DE MORGEN ANALYSEERT BART DEWEVER
Is Liesbethje nu al dan niet foetsie bij de DM? Blijkbaar schrijft ze nog artikels die uitgaan van de actualiteit en dus zeker niet uit de diepvries komen. Want bij DM kan men zich aan alles verwachten…Journalisten die uit zichzelf opstappen, maar freee-lance, alsof er niets gebeurd is, blijven voortdoen.
Typisch voor de linkse broederschap: mossel zijn en vis tezelfdertijd! Of zou ze nu als ‘zelfstandige’ aan de slag zijn, via het kanaal van een PV (Pruts Vennootschap), net zoals chef Desmet en nog vele andere linkse zakkenvullers (Woestijvis - Ben Crabé) die op die manier, zoals een goede linkse past, open en bloot zowel de RSZ als de fiscus ontloopt….
Schijnzelfstandige werd/wordt dit genoemd, wel bekend in de mij zo vertrouwde accountancy/belastingsconsulency-wereld. Bij controle van de RSZ en/of A.I.B (Administratie Inkomsten Belasting) waren er twee hoofdkenmerken van de schijnzelfstandigheid: was er maar één klant (de werkgever) en was er een band van ondergeschiktheid (werken onder gezag, leiding en toezicht, vaste verplichte werkuren). Indien één van de twee hoofdvoorwaarden niet vervuld was, dan werd de RSZ met terugwerkende kracht van 3 jaar nagevorderd (+boete) en waren de bijdragen die mens als ‘zelfstandige’ betaald had, verloren. De BTW en de Inkomstenbelastingen kwamen nadien ook een serieus graantje meepikken, en dat was o.a. de terugbetaling van alle BTW (Vak 21) en de verwerping (Vak 11) ervan in hoofde van de ‘werkgever. Schijnzelfstandigen heb ik vooral gekend in de horeca, door die mensen te helpen die met het strop rond hun nek zaten. En in andere (de omgekeerde gevallen) van een zaakvoerder-hoofdaandeelhouder die zich om familiale of andere redenen liet inschrijven als werknemer in zijn eigen vennootschap…In deze situatie waren de gevolgen nog desastreuzer, zodat de ‘tableau de chasse’ van de controleurs 1/100 vertoonde in het eerste geval, en 90 op 100 in het tweede geval. Waar bij dezen toegaven, te handelen ingevolge de instructies: breed zijn van aannemen, of juist niet…..want men zocht misbruik van de voordelen der sociale wetgeving (hoger kindergeld, goedkopere mutualiteit, lagere belastingen) van ‘goed verdienende zelfstandigen’ …. …
Het is een heerlijk stukje geworden, daar in de DM, waar de linkse spijt zo van af druipt, en waar natuurlijk gepleit wordt voor eenzelfde regering als vòòr de verkiezingen. Tussen de lijntjes is te lezen, dat de kiezer wel degelijk gesproken heeft, maar dat men, in het hoger belang (de recessie!) daar best niet teveel naar gehandeld wordt….Liesbetje besluit in eerste instantie met hetzelfde (verward) verhaal waarmee ze begonnen is: haar eigen stelling dat het met belgië moet gebeuren (de oplossing van de crisis) en niet met een zelfstandig Vlaanderen. Ze spreekt en redeneert dus tegenin alle logica, dat vermits het Wallo/Bruix potverteren maar niet ingetoomd kan worden, wij, de Vlamingen, daar dan best kortspel mee maken.
Helemaal op het einde blijkt ze toch het einde van de tunnel te zien: het wordt een zwanenzang (van Kris Peeters), en desnoods van…belgië. Anders gezegd: om het even wat er met de nieuwe Vlaamse Regering gebeurt, het eide van belgië is onafwendbaar.
Heerlijk mens, dat Liesbethje!
Tussenstand: De sirenenzang van een slimme mens
Bart De Wevers streven naar autonomie is legitiem. Maar er moet wel een economische crisis aangepakt worden, en voorlopig zullen we dat met de bestaande Belgische structuren moeten doen
Liesbeth Van Impe is politiek redacteur van De Morgen
Kris Peeters twijfelt. De verleiding blijkt groot om N-VA aan boord te hijsen van zijn Vlaamse regering, eventueel ten koste van de liberalen. Er zijn goede redenen om dat te overwegen. N-VA is de enige echte overwinnaar van de Vlaamse verkiezingen. De partij moet nauwelijks onderdoen voor liberalen en socialisten, die allebei slaag kregen. En in tegenstelling tot LDD kan N-VA zich wel laten voorstaan op interne coherentie en gedegen politiek personeel.
En toch is de inclusie van N-VA minder logisch dan ze lijkt. Regeringen worden gevormd op basis van een verkiezingsuitslag, zeker, maar nog bepalender is wat coalitiepartners samen willen en vooral moeten doen. In een economische crisis die in het recente verleden zijn gelijke niet kent, is zeker dat laatste bijzonder belangrijk.
Flashback naar 6 juni. Hadden wijze mannen met een scherp besef van wat de politiek als opdracht te wachten staat hun geprefereerde coalitie op een blaadje moeten schrijven, dan hadden ze allen zonder uitzondering voor de klassieke tripartite gekozen. Een brede meerderheid waarbinnen de partijen elkaar op links en rechts in balans houden, een belangrijk deel van het middenveld omvatten en voor stabiliteit kunnen zorgen. De kanttekening bij dat scenario is dat ook de klassieke partijen de laatste jaren geen fameus trackrecord hebben als het op moeilijke beslissingen aankomt en ze zeker in de campagne zedig zwegen over onpopulaire maatregelen die zich na de verkiezingen zullen opdringen. Maar CD&V besefte dat veel beloven weinig zin had, Open Vld durft wel al eens over besparingen te praten, sp.a weet dat het de komende jaren over de essentie - het overeind houden van de welvaartsstaat
Heeft de kiezer die tripartite naar het rijk van de wensdromen verwezen? Volgens sommigen wel, CD&V hield stand, Open Vld en sp.a verloren. Een coalitie van winnaars is het geenszins. Maar dat klopt niet helemaal, de coalitie blijft mathematisch perfect mogelijk. En dat is vanuit democratisch oogpunt nog altijd het belangrijkste criterium. Zeker als er bijzonder goede redenen zijn om N-VA op dit moment buiten de regering te houden.
CD&V'ers die toch naar een regering met N-VA neigen, komen steevast met dezelfde bedenking: wie weet is Bart De Wever de nieuwe Hugo Schiltz. Waarmee ze bedoelen dat De Wever een redelijk man is, geen revolutionair, intellectueel en emotioneel in staat tot compromissen. Een aanhanger van de Frans Baertdoctrine: stappen vooruit in de Vlaamse ontvoogding moeten reëel zijn, mogen niet te veel kosten en mogen verdere stappen niet bemoeilijken. Het is de weg van de schuifelende federalisering: stapje voor stapje wordt Vlaanderen autonomer.
Maar is dat echt de strategie van De Wever? Verschillende verklaringen van de N-VA-voorzitter, tijdens de campagne en het meest uitgesproken tijdens het VRT-debat na de verkiezingen, doen daarover vragen rijzen. De Wever pleitte ervoor om de federale regering "onder curatele" te plaatsen. Dat is niet schuifelen, dat is uitroken en mogelijk zelfs opblazen.
Maddens werkt
Het viel trouwens op hoe Bart De Wever zich meteen in de bochten moest wringen die elke salonfähige radicaal bijzonder goed kent. De spreidstand is simpel: 'vuil' genoeg blijven voor de achterban, maar acceptabel worden voor gematigder geesten. De Wever zegt "onder curatele plaatsen", maar begint te snuiven als een tegenstander dat terecht als 'saboteren' vertaalt. Tijdens het debat maandagavond ging De Wever, in volle overwinningsroes, een paar keer verder dan hij doorgaans doet. Waarop hij begon te mokken dat hij niet van plan is de zwartepiet op te rapen. En zo leerde Vlaanderen de Maddensdoctrine nog eens kennen, al wil De Wever er zelf publiekelijk niet meer naar verwijzen. Die poneert, lapidair gesteld, dat de Franstaligen tot een verregaande staatshervorming gedwongen moeten worden doordat de Vlamingen waar ze kunnen het been stijf houden en blokkeren wat ze kunnen blokkeren.
CD&V zag De Wever uitspraken in die richting de volgende morgen snel weer inslikken en knikte tevreden. Ze zouden beter moeten weten. De Wever heeft de strategie van uitroken en blokkeren immers al eerder met succes gebruikt. De eerste poging was nog bescheiden: in 2004 gebruikte de Vlaamse regering haar eigen regeerakkoord om de hete aardappel Brussel-Halle-Vilvoorde keihard in het federale kamp te stampen. Met succes, Verhofstadt II struikelde er bijna over. In 2007 werd het echte experiment gevoerd. Het breekijzer was de vorming van de federale regering. Niemand minder dan Yves Leterme omarmde toen een variant van de doctrine: de Franstaligen zouden tot een staatshervorming gedwongen worden omdat er anders niet eens meer een federale regering gevormd zou kunnen worden. En vervolgens deed De Wever er alles aan om Leterme op die lijn te houden. Die strategie heeft gewerkt. Zelfs toen er eindelijk een federale regering gevormd werd, verzandde die in immobilisme. Verhoudingen tussen politici - een van de bouwstenen van elk voorgaand communautair akkoord - werden diep geschaad, alles liep vast. De Franstaligen hebben daar een belangrijke verantwoordelijkheid, maar CD&V en N-VA zeker ook. Toch werden ze daar door de kiezer niet voor afgestraft, integendeel.
Het is de uitstekende score van de voormalige kartelpartners op 7 juni die het succes van het experiment bevestigde. Meer nog, De Wever - nooit vies van enig cynisme - wil nu de federale regering onder curatele plaatsen omdat ze niets gedaan krijgt. Het meest perfide was zijn argument dat er dit jaar zowaar een tekort van 15 miljard euro zal zijn. Hij gooide er meteen nog Guy Mathot achteraan, zodat die hele schuldenberg meteen een PS-kleurtje kreeg. Nochtans zijn deze keer niet de bodemloze putten van de Waalse staalindustrie verantwoordelijk, maar wel de banken en het algehele immobilisme. En voor dat laatste is ook N-VA mee verantwoordelijk, al zit ze dan al een jaar niet meer in de regering.
Het voordeel van De Wever is dat hij helemaal geen radicaal lijkt. Sinds De slimste mens weet men ook buiten de Wetstraat dat hij een bijzonder sympathiek man is. Intelligent, grappig, met gevoel voor zelfrelativering. Zeker geen romantische Vlaams-nationalist. Kortom, De Wever heeft geen vezel Geert Bourgeois in zijn lijf. Voor CD&V'ers is Bourgeois het schrikbeeld: lacht zelden, geeft nooit toe. Nochtans is Bourgeois intrinsiek veel minder gevaarlijk dan De Wever, want klassieker en dus voorspelbaarder. Een Bourgeois twijfelt eindeloos tussen onderhandelen of niet, maar als hij eenmaal in de Vlaamse regering zit, kleurt hij netjes binnen de lijntjes. In die zin is hij een klassieke Vlaams-nationalist. Schiltz en Bourgeois kun je vergelijken: de een zocht het compromis, de ander huivert ervan. De Wever valt buiten die vergelijking, hij speelt een ander spel.
De Wever zal zonder problemen onderhandelingen beginnen en eventueel zelfs in een regering stappen. Waarna het (belangen)conflicten met de federale regering kan beginnen te regenen en waarbij elke vraag om extra geld voor de globale begroting afgeblokt wordt. Weigeren de coalitiepartners mee te stappen, dan zal De Wever zijn conclusies trekken. Laat de anderen dan maar aan de Vlaming uitleggen dat er extra bespaard moet worden om de federale kas te spijzen. En nieuwe instabiliteit bevestigt alleen maar zijn stelling dat dit land vierkant draait, al heeft hij het imbroglio desnoods zelf uitgelokt.
Is dat project van De Wever schandalig? Geenszins. Zijn streven naar autonomie is legitiem en hij gebruikt de middelen die de democratie hem ter beschikking stelt. Dat mag. Maar er moet wel een economische crisis aangepakt worden, zonder uitstel. De Wever mag menen dat een Vlaanderen met meer bevoegdheden dat beter zou kunnen, voorlopig zullen we het wel met de bestaande Belgische structuren moeten doen. Het is een even legitieme vraag of we ons vandaag een strategie-De Wever kunnen permitteren, zelfs als we zijn analyse zouden delen.
Wordt de wil van de kiezer genegeerd als de N-VA aan de kant blijft staan? Bij gebrek aan gegevens is die vraag moeilijk te beantwoorden. Maar we durven toch gokken dat postelectoraal onderzoek zal uitwijzen dat de Vlaamse kiezer voor een geloofwaardige aanpak van de economische crisis gekozen heeft, eerder dan puur communautair te stemmen.
De klassieke partijen doen er dus best alles aan om te bewijzen dat ze nog in staat zijn het politieke sangfroid op te brengen om binnen de bestaande instellingen de crisis aan te pakken. Open Vld moet ophouden politieke spelletjes te spelen, PS moet ophouden alles te blokkeren, CD&V moet eindelijk kleur bekennen. Wie weet krijgen ze dan ook nog een staatshervorming op papier, een die de regio's versterkt en het federale niveau werkbaar houdt. Missen ze die kans, dan kan De Wever terecht beweren dat ze hun eigen draagvlak ondergraven hebben.
Kris Peeters twijfelt. De sirenenzang van De Wever klinkt aanlokkelijk. Maar als De Wever doet wat hij diep vanbinnen van plan is - en geef hem eens ongelijk dat hij deze historische kans zou missen - dan wordt het meteen een zwanenzang. Misschien van België, maar zeker van de geloofwaardigheid van de politiek zoals we die kennen.
13/06/09 11u46
Posts tonen met het label VERKIEZINGEN. Alle posts tonen
Posts tonen met het label VERKIEZINGEN. Alle posts tonen
zondag 14 juni 2009
zaterdag 13 juni 2009
OP NAAR 50% VLAAMS NATIONALISME
________________________________________
OP NAAR 50 % VLAAMS NATIONALISME
Het stof is na de verkiezingen, stilaan een beetje aan het optrekken, zodat men eindelijk terug het bos ziet door de bomen….Eindelijk goed nieuws, en dan nog door iemand die het kan weten, en die met vorige gedurfde uitspraken nogal…wat stof heeft doen opwaaien…Denk aan ‘wij vragen niets’ dat in de plaats komt van ‘nous sommes demandeurs de rien’….
Maar omdat dit meesterwerkje eerst in De Stadaerd/le Standaer heeft gestaan, wapen ik mezelf om uit te zoeken waar en hoe de dubbele bodems zouden zitten. Want het is inderdaad ondenkbaar dat deze door en door behoudsgezinde gazet achter de inhoud staat, tenzij zij daar bij de Directie inderdaad ‘de tekenen des tijds’ beginnen te verstaan. We gaan gestaag vooruit in de goede richting, zegt de geleerde Perfesser, maar gemakshalve vergeet hij de ongelimiteerde aanvoer van ‘nieuwe belgen’ die allemaal, bijna zonder uitzondering, links en franstalig stemmen…Zodat we mogen besluiten dat het ‘ooit halen we 50%’, de nadruk komt te liggen op ‘ooit’…..Klinkt zo een beetje als de aanvang van een mooi sprookje: ooit, van uit de tijd dat de dieren spraken…
Hoop doet leven….en in ieder geval is de lectuur va onderstaand artikel gewoon hartverheffend….
Het artikel is ook goed om alle belgicisten de daver op het lijf te jagen. In de hoop dat dezen ondertussen het hoofd in de schoot zullen leggen voor het onafwendbare, een vrij en zelfstandig Vlaanderen?
De onstuitbare opgang van het Vlaams-nationalisme
10-06-2009 - Bart Maddens - de standaard
Volgens BART MADDENS is dé vaststelling van deze verkiezingen de recordscore van de Vlaams-nationale partijen. 'En de grote vraag is op welke maatschappelijke golf N-VA vandaag kan surfen om de dominante Vlaams-nationale formatie te worden.'
Over de verkiezingen is ondertussen al vreselijk veel gezegd en geschreven. Maar om het belangrijkste resultaat loopt men meestal in een wijde boog heen. En dat is natuurlijk de absolute recordscore van de Vlaams-nationale partijen. Vlaams Belang (15,3 procent) en N-VA (13,1 procent) halen samen 28,4 procent. Nog nooit hebben de partijen van de Vlaams-nationale 'familie' zoveel Vlaamse kiezers kunnen bekoren. Het Vlaams Nationaal Verbond (VNV) haalde op zijn hoogtepunt in 1939 slechts 15 procent. De Volksunie piekte in 1971 met 18,8 procent en in 2004 bereikte het Vlaams Belang 24,1 procent. Als we vandaag ook de stemmen voor SLP (1,1 procent) en LDD (7,6 procent) meetellen, dan komen we zelfs aan een nooit geziene monsterscore van 37,1 procent voor uitgesproken Flamingantische partijen.
Wie de electorale evolutie in Vlaanderen sinds de Eerste Wereldoorlog vanuit een helikopterperspectief overschouwt, ziet één dominante tendens: een gestadige opgang van de Vlaams-nationale partijen. Die opgang wordt wel onderbroken door de Tweede Wereldoorlog en herneemt pas vanaf het begin jaren zestig. Maar als we de jaren veertig en vijftig even tussen haakjes plaatsen, tekent zich een bijna lineaire stijging af: verkiezing na verkiezing halen de Flamingantische partijen meer stemmen. Er is enkel een dipje na de Egmontperiode, toen het Vlaams Blok te marginaal was om het verlies van de Volksunie te compenseren.
