DAAR KOMT DE INTERNET HEFFING
Commissie Brinkman pleit voor heffing op internet
dinsdag 23 juni 2009 07:40
Om de krantensector te kunnen redden, moet er een heffing komen op internetaansluitingen. Dat is het kernpunt van het advies van de commissie-Brinkman aan de sector. Daarvoor pleit de commissie Brinkman in een advies aan het ministerie van OCW.
Met de extra toeslag die internetgebruikers voor hun aansluiting zouden moeten betalen, moet 'innovatieve initiatieven' in de krantensector worden betaald.
Commissie
Vandaag komt de commissie onder leiding van oud-minister Elco Brinkman (CDA) met het advies aan minister Ronald Plasterk (PvdA) van Media. Volgens Trouw doet de commissie geen uitspraak over de concurrentieverhoudingen in de massamedia die volgens sommige uitgeverijen worden verstoord door reclame-inkomsten bij de publieke omroep.
Programmagegevens
Wel stelt de commissie dat publieke omroepen de programmagegevens voor alle media gratis beschikbaar moeten stellen. De coalitiepartijen CDA, PvdA en ChristenUnie stelden in december voor dat er een noodfonds moet komen die de noodlijdende dagbladen financieel steunt.
'Plasterkjournalisten'
Vorige maand kwam Plasterk al met een plan om de krantensector te hulp te schieten: hij wil zestig jonge journalisten aanstellen bij Nederlandse dagbladen op kosten van de overheid.
Lees het Elseviercommentaar over de plannen van Plasterk voor de dagbladsector in Cadeau Plasterk aan kranten is ondoordacht
Door Maartje Willems (Elsevier)
Commentaar
Voor alle zekerheid: Deze Brinckman hoort thuis bij de CDA, het zogeheten Christen Democratisch Appel. Nou moe! Mooe democratisch is dat, 80% van de burgers en bedrijven die Internet hebben doen betalen voor de, door eigen schuld, kwakkelende schrijvende pers. Er wordt in NL zo maar eventjes 30 miljoen Euro verwacht, mocht deze wanheffing van kracht worden.
We zien in het hulp-geroep van de Oude Media weer een bekend patroon opduiken. Wanbeheer, want ze schrijven wat de lezer niet lust, en als die afhaakt, weigeren ze de hand in eigen boezem te steken. Dan komt een eindje later een algemene recessie, en voilà: hun slecht beheer is nogmaals niet hun eigen fout, maar de schuld van de crisis….
Een beetje hetzelfde in de bank- en verzekeringssector. De sjoemelaars dreigen met rampscenario’s, maar de naarstige en voorzichtige Werkende Bieën doen stille voort…Om er maar twee te nomen HBK (Antwerpen) en Argenta. Ze bieden daarenboven nog de beste service! In de geschreven media kan ik ook 2 voorbeelden, zo het hoofd citeren. Journaal van Marc Grammens, en ’t Zwart Moniteurke’ (’t Pallieterke) die beiden bestaan, en goed voortboeren, zonder één Eurocent subsidie of publiciteit.
En weest gerust! De Linkse Progressieve Kerk zal zeker de kans niet laten voorbijgaan, noch in NLK, noch in VL, om op die kar te springen. Eenmaal die geld geroken hebben! U kent toch het gezegde, dat het veel moeilijker is, een socialist voorbij een bank te loodsen, dan een hond voor een berg saucissen…..Want zeg nu zelf: de maatregel, die wel zal opbrengen, kan in de verste verte geen nieuwe belasting genoemd worden, en dat is mooi meegenomen. Temeer daar ze, door die heffing, zoveel honderden jobs veilig stellen!
Aan argumenten naast de kwestie, zoals U ziet, ontbreekt het weer niet. En nu eenmaal het idee is geconcipieerd ofte bevrucht is, kan het hoogstens zijn tijd duren voor het wangedrocht ter wereld komt. Het was te mooi om waar te zijn….Het www.be als reddingsboei voor de hopeloze begroting….
Posts tonen met het label INTERNET. Alle posts tonen
Posts tonen met het label INTERNET. Alle posts tonen
woensdag 24 juni 2009
zaterdag 13 december 2008
GEWETENSONDERZOEK
GEWETENSONDERZOEK
Onderstaand artikeltje komt uit een veel gelezen en alom gerespecteerd weekblad(je), waarvoor ondergetekende al meer dan eens reclame heeft gemaakt op deze blog. Als er, ten gevolge aan deze blog ook maar één nieuwe abonnee bijkomt, zal men mijn schaamteloos plagiaat wel niet kwalijk nemen. Sint Sabam is gewoonlijk onaantastbaar, maar voor deze ene keer….En weetewa? Ikzelf zou het zo mooi niet kunnen verwoorden.
