisletters AVV-VVK in top voeren. Geflankeerd (en dat zou nieuw zijn) door enerzijds het IJzerkruis, en anderzijds het Gedenkteken van Steenstrate.
Om rekening te houden met de ontkerkelijking van mijn lezers, zou ik onder die kruisletters een zinnetje vormen, zoals ‘zo was het vroeger’ want al van op de frontpagina zou ik laten blijken rebels te zijn tegenover Brussel-Mechelen. Wat mij veel sympathie zou opbrengen, en wie weet, het kerkbezoek weer zou opvijzelen. Wat op zijn beurt een sneeuwbal effect zou teweeg brengen in oer-christelijke middens.
Het land b.? Hooghartig negeren. De bloedschande van het tussen de lakens duiken met met LE SOIR? Biechten, vergiffenis vragen en penitentie doen…
En om alle twijfel weg te nemen, zou ik over de ganse breedte van de titelpagina, bovenaan een streep geel laten zetten. Met in zwarte opdruk: De Standaard. En in kleiner letter daaronder, zonder leestekens voor of achter:’voor iedereen’. En wees gerust: de vlag zou de lading dekken!
Belgische architect ontwerpt grootste kunstmatige eiland ooit
BRUSSEL - De Belgische architect Alexander D’Hooghe heeft een competitie gewonnen voor het ontwerp van het grootste landwinningsproject ter wereld. In Zuid-Korea moet een site van meer dan 400 vierkante kilometer uit de zee oprijzen, compleet met industrie-, landbouw- en natuurgebieden, én een ruimtehaven. Dat meldt De Morgen.
Met precies 401 vierkante kilometer wordt het Saemangeumproject in de Zuid-Koreaanse provincie Jeollabuk-Do de grootste landwinningssite ooit. Ter vergelijking: het in aanbouw zijnde Palm Deira in Dubai is 46 vierkante kilometer groot. Het Zuid-Koreaanse project zal wellicht decennia in beslag nemen. Uiteindelijk moet er plaats zijn voor een half miljoen mensen.
Alexander D’Hooghe (35) is architectuurprofessor op het gerenommeerde Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge, vlak buiten Boston. Hij was een student van de Vlaamse bouwmeester Marcel Smets en de Nederlandse toparchitect Rem Koolhaas.
Mooi niet gelogen, hé van Le Standaer: is niet iedere Vlaming voor hen in de eerste plaats belg? Zo steken die mannen in elkaar….
Abonneren op:
Reacties (Atom)