Nu weet ik ook wel dat het niet evident is om de stemmen van die Vlaams-nationale partijen zomaar met elkaar op te tellen. Uiteindelijk gaat hier om partijen met een drastisch verschillende maatschappijvisie, zoals ten overvloede en terecht is beklemtoond in de commentaren op de verkiezingsuitslag. Maar paradoxaal genoeg is precies die ideologische diversiteit een van de sleutels tot het Vlaams-nationale succes.
Het Vlaams-nationalisme kun je zien als een ideologische kameleon die zich steeds opnieuw aanpast aan het heersende opinieklimaat. De Frontpartij kon vanaf 1919 voet aan de grond krijgen in het Parlement door met een progressief programma in te spelen op het revolutionaire klimaat na de Eerste Wereldoorlog. Maar vanaf het einde van de jaren twintig vervelt het Vlaams-nationalisme snel tot een Nieuwe Orde-beweging en kan het VNV groeien door te appelleren aan de rechtse en antidemocratische tijdsgeest van de jaren dertig. Als de Volksunie vanaf de tweede helft van de jaren zestig weer kan aanknopen bij de hoge scores van het vooroorlogse VNV, dan komt dat vooral omdat die partij surft op de golf van de contestatiebeweging. Door de Vlaamse eisen te koppelen aan een aantal nieuwe maatschappelijke thema's (milieu, vrouwenrechten, ontzuiling, basisdemocratie...) slaagt de Volksunie erin om veel jongere kiezers weg te lokken van de CVP. Dit progressieve elan dooft geleidelijk uit in de jaren zeventig. De partij bijt zich meer en meer vast in de institutionele problematiek en komt in een neerwaartse electorale spiraal terecht.
De meningsverschillen over de ideologische lijn en de communautaire strategie escaleren in de jaren negentig, tot de Volksunie in 2001 uiteindelijk uit elkaar spat. Maar intussen is de Vlaams-nationale fakkel al overgenomen door het Vlaams Blok dat met zijn radicaal antimigrantendiscours een nieuwe rechtse maatschappelijke onderstroom kan aanboren. De partij slaat daarmee een bres in het electoraat van de socialisten. Die arbeiders stemden niet voor het Vlaams Blok uit Vlaamsgezindheid. Maar anderzijds is het wel zo dat het Vlaams Blok, net zoals het Vlaams Belang nu, altijd is blijven hameren op de Vlaamse onafhankelijkheid. Daardoor heeft de partij een 'vervlaamsend' effect gehad op een groep die traditioneel weinig affiniteit had met de Vlaamse Beweging. Kiezers die aanvankelijk om totaal andere redenen Vlaams Blok stemden, zijn zich gaandeweg gaan vereenzelvigen met het Vlaams-nationale gedachtegoed van die partij. Net zoals een aantal kiezers van de mei 68-generatie Vlaamsgezind geworden zijn door zich met de rebelse Volksunie te identificeren.
Het is vooralsnog onduidelijk hoe het eclatante succes van N-VA en de nederlaag van Vlaams Belang passen in dit plaatje van een zich voortdurend metamorfoserend Vlaams-nationalisme. Misschien herhaalt de geschiedenis zich en zal Vlaams Belang geleidelijk worden verdrongen door N-VA, net zoals de Volksunie destijds werd weggeduwd door het Vlaams Blok, en de Frontpartij door het VNV. In veel commentaren op de verkiezingsuitslag klonk inderdaad de hoop door dat de meer 'humanitaire' variant van het Vlaams-nationalisme opnieuw dominant zal worden.
Toch zijn er ook een aantal redenen om daaraan te twijfelen. Het succes van uiterst-rechtse partijen in het buitenland doet vermoeden dat een hard antimigrantendiscours electoraal rendabel blijft. Tot nader order heeft het Vlaams Belang daarop het monopolie, temeer omdat het momentum van Jean-Marie Dedecker voorbij lijkt. Maar de grote vraag is op welke maatschappelijke golf N-VA vandaag kan surfen om de dominante Vlaams-nationale formatie te worden. Want als de geschiedenis één ding leert, dan is het wel dat een Vlaams-nationale partij enkel min of meer duurzaam kan groeien als ze de Vlaamse eisen inbedt in een sterk (rechts of links) maatschappelijk verhaal, dat goed aansluit bij de heersende tijdsgeest.
N-VA heeft een vrij coherent programma en is zeker niet de ideologische krabbenmand die de Volksunie op het einde was. Maar hoeveel kiezers zouden er daarom voor N-VA hebben gestemd? Het zou wel eens kunnen dat het succes van N-VA eerder het resultaat is van een gelukkige samenloop van omstandigheden, en dus niet de voorbode van een nieuwe structurele verandering binnen het Vlaams-nationalisme. Naast het De Wever-effect speelde vermoedelijk ook een 'regionalistisch' effect, in die zin dat nogal wat kiezers de reflex hebben om bij de Vlaamse verkiezingen voor de meest 'Vlaamse' partij te stemmen. In 2004 heeft het Vlaams Belang die bonus kunnen opstrijken, dit keer was dat wellicht N-VA. Dit zou dan betekenen dat het voor N-VA extra moeilijk zal worden om die hoge score te handhaven bij de federale verkiezingen.
Maar de geschiedenis leert ook dat het Vlaams-nationalisme altijd een bijzonder grillig en onvoorspelbaar parcours heeft afgelegd, en dat zal in de toekomst wel zo blijven. De enige constante is dat die stroming, in een voortdurend wisselende ideologische gedaante, steeds sterker wordt. Het resultaat is dat de drie traditionele partijen vandaag enkel nog om het Vlaams-nationalisme heen kunnen door samen front te vormen in een klassieke tripartite. En daarmee effenen ze meteen ook de weg naar een nieuw Vlaams-nationaal succes bij de volgende verkiezingen. Nog even en de 50 procent komt in zicht.
Bart Maddens is politicoloog aan de KU Leuven.
Bron Iskander
OP NAAR 50 % VLAAMS NATIONALISME
Het stof is na de verkiezingen, stilaan een beetje aan het optrekken, zodat men eindelijk terug het bos ziet door de bomen….Eindelijk goed nieuws, en dan nog door iemand die het kan weten, en die met vorige gedurfde uitspraken nogal…wat stof heeft doen opwaaien…Denk aan ‘wij vragen niets’ dat in de plaats komt van ‘nous sommes demandeurs de rien’….
Maar omdat dit meesterwerkje eerst in De Stadaerd/le Standaer heeft gestaan, wapen ik mezelf om uit te zoeken waar en hoe de dubbele bodems zouden zitten. Want het is inderdaad ondenkbaar dat deze door en door behoudsgezinde gazet achter de inhoud staat, tenzij zij daar bij de Directie inderdaad ‘de tekenen des tijds’ beginnen te verstaan. We gaan gestaag vooruit in de goede richting, zegt de geleerde Perfesser, maar gemakshalve vergeet hij de ongelimiteerde aanvoer van ‘nieuwe belgen’ die allemaal, bijna zonder uitzondering, links en franstalig stemmen…Zodat we mogen besluiten dat het ‘ooit halen we 50%’, de nadruk komt te liggen op ‘ooit’…..Klinkt zo een beetje als de aanvang van een mooi sprookje: ooit, van uit de tijd dat de dieren spraken…
Hoop doet leven….en in ieder geval is de lectuur va onderstaand artikel gewoon hartverheffend….
Het artikel is ook goed om alle belgicisten de daver op het lijf te jagen. In de hoop dat dezen ondertussen het hoofd in de schoot zullen leggen voor het onafwendbare, een vrij en zelfstandig Vlaanderen?
De onstuitbare opgang van het Vlaams-nationalisme
10-06-2009 - Bart Maddens - de standaard
Volgens BART MADDENS is dé vaststelling van deze verkiezingen de recordscore van de Vlaams-nationale partijen. 'En de grote vraag is op welke maatschappelijke golf N-VA vandaag kan surfen om de dominante Vlaams-nationale formatie te worden.'
Over de verkiezingen is ondertussen al vreselijk veel gezegd en geschreven. Maar om het belangrijkste resultaat loopt men meestal in een wijde boog heen. En dat is natuurlijk de absolute recordscore van de Vlaams-nationale partijen. Vlaams Belang (15,3 procent) en N-VA (13,1 procent) halen samen 28,4 procent. Nog nooit hebben de partijen van de Vlaams-nationale 'familie' zoveel Vlaamse kiezers kunnen bekoren. Het Vlaams Nationaal Verbond (VNV) haalde op zijn hoogtepunt in 1939 slechts 15 procent. De Volksunie piekte in 1971 met 18,8 procent en in 2004 bereikte het Vlaams Belang 24,1 procent. Als we vandaag ook de stemmen voor SLP (1,1 procent) en LDD (7,6 procent) meetellen, dan komen we zelfs aan een nooit geziene monsterscore van 37,1 procent voor uitgesproken Flamingantische partijen.
Wie de electorale evolutie in Vlaanderen sinds de Eerste Wereldoorlog vanuit een helikopterperspectief overschouwt, ziet één dominante tendens: een gestadige opgang van de Vlaams-nationale partijen. Die opgang wordt wel onderbroken door de Tweede Wereldoorlog en herneemt pas vanaf het begin jaren zestig. Maar als we de jaren veertig en vijftig even tussen haakjes plaatsen, tekent zich een bijna lineaire stijging af: verkiezing na verkiezing halen de Flamingantische partijen meer stemmen. Er is enkel een dipje na de Egmontperiode, toen het Vlaams Blok te marginaal was om het verlies van de Volksunie te compenseren.
Nu weet ik ook wel dat het niet evident is om de stemmen van die Vlaams-nationale partijen zomaar met elkaar op te tellen. Uiteindelijk gaat hier om partijen met een drastisch verschillende maatschappijvisie, zoals ten overvloede en terecht is beklemtoond in de commentaren op de verkiezingsuitslag. Maar paradoxaal genoeg is precies die ideologische diversiteit een van de sleutels tot het Vlaams-nationale succes.
Het Vlaams-nationalisme kun je zien als een ideologische kameleon die zich steeds opnieuw aanpast aan het heersende opinieklimaat. De Frontpartij kon vanaf 1919 voet aan de grond krijgen in het Parlement door met een progressief programma in te spelen op het revolutionaire klimaat na de Eerste Wereldoorlog. Maar vanaf het einde van de jaren twintig vervelt het Vlaams-nationalisme snel tot een Nieuwe Orde-beweging en kan het VNV groeien door te appelleren aan de rechtse en antidemocratische tijdsgeest van de jaren dertig. Als de Volksunie vanaf de tweede helft van de jaren zestig weer kan aanknopen bij de hoge scores van het vooroorlogse VNV, dan komt dat vooral omdat die partij surft op de golf van de contestatiebeweging. Door de Vlaamse eisen te koppelen aan een aantal nieuwe maatschappelijke thema's (milieu, vrouwenrechten, ontzuiling, basisdemocratie...) slaagt de Volksunie erin om veel jongere kiezers weg te lokken van de CVP. Dit progressieve elan dooft geleidelijk uit in de jaren zeventig. De partij bijt zich meer en meer vast in de institutionele problematiek en komt in een neerwaartse electorale spiraal terecht.
De meningsverschillen over de ideologische lijn en de communautaire strategie escaleren in de jaren negentig, tot de Volksunie in 2001 uiteindelijk uit elkaar spat. Maar intussen is de Vlaams-nationale fakkel al overgenomen door het Vlaams Blok dat met zijn radicaal antimigrantendiscours een nieuwe rechtse maatschappelijke onderstroom kan aanboren. De partij slaat daarmee een bres in het electoraat van de socialisten. Die arbeiders stemden niet voor het Vlaams Blok uit Vlaamsgezindheid. Maar anderzijds is het wel zo dat het Vlaams Blok, net zoals het Vlaams Belang nu, altijd is blijven hameren op de Vlaamse onafhankelijkheid. Daardoor heeft de partij een 'vervlaamsend' effect gehad op een groep die traditioneel weinig affiniteit had met de Vlaamse Beweging. Kiezers die aanvankelijk om totaal andere redenen Vlaams Blok stemden, zijn zich gaandeweg gaan vereenzelvigen met het Vlaams-nationale gedachtegoed van die partij. Net zoals een aantal kiezers van de mei 68-generatie Vlaamsgezind geworden zijn door zich met de rebelse Volksunie te identificeren.
Het is vooralsnog onduidelijk hoe het eclatante succes van N-VA en de nederlaag van Vlaams Belang passen in dit plaatje van een zich voortdurend metamorfoserend Vlaams-nationalisme. Misschien herhaalt de geschiedenis zich en zal Vlaams Belang geleidelijk worden verdrongen door N-VA, net zoals de Volksunie destijds werd weggeduwd door het Vlaams Blok, en de Frontpartij door het VNV. In veel commentaren op de verkiezingsuitslag klonk inderdaad de hoop door dat de meer 'humanitaire' variant van het Vlaams-nationalisme opnieuw dominant zal worden.
Toch zijn er ook een aantal redenen om daaraan te twijfelen. Het succes van uiterst-rechtse partijen in het buitenland doet vermoeden dat een hard antimigrantendiscours electoraal rendabel blijft. Tot nader order heeft het Vlaams Belang daarop het monopolie, temeer omdat het momentum van Jean-Marie Dedecker voorbij lijkt. Maar de grote vraag is op welke maatschappelijke golf N-VA vandaag kan surfen om de dominante Vlaams-nationale formatie te worden. Want als de geschiedenis één ding leert, dan is het wel dat een Vlaams-nationale partij enkel min of meer duurzaam kan groeien als ze de Vlaamse eisen inbedt in een sterk (rechts of links) maatschappelijk verhaal, dat goed aansluit bij de heersende tijdsgeest.
N-VA heeft een vrij coherent programma en is zeker niet de ideologische krabbenmand die de Volksunie op het einde was. Maar hoeveel kiezers zouden er daarom voor N-VA hebben gestemd? Het zou wel eens kunnen dat het succes van N-VA eerder het resultaat is van een gelukkige samenloop van omstandigheden, en dus niet de voorbode van een nieuwe structurele verandering binnen het Vlaams-nationalisme. Naast het De Wever-effect speelde vermoedelijk ook een 'regionalistisch' effect, in die zin dat nogal wat kiezers de reflex hebben om bij de Vlaamse verkiezingen voor de meest 'Vlaamse' partij te stemmen. In 2004 heeft het Vlaams Belang die bonus kunnen opstrijken, dit keer was dat wellicht N-VA. Dit zou dan betekenen dat het voor N-VA extra moeilijk zal worden om die hoge score te handhaven bij de federale verkiezingen.
Maar de geschiedenis leert ook dat het Vlaams-nationalisme altijd een bijzonder grillig en onvoorspelbaar parcours heeft afgelegd, en dat zal in de toekomst wel zo blijven. De enige constante is dat die stroming, in een voortdurend wisselende ideologische gedaante, steeds sterker wordt. Het resultaat is dat de drie traditionele partijen vandaag enkel nog om het Vlaams-nationalisme heen kunnen door samen front te vormen in een klassieke tripartite. En daarmee effenen ze meteen ook de weg naar een nieuw Vlaams-nationaal succes bij de volgende verkiezingen. Nog even en de 50 procent komt in zicht.
Bart Maddens is politicoloog aan de KU Leuven.
Bron Iskander
TERUG VAN WEGGEWEEST
TERUG VAN WEGGEWEEST
Inderdaad, terug van weggeweest, en ik moet zeggen: de Vaderlandse lucht is me niet te best bevallen. Mag ik dus bekennen, dat mijn nieuwe Italiaanse Vervang-Vaderland mij heel wat beter bevalt….
De vaderlandse frietjes waren flets, de gebakken zeetong waarvoor ik, van hier uit, bijna mijn leven zou geven, smaakte naar Dash, de Bruine Leffe idem dito, en de rondborstige serveuzekens altijd bokkig.? Smakeloze verkiezingsdag, gevolgd door nog smakelozer regendagen vol leedvermaak wegens de vooruitgang van de achteruitgaande kleurpartijen.…
Geen gazetten willen lezen, tenzij de dikke letters op het voorblad – geen TV en geen Internet: het waren de catacombendagen…Familie en vrienden: het afgetrokken spiegelbeeld van verre herinneringen….
En dan kom je, na amper 2 uurtjes vliegen, uit de regen en de stormvlagen, weer terug in dit zonovergoten broeiend hete Italië….Waar men om 10 uur ’s avonds nog volle terrasjes vindt onder lampions van romantisch lamplicht onder de volle maan…Rome bij kaarslicht en onder het genot van een flinke schotel arme-mensenkost. Pasta dus…Je moet U maar thuis voelen…Dat heerlijk glaasje Siciliaanse witte wijn verdrijft de vermoeidheid, en de warme hondenkop op je voeten onder tafel: waarom zou je verlangen naar een haardvuur in Vlaanderen, waar je, midden Juni, huiverend van de kou, moet binnenkruipen om je te beschermen tegen de natuur.
Vrouwlief geraakt niet uitgepraat en ons geanimeerd gesprek in ons eigen West Vlaams dialect wekt de nieuwsgierigheid van het tafeltje naast ons…Aha! Sono Fiaminghi di Belgio, benvenuto! Comme stai? (=Vlaamse belgen! Weest welkom. Hoe gaat het?) e dan moet je je loswringen van onder de betoverende sfeer, met nog 2 uren autostrade voor de boeg…
Vlaanderns Uur heeft dus weer niet geslagen! De stompzinnigste der stompzinnigen blijven gewoon zitten, de geldbeugel wordt verder leeggeperst ten voordele van het franscouillonse profitariaat, de wankele constructie die we dachten op instorten te staan, wordt versterkt en de Sossen in Wallonia worden niet gestraft voor hun gesjoemel, maar beloond…
Neen, mijn Land! Waarom ziet U niet dat overal het redding brengend ‘rechts’ in Europa in opmars is? Dat het verzet tegen de Islam-invasie begint vruchten af te werpen? Waarom weigert U Uw eigen lot in handen te nemen? Waarom verkiest U vrijwillig de kop op de kapblok te leggen? De dichter schreef jaren geleden al, dat U geen enkel recht bekopmt, zoalng U stamelend blijft bedelen aan de poort…Maar nu zie ik (quid NV-A) dat U zelf het stamelen verleerd bent…
Vandaag lees ik al dat de Franse Gemeenschap weer dringend verlegen zit om verse miljarden….Dat de fameuze financieringswet moet herzien worden. Lees minder geld naar Vlaanderen, en meer naar de franscouillons. Hoor ik dat de Vlaamse Regering bevoegdheden en geld zal ontnomen worden ten voordele van de Federale Zwendelaars…De nederlaag is compleet en het mes wordt her en her in de wonde rondgedraaid….