Ik heb het artikel bijna veertien dagen laten bezinken. En bij mezelf goed nagedacht. Ben ik nu beledigd, of voel ik mij niet eens aangesproken? Die Blooten Kooninck heeft niet helemaal ongelijk is mijn besluit. Elkendeel neme zijn kruis op, en volge mij…
DE E-TERREUR
Puur toeval wellicht, maar vorige vrijdag ontving uw dienaar opvallend veel elektronische post. Net op de ‘emailloze’ dag. Vele correspondenten wisten nochtans van het initiatief want begonnen of eindigden hun e-postje met een zinnetje in de geest van “ik weet het, vandaag zou ik niet mogen mailen, maar...’
We versturen teveel e-post, met alle economische gevolgen vandien. Specialisten ramen het tijdverlies op zowat 5 miljard per jaar. Iedereen stoort zich er aan en iedereen doet er aan mee. Sms’jes zijn nog zo’n pest. En toch wipt iedereen zenuwachtig van zijn stoel als een nieuw bericht binnenpiept, rept zich naar het mobieltje, gesprekken, kookactiviteiten, afwas of waarmee ze ook bezig zijn latend voor wat het is. Naar verluidt staken sommige jongeren zowaar hun intieme bedactiviteiten als de gsm overgaat. Dat hebben we van horen zeggen want a) we zijn niet meer piepjong en b) we zetten onze gsm op de juiste momenten af Maar ook ondergetekende verstuurt nutteloze sms’jes. Gevolg van zijn opvoeding. Wanneer antwoord je niet meer? “Niet reageren als iemand je aanspreekt is onbeleefd’ staat in de ongeschreven catechismus die mijn ouders me in de hersenen hebben geprent. Dus eindigt mijn sms-verkeer met “ok?””ja, ok’“Allez dan’“Goed, in orde’“Tot nog eens’“Ja, tot nog eens. En “amuseer u’“Gij ook’“Bedankt.” Tot meerdere eer en glorie van Mobi-dik-star en co.
En nu we toch de markt van de elektronische ellende afschuimen, moeten we ook de blogs noemen. Vroeger ontplooiden viswijven hun activiteiten aan schoolpoorten, tuinhagen en marktkramen. Nu zijn daar blogs voor. Die dan wel het voordeel van de anonimiteit opgeven. Het mes snijdt aan beide zijden.
Het lijkt er op dat onze voornaamste draad met de buitenwereld draadloos is geworden. Met alle gevolgen van dien. De codes van de kredietkaart van de buurvrouw zijn op het internet te koop voor drie euro.
Wie schrijft, die blijft. Het tafereel van een zatte minister die zich even ontspant na een lange werkweek, was vroeger voer voor roddelend gefluister. Vandaag is dat blognieuws, bewaard voor eeuwig en aanleiding tot parlementaire debatten. E-postverkeer tussen twee bevriende politici wordt voorpaginanieuws van een gereputeerd weekblad. Er vlot aan voorbijgaand dat elke veertienjarige e-postjes kan manipuleren. Mailtjes gewisseld tussen een politica en een journalist, leidt jaren later tot het ontslag van deze laatste (Roger Van Houtte bij Gazet van Antwerpen). Of beter: de interpretatie van dat verkeer in genoemd gereputeerd blad leidt tot het ontslag. Omdat mailtjes eeuwig blijven bestaan en als een zwaard van Damocles levenslang boven het hoofd blijven hangen.
Wie zich door indiscreties geschaad voelt, voeren de verdedigers van het elektronische verkeer aan, kan altijd naar de rechtbank stappen. Alsof de schade daarmee vergoed wordt. Neen, we zijn gewoon niet beschaafd genoeg om fatsoenlijk om te gaan met de elektronica. Zoals het geval is met buskruid, auto’s en zakmessen. Moeten we mee leren leven.
Maar wanneer worden een roddelblog of een discreet e-postje echt een probleem? Als de goede oude ambachtelijke pers ze op pikt. Want anders blijft die blog doorgaans een veelgeschreven een weinig gelezen hoopje rommel op de overvolle internetzolder. En het mailtje een herinnering verborgen in het “postvak in’ Het gebrek aan beschaving bij de pers is dus hét probleem.
Eenmanscollectief
DEN BLOOTEN KOONINCK
U mag rechtstreeks op de pianist schieten via denblootenkooninck@ hotmaiLcom, maar natuurlijk ook via het gewone redactieadres
*****************
Kijk! Dat ene zinnetje ‘een veel geschreven en weinig gelezen hoopje rommel op de overvolle internetzolder’…..Is dat niet om dood te vallen?
Zodanig dat ’t juist is!
In veel gevallen toch.
Maar, zeg eens eerlijk, toch niet in MIJN geval!?
Onderstaand artikeltje komt uit een veel gelezen en alom gerespecteerd weekblad(je), waarvoor ondergetekende al meer dan eens reclame heeft gemaakt op deze blog. Als er, ten gevolge aan deze blog ook maar één nieuwe abonnee bijkomt, zal men mijn schaamteloos plagiaat wel niet kwalijk nemen. Sint Sabam is gewoonlijk onaantastbaar, maar voor deze ene keer….En weetewa? Ikzelf zou het zo mooi niet kunnen verwoorden.
Ik heb het artikel bijna veertien dagen laten bezinken. En bij mezelf goed nagedacht. Ben ik nu beledigd, of voel ik mij niet eens aangesproken? Die Blooten Kooninck heeft niet helemaal ongelijk is mijn besluit. Elkendeel neme zijn kruis op, en volge mij…
DE E-TERREUR
Puur toeval wellicht, maar vorige vrijdag ontving uw dienaar opvallend veel elektronische post. Net op de ‘emailloze’ dag. Vele correspondenten wisten nochtans van het initiatief want begonnen of eindigden hun e-postje met een zinnetje in de geest van “ik weet het, vandaag zou ik niet mogen mailen, maar...’
We versturen teveel e-post, met alle economische gevolgen vandien. Specialisten ramen het tijdverlies op zowat 5 miljard per jaar. Iedereen stoort zich er aan en iedereen doet er aan mee. Sms’jes zijn nog zo’n pest. En toch wipt iedereen zenuwachtig van zijn stoel als een nieuw bericht binnenpiept, rept zich naar het mobieltje, gesprekken, kookactiviteiten, afwas of waarmee ze ook bezig zijn latend voor wat het is. Naar verluidt staken sommige jongeren zowaar hun intieme bedactiviteiten als de gsm overgaat. Dat hebben we van horen zeggen want a) we zijn niet meer piepjong en b) we zetten onze gsm op de juiste momenten af Maar ook ondergetekende verstuurt nutteloze sms’jes. Gevolg van zijn opvoeding. Wanneer antwoord je niet meer? “Niet reageren als iemand je aanspreekt is onbeleefd’ staat in de ongeschreven catechismus die mijn ouders me in de hersenen hebben geprent. Dus eindigt mijn sms-verkeer met “ok?””ja, ok’“Allez dan’“Goed, in orde’“Tot nog eens’“Ja, tot nog eens. En “amuseer u’“Gij ook’“Bedankt.” Tot meerdere eer en glorie van Mobi-dik-star en co.
En nu we toch de markt van de elektronische ellende afschuimen, moeten we ook de blogs noemen. Vroeger ontplooiden viswijven hun activiteiten aan schoolpoorten, tuinhagen en marktkramen. Nu zijn daar blogs voor. Die dan wel het voordeel van de anonimiteit opgeven. Het mes snijdt aan beide zijden.
Het lijkt er op dat onze voornaamste draad met de buitenwereld draadloos is geworden. Met alle gevolgen van dien. De codes van de kredietkaart van de buurvrouw zijn op het internet te koop voor drie euro.
Wie schrijft, die blijft. Het tafereel van een zatte minister die zich even ontspant na een lange werkweek, was vroeger voer voor roddelend gefluister. Vandaag is dat blognieuws, bewaard voor eeuwig en aanleiding tot parlementaire debatten. E-postverkeer tussen twee bevriende politici wordt voorpaginanieuws van een gereputeerd weekblad. Er vlot aan voorbijgaand dat elke veertienjarige e-postjes kan manipuleren. Mailtjes gewisseld tussen een politica en een journalist, leidt jaren later tot het ontslag van deze laatste (Roger Van Houtte bij Gazet van Antwerpen). Of beter: de interpretatie van dat verkeer in genoemd gereputeerd blad leidt tot het ontslag. Omdat mailtjes eeuwig blijven bestaan en als een zwaard van Damocles levenslang boven het hoofd blijven hangen.
Wie zich door indiscreties geschaad voelt, voeren de verdedigers van het elektronische verkeer aan, kan altijd naar de rechtbank stappen. Alsof de schade daarmee vergoed wordt. Neen, we zijn gewoon niet beschaafd genoeg om fatsoenlijk om te gaan met de elektronica. Zoals het geval is met buskruid, auto’s en zakmessen. Moeten we mee leren leven.
Maar wanneer worden een roddelblog of een discreet e-postje echt een probleem? Als de goede oude ambachtelijke pers ze op pikt. Want anders blijft die blog doorgaans een veelgeschreven een weinig gelezen hoopje rommel op de overvolle internetzolder. En het mailtje een herinnering verborgen in het “postvak in’ Het gebrek aan beschaving bij de pers is dus hét probleem.
Eenmanscollectief
DEN BLOOTEN KOONINCK
U mag rechtstreeks op de pianist schieten via denblootenkooninck@ hotmaiLcom, maar natuurlijk ook via het gewone redactieadres
*****************
Kijk! Dat ene zinnetje ‘een veel geschreven en weinig gelezen hoopje rommel op de overvolle internetzolder’…..Is dat niet om dood te vallen?
Zodanig dat ’t juist is!
In veel gevallen toch.
Maar, zeg eens eerlijk, toch niet in MIJN geval!?
Abonneren op:
Posts (Atom)