Een veldslag verliezen is nog niet de hele oorlog verliezen….Neen, maar door de opeenvolgende nederlagen sedert 1830 begint het er alvast op te lijken….
En daar moet iets aan worden gedaan. Veel tijd is er niet meer beschikbaar vooraleer alles en iedereen in lethargie vervalt…De wereldwijde crisis moet nog beginnen, en eer we het zullen beseffen, zal Vlaanderen weer tot de bedelstaf gedwongen worden.
En de doodgraver van Vlaanderen en de Vlaamse mens? Deze eer zal te beurt vallen aan de ‘Christelijke Zuil’, die jarenlang de hefbomen van de macht ten eigen profijte heeft gebruikt, en in het nadeel van de mensen, die zij beweerden te verdedigen.
Het zij zo. Maar zelfs als héél de wereld als ratten achter de fluitspeler aanloopt, dan nog blij ik, samen met velen, mij tegen de stroom verzetten. Ik blijf hameren tegen het onrecht, de valsheid en de totentrekkerij van onze ‘leiders’. In de hoop dat eens het tij zal keren. En dat na de afgang, de wederopstanding volgt.
Inderdaad, terug van weggeweest, en ik moet zeggen: de Vaderlandse lucht is me niet te best bevallen. Mag ik dus bekennen, dat mijn nieuwe Italiaanse Vervang-Vaderland mij heel wat beter bevalt….
De vaderlandse frietjes waren flets, de gebakken zeetong waarvoor ik, van hier uit, bijna mijn leven zou geven, smaakte naar Dash, de Bruine Leffe idem dito, en de rondborstige serveuzekens altijd bokkig.? Smakeloze verkiezingsdag, gevolgd door nog smakelozer regendagen vol leedvermaak wegens de vooruitgang van de achteruitgaande kleurpartijen.…
Geen gazetten willen lezen, tenzij de dikke letters op het voorblad – geen TV en geen Internet: het waren de catacombendagen…Familie en vrienden: het afgetrokken spiegelbeeld van verre herinneringen….
En dan kom je, na amper 2 uurtjes vliegen, uit de regen en de stormvlagen, weer terug in dit zonovergoten broeiend hete Italië….Waar men om 10 uur ’s avonds nog volle terrasjes vindt onder lampions van romantisch lamplicht onder de volle maan…Rome bij kaarslicht en onder het genot van een flinke schotel arme-mensenkost. Pasta dus…Je moet U maar thuis voelen…Dat heerlijk glaasje Siciliaanse witte wijn verdrijft de vermoeidheid, en de warme hondenkop op je voeten onder tafel: waarom zou je verlangen naar een haardvuur in Vlaanderen, waar je, midden Juni, huiverend van de kou, moet binnenkruipen om je te beschermen tegen de natuur.
Vrouwlief geraakt niet uitgepraat en ons geanimeerd gesprek in ons eigen West Vlaams dialect wekt de nieuwsgierigheid van het tafeltje naast ons…Aha! Sono Fiaminghi di Belgio, benvenuto! Comme stai? (=Vlaamse belgen! Weest welkom. Hoe gaat het?) e dan moet je je loswringen van onder de betoverende sfeer, met nog 2 uren autostrade voor de boeg…
Vlaanderns Uur heeft dus weer niet geslagen! De stompzinnigste der stompzinnigen blijven gewoon zitten, de geldbeugel wordt verder leeggeperst ten voordele van het franscouillonse profitariaat, de wankele constructie die we dachten op instorten te staan, wordt versterkt en de Sossen in Wallonia worden niet gestraft voor hun gesjoemel, maar beloond…
Neen, mijn Land! Waarom ziet U niet dat overal het redding brengend ‘rechts’ in Europa in opmars is? Dat het verzet tegen de Islam-invasie begint vruchten af te werpen? Waarom weigert U Uw eigen lot in handen te nemen? Waarom verkiest U vrijwillig de kop op de kapblok te leggen? De dichter schreef jaren geleden al, dat U geen enkel recht bekopmt, zoalng U stamelend blijft bedelen aan de poort…Maar nu zie ik (quid NV-A) dat U zelf het stamelen verleerd bent…
Vandaag lees ik al dat de Franse Gemeenschap weer dringend verlegen zit om verse miljarden….Dat de fameuze financieringswet moet herzien worden. Lees minder geld naar Vlaanderen, en meer naar de franscouillons. Hoor ik dat de Vlaamse Regering bevoegdheden en geld zal ontnomen worden ten voordele van de Federale Zwendelaars…De nederlaag is compleet en het mes wordt her en her in de wonde rondgedraaid….
Een veldslag verliezen is nog niet de hele oorlog verliezen….Neen, maar door de opeenvolgende nederlagen sedert 1830 begint het er alvast op te lijken….
En daar moet iets aan worden gedaan. Veel tijd is er niet meer beschikbaar vooraleer alles en iedereen in lethargie vervalt…De wereldwijde crisis moet nog beginnen, en eer we het zullen beseffen, zal Vlaanderen weer tot de bedelstaf gedwongen worden.
En de doodgraver van Vlaanderen en de Vlaamse mens? Deze eer zal te beurt vallen aan de ‘Christelijke Zuil’, die jarenlang de hefbomen van de macht ten eigen profijte heeft gebruikt, en in het nadeel van de mensen, die zij beweerden te verdedigen.
Het zij zo. Maar zelfs als héél de wereld als ratten achter de fluitspeler aanloopt, dan nog blij ik, samen met velen, mij tegen de stroom verzetten. Ik blijf hameren tegen het onrecht, de valsheid en de totentrekkerij van onze ‘leiders’. In de hoop dat eens het tij zal keren. En dat na de afgang, de wederopstanding volgt.
OOST WEST THUIS BEST
OOST WEST THUIS BEST
De Vlaamse kiezer is lijk De Maagd van Vlaanderen. Ergens een beetje jong en charmant, ergens een beetje verlept, een oude glorie, met meestal tussen de twee, de hang naar vernieuwing, maar ook met de bakvisverliefdheid voor de oude vrijer, die, in moeilijke tijden, beweert de sterkste te zijn.
De Maagd heeft dus haar favoriete partner voor een nieuwe vrijpartij uitgekozen, alhoewel ze weet, nog voor de huwelijksnacht, als duizend maal bedrogen te worden. Zij heeft geborgenheid gezocht, en is bij de grootste hoeren-pooier van het land in bed gedoken. Zij heeft de stoere borst opgezocht om tegen te kunnen uithuilen, en zal ontwaken bij het monster van Frankenstein, dat men bezig is met in elkaar te knutselen….
In plaats van zich op te richten in al haar jeugd, en vrij en vrank voor eigen rekening te rijden….
De Maagd van Vlaanderen zal ontwaken, verweesd, verkracht, verarmd en in steek gelaten door haar o zo christelijke bruidegom. Zij zal, als van ouds, misbruikt worden door de pooier van de Femme Fatale uit het Zuiden des Lands, die spreekwoordelijk en sinds mensengeheugenis ‘den trottoir’ doet om in leven te blijven, en och arme, de Vlaamse verkochte bruid zal eindigen waar elke publieke vrouw eindigt. In de goot….
En het zeskoppig Monster van Frankenstein zal verder het land ten gronde richten, want als medestichter van het Grote Eujropese Hoerenverbond zal het verder ons Volk uitzuigen, tot er alleen een lege schelp overblijft, die gewillig zal in handen vallen van die ene ware Godsdienst.
Vaarwel dus, vrije spraak en vranke blik. Een dienstbare houdt de ogen neergeslagen, en is het verleerd om zelfs maar stamelend te bedelen aan de poort. Zijn plaats is dus, eenmaal leeggeperst ten bate van de duivelse inter-solidariteit, aan de buitenkant van die dichterlijke poort, in een hoekje bescherming zoekend tegen de gure tijd, nog net niet verplicht om de bedelnap uit te steken voor een bete broods. De Koning zal omringd door Muzelmannen en Muzelvrouwen, de beker heffen, en toasten op zijn Duizendjarig Rijk, dat buiten de schatplichtigheid aan Allah en zijn Profeet, geen andere bestaansreden heeft dan zichzelf in stand te houden. De Vlaamse Leeuw zal verboden worden, en de aanhangers eindelijk, zoals Le Soir al jaren suggereert, op een schip geperst, dat naar de open zee gesleept, gezonken zal worden. Men zal het lidmaatschap van het Belang van Vlaanderen, na een paar schijnprocessen, als crimineel verklaren, om deze te kunnen afzonderen en brandmerken.
Deze en nog andere, al even zwarte gedachten vielen, als sneeuw voor de zon, van mij af, toen ik, hoog boven de wolken, eindelijk teruggevlogen werd naar mijn mooie Vervang-Vaderland. Waar een verstandig man, neen, niet de hemel op aarde, maar ook weer niet der Untergang des Abendlandes, op het getouw zet. Een leider met klare blik en ferme tred, die best het roer zou overnemen van alles waar ‘Brussel’ en Strassburg’ voor staat. Een man die met kennis van zaken over de mooie Italiaanse vrouwen spreekt en waarnaar de Maagd van Vlaanderen zich best zou naartoe richten.
We hebben nu een paar jaar de tijd om ons terug naar het kantelmoment in de Vlaamse Geschiedenis te werken. Hopelijk zal de Frankensteinse pantomine maar een paar maanden duren, en komen er nationale verkiezingen in het najaar….Tenminste, als de Franse bloedzuiger ons ondertussen niet heeft gewurgd…op financieel gebied (BNP Parisbas) of door mensonterende energieprijzen….Misschien komen VB, LDD en NVA alsnog tot een overeenkomst. En als de PVV van Geert Wilders ons een helpende hand toesteekt….Jongens en meisjes: het zit er aan te komen! Wij roepen dus ‘Te Wapen’ en zien uit naar de eerste (morele, dat spreekt!) tekenen van de nieuwe Brugse Metten.
De Vlaamse kiezer is lijk De Maagd van Vlaanderen. Ergens een beetje jong en charmant, ergens een beetje verlept, een oude glorie, met meestal tussen de twee, de hang naar vernieuwing, maar ook met de bakvisverliefdheid voor de oude vrijer, die, in moeilijke tijden, beweert de sterkste te zijn.
De Maagd heeft dus haar favoriete partner voor een nieuwe vrijpartij uitgekozen, alhoewel ze weet, nog voor de huwelijksnacht, als duizend maal bedrogen te worden. Zij heeft geborgenheid gezocht, en is bij de grootste hoeren-pooier van het land in bed gedoken. Zij heeft de stoere borst opgezocht om tegen te kunnen uithuilen, en zal ontwaken bij het monster van Frankenstein, dat men bezig is met in elkaar te knutselen….
In plaats van zich op te richten in al haar jeugd, en vrij en vrank voor eigen rekening te rijden….
De Maagd van Vlaanderen zal ontwaken, verweesd, verkracht, verarmd en in steek gelaten door haar o zo christelijke bruidegom. Zij zal, als van ouds, misbruikt worden door de pooier van de Femme Fatale uit het Zuiden des Lands, die spreekwoordelijk en sinds mensengeheugenis ‘den trottoir’ doet om in leven te blijven, en och arme, de Vlaamse verkochte bruid zal eindigen waar elke publieke vrouw eindigt. In de goot….
En het zeskoppig Monster van Frankenstein zal verder het land ten gronde richten, want als medestichter van het Grote Eujropese Hoerenverbond zal het verder ons Volk uitzuigen, tot er alleen een lege schelp overblijft, die gewillig zal in handen vallen van die ene ware Godsdienst.
Vaarwel dus, vrije spraak en vranke blik. Een dienstbare houdt de ogen neergeslagen, en is het verleerd om zelfs maar stamelend te bedelen aan de poort. Zijn plaats is dus, eenmaal leeggeperst ten bate van de duivelse inter-solidariteit, aan de buitenkant van die dichterlijke poort, in een hoekje bescherming zoekend tegen de gure tijd, nog net niet verplicht om de bedelnap uit te steken voor een bete broods. De Koning zal omringd door Muzelmannen en Muzelvrouwen, de beker heffen, en toasten op zijn Duizendjarig Rijk, dat buiten de schatplichtigheid aan Allah en zijn Profeet, geen andere bestaansreden heeft dan zichzelf in stand te houden. De Vlaamse Leeuw zal verboden worden, en de aanhangers eindelijk, zoals Le Soir al jaren suggereert, op een schip geperst, dat naar de open zee gesleept, gezonken zal worden. Men zal het lidmaatschap van het Belang van Vlaanderen, na een paar schijnprocessen, als crimineel verklaren, om deze te kunnen afzonderen en brandmerken.
Deze en nog andere, al even zwarte gedachten vielen, als sneeuw voor de zon, van mij af, toen ik, hoog boven de wolken, eindelijk teruggevlogen werd naar mijn mooie Vervang-Vaderland. Waar een verstandig man, neen, niet de hemel op aarde, maar ook weer niet der Untergang des Abendlandes, op het getouw zet. Een leider met klare blik en ferme tred, die best het roer zou overnemen van alles waar ‘Brussel’ en Strassburg’ voor staat. Een man die met kennis van zaken over de mooie Italiaanse vrouwen spreekt en waarnaar de Maagd van Vlaanderen zich best zou naartoe richten.
We hebben nu een paar jaar de tijd om ons terug naar het kantelmoment in de Vlaamse Geschiedenis te werken. Hopelijk zal de Frankensteinse pantomine maar een paar maanden duren, en komen er nationale verkiezingen in het najaar….Tenminste, als de Franse bloedzuiger ons ondertussen niet heeft gewurgd…op financieel gebied (BNP Parisbas) of door mensonterende energieprijzen….Misschien komen VB, LDD en NVA alsnog tot een overeenkomst. En als de PVV van Geert Wilders ons een helpende hand toesteekt….Jongens en meisjes: het zit er aan te komen! Wij roepen dus ‘Te Wapen’ en zien uit naar de eerste (morele, dat spreekt!) tekenen van de nieuwe Brugse Metten.
dinsdag 2 juni 2009
LEEUW? WIE LEEUW? WAAR LEEUW? WELKE LEEUW?
LEEUW? WIE LEEUW? WAAR LEEUW? WELKE LEEUW?
Een beetje sfeerbeelden bij de verkiezingsstrijd….Met een beetje achtergrond-informatie, als U wilt.
Tekent verantwoordelijk voor deze bijkomende informatie: het ‘Campagnedagboek’ van het E-Magazine van het Vlaams Belang, gedateerd zaterdag jl., dat nu maar pas (dinsdagmiddag) binnendwarrelde. De feestneuzen, ook! Verlengd Pinkster weekeinde? Goed voor ene keer!
Ik neem dit stukje hier over met het doel het te bewaren voor de eeuwigheid…
Kijk, bij mijn verblijf in Vlaanderen zal ik voor die dagen de GPS van mijn lieve eega meekrijgen. Zal broodnodig zijn! Stond al gepland: Stekene (Erepark Oosfronters: moet een ervaring zijn) Bormshuis (Volksstraat, Antwerpen), het Cyriel Verschaeve-museum (Alveringhem: wat heeft de N-VA er als conservators van gebakken?, Groeninghe-luseum (Kortrijk, met daarnaast een aanrader: restaurant De Heren van Groeninghe) en Brugge (Groenighe-museum Karel de Stoute en Maria van Bourgondië) Nu komt daar nog ‘Leeuw’ bij, waarover dit artikel van Bart Laeremans. Ik wil dat soort Vlaams Belangers leren kennen, minstens de leefomgeving waarin ze wonen en werken. Om daar misschien een zeupe (=dronk) Vlaams bloed op te doen! ’t Zal nodig zijn!
De avond van de verkiezing denk ik door te brengen bij de plaatselijke afdeling van het Vlaams Belang – Kortrijk, alhoewel ik daar niemand persoonlijk ken. Van daar naar de hoofdkwartieren van de Tjeven en van de Nieuwe Vlaamse Allianters is het maar “per pedes apostolorum’ een boogscheutje ver. Ook daar wil ik de sfeer gaan opsnuiven; bij de eerste mij gaan verlustigen in de trieste gezichten, en bij de tweede mij gaan verwonderen over hun onverhoopte resultaten….Gewapend met de geestdrift van de mensen van Leeuw in het achterhoofd, en gesteund door de schitterende verkiezingsuitslag van het Vlaams Belang (landelijk) zal dat een zegetocht worden. En als ik mij uitgeef voor een aanhangsel van Carolientje Geneert-U-niet, zal geen enkele Kortrijkse flik mij doen overnachten in den amigo. Zelfs niet als ik om middernacht op de Grote Markt, met kameraden loop te zingen van “Mie Katoen komt morgennoen”, of tegen de vroege ochtend de Vlaamse Leeuw sta te brullen, onder het motto: Zingen is tweemaal bidden!
Vlaamse kermis in Leeuw
31.05.2009 - Gisteren was het voor veel Vlaams-Brabantse militanten ongetwijfeld de leukste dag uit de lopende campagne. Er was verzamelen geblazen voor een heuse “Vlaamse kermis” in Vlezenbeek, een deelgemeente van Sint-Pieters-Leeuw. Een buurman van Dr. Gillis, onze lokale kopman en één van de sterkhouders van de Vlaamse lijst, had er heel zijn boerderij ter beschikking gesteld. Met volksspelen, streekbieren, varken aan het spit en korte debatjes hoopte men onze Pajotse achterban op de been te krijgen. Eerlijk gezegd, ik wist wel dat onze Leeuwse afdeling goed kon organiseren, maar ik had toch schrik: zal zo’n formule wel volk trekken? Zullen onze sympathisanten tijdens een zonnig verlengd weekend de weg wel vinden naar een afgelegen boerderij?
Maar toen ik gisterenmiddag toekwam, maakte mijn ongerustheid plaats voor verbazing en euforie: honderden mensen zaten er gezellig te keuvelen en te genieten. De grote hangar van de boerderij zat helemaal vol. En ondanks de hitte bleven de mensen binnen om te kunnen luisteren naar het Eurodebat. Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke glommen van trots.
Heel de dag lang, van ’s middags tot na negen uur, heerste in Leeuw een heerlijke ontspannen sfeer en domineerden gezelligheid en gemoedelijkheid. Ruim 350 eters hebben maar liefst drie (!) gebraden varkens soldaat gemaakt. Op geen enkel moment had men het gevoel dat de Leeuwse afdeling het vele werk niet meer de baas kon: een grote groep militanten en medewerkers was van ’s morgens vroeg (de keukenpieten al om vier uur!) tot ’s nachts in touw om heel deze onderneming in goede banen te leiden.
De vele gesprekken die we hadden, leidden telkens weer tot een goed gevoel: onze militanten voelen op het werk, in de vriendenkring en op de markten ruime sympathie voor de partij. Onze campagne blijkt erg goed aan te slaan. Onze kernachtige slogan “Dit is ONS land” en het optimistisch campagnebeeld krijgen overal een positieve weerklank. En er wordt hartelijk gelachen met de “prijskamp van de vette os” waarmee de Dehaenes uitpakken op hun affiche.
De Vlaamse Kermis mag dus over heel de lijn geslaagd genoemd worden. De formule is perfect en is dus zeker voor herhaling vatbaar. Maar regio’s of afdelingen die ze willen overnemen, moeten goed weten wat ze over hun hoofd halen: zo’n manifestatie vergt een vrij lange voorbereiding en is heel arbeidsintensief. Je moet dus over een grote groep vrijwilligers beschikken.
Bedankt, beste vrouwen en mannen van Leeuw! Jullie hebben ons een opsteker van formaat bezorgd. En nu kunnen we met hernieuwde kracht de laatste campagneweek in.
door Bart Laeremans
zaterdag 30 mei 2009
DE ROEP VAN DE OPPOSITIE
DE ROEP VAN DE OPPOSITIE
Daar juist weer een beetje gaan grasduinen bij onze jongens van de Oude Media, en stilgevallen bij De Morgen. Ik vraag mij af, waar ik, na het faillissement, nog een betere bron van vertier zal vinden!
Vooral toen ik de naam gelezen had van een van de 2 daders van ‘Dendermonde’, wist ik het weer: ‘Neen, slangen vervellen, maar zijn zo gemakkelijk niet dood te krijgen’ – al zijn ze geen kat, ze vallen altijd op hun pootjes….
Mooie vergelijking: een slang die op haar pootjes valt. Trouwens, een even onmogelijk beeld als een eerlijke De Morgen….
Ik dacht dat de namen van ‘mogelijke daders’ in de pers alleen vermeld werden via hun initialen. Zelden of nooit zal men lezen over ene Rachid B., of ene Ahmed D., maar altijd over ‘jongeren’, als codewoord voor een te beschermen diersoort. (Grapje!) Nu werd de identiteit van die Jonathan De Greef (18) open en bloot voor de leeuwen gegooid. Ja, dat vertel je de koeoek, met die gluiperds van de De Morgen…..Waarschijnlijk zijn nu een paar opzoekingshoernalisten bezig de familie van deze dader uit te spitten, op zoek tot het tiende geslacht; naar het minste rode draadje dat zou kunnen leiden naar het Vlaams Belang of misschien zelfs een lidmaatschap van het Davidsfonds…Wie weet is er zelfs een nog levende grootvader voorradig die als Oostfronter nog bij de Vlaamse SS is geweest! Met de naam de Greef kan men immers bij De Morgen alle kanten uit….
Maar dit terzijde.
Bedoeld artikel inspireerde mij, om woordeloos commentaar te geven op deze zin:
Of het met drie kan, wordt twijfelachtig. Zelfs als het wiskundig zou kunnen, zal het vooral bij de sp.a quasi onmogelijk worden om, na eenentwintig jaar machtsdeelname, aan de roep van de oppositie te weerstaan.
Prachtig voorbeeld van de linkse ooelogstaal, om altijd gelijk te halen…Zelfs voor de nederlaag kiezen ze een positief klinkende term! Een beetje plagiaat van wijlen de Berichten van het Obercommando der Wehrmacht….die bekend gaf, na een hels spektakel van trompetgeschal, dat er een succesvolle terugtocht gelukt was over 200 Km, zonder noemenswaardige verliezen….
De rest van het artikel was de gewonen woordenbrij die men gewoonlijk vindt in de gewone alledaagse De Morgen. Alleen het einde, de lange slotzin van dat lang, veel te lang, artikel, wil ik jullie niet onthouden….het land staat op een zucht van een nachtmerrie. Beter nieuws, in jaren, niet geelezen in DMç en die voor elke Vlaams-Nationalist de horizon hoopvol doet kleuren….En toppunt van miserie, dat alles vast loopt, op een zucht naar het belgisch voorzitterschap van de EU: nog nooit is de nachtmerrie zo dichtbij geweest….
Ik zie het lichtjes anders. Totaal anders, als U het mij vraagt. Stel U voor, dat wij bedoeld voorzitterschap aan ‘ons land’, als mede-stichter van de Eu, voorbij moeten laten gaan, dan is dat toch het Uur ‘U’ voor Vlaanderen om aan de wereld te laten zien wat hier al 179 jaar gebeurt….en wat nu voorbij moet zijn. Noodzakelijkheid des Gebods. Een volksraadpleging zou alles duidelijk maken! En Europa zal niet anders kunnen dan de nieuwe Staat erkennen, de dag van Vlaanderens onafhankelijkheid!
Een nieuw Vaderlands Lied is niet meer nodig! Het Oude heeft ruimschoots zijn pluimen verdiend, en waarlijk, ze zullen hem voortaan heel zeker niet meer temmen, de fiere Vlaamse Leeuw!
Geniet even mee van de wanhoop van het schrijvend ongedierte van De Morgen….
Een MR-bron voorspelde deze week "het spectaculairste naoorlogse verkiezingsresultaat". Ook Kris Peeters weet: dit land staat op een zucht van de chaos. Dit is wat hij noemt het "worst case scenario": "Een uitslag die voor niemand echt duidelijk is. Waarbij het in Vlaanderen zelfs met drie niet mogelijk is en het ook in Wallonië vastloopt, waarbij de federale regering onder druk komt. Stel dat we juli ingaan met een totaal versnipperde politieke situatie. Beeld u dan ook eens in dat dit land in augustus, september, oktober.... geen enkele regering zou hebben, dat iedereen aan het onderhandelen is, de een bij de ander moet inbreken, enzovoort. Dat is verschrikkelijk, en dan nog wel in aanloop naar het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie. Dit is echt een nachtmerrie, maar die nachtmerrie is nog nooit zo dichtbij geweest."
30/05/09 10u25
De tussenstand: Op een zucht van een nachtmerrie
Filip Rogiers
Daar juist weer een beetje gaan grasduinen bij onze jongens van de Oude Media, en stilgevallen bij De Morgen. Ik vraag mij af, waar ik, na het faillissement, nog een betere bron van vertier zal vinden!
Vooral toen ik de naam gelezen had van een van de 2 daders van ‘Dendermonde’, wist ik het weer: ‘Neen, slangen vervellen, maar zijn zo gemakkelijk niet dood te krijgen’ – al zijn ze geen kat, ze vallen altijd op hun pootjes….
Mooie vergelijking: een slang die op haar pootjes valt. Trouwens, een even onmogelijk beeld als een eerlijke De Morgen….
Ik dacht dat de namen van ‘mogelijke daders’ in de pers alleen vermeld werden via hun initialen. Zelden of nooit zal men lezen over ene Rachid B., of ene Ahmed D., maar altijd over ‘jongeren’, als codewoord voor een te beschermen diersoort. (Grapje!) Nu werd de identiteit van die Jonathan De Greef (18) open en bloot voor de leeuwen gegooid. Ja, dat vertel je de koeoek, met die gluiperds van de De Morgen…..Waarschijnlijk zijn nu een paar opzoekingshoernalisten bezig de familie van deze dader uit te spitten, op zoek tot het tiende geslacht; naar het minste rode draadje dat zou kunnen leiden naar het Vlaams Belang of misschien zelfs een lidmaatschap van het Davidsfonds…Wie weet is er zelfs een nog levende grootvader voorradig die als Oostfronter nog bij de Vlaamse SS is geweest! Met de naam de Greef kan men immers bij De Morgen alle kanten uit….
Maar dit terzijde.
Bedoeld artikel inspireerde mij, om woordeloos commentaar te geven op deze zin:
Of het met drie kan, wordt twijfelachtig. Zelfs als het wiskundig zou kunnen, zal het vooral bij de sp.a quasi onmogelijk worden om, na eenentwintig jaar machtsdeelname, aan de roep van de oppositie te weerstaan.
Prachtig voorbeeld van de linkse ooelogstaal, om altijd gelijk te halen…Zelfs voor de nederlaag kiezen ze een positief klinkende term! Een beetje plagiaat van wijlen de Berichten van het Obercommando der Wehrmacht….die bekend gaf, na een hels spektakel van trompetgeschal, dat er een succesvolle terugtocht gelukt was over 200 Km, zonder noemenswaardige verliezen….
De rest van het artikel was de gewonen woordenbrij die men gewoonlijk vindt in de gewone alledaagse De Morgen. Alleen het einde, de lange slotzin van dat lang, veel te lang, artikel, wil ik jullie niet onthouden….het land staat op een zucht van een nachtmerrie. Beter nieuws, in jaren, niet geelezen in DMç en die voor elke Vlaams-Nationalist de horizon hoopvol doet kleuren….En toppunt van miserie, dat alles vast loopt, op een zucht naar het belgisch voorzitterschap van de EU: nog nooit is de nachtmerrie zo dichtbij geweest….
Ik zie het lichtjes anders. Totaal anders, als U het mij vraagt. Stel U voor, dat wij bedoeld voorzitterschap aan ‘ons land’, als mede-stichter van de Eu, voorbij moeten laten gaan, dan is dat toch het Uur ‘U’ voor Vlaanderen om aan de wereld te laten zien wat hier al 179 jaar gebeurt….en wat nu voorbij moet zijn. Noodzakelijkheid des Gebods. Een volksraadpleging zou alles duidelijk maken! En Europa zal niet anders kunnen dan de nieuwe Staat erkennen, de dag van Vlaanderens onafhankelijkheid!
Een nieuw Vaderlands Lied is niet meer nodig! Het Oude heeft ruimschoots zijn pluimen verdiend, en waarlijk, ze zullen hem voortaan heel zeker niet meer temmen, de fiere Vlaamse Leeuw!
Geniet even mee van de wanhoop van het schrijvend ongedierte van De Morgen….
Een MR-bron voorspelde deze week "het spectaculairste naoorlogse verkiezingsresultaat". Ook Kris Peeters weet: dit land staat op een zucht van de chaos. Dit is wat hij noemt het "worst case scenario": "Een uitslag die voor niemand echt duidelijk is. Waarbij het in Vlaanderen zelfs met drie niet mogelijk is en het ook in Wallonië vastloopt, waarbij de federale regering onder druk komt. Stel dat we juli ingaan met een totaal versnipperde politieke situatie. Beeld u dan ook eens in dat dit land in augustus, september, oktober.... geen enkele regering zou hebben, dat iedereen aan het onderhandelen is, de een bij de ander moet inbreken, enzovoort. Dat is verschrikkelijk, en dan nog wel in aanloop naar het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie. Dit is echt een nachtmerrie, maar die nachtmerrie is nog nooit zo dichtbij geweest."
30/05/09 10u25
De tussenstand: Op een zucht van een nachtmerrie
Filip Rogiers
donderdag 28 mei 2009
WIJ VRAGEN NIETS
WIJ VRAGEN NIETS
Deze keer duidelijke taal, waarop noch Peters noch Janssens, noch Pier noch Pol lekker duidelijk niet zullen antwoorden. Of misschien wel antwoorden, zoals mijn kater rond de hete melk draait. En in 3 keer. Nu, dan, en nooit….Zeer diplomatisch ook, en met evenveel woorden als zeggen ‘loop naar de pomp’….
Zodanig dat wij, binnen een goei 8 dagen, monter en blij de juiste beslissing zullen kunnen nemen in het kieshokje…Afdanken die rotzooi, opplooien en met het GFT-afval meegeven, liefst met een doodskop als sticker…...
Besluit: de Forza Flandria kruipt waar ze niet gaan kan….De eerste schuchtere pogingen van Bruno Valkeniers werden in de kiem gesaboteerd door disc-jocky Jürgen Verstrepen, die op deze manier het Vlaams Belang betaalde voor zijn gestolen Senaatszetel (!), en werd daarop zowat door iedereen met minachting weggegooid… Het ‘cordon sanitaire’ zou ook deze keer stand houden… Tot nu. De Vlaams Volksbeweging heeft ‘verzamelen’ geblazen en het signaal werd gehoord. Zelfs de Gravensteengroep beleed zijn Vlaams imago…En nu die open brief, die moet overkomen als een soort uitdaging tot het tweegevecht….De Forza Flandria, niet in naam, maar in de feiten….
Sire le Rwa (echt niet hemzelf in persoon, want het is een goedlachse grijsaard…maar alles waarvoor hij staat!) zijn waarschijnlijk driftig op zoek naar een afleidingsmanoeuvre…Liefst eentje waarover de gazetten zullen kunnen volgeschreven worden. Er mag zelfs een beetje bloed aan kleven. Als de aandacht maar afgeleid is….Want… La Patrie Une et Indivisble is in grote danger!
Naar aanleiding van een recent opiniestuk van politicoloog Bart Maddens heeft VVB-voorzitter Eric Defoort een open brief gezonden aan Vlaams minister-president Kris Peeters.
Mijnheer de minister-president,
Het is nu al enige tijd geleden dat Bart Maddens, politicoloog aan de KULeuven, voor de allereerste keer een nieuwe communautaire strategie vooropstelde: Vlaanderen vraagt niets meer, houdt zich hierbij aan de letter van de financieringswet, oefent de bestaande bevoegdheden maximaal uit, roept belangenconflicten in wanneer het federale beleid maatregelen neemt die de Vlaamse belangen zouden kunnen schaden. De Vlaamse Volksbeweging maakte Maddens’ strategie tot de hare en propageerde die in Vlaanderen ondermeer via haar blad “Doorbraak”, via een interview in “Knack” (13 mei) en mijn toespraak op de VVB-Conventie van 17 mei. Vandaag herneemt de KUL-politicoloog Maddens zijn strategie “wij vragen niets” in een opiniestuk in de krant “De Morgen”(27 mei).
Mijnheer de minister-president, heeft U geen weet van dat alles? U vindt het alvast niet nodig om hierover publiek te reflecteren en verkiest om, zonder enig zelfrespect, weer eens met de voorheen al mislukte strategie van “dialoog van gemeenschap tot gemeenschap” uit te pakken. Uiteraard kan de “Maddensstrategie” slechts slagen wanneer de Vlaamse partijen ook op het federale niveau de consequenties hiervan inzien en daarnaar willen handelen: een expansieve Vlaamse politiek kan niet samengaan met de niet aflatende zorg om het federale uit de wind te zetten.
Als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging vraag ik U, mijnheer de minister-president, om U in het openbaar uit te spreken over de strategie “On n’est demandeur de rien”. Mocht U volharden in het stilzwijgen dienaangaande, dan zullen Vlamingen massaal hierop antwoorden in het stemhokje op 7 juni.
Met oprechte hoogachting,
Eric Defoort voorzitter
Deze keer duidelijke taal, waarop noch Peters noch Janssens, noch Pier noch Pol lekker duidelijk niet zullen antwoorden. Of misschien wel antwoorden, zoals mijn kater rond de hete melk draait. En in 3 keer. Nu, dan, en nooit….Zeer diplomatisch ook, en met evenveel woorden als zeggen ‘loop naar de pomp’….
Zodanig dat wij, binnen een goei 8 dagen, monter en blij de juiste beslissing zullen kunnen nemen in het kieshokje…Afdanken die rotzooi, opplooien en met het GFT-afval meegeven, liefst met een doodskop als sticker…...
Besluit: de Forza Flandria kruipt waar ze niet gaan kan….De eerste schuchtere pogingen van Bruno Valkeniers werden in de kiem gesaboteerd door disc-jocky Jürgen Verstrepen, die op deze manier het Vlaams Belang betaalde voor zijn gestolen Senaatszetel (!), en werd daarop zowat door iedereen met minachting weggegooid… Het ‘cordon sanitaire’ zou ook deze keer stand houden… Tot nu. De Vlaams Volksbeweging heeft ‘verzamelen’ geblazen en het signaal werd gehoord. Zelfs de Gravensteengroep beleed zijn Vlaams imago…En nu die open brief, die moet overkomen als een soort uitdaging tot het tweegevecht….De Forza Flandria, niet in naam, maar in de feiten….
Sire le Rwa (echt niet hemzelf in persoon, want het is een goedlachse grijsaard…maar alles waarvoor hij staat!) zijn waarschijnlijk driftig op zoek naar een afleidingsmanoeuvre…Liefst eentje waarover de gazetten zullen kunnen volgeschreven worden. Er mag zelfs een beetje bloed aan kleven. Als de aandacht maar afgeleid is….Want… La Patrie Une et Indivisble is in grote danger!
Naar aanleiding van een recent opiniestuk van politicoloog Bart Maddens heeft VVB-voorzitter Eric Defoort een open brief gezonden aan Vlaams minister-president Kris Peeters.
Mijnheer de minister-president,
Het is nu al enige tijd geleden dat Bart Maddens, politicoloog aan de KULeuven, voor de allereerste keer een nieuwe communautaire strategie vooropstelde: Vlaanderen vraagt niets meer, houdt zich hierbij aan de letter van de financieringswet, oefent de bestaande bevoegdheden maximaal uit, roept belangenconflicten in wanneer het federale beleid maatregelen neemt die de Vlaamse belangen zouden kunnen schaden. De Vlaamse Volksbeweging maakte Maddens’ strategie tot de hare en propageerde die in Vlaanderen ondermeer via haar blad “Doorbraak”, via een interview in “Knack” (13 mei) en mijn toespraak op de VVB-Conventie van 17 mei. Vandaag herneemt de KUL-politicoloog Maddens zijn strategie “wij vragen niets” in een opiniestuk in de krant “De Morgen”(27 mei).
Mijnheer de minister-president, heeft U geen weet van dat alles? U vindt het alvast niet nodig om hierover publiek te reflecteren en verkiest om, zonder enig zelfrespect, weer eens met de voorheen al mislukte strategie van “dialoog van gemeenschap tot gemeenschap” uit te pakken. Uiteraard kan de “Maddensstrategie” slechts slagen wanneer de Vlaamse partijen ook op het federale niveau de consequenties hiervan inzien en daarnaar willen handelen: een expansieve Vlaamse politiek kan niet samengaan met de niet aflatende zorg om het federale uit de wind te zetten.
Als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging vraag ik U, mijnheer de minister-president, om U in het openbaar uit te spreken over de strategie “On n’est demandeur de rien”. Mocht U volharden in het stilzwijgen dienaangaande, dan zullen Vlamingen massaal hierop antwoorden in het stemhokje op 7 juni.
Met oprechte hoogachting,
Eric Defoort voorzitter
dinsdag 19 mei 2009
DE BELLEMAN
DE BELLEMAN
Eerst een namenlijst van wat op de kieslijsten staat van de Parti Scandale in Broekzele, als opwarmertje. Dan volgt een overgenomen stukje van een bezorgde op het kookpunt staande Nederlander (Boiling Points), die, moest hij in Vlaanderen wonen, heel zeker niet op die partij (de PS) zou stemmen, maar op Nr 7, de lijst van het Vlaams Belang.
Met dank natuurlijk aan collega http://blog.seniorennet.be/vlaanderen_vrij/ die zo vriendelijk is onze aandacht te vestigen op een soort verabiste (!) (verarabierde?) beulemanslijst, de Parti Islamo-Socialiste, wat ik persoonlijk een mooi gevonden mondvol ècht Broekzeels vind. De Parti Islamo-Scialiste! Dat is tenminste duidelijk en wel omlijnd en die naam zou zelfs model en verzamelnaam kunnen staan voor al was links progressief is in het land. En dat, direct in de taal van de Meesters! Geen gezwam, stemt voor Vandam! Maar dan in ’t Arabisch….
Hier volgt dan de namenlijst, ook een beetje met het verder verwijderd doel en ten gerieve van Uw kleinkinderen, voor als hun eerste baby geboren wordt, opdat ze zouden kunnen kiezen uit de namen van de nieuwe patroonheiligen.
Op 3 staat Emir Kir,
op 7 Fadila Laanan
en verder 8 Mohammed Daïf
10 Sfia Bouarfa
13 Rachid Madrane
19 Jamal Ikazban
20 Fatiha Saïdi
22 Nadia El Yousfi
25 Mohammed Azzouzi
27 Ahmed El Ktibi
28 Souad Razzouk
29 Emin Ozkara
35 Abdallah Boustani
42 Yasmina Nekhoul
43 Mohamed Errazi
45 Mohamed Lahlali
47 Mounir Laarissi
51 Ahmed Laaouej
54 Myriem Amrani
55 Ibrahim Dönmez
57 Ahmed Ouartassi
59 Ahmet Gjanaj
61 Hava Ardiclik
63 Abobakre Bouhjar
67 Talbia Belhouari
70 Mohamed Ouriaghli
Lectori Salutem!, schrijft Boiling Points, en ik vraag al Uw aandacht voor de bijna-heiligennamen die hij zo vrij is onder de aandacht te brengen. Mijn goede raad: onthou deze namen, ze kunnen, voor geval U uit de poliepen van de islamo-collaboratie wilt geraken, altijd via Uw advocaat aanroepen worden om in Uw voordeel te getuigen. Dan zult U het voordeel genieten onthoofd te mogen worden, in plaats van als een schurftige hond te worden opgehangen. Zeg nu zelf, een heuse verbetering, toch!?
Het begint nu echt griezelig te worden, lotgenoten. De Grote Overname komt met rasse schreden dichterbij. Afgelopen zondag mocht Nederland met haar angstige bewindslieden de radicale foutbaard Khalid Yasin (weer) verwelkomen. Zoals u weet, komt een Muzelman met dubieuze bedoelingen nooit alleen. Behalve deze Yasin, kwamen er nog twee ari-behari’s naar het ‘eerste Nationaal Islam Congres’. Jawohl, Nederland heeft er weer een primeur bij!
Het is natuurlijk onverbloemd schandalig dat deze staatsgevaarlijke foutbaarden in Nederland alle ruimte krijgen om hun godsgruwelijke pleuris-Islam te mogen promoten. De toon op dit soort ‘congressen’ wordt ook steeds harder en dwingender:
‘De islam zal de overhand krijgen’, voorspelt sjeik Khalid Yasin. ‘Ook al haten de ongelovigen, afgodendienaars en hypocriete moslims dat’.
‘De definitie van islam is niet vrede’, stelde Al-Haddad. ‘Moslims die dat beweren, hebben een minderwaardigheidscomplex. Islam betekent overgave. Aan de wil van de schepper.’ Alleen Allah mag wetten maken, meent Al-Haddad. Het probleem aan democratie vindt hij dat mensen het nooit eens worden. ‘De islamitische oplossing is dat een externe, onbevooroordeelde autoriteit beslist. God.’
En dan hebben we nog gezwel nr. drie: ‘vriend’ Bilal Philips. Vreemde achternaam. Oh, we hebben hier natuurlijk te maken met een verLICHTe moslim. Die zijn volgens Balkenende totaal ongevaarlijk, dus geen zorgen.
Gezwel nr. twee, Al-Haddad kwam met een uitspraak die onze regenten toch enigszins aan het twijfelen moet brengen:
‘Al-Haddad spoorde Nederlandse moslims aan om SHARIARECHTBANKEN TE EISEN die islamitisch familierecht toepassen. ‘Het kan niet anders. Het aantal moslims groeit snel. Halal vlees doen ze ook – alsof dat geen sharia is. Zeg: ik ben een Nederlandse burger en je MÓET me dat geven.’
Godverdomme! Optiefen met deze afgrijselijke kutbaarden! Vandaag de dag is deze Yasin kind aan huis in dit totaal kaalgevreten land. Meneer komt steeds vaker ‘op bezoek’ en neemt zelfs zijn radicale vriendjes mee.
Onze ‘politici’ hebben dit land allang verkocht en laten de inheemse bevolking mooi de tiefus krijgen.
Stop het kwaadaardige gezwel!
STEM PVV!
Overgenomen van http://boilingpoints.wordpress.com/
Elk zegge het voort!
Nederland is, tot nader order, nog altijd geen Vlaanderen, al zullen dergelijke zaken bij ons ook wel voorvallen. Alleen kan er daar vrijer over geschreven worden. Ze zijn ons daar inderdaad weer een slag voor. Wat in voorkomend geval een voordeel is. Nu kunnen wij leren uit hun fouten. Zoals wij, bloggers, doen….Met man en macht de stormklok luiden! .
Daarom stel ik voor, dat wij het voorbeeld van ‘VlaanderenVrij’ zouden volgen, en overal en zoveel mogelijk de namen publiceren van alle islamo-favorito-lijsten. Zodat de zondvloed aan vreemde kandidaat-baasmakers komt bloot te liggen. Misschien dat dan de ogen van nog een deel van onze bevolking zullen opengaan. Op die manier naderen wij stilaan de meerderheids-positie….
Er is natuurlijk nog een tweede reden voor het openbaar en ruchtbaar maken van die namen, waartoe we anders bijna nooit de gelegenheid krijgen ze te zien of ze te memoriseren. Het is precies alsof er alleen schimmen bestaan in onze straten, en bendes kleine en grote stelende eksters. De kieslijsten! Op die manier kan er ook wat geoefend worden in het uitspreken van die namen met die onmogelijk op elkaar volgende klinkers.. Zo kunnen we oefenen met hun werkelijke namen, in plaats van te spreken over haatbaarden en tabbard-vrouwen, die we niet uit elkaar kunnen houden. Die gasten vinden we ook bijna nooit op onze kerkhoven, zodat we hen kunnen gedenken bij onze Allerzielenbezoeken aldaar. Zij geven er de voorkeur aan om in hun thuislanden te worden begraven, wat wel het mooiste maar effectiefste voorbeeld is dat ze hier niet thuishoren…De dag dat ze in onze grond en rond onze kerken willen begraven worden, zal dan het bewijs vormen dat ze zich hier thuis voelen, zeker?
Bij de naamafroeping van de meester in een bruine klas, met hier en daar een wit vlokje, staat niemand recht, zelfs niet als Meester dezelfde naam tweemaal afroept. Ala-ïn Beno-ït. Zuiver uit gewoonte versprak Meester zich, want hij bedoelde Alain Benoit. Maar wie valt daar nu over!?
Eerst een namenlijst van wat op de kieslijsten staat van de Parti Scandale in Broekzele, als opwarmertje. Dan volgt een overgenomen stukje van een bezorgde op het kookpunt staande Nederlander (Boiling Points), die, moest hij in Vlaanderen wonen, heel zeker niet op die partij (de PS) zou stemmen, maar op Nr 7, de lijst van het Vlaams Belang.
Met dank natuurlijk aan collega http://blog.seniorennet.be/vlaanderen_vrij/ die zo vriendelijk is onze aandacht te vestigen op een soort verabiste (!) (verarabierde?) beulemanslijst, de Parti Islamo-Socialiste, wat ik persoonlijk een mooi gevonden mondvol ècht Broekzeels vind. De Parti Islamo-Scialiste! Dat is tenminste duidelijk en wel omlijnd en die naam zou zelfs model en verzamelnaam kunnen staan voor al was links progressief is in het land. En dat, direct in de taal van de Meesters! Geen gezwam, stemt voor Vandam! Maar dan in ’t Arabisch….
Hier volgt dan de namenlijst, ook een beetje met het verder verwijderd doel en ten gerieve van Uw kleinkinderen, voor als hun eerste baby geboren wordt, opdat ze zouden kunnen kiezen uit de namen van de nieuwe patroonheiligen.
Op 3 staat Emir Kir,
op 7 Fadila Laanan
en verder 8 Mohammed Daïf
10 Sfia Bouarfa
13 Rachid Madrane
19 Jamal Ikazban
20 Fatiha Saïdi
22 Nadia El Yousfi
25 Mohammed Azzouzi
27 Ahmed El Ktibi
28 Souad Razzouk
29 Emin Ozkara
35 Abdallah Boustani
42 Yasmina Nekhoul
43 Mohamed Errazi
45 Mohamed Lahlali
47 Mounir Laarissi
51 Ahmed Laaouej
54 Myriem Amrani
55 Ibrahim Dönmez
57 Ahmed Ouartassi
59 Ahmet Gjanaj
61 Hava Ardiclik
63 Abobakre Bouhjar
67 Talbia Belhouari
70 Mohamed Ouriaghli
Lectori Salutem!, schrijft Boiling Points, en ik vraag al Uw aandacht voor de bijna-heiligennamen die hij zo vrij is onder de aandacht te brengen. Mijn goede raad: onthou deze namen, ze kunnen, voor geval U uit de poliepen van de islamo-collaboratie wilt geraken, altijd via Uw advocaat aanroepen worden om in Uw voordeel te getuigen. Dan zult U het voordeel genieten onthoofd te mogen worden, in plaats van als een schurftige hond te worden opgehangen. Zeg nu zelf, een heuse verbetering, toch!?
Het begint nu echt griezelig te worden, lotgenoten. De Grote Overname komt met rasse schreden dichterbij. Afgelopen zondag mocht Nederland met haar angstige bewindslieden de radicale foutbaard Khalid Yasin (weer) verwelkomen. Zoals u weet, komt een Muzelman met dubieuze bedoelingen nooit alleen. Behalve deze Yasin, kwamen er nog twee ari-behari’s naar het ‘eerste Nationaal Islam Congres’. Jawohl, Nederland heeft er weer een primeur bij!
Het is natuurlijk onverbloemd schandalig dat deze staatsgevaarlijke foutbaarden in Nederland alle ruimte krijgen om hun godsgruwelijke pleuris-Islam te mogen promoten. De toon op dit soort ‘congressen’ wordt ook steeds harder en dwingender:
‘De islam zal de overhand krijgen’, voorspelt sjeik Khalid Yasin. ‘Ook al haten de ongelovigen, afgodendienaars en hypocriete moslims dat’.
‘De definitie van islam is niet vrede’, stelde Al-Haddad. ‘Moslims die dat beweren, hebben een minderwaardigheidscomplex. Islam betekent overgave. Aan de wil van de schepper.’ Alleen Allah mag wetten maken, meent Al-Haddad. Het probleem aan democratie vindt hij dat mensen het nooit eens worden. ‘De islamitische oplossing is dat een externe, onbevooroordeelde autoriteit beslist. God.’
En dan hebben we nog gezwel nr. drie: ‘vriend’ Bilal Philips. Vreemde achternaam. Oh, we hebben hier natuurlijk te maken met een verLICHTe moslim. Die zijn volgens Balkenende totaal ongevaarlijk, dus geen zorgen.
Gezwel nr. twee, Al-Haddad kwam met een uitspraak die onze regenten toch enigszins aan het twijfelen moet brengen:
‘Al-Haddad spoorde Nederlandse moslims aan om SHARIARECHTBANKEN TE EISEN die islamitisch familierecht toepassen. ‘Het kan niet anders. Het aantal moslims groeit snel. Halal vlees doen ze ook – alsof dat geen sharia is. Zeg: ik ben een Nederlandse burger en je MÓET me dat geven.’
Godverdomme! Optiefen met deze afgrijselijke kutbaarden! Vandaag de dag is deze Yasin kind aan huis in dit totaal kaalgevreten land. Meneer komt steeds vaker ‘op bezoek’ en neemt zelfs zijn radicale vriendjes mee.
Onze ‘politici’ hebben dit land allang verkocht en laten de inheemse bevolking mooi de tiefus krijgen.
Stop het kwaadaardige gezwel!
STEM PVV!
Overgenomen van http://boilingpoints.wordpress.com/
Elk zegge het voort!
Nederland is, tot nader order, nog altijd geen Vlaanderen, al zullen dergelijke zaken bij ons ook wel voorvallen. Alleen kan er daar vrijer over geschreven worden. Ze zijn ons daar inderdaad weer een slag voor. Wat in voorkomend geval een voordeel is. Nu kunnen wij leren uit hun fouten. Zoals wij, bloggers, doen….Met man en macht de stormklok luiden! .
Daarom stel ik voor, dat wij het voorbeeld van ‘VlaanderenVrij’ zouden volgen, en overal en zoveel mogelijk de namen publiceren van alle islamo-favorito-lijsten. Zodat de zondvloed aan vreemde kandidaat-baasmakers komt bloot te liggen. Misschien dat dan de ogen van nog een deel van onze bevolking zullen opengaan. Op die manier naderen wij stilaan de meerderheids-positie….
Er is natuurlijk nog een tweede reden voor het openbaar en ruchtbaar maken van die namen, waartoe we anders bijna nooit de gelegenheid krijgen ze te zien of ze te memoriseren. Het is precies alsof er alleen schimmen bestaan in onze straten, en bendes kleine en grote stelende eksters. De kieslijsten! Op die manier kan er ook wat geoefend worden in het uitspreken van die namen met die onmogelijk op elkaar volgende klinkers.. Zo kunnen we oefenen met hun werkelijke namen, in plaats van te spreken over haatbaarden en tabbard-vrouwen, die we niet uit elkaar kunnen houden. Die gasten vinden we ook bijna nooit op onze kerkhoven, zodat we hen kunnen gedenken bij onze Allerzielenbezoeken aldaar. Zij geven er de voorkeur aan om in hun thuislanden te worden begraven, wat wel het mooiste maar effectiefste voorbeeld is dat ze hier niet thuishoren…De dag dat ze in onze grond en rond onze kerken willen begraven worden, zal dan het bewijs vormen dat ze zich hier thuis voelen, zeker?
Bij de naamafroeping van de meester in een bruine klas, met hier en daar een wit vlokje, staat niemand recht, zelfs niet als Meester dezelfde naam tweemaal afroept. Ala-ïn Beno-ït. Zuiver uit gewoonte versprak Meester zich, want hij bedoelde Alain Benoit. Maar wie valt daar nu over!?
vrijdag 15 mei 2009
FLIKKENVROUW VALERY DEBIE
FLIKKENVROUW VALERY DEBIE
Deze dame was mij tot vandaag, zo goed als onbekend. Wat voor mij de evidentie zelf is (gezien de afstand tussen mij en Brussel), maar minder voor mijn lieve echtgenote, die in elke vrouw die er even knap uitziet als zij, een potentiële concurrente ziet. Vrouwelijke logica, zegt U maar. Ziet U, dat is meteen de reden dat ik de meisjesnaam van Valéry niet gebruik in mijn titel, maar de naam van haar knappe ‘huisband’ de sympathieke Commissaris Debie die net niet fijn gemalen werd door het systeem. Integendeel. Hij is er uit gekomen net als het onkruid, dat ik vruchteloos probeer er onder te krijgen met wieden en schoffelen. Het groeit telkens harder en rapper terug dan dat ik het weg kreeg. In het geval Debie begroet ik dat verschijnsel met begeestering, wat bepaald niet het geval is met het onkruid in mijn tuintje….
O Ja, het ging in dit stukje eigenlijk over Dame Debie. Zie foto.
Wel, wat ik denk nu ik niet voor haar persoonlijk kan stemmen?
Dat zij een lieve (harde) tante is, die ik, moest ik crimineel zijn en in de handboeien, liever niet veel zou tegenspreken. Ik zou mij, net als de struikrover bij Boerke Naes (G.Gezelle) rap proberen in veiligheid te brengen, weg van onder haar ogen!. Liever dan mijn domme kop in gruis geschoten te worden en met n’en kogel dwars al dwars door de kobbe van mijn” hoed….
Integendeel, moest ik, zattekens na een nachtje zwieren, in de cel op haar commissariaat belanden, dan zou ik mij, veilig voelend in har nabijheid, gerust gevoelen in mijn cel op de harde brits. Mijn Brusselse Mama waakt over mij! Wat niet wil zeggen, dat ik ’s morgens geen ‘briefje’ tussen de pollen zou gedrukt worden, samen met mijn veters en mijn broeksriem. Een beetje zoals in een hotel. De rekening….
Maar moest ik, deze keer zonder Duitse herder tussen ons in, lastig gevallen worden in de straten van Broekzele, door een bende Rif-apen of aanverwanten, en ik zie Dame Debie in de verte, al dan niet herverkozen, al dan niet maar liefst in uniform, dan zou ik die aanvallers meteen afschudden à la Tarzan, lijk lastige vliegen, om mij op de borst te kunnen kloppen en zeggen:’Me Tarzan, You Jane?’
Neen, alle gekheid op een stokje. Wat ik bedoel is, dat een persoon als Valéry, zelfs zonder uniform, vertrouwen gewoon uitstraalt. Met uniform versterkt ze gewoon het eigen gevoel van eigenwaarde. Haar persoon inspireert! Precies het tegenovergestelde effect dus dan bij het aanschouwen van Mie Vogels. Om nog maar te zwijgen van Vera Dua. Die zou van mij nog niet eens met de schaal mogen rondgaan, de zondag in de kerk.
Waarom toch zijn onze politieke tegenstanders altijd ofwel met stijl maar schraal als Marianne Thyssen? Ofwel welgevuld, maar dan zonder klasse? Tja, ofwel moet je zeggen, zoals in ’t Pallieterke, ‘Een mens kan niet alles hebben, veel plaats in bed en een dikke vrouw’…..
Bart, ziehier een kleine suggestie. Er gaat niets boven een zelfstandige carrière. Begin een commissariaat op jullie zelf! Overlopen is nu toch in de mode in de politiek. Uw winkel zal straks beter draaien dan die van de Beulemans, de Toebaks en de Janssezns samen! Dat ik getuigen, want de Oom Agent in mijn familie is het ook zat!
Deze dame was mij tot vandaag, zo goed als onbekend. Wat voor mij de evidentie zelf is (gezien de afstand tussen mij en Brussel), maar minder voor mijn lieve echtgenote, die in elke vrouw die er even knap uitziet als zij, een potentiële concurrente ziet. Vrouwelijke logica, zegt U maar. Ziet U, dat is meteen de reden dat ik de meisjesnaam van Valéry niet gebruik in mijn titel, maar de naam van haar knappe ‘huisband’ de sympathieke Commissaris Debie die net niet fijn gemalen werd door het systeem. Integendeel. Hij is er uit gekomen net als het onkruid, dat ik vruchteloos probeer er onder te krijgen met wieden en schoffelen. Het groeit telkens harder en rapper terug dan dat ik het weg kreeg. In het geval Debie begroet ik dat verschijnsel met begeestering, wat bepaald niet het geval is met het onkruid in mijn tuintje….
O Ja, het ging in dit stukje eigenlijk over Dame Debie. Zie foto.
Wel, wat ik denk nu ik niet voor haar persoonlijk kan stemmen?
Dat zij een lieve (harde) tante is, die ik, moest ik crimineel zijn en in de handboeien, liever niet veel zou tegenspreken. Ik zou mij, net als de struikrover bij Boerke Naes (G.Gezelle) rap proberen in veiligheid te brengen, weg van onder haar ogen!. Liever dan mijn domme kop in gruis geschoten te worden en met n’en kogel dwars al dwars door de kobbe van mijn” hoed….
Integendeel, moest ik, zattekens na een nachtje zwieren, in de cel op haar commissariaat belanden, dan zou ik mij, veilig voelend in har nabijheid, gerust gevoelen in mijn cel op de harde brits. Mijn Brusselse Mama waakt over mij! Wat niet wil zeggen, dat ik ’s morgens geen ‘briefje’ tussen de pollen zou gedrukt worden, samen met mijn veters en mijn broeksriem. Een beetje zoals in een hotel. De rekening….
Maar moest ik, deze keer zonder Duitse herder tussen ons in, lastig gevallen worden in de straten van Broekzele, door een bende Rif-apen of aanverwanten, en ik zie Dame Debie in de verte, al dan niet herverkozen, al dan niet maar liefst in uniform, dan zou ik die aanvallers meteen afschudden à la Tarzan, lijk lastige vliegen, om mij op de borst te kunnen kloppen en zeggen:’Me Tarzan, You Jane?’
Neen, alle gekheid op een stokje. Wat ik bedoel is, dat een persoon als Valéry, zelfs zonder uniform, vertrouwen gewoon uitstraalt. Met uniform versterkt ze gewoon het eigen gevoel van eigenwaarde. Haar persoon inspireert! Precies het tegenovergestelde effect dus dan bij het aanschouwen van Mie Vogels. Om nog maar te zwijgen van Vera Dua. Die zou van mij nog niet eens met de schaal mogen rondgaan, de zondag in de kerk.
Waarom toch zijn onze politieke tegenstanders altijd ofwel met stijl maar schraal als Marianne Thyssen? Ofwel welgevuld, maar dan zonder klasse? Tja, ofwel moet je zeggen, zoals in ’t Pallieterke, ‘Een mens kan niet alles hebben, veel plaats in bed en een dikke vrouw’…..
Bart, ziehier een kleine suggestie. Er gaat niets boven een zelfstandige carrière. Begin een commissariaat op jullie zelf! Overlopen is nu toch in de mode in de politiek. Uw winkel zal straks beter draaien dan die van de Beulemans, de Toebaks en de Janssezns samen! Dat ik getuigen, want de Oom Agent in mijn familie is het ook zat!
zondag 10 mei 2009
VALSSPELEN ALTIJD TROEF
VALSSPELEN ALTIJD TROEF
Die van Het Nieuwsblad willen, met een overzicht van alle partijen (hun sterkte en jin zwakte) de kiezer voorlichten. Voorlichten in de zin van bij het handje nemen. Of is het eerder bij de neus?
Ze doen het lijk echte linksen! Met aan waarheden als een koe een valse staart te schilderen…Maar deze keer is het z`duidelijk, dat hun gecondenseerde samenvatting; waarbij het Vlaams Belang negatief moest beoordeeld worden, door een ‘te’, niet meer geloofwaardig overkomt. Tenzij Het Nieuwsblad als lezers niets anders dan randdebielen telt. Wat ik niet geloof, gezien het almaar door dalend verkoopcijfer.
Voor lezers die kritisch durven denken, volstaat deze ene beoordeling. De rest is bladvulling, net zoals de besproken partijen. Tenzij men de overwinning in verkiezingen altijd toeschrijft aan zij die het thema van de verkiezingen kunnen bepalen. In casu LDD niet deze met de dubbele DD, maar met de dubbele PP. Dus Lijst LPP; Lijst Poen en Postjes. Daar waar het echte thema van deze en van alle voorgaande verkiezingen, de twee programmapunten van het Vlaams Belang zijn. Ja, en dan heeft Het NB deze goed samengevat in hun eerste volzin. Ik vermoed zelfs, voortgaande op de gloed van zijn woorden, dat het hart van de schrijver ervan, toebehoort aan deze partij. Zodat de overige volzinnen alleen dienen als camouflage voor de bazen……
Kortom, voor elk wat wils, de dag nadien. Schamperen op het Vlaams Belang, omdat het zo vermetel is geweest zich deze keer weer niet te hebben gehouden aan de peilingen….JaJa, schrijver zijn bij de VP (Verkochte Pers) is niet alles! Enerzijds goed staan bij de huidige bazen, en anderzijds bewijzen, aan de hand van losse flodders, dat men het gehate Vlaams Belang toch wel een beetje ruimte gegeven heeft. Door die ene volzin, bijvoorbeeld, die als geen ander samenvat wat de brede massa Vlamingen aanvoelt: stop de belse knoeibpel, bedwing de ongebreidelde immigratie en redt onze jobs….
Dat durven schrijven als Vlaams Belang-hater, noem ik dansen op een smalle koord…..
Wie separatist is tot in de kist, droomt van een onafhankelijk Vlaanderen, gruwt van de islam en bang is dat migranten Vlaamse jobs komen inpikken, moet voor Vlaams Belang stemmen. Dat zijn nu eenmaal de thema’s van deze partij, en Filip Dewinter doet er alles aan om terug te grijpen naar de oude recepten die zijn partij ooit groot hebben gemaakt. Ook wie nog eens ferm ‘foert’ wil zeggen tegen de traditionele partijen, is bij Vlaams Belang aan het juiste adres.
Die van Het Nieuwsblad willen, met een overzicht van alle partijen (hun sterkte en jin zwakte) de kiezer voorlichten. Voorlichten in de zin van bij het handje nemen. Of is het eerder bij de neus?
Ze doen het lijk echte linksen! Met aan waarheden als een koe een valse staart te schilderen…Maar deze keer is het z`duidelijk, dat hun gecondenseerde samenvatting; waarbij het Vlaams Belang negatief moest beoordeeld worden, door een ‘te’, niet meer geloofwaardig overkomt. Tenzij Het Nieuwsblad als lezers niets anders dan randdebielen telt. Wat ik niet geloof, gezien het almaar door dalend verkoopcijfer.
Voor lezers die kritisch durven denken, volstaat deze ene beoordeling. De rest is bladvulling, net zoals de besproken partijen. Tenzij men de overwinning in verkiezingen altijd toeschrijft aan zij die het thema van de verkiezingen kunnen bepalen. In casu LDD niet deze met de dubbele DD, maar met de dubbele PP. Dus Lijst LPP; Lijst Poen en Postjes. Daar waar het echte thema van deze en van alle voorgaande verkiezingen, de twee programmapunten van het Vlaams Belang zijn. Ja, en dan heeft Het NB deze goed samengevat in hun eerste volzin. Ik vermoed zelfs, voortgaande op de gloed van zijn woorden, dat het hart van de schrijver ervan, toebehoort aan deze partij. Zodat de overige volzinnen alleen dienen als camouflage voor de bazen……
Kortom, voor elk wat wils, de dag nadien. Schamperen op het Vlaams Belang, omdat het zo vermetel is geweest zich deze keer weer niet te hebben gehouden aan de peilingen….JaJa, schrijver zijn bij de VP (Verkochte Pers) is niet alles! Enerzijds goed staan bij de huidige bazen, en anderzijds bewijzen, aan de hand van losse flodders, dat men het gehate Vlaams Belang toch wel een beetje ruimte gegeven heeft. Door die ene volzin, bijvoorbeeld, die als geen ander samenvat wat de brede massa Vlamingen aanvoelt: stop de belse knoeibpel, bedwing de ongebreidelde immigratie en redt onze jobs….
Dat durven schrijven als Vlaams Belang-hater, noem ik dansen op een smalle koord…..
Wie separatist is tot in de kist, droomt van een onafhankelijk Vlaanderen, gruwt van de islam en bang is dat migranten Vlaamse jobs komen inpikken, moet voor Vlaams Belang stemmen. Dat zijn nu eenmaal de thema’s van deze partij, en Filip Dewinter doet er alles aan om terug te grijpen naar de oude recepten die zijn partij ooit groot hebben gemaakt. Ook wie nog eens ferm ‘foert’ wil zeggen tegen de traditionele partijen, is bij Vlaams Belang aan het juiste adres.
zaterdag 9 mei 2009
WAAR HET CORDON SANITAIRE NIET WERKT
WAAR HET CORDON SANITAIRE NIET WERKT
De GVA heeft het licht gezien! Halvelings toch!
Het Vlaams Belang scoort altijd heel, heel veel hoger in de verkiezingen, dan in de peilingen….
Deze vaststelling klopt elke dag nog meer en meer. Tot spijt van wie ’t benijdt.
Polleke heeft dus goed geraden. Maar de reden waarvoor? Daar loopt hij vast en moet woorden schrijven die hij zelf niet gelooft, anders moet hij toegeven dat hij en zijn kliek de democratie alleen maar met de lippen belijden. Stel U voor, dat al die mensen open en bloot voor uitkwamen bij al die enquêteurs. Dan waren ’s anderendaags hun ruiten ingegooid, hun muren beklad en werden ze gewipt uit alle verenigingen, naar het voorbeeld van wat de kleursyndicaten doen. Om nog maar te zwijgen van hun broodwinning.
Waarlijk, Polleke, het voorbeeld van de SA en de knokploegen in Nazi-Duitsland werkt nog altijd door bij jullie, slippendragers van het establishmen, zij het dan met geraffineerder middelen.
Maar globaal gezien ben ik blij met Uw artikel. Het werkt, om het met een modewoord te zeggen, inderdaad als een eye-opener..Jedoch, kan het zijn, dat ik er een vleugje afgunst in bespeur, en een tikkeltje spijt dat U er niet bij hoort? Het is U vergeven hoor, want wie staat nu graag aan de verliezende kant, of voelt zich staan voor Pietje Snot bij elk woord dat geschreven moet worden tegen het Vlaams, dus het eigenbelang ingaat…
Heeft U, Polleke, al iets op het oog voor later? Zoals U weet, schone liedjes duren niet lang. En het liedjes van Uw Titanic-krantje heeft al te lang geduurd. Een tanker eist tijd en ruimte om 360° te keren…Nu is het nog tijd om Uw oude glorie te heroveren. Maar dan moet U het voortouw nemen om vroeger dan de anderen uit het gild der verkochten te treden. Wij wensen het U toe, in alle oprechtheid. Want er zal méér vreugde zijn om één verloren zoon….
Kiezers Vlaams Belang beschaamd om stemgedrag
08/05 In de krant van vandaag vindt u een onderzoek van de Katholieke Hogeschool van de Kempen in Geel naar het stemgedrag van de Kempenaar bij de Vlaamse verkiezingen van 7 juni. Dat levert enkele verrassende en moeilijk verklaarbare resultaten op.
Neem nu de uitslag voor het Vlaams Belang. Die partij zou in de Kempen 8,6 procent van de stemmen halen. Wanneer we dat resultaat vergelijken met het percentage dat het VB in 2004 haalde in pakweg de Kempense kantons Herentals, Hoogstraten, Mol, Turnhout, Heist-op-den-Berg en Westerlo, dan krijgen we te maken met een achteruitgang van 66 procent... In voornoemde kantons haalde het VB toen tussen de 21,5 en 28,6 procent.
Nu leverden de Vlaamse verkiezingen van 2004 voor het Vlaams Belang een ongewoon hoge score op. Overal. Wellicht worden die uitslagen nooit meer geëvenaard. Nergens. Maar toch... Drie keer minder halen in amper vijf jaar is wel een héél groot verschil. Onverklaarbaar groot. Temeer omdat de uitslagen van de andere partijen wel sporen met het in 2004 behaalde percentage.
Of misschien is er toch wel een verklaring. Wanneer we gaan kijken naar de antwoorden op de vraag op welke partij de ondervraagden vijf jaar geleden hebben gestemd, dan stellen we iets raars vast.
Volgens deze enquête zou in 2004 slechts 7,8 procent van de Kempenaars voor het Vlaams Belang hebben gekozen. Terwijl de officiële uitslag zegt dat het gemiddeld ergens rond de 24 tot 25 procent lag.
Daar is slechts één uitleg voor: de kiezers van het Vlaams Belang durven niet uit te komen voor hun stemgedrag. Niet voor dat in het verleden, en niet voor dat van de toekomst. Misschien zitten bij de 22,3 procent van de ondervraagden die beweren nog niet te weten voor wie op 7 juni te stemmen, wel ongewoon veel kiezers voor het Vlaams Belang...
Dat is trouwens ook de reden waarom die partij in dit soort van onderzoeken steeds onderschat wordt. Het Vlaams Belang scoort bij de verkiezingen altijd beter dan de opiniepeilingen doen vermoeden. Blijkbaar is men beschaamd toe te geven dat men voor het Vlaams Belang stemt. Durft men dat niet openlijk te bekennen.
Bij de LDD ligt dat dan weer helemaal anders. Meer dan één op de vijf van de Kempense jongeren zegt op 7 juni voor die partij te zullen stemmen. Dát is het andere verrassende resultaat van deze peiling.
Paul Geudens in GVA
De GVA heeft het licht gezien! Halvelings toch!
Het Vlaams Belang scoort altijd heel, heel veel hoger in de verkiezingen, dan in de peilingen….
Deze vaststelling klopt elke dag nog meer en meer. Tot spijt van wie ’t benijdt.
Polleke heeft dus goed geraden. Maar de reden waarvoor? Daar loopt hij vast en moet woorden schrijven die hij zelf niet gelooft, anders moet hij toegeven dat hij en zijn kliek de democratie alleen maar met de lippen belijden. Stel U voor, dat al die mensen open en bloot voor uitkwamen bij al die enquêteurs. Dan waren ’s anderendaags hun ruiten ingegooid, hun muren beklad en werden ze gewipt uit alle verenigingen, naar het voorbeeld van wat de kleursyndicaten doen. Om nog maar te zwijgen van hun broodwinning.
Waarlijk, Polleke, het voorbeeld van de SA en de knokploegen in Nazi-Duitsland werkt nog altijd door bij jullie, slippendragers van het establishmen, zij het dan met geraffineerder middelen.
Maar globaal gezien ben ik blij met Uw artikel. Het werkt, om het met een modewoord te zeggen, inderdaad als een eye-opener..Jedoch, kan het zijn, dat ik er een vleugje afgunst in bespeur, en een tikkeltje spijt dat U er niet bij hoort? Het is U vergeven hoor, want wie staat nu graag aan de verliezende kant, of voelt zich staan voor Pietje Snot bij elk woord dat geschreven moet worden tegen het Vlaams, dus het eigenbelang ingaat…
Heeft U, Polleke, al iets op het oog voor later? Zoals U weet, schone liedjes duren niet lang. En het liedjes van Uw Titanic-krantje heeft al te lang geduurd. Een tanker eist tijd en ruimte om 360° te keren…Nu is het nog tijd om Uw oude glorie te heroveren. Maar dan moet U het voortouw nemen om vroeger dan de anderen uit het gild der verkochten te treden. Wij wensen het U toe, in alle oprechtheid. Want er zal méér vreugde zijn om één verloren zoon….
Kiezers Vlaams Belang beschaamd om stemgedrag
08/05 In de krant van vandaag vindt u een onderzoek van de Katholieke Hogeschool van de Kempen in Geel naar het stemgedrag van de Kempenaar bij de Vlaamse verkiezingen van 7 juni. Dat levert enkele verrassende en moeilijk verklaarbare resultaten op.
Neem nu de uitslag voor het Vlaams Belang. Die partij zou in de Kempen 8,6 procent van de stemmen halen. Wanneer we dat resultaat vergelijken met het percentage dat het VB in 2004 haalde in pakweg de Kempense kantons Herentals, Hoogstraten, Mol, Turnhout, Heist-op-den-Berg en Westerlo, dan krijgen we te maken met een achteruitgang van 66 procent... In voornoemde kantons haalde het VB toen tussen de 21,5 en 28,6 procent.
Nu leverden de Vlaamse verkiezingen van 2004 voor het Vlaams Belang een ongewoon hoge score op. Overal. Wellicht worden die uitslagen nooit meer geëvenaard. Nergens. Maar toch... Drie keer minder halen in amper vijf jaar is wel een héél groot verschil. Onverklaarbaar groot. Temeer omdat de uitslagen van de andere partijen wel sporen met het in 2004 behaalde percentage.
Of misschien is er toch wel een verklaring. Wanneer we gaan kijken naar de antwoorden op de vraag op welke partij de ondervraagden vijf jaar geleden hebben gestemd, dan stellen we iets raars vast.
Volgens deze enquête zou in 2004 slechts 7,8 procent van de Kempenaars voor het Vlaams Belang hebben gekozen. Terwijl de officiële uitslag zegt dat het gemiddeld ergens rond de 24 tot 25 procent lag.
Daar is slechts één uitleg voor: de kiezers van het Vlaams Belang durven niet uit te komen voor hun stemgedrag. Niet voor dat in het verleden, en niet voor dat van de toekomst. Misschien zitten bij de 22,3 procent van de ondervraagden die beweren nog niet te weten voor wie op 7 juni te stemmen, wel ongewoon veel kiezers voor het Vlaams Belang...
Dat is trouwens ook de reden waarom die partij in dit soort van onderzoeken steeds onderschat wordt. Het Vlaams Belang scoort bij de verkiezingen altijd beter dan de opiniepeilingen doen vermoeden. Blijkbaar is men beschaamd toe te geven dat men voor het Vlaams Belang stemt. Durft men dat niet openlijk te bekennen.
Bij de LDD ligt dat dan weer helemaal anders. Meer dan één op de vijf van de Kempense jongeren zegt op 7 juni voor die partij te zullen stemmen. Dát is het andere verrassende resultaat van deze peiling.
Paul Geudens in GVA
vrijdag 8 mei 2009
VAN LAAG ALLOOI NAAR AF
VAN LAAG ALLOOI NAAR AF
Het is een vast gegeven in de aard der dingen, en dus ook in de wereld waar De Standaer/Le Standaer in thuishoort/zich heeft ingewerkt, eigen schuld dikke bult, dat bij wie de degeneratie is ingezet, dan ook vroeg of laat de totale ontbinding komt. De verteerde resten kunnen dan dienen als voedsel voor het nieuwe leven. In onderstaand artikel hebben ze weer de hoofdvogel afgeschoten! Terwijl ze nog het lef hebben een paar min of meer propere tegenspraak-reacties te publiceren.
Ze ‘willen’ wel (een beetje afgeraken van hun verdorven imago, en af en toe lukt het hen!) maar de verslaving is, lijk bij alle verdorvenen, onweerstaanbaar. Vooral als, in opdracht van wie? Het Vlaams Belang in hun vizier komt. Dan graven ze lijk razende honden, mee aan de pput waarin zij dat monster willen zien verdwijnen. Maar wie een put graaft voor een ander, valt er dikwijls zelf in….
De Standaer/Le Standaer gebruikt daarvoor een Engelstalig spreekwoord, dat ik met genoegen hierbij overneem. Het past perfect in mijn bovenstaande vergelijking met een ontbindend lichaam The winner takes it all, the loser standing small
Vlaams Belang graait voor deze verkiezingen nog eens diep in de ton met extreemrechtse klassiekers: immigratie, criminaliteit, de Waalse diefstal, corruptie, islamisering of de rotte politiek. Het zijn steeds dezelfde thema’s, maar ze vormen nog altijd de sterkte van de partij. Vlaams Belang grijpt ernaar terug, nu de partij het een stuk minder doet in de opiniepeilingen. Net zo is het opnieuw Vlaams fractieleider Filip Dewinter die het Vlaamse boegbeeld zal zijn, al is de man intussen wat grijsgedraaid en voorspelbaar.
Vlaams Belang klopt al twintig jaar lang op dezelfde nagels, zonder enig resultaat te kunnen voorleggen. Dat begint te knagen aan de partij.
De interne ruzies over Marie-Rose Morel en de koers die de partij moet varen, sijpelden voor het eerst naar buiten. Vlaams Belang is niet meer het monolithische blok dat het ooit was.
De partij heeft ook geen antwoord op de zware concurrentie die intussen ter rechterzijde is opgedoken met Lijst Dedecker en N-VA. Voorlopig komt ze in de campagne ook amper aan bod, anders dan Lijst Dedecker, uitgerekend de grote concurrent.
Het moddergevecht tussen Open VLD en Lijst Dedecker bezorgt de hele politiek een slecht imago. De campagne komt in woelig antipolitiek vaarwater terecht. Als de zelfbediening van de politiek het definitieve thema van de verkiezingen wordt, opent dit perspectieven voor de antipolitieke partij bij uitstek.
Sinds de federale verkiezingen van 2007 is een deel van het kiespubliek losgerukt van de partij en op zoek naar een nieuw houvast. Voor Vlaams Belang gaat het er bij deze verkiezingen vooral om de schade te beperken.
Het resultaat van vijf jaar geleden, 24,1 procent, is nu onhaalbaar hoog gegrepen. De vraag is alleen met hoeveel minder de partij het na 7 juni zal moeten stellen. Als de opiniepeilingen gelijk hebben, dreigt een heuse implosie.
De vraag is hoe de partij daarmee zal omgaan. Vlaams Belang is het helemaal niet gewend in het defensief te spelen.
Reacties
Op 08 mei 2009 omstreeks 11u26, zei marc:
Je kan geen punten scoren als je niet mee mag doen door de zgn 'Politiek correcten', die dan gewoonlijk wel een deel van wat VB aan voorstellen doet, schaamteloos overnemen als zijnde hun idee. Je kan het VB evenmin beschuldigen van het feit dat ze zoals andere partijen om de haverklap van mening veranderen als het in hun kraam past. Door zich zo op het cordon vast te pinnen is België quasi ...
Op 08 mei 2009 omstreeks 09u45, zei Luc:
DS vergeet het eerste programmapunt van het VB: Vlaamse Onafhankelijkheid. Toch niet verwaarloosbaar vermits de roep naar meer Vlaamse autonomie algemeen is. Nog een belangrijk punt: het VB heeft als enige partij geen reklamebureau en geen Slangen! Toch een positief punt, of niet?
Op 08 mei 2009 omstreeks 09u17, zei Phil:
Ik weet niet waarom ik 1 minuut heb gespendeerd om dit te lezen : uw vooringenomenheid tegen VB is zo groot dat u het zelfs niet over de lippen krijgt zoals bij de andere partij-overzichten om over 'sterktes' (en zwaktes) te spreken. Ik lees liever een krant die me zelf laat het nieuwsvoer herkauwen in plaas van me voorgekauwde persoonlijke voorkeuren van de redacteuren voor te schotelen.
Pssst
Ik geef het volledig artikel, omdat niemand mij zou kunnen beschuldigen van oneerlijke praktijken. Commentaar laat ik liever voor de dag nà de verkiezingen. U zult begrijpen dat dergelijk proza alleen tot resultaat heeft dat het Vlaams Belang nog een paar tientallen kiezers meer, en de Standaer/Le Standaer een paar tientallen lezers minder…Vandaar mijn enthousiasme om het artikel onverkort weer te geven. Bij mij wordt het artikel geklasseerd bij ‘kamikaze’, omdat het, beter dan de Japanse zelfmoordpiloten die zich te pletter storten om de tegenstrever te pogen te kelderen, de wanhoop weergeeft van de schrijvelaarsvan deze stervende ….zwaan.
Ik weet één ding zeker: moest het Vlaams Blok/Belang er niet geweest zijn om de andere partijen vooruit te schoppen, dan waren de Gewesten al lang weer afgeschaft ten voordele van de unitaire staat en was de Vlaamse welstand al lang overgeheveld naar Wallonië door nog zwaardere transfers dan de huidige 12 miljard per jaar. Een lolbroek heeft eens becijferd dat als het UK 2 nieuwe vliegdekschepen? Fregatten? nodig hebbend, er maar 1 ieder jaar kunnen kopen (kostprijs 5 miljard) dat wij die cadeau zouden doen. Zou een unicum zijn in de ganse wereldgeschiedenis en internationaal zou er nogal wat over geschreven worden, terwijl wij nog 2 miljard zouden over hebben….
Pssst 2
Ja, en LDD. Doet me denken aan een oude geschiedenis, ter blijde stede van Harelbeke, zo wat een 30 jaar geleden.
Een plaatselijke potentaat, voor het eerst op der kiesaffiches, dikke sigaar, brede glimlach, stapt uit zijn dikke Amerikaan aan de Bank, en ziet een oud vrouwtje struikelen en vallen. Vanzelfsprekend helpt hij haar opstaan, en vraagt dan aan het vrouwtje: ge kent me wel, hé! En ge gaat Zondag toch stremmen voor mij? Waarop het vrouwtje antwoordt: ‘ben wel op mij kop gevallen, maar niet blijven bonsen…..
Hewel, deze Jules… zou, moest hij nu nog leven, zeker voortrekker zijn op de lijst Dedecker…..Geweldig veel lawaai, tiran in zijn familie en bedrijf, maar naar buiten-uit de joviale dikkerd die instaat zou geweest zijn zijn sigaar aan te steken met briefjes van 50…..
Het is een vast gegeven in de aard der dingen, en dus ook in de wereld waar De Standaer/Le Standaer in thuishoort/zich heeft ingewerkt, eigen schuld dikke bult, dat bij wie de degeneratie is ingezet, dan ook vroeg of laat de totale ontbinding komt. De verteerde resten kunnen dan dienen als voedsel voor het nieuwe leven. In onderstaand artikel hebben ze weer de hoofdvogel afgeschoten! Terwijl ze nog het lef hebben een paar min of meer propere tegenspraak-reacties te publiceren.
Ze ‘willen’ wel (een beetje afgeraken van hun verdorven imago, en af en toe lukt het hen!) maar de verslaving is, lijk bij alle verdorvenen, onweerstaanbaar. Vooral als, in opdracht van wie? Het Vlaams Belang in hun vizier komt. Dan graven ze lijk razende honden, mee aan de pput waarin zij dat monster willen zien verdwijnen. Maar wie een put graaft voor een ander, valt er dikwijls zelf in….
De Standaer/Le Standaer gebruikt daarvoor een Engelstalig spreekwoord, dat ik met genoegen hierbij overneem. Het past perfect in mijn bovenstaande vergelijking met een ontbindend lichaam The winner takes it all, the loser standing small
Vlaams Belang graait voor deze verkiezingen nog eens diep in de ton met extreemrechtse klassiekers: immigratie, criminaliteit, de Waalse diefstal, corruptie, islamisering of de rotte politiek. Het zijn steeds dezelfde thema’s, maar ze vormen nog altijd de sterkte van de partij. Vlaams Belang grijpt ernaar terug, nu de partij het een stuk minder doet in de opiniepeilingen. Net zo is het opnieuw Vlaams fractieleider Filip Dewinter die het Vlaamse boegbeeld zal zijn, al is de man intussen wat grijsgedraaid en voorspelbaar.
Vlaams Belang klopt al twintig jaar lang op dezelfde nagels, zonder enig resultaat te kunnen voorleggen. Dat begint te knagen aan de partij.
De interne ruzies over Marie-Rose Morel en de koers die de partij moet varen, sijpelden voor het eerst naar buiten. Vlaams Belang is niet meer het monolithische blok dat het ooit was.
De partij heeft ook geen antwoord op de zware concurrentie die intussen ter rechterzijde is opgedoken met Lijst Dedecker en N-VA. Voorlopig komt ze in de campagne ook amper aan bod, anders dan Lijst Dedecker, uitgerekend de grote concurrent.
Het moddergevecht tussen Open VLD en Lijst Dedecker bezorgt de hele politiek een slecht imago. De campagne komt in woelig antipolitiek vaarwater terecht. Als de zelfbediening van de politiek het definitieve thema van de verkiezingen wordt, opent dit perspectieven voor de antipolitieke partij bij uitstek.
Sinds de federale verkiezingen van 2007 is een deel van het kiespubliek losgerukt van de partij en op zoek naar een nieuw houvast. Voor Vlaams Belang gaat het er bij deze verkiezingen vooral om de schade te beperken.
Het resultaat van vijf jaar geleden, 24,1 procent, is nu onhaalbaar hoog gegrepen. De vraag is alleen met hoeveel minder de partij het na 7 juni zal moeten stellen. Als de opiniepeilingen gelijk hebben, dreigt een heuse implosie.
De vraag is hoe de partij daarmee zal omgaan. Vlaams Belang is het helemaal niet gewend in het defensief te spelen.
Reacties
Op 08 mei 2009 omstreeks 11u26, zei marc:
Je kan geen punten scoren als je niet mee mag doen door de zgn 'Politiek correcten', die dan gewoonlijk wel een deel van wat VB aan voorstellen doet, schaamteloos overnemen als zijnde hun idee. Je kan het VB evenmin beschuldigen van het feit dat ze zoals andere partijen om de haverklap van mening veranderen als het in hun kraam past. Door zich zo op het cordon vast te pinnen is België quasi ...
Op 08 mei 2009 omstreeks 09u45, zei Luc:
DS vergeet het eerste programmapunt van het VB: Vlaamse Onafhankelijkheid. Toch niet verwaarloosbaar vermits de roep naar meer Vlaamse autonomie algemeen is. Nog een belangrijk punt: het VB heeft als enige partij geen reklamebureau en geen Slangen! Toch een positief punt, of niet?
Op 08 mei 2009 omstreeks 09u17, zei Phil:
Ik weet niet waarom ik 1 minuut heb gespendeerd om dit te lezen : uw vooringenomenheid tegen VB is zo groot dat u het zelfs niet over de lippen krijgt zoals bij de andere partij-overzichten om over 'sterktes' (en zwaktes) te spreken. Ik lees liever een krant die me zelf laat het nieuwsvoer herkauwen in plaas van me voorgekauwde persoonlijke voorkeuren van de redacteuren voor te schotelen.
Pssst
Ik geef het volledig artikel, omdat niemand mij zou kunnen beschuldigen van oneerlijke praktijken. Commentaar laat ik liever voor de dag nà de verkiezingen. U zult begrijpen dat dergelijk proza alleen tot resultaat heeft dat het Vlaams Belang nog een paar tientallen kiezers meer, en de Standaer/Le Standaer een paar tientallen lezers minder…Vandaar mijn enthousiasme om het artikel onverkort weer te geven. Bij mij wordt het artikel geklasseerd bij ‘kamikaze’, omdat het, beter dan de Japanse zelfmoordpiloten die zich te pletter storten om de tegenstrever te pogen te kelderen, de wanhoop weergeeft van de schrijvelaarsvan deze stervende ….zwaan.
Ik weet één ding zeker: moest het Vlaams Blok/Belang er niet geweest zijn om de andere partijen vooruit te schoppen, dan waren de Gewesten al lang weer afgeschaft ten voordele van de unitaire staat en was de Vlaamse welstand al lang overgeheveld naar Wallonië door nog zwaardere transfers dan de huidige 12 miljard per jaar. Een lolbroek heeft eens becijferd dat als het UK 2 nieuwe vliegdekschepen? Fregatten? nodig hebbend, er maar 1 ieder jaar kunnen kopen (kostprijs 5 miljard) dat wij die cadeau zouden doen. Zou een unicum zijn in de ganse wereldgeschiedenis en internationaal zou er nogal wat over geschreven worden, terwijl wij nog 2 miljard zouden over hebben….
Pssst 2
Ja, en LDD. Doet me denken aan een oude geschiedenis, ter blijde stede van Harelbeke, zo wat een 30 jaar geleden.
Een plaatselijke potentaat, voor het eerst op der kiesaffiches, dikke sigaar, brede glimlach, stapt uit zijn dikke Amerikaan aan de Bank, en ziet een oud vrouwtje struikelen en vallen. Vanzelfsprekend helpt hij haar opstaan, en vraagt dan aan het vrouwtje: ge kent me wel, hé! En ge gaat Zondag toch stremmen voor mij? Waarop het vrouwtje antwoordt: ‘ben wel op mij kop gevallen, maar niet blijven bonsen…..
Hewel, deze Jules… zou, moest hij nu nog leven, zeker voortrekker zijn op de lijst Dedecker…..Geweldig veel lawaai, tiran in zijn familie en bedrijf, maar naar buiten-uit de joviale dikkerd die instaat zou geweest zijn zijn sigaar aan te steken met briefjes van 50…..
donderdag 7 mei 2009
DE MORGEN IN DE BIECHTSTOEL
DE MORGEN IN DE BIECHTSTOEL
De biechteling spreekt (zwarte tekst) en zijn geweten antwoordt (rode tekst), waarna beiden besluiten de penitentie (de boetedoening) te aanvaarden, zoals die zich zal voordoen vanaf middernacht op Zondag 7 Juni 2009….
Pauli's pen: Hoe het land afstevent op een Donkere Zondag
Er is veel voor te zeggen dat Vlaanderen politieke brulboeien kweekt. Omdat ruwheid stilaan de boventoon voert in onze samenleving
(O Speelt U dat zo? Alles is dus weeral de schuld van ‘de anderen’?)
De verkiezingscampagne is ingezet en de eerste tekenen zijn allesbehalve geruststellend. Een anekdote: onlangs organiseerden de leerlingen van het Sint-Michielscollege in Brasschaat, in samenwerking met het Davidsfonds, een groots opgezet en puik georganiseerd politiek debat. Ze kregen schoon volk bij elkaar: Dirk Van Mechelen (Open Vld), Kathleen Van Brempt (sp.a), Mieke Vogels (Groen!), Bart De Wever (N-VA), Philip Dewinter (VB) en Jurgen Verstrepen (LDD). Alleen CD&V stuurde met Dirk De Kort geen nationaal kopstuk maar een lokale kandidaat.
Tijdens het debat bleek dat niet de verbale spitsvondigheden van de politici het applaus in de zaal bepaalden, maar vooral hun ideologische opstelling. Er was vooral hoon voor wie een progressieve of linkse boodschap sleet. Maar hoe populistischer, rauwer en harder de taal, hoe enthousiaster het applaus. Na afloop werden de stemmen geteld. De coalitie VB, LDD en N-VA stond welhaast in de steigers, sp.a en Groen! samen bereikten amper 10 procent.
(O Meneer vindt het spijtig dat zelfs de jeugd kijkt naar de inhoud en niet naar politieke spelletjes. De verbale spitsvondigheden hebben anders al jaren het Land in zijn ongeluk gestort!)
Goed, de zaal zat vol (oudere) Davidsfondsleden, de noordrand van Antwerpen is allang geen progressief wingewest meer, en dit is 'maar' één schooldebat. Maar zelden maakten rode of groene programma's zo weinig los bij het publiek.
(Hoor ik hier een eerste flauw doorbreken van het ‘mea culpa’)gevoel?)
Dit soort alarmsignalen zorgt stilaan voor onrust in de Wetstraat en aanpalende oorden. Men proeft de groeiende anti-politieke stemming bij het publiek. ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw viseert in zijn toespraken al een tijdlang LDD. Blijkbaar voelt hij tot in zijn triepen dat het Robin Hood-imago van Dedecker ook een deel van de eigen achterban bekoort, verdedigers van de kleine man die zich wel herkennen in een discours dat met snee en scherpte uitvaart tegen 'de bazen en de dikken'.
(Wat bedoelt U met die onrust in de Wetstraat en die anti-politieke stemming? Is het niet ‘het publiek’, de kiezer, die de laatste stem heeft, en niet ‘de Wetstraat’…)
Ook het ACW reageert op een voor die mega-organisatie veelzeggende manier. In het ACW-hoofdkwartier Aereopolis vinden bijvoorbeeld debatten plaats over ACW-thema's als wonen en werk. Zijn uitgenodigd: kopstukken van CD&V, sp.a, Groen! en Open Vld. Dat lijkt niet wereldschokkend maar is dat voor de christelijke arbeidersbeweging best wel. Tot voor kort was de ACW-top wel gul in contacten met politici van diverse partijen, maar werd het contact (zoals zelf georganiseerde debatten of artikels in het ledenblad 'Visie') gedomineerd, zoniet gemonopoliseerd door bevriende CD&V-politici. Joos Wauters, een van de bekendere ACV-secretarissen uit het Vlaamse land, bekloeg zich na zijn overstap naar de groenen dat een blad als 'Visie' ineens voor hem afgesloten was. En het zou fout zijn het ACW-'machien' te onderschatten. Of politicus x of y nu wel of niet een hoekje in Visie krijgt, zal de eindbalans op 7 juni niet wezenlijk verstoren, maar als het ACW in een bepaalde richting duwt of tegenhoudt heeft dat wél effect.
Een redelijk donker papje
Vraag is of het volstaat. De ACW-opening illustreert vooral het groeiende besef dat het voor de klassieke partijen pompen of verzuipen is. Voor allemaal. En natuurlijk heeft het ACW liefst dat zogenaamde ACW-mandatarissen met de pluimen gaan lopen, maar dat het op dit moment minstens zo belangrijk is dat de klassieke partijen - dus zij die dit politiek systeem schragen - voor een afgang behoed worden. Dat er geen Donkere Zondag komt, een opvolger van de omineuze Zwarte Zondag destijds.
Voor de jonge lezers: Zwarte Zondag - 24 november 1991 - staat voor de doorbraak van het Vlaams Blok, maar het 'ras le bol'-gevoel werd ook versterkt door de plotse opkomst van anti-establishmentpartij Rossem, en de felle klappen voor de klassieke partijen, met name CVP en SP.
(De uitdrukking ‘Zwarte Zondag’, was dat niet de uitroep van al wat links was, omdat dààr de start werd gegeven van hun ondergang)
Een Donkere Zondag betekent niet dat het VB nu weer de alom gevreesde uitdager van het establishment zou zijn zoals weleer, wel dat de gespierd-rechtse partijen samen voor een politieke dijkbreuk zorgen. Meng bruin en donkerblauw door elkaar en je krijgt een redelijk donker papje.
(Tja, als U bedoelt die ene gespierd-rechtse partij die gespierde taal moet gebruiken omdat ze anders niet gehoord wordt van uit haar ‘cordon sanitaire’, dan is dat weeral ‘eigen schuld, dikke bult’.)
Bovendien hebben in het eigen segment Groen! en sp.a twee kleine concurrenten: SLP en ook wel PVDA+, dat in tegenstelling tot de meeste vroegere campagnes wel airplay kreeg: zowel voorzitter Peter Mertens als 'zus' Tine Van Rompuy werden voor het eerst primetime gegund. Zelfs al halen SLP en PVDA+ mogelijk de kiesdrempel niet, ze zijn sowieso geduchte 'raiders' voor die laatste procentpunten van progressieve stemmen die voor sp.a of Groen! het nodige verschil kunnen maken.
Het blijft de hamvraag voor de politieke kaart in Vlaanderen. Links lijken de concurrerende partijen elkaar te verzwakken, rechts lijken de verschillende roepers elkaars boodschap te versterken. Hoe komt dit?
(Zou dit onder andere, en meest waarschijnlijk, niet kunnen komen wegens het gebrek aan inhoud bij de linksen, en het overduidelijk grabbelen en graaien?
Misschien door een basisregel die voor elke democraat logisch zou moeten zijn: dat elke samenleving de politici en partijen krijgt die het verdient en vraagt. En er is veel voor te zeggen dat Vlaanderen politieke brulboeien kweekt, omdat ruwheid stilaan de boventoon voert in onze samenleving. Het gaat dan niét om de politiek, maar om de omgangsvormen die als 'normaal' worden gepresenteerd aan de burgers. Neem het voetbal. Ooit werd dat geregeerd door gentlemen (alleszins in hun publieke optredens) als mijnheer Van den Stock, monsieur Petit of burgemeester Van Maele. Door seigneurs van stand. Vandaag snauwen die van Genk hun collega's van Standard publiek af. Spelers worden door hun eigen trainers in de rug geschoten, scheidsrechters zijn aangeschoten wild. Het absolute dieptepunt situeerde zich in tweede klasse, waar OHL de trainer van Oostende wegkaapte, tegen elk 'gentleman's agreement' in, en die van Oostende vervolgens op OHL spandoeken hingen met de vermeende buitenechtelijke strapatsen van de trainer, en tot zichtbaar genoegen (zoniet op discreet aanporren) van de Oostendse dirigenten. Hoe diep kan men eigenlijk vallen?
Harder, vettiger en ongenadiger
Ach, natuurlijk kan het altijd wat goorder. Het gros van de realityprogramma's heeft maar één doelstelling: choqueren. Kwetsen, liefst. De wijze waarop partners worden gedumpt in 'Temptation Island' is van jaar tot jaar explicieter, ruwer, onbeschofter en vernederender. Hetzelfde kan gezegd worden met de zogezegd 'professionele' kritiek in 'Mijn restaurant'. Ronduit abject is de beoordeling van die zogenaamde culinaire kenners, die zo zelfvoldaan en heel erg blasé zich specialiseren in kraken en denigrerend doen. Zogezegd beoordelen ze het professionele restaurantwerk, in werkelijkheid lenen ze zich tot een karaktermoord. In die passages verglijdt 'Mijn restaurant' naar 'La nausée': haast fysieke weerzin.
En zo gaat het helaas her en der: harder, vettiger, ongenadiger. 'De boekskes' oftewel magazines grossierden ook vroeger in privélevens van BV's. Maar leg een aantal recente covers op rij en je krijgt een huiveringwekkend beeld van hoe ver sommige mensen gaan in het 'afmaken' van anderen waarmee ze ooit lief en leed deelden. Ook - vooral - het intiemste moet bloot.
Als de burger, die zowel de tv-kijker als de kiezer is, dagelijks leert dat 'geen grenzen' de norm is, waarom zou hij zich dan in zijn politieke keuze terughoudender opstellen? Wat zou hij oor hebben voor een genuanceerd discours, laat staan voor een boodschap van solidariteit? Behalve als dat laatste hem wordt aangepraat als bevorderlijk voor 'zijn particulier' eigenbelang: zijn pensioen, zijn rekening voor gas en elektriciteit, zijn voordeel hier en zijn profijtje daar.
(Stil! Zwijg stil! U gooit Uw eigen ruiten stuk. De verloedering die is toch door jullie en/of door mensen van Uw slag ingezet en onderhouden? Want 1° stond dat progressief, en 2° het was de grote poen!
En het zou wel eens kunnen dat dit land in een situatie beland is dat ineens alle kaarten tegelijk fout liggen. Ten eerste is er een economische crisis waarbij veel mensen veel geld verloren. Ten tweede zijn er veel mensen werkloos. Of vrezen ze voor hun job. Ten derde bekruipt dat gevoel van algemeen onbehagen ook de mensen die geen euro minder verdienen en vast werk hebben. Ze lezen de ene onheilstijding na de andere. Over faillissementen, over falende regeringen, over Waalse politici op snoepreis, over Open Vld die een LDD'er gewoon overkoopt.
(Goed gezien van den arbiter! Het land gaat naar de knoppen en de mensen die de oplossing aanreiken scheldt U verrot. Waarom vermeldt U niet het ‘communauteire’ als grootste fout liggende kaart? U geeft hier expliciet het failliet van de belse staat toe. Waarom kiest U dan geen eieren voor Uw geld, namelijk de Vlaamse Zelfstandigheid?
Ten vierde 'counteren' de klassieke partijen dat alles door voor deze Vlaamse verkiezingen eerder povere lijsten in te dienen. Conform de geest van de staatshervorming, maar met minder vertrouwenwekkende figuren. En dus kwetsbaarder voor anti-systeempartijen.
En dat alles in een samenleving waarin onbeschoftheid stilaan gepromoot wordt als normaal, en onbeleefdheid zelfs gewenst gedrag. Verbaast het dan als straks ook de kiezer straks de middenvinger opsteekt?
(Walter Pauli)
(U zegt ‘povere lijsten’, ware het niet beter geweest te spreken van lijsten die blijven knagen aan een verrot been? En tot slot: over die ‘onbeschoftheid’: ’t is een goeie die ’t zegt! )
06/05/09 08u23 Bron De Morgen
Pssst
Bij het ter perse gaan vernamen wij uit doorgaans welingelichte bron, namelijk deze van de rode tekst hierboven, dat de Heer Walter Pauli solliciteert bij ‘Kerk en Leven’, waar hij grote kans maakt om, als bekeerling, de rubriek ‘Afbraak’ te mogen beheren.
De biechteling spreekt (zwarte tekst) en zijn geweten antwoordt (rode tekst), waarna beiden besluiten de penitentie (de boetedoening) te aanvaarden, zoals die zich zal voordoen vanaf middernacht op Zondag 7 Juni 2009….
Pauli's pen: Hoe het land afstevent op een Donkere Zondag
Er is veel voor te zeggen dat Vlaanderen politieke brulboeien kweekt. Omdat ruwheid stilaan de boventoon voert in onze samenleving
(O Speelt U dat zo? Alles is dus weeral de schuld van ‘de anderen’?)
De verkiezingscampagne is ingezet en de eerste tekenen zijn allesbehalve geruststellend. Een anekdote: onlangs organiseerden de leerlingen van het Sint-Michielscollege in Brasschaat, in samenwerking met het Davidsfonds, een groots opgezet en puik georganiseerd politiek debat. Ze kregen schoon volk bij elkaar: Dirk Van Mechelen (Open Vld), Kathleen Van Brempt (sp.a), Mieke Vogels (Groen!), Bart De Wever (N-VA), Philip Dewinter (VB) en Jurgen Verstrepen (LDD). Alleen CD&V stuurde met Dirk De Kort geen nationaal kopstuk maar een lokale kandidaat.
Tijdens het debat bleek dat niet de verbale spitsvondigheden van de politici het applaus in de zaal bepaalden, maar vooral hun ideologische opstelling. Er was vooral hoon voor wie een progressieve of linkse boodschap sleet. Maar hoe populistischer, rauwer en harder de taal, hoe enthousiaster het applaus. Na afloop werden de stemmen geteld. De coalitie VB, LDD en N-VA stond welhaast in de steigers, sp.a en Groen! samen bereikten amper 10 procent.
(O Meneer vindt het spijtig dat zelfs de jeugd kijkt naar de inhoud en niet naar politieke spelletjes. De verbale spitsvondigheden hebben anders al jaren het Land in zijn ongeluk gestort!)
Goed, de zaal zat vol (oudere) Davidsfondsleden, de noordrand van Antwerpen is allang geen progressief wingewest meer, en dit is 'maar' één schooldebat. Maar zelden maakten rode of groene programma's zo weinig los bij het publiek.
(Hoor ik hier een eerste flauw doorbreken van het ‘mea culpa’)gevoel?)
Dit soort alarmsignalen zorgt stilaan voor onrust in de Wetstraat en aanpalende oorden. Men proeft de groeiende anti-politieke stemming bij het publiek. ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw viseert in zijn toespraken al een tijdlang LDD. Blijkbaar voelt hij tot in zijn triepen dat het Robin Hood-imago van Dedecker ook een deel van de eigen achterban bekoort, verdedigers van de kleine man die zich wel herkennen in een discours dat met snee en scherpte uitvaart tegen 'de bazen en de dikken'.
(Wat bedoelt U met die onrust in de Wetstraat en die anti-politieke stemming? Is het niet ‘het publiek’, de kiezer, die de laatste stem heeft, en niet ‘de Wetstraat’…)
Ook het ACW reageert op een voor die mega-organisatie veelzeggende manier. In het ACW-hoofdkwartier Aereopolis vinden bijvoorbeeld debatten plaats over ACW-thema's als wonen en werk. Zijn uitgenodigd: kopstukken van CD&V, sp.a, Groen! en Open Vld. Dat lijkt niet wereldschokkend maar is dat voor de christelijke arbeidersbeweging best wel. Tot voor kort was de ACW-top wel gul in contacten met politici van diverse partijen, maar werd het contact (zoals zelf georganiseerde debatten of artikels in het ledenblad 'Visie') gedomineerd, zoniet gemonopoliseerd door bevriende CD&V-politici. Joos Wauters, een van de bekendere ACV-secretarissen uit het Vlaamse land, bekloeg zich na zijn overstap naar de groenen dat een blad als 'Visie' ineens voor hem afgesloten was. En het zou fout zijn het ACW-'machien' te onderschatten. Of politicus x of y nu wel of niet een hoekje in Visie krijgt, zal de eindbalans op 7 juni niet wezenlijk verstoren, maar als het ACW in een bepaalde richting duwt of tegenhoudt heeft dat wél effect.
Een redelijk donker papje
Vraag is of het volstaat. De ACW-opening illustreert vooral het groeiende besef dat het voor de klassieke partijen pompen of verzuipen is. Voor allemaal. En natuurlijk heeft het ACW liefst dat zogenaamde ACW-mandatarissen met de pluimen gaan lopen, maar dat het op dit moment minstens zo belangrijk is dat de klassieke partijen - dus zij die dit politiek systeem schragen - voor een afgang behoed worden. Dat er geen Donkere Zondag komt, een opvolger van de omineuze Zwarte Zondag destijds.
Voor de jonge lezers: Zwarte Zondag - 24 november 1991 - staat voor de doorbraak van het Vlaams Blok, maar het 'ras le bol'-gevoel werd ook versterkt door de plotse opkomst van anti-establishmentpartij Rossem, en de felle klappen voor de klassieke partijen, met name CVP en SP.
(De uitdrukking ‘Zwarte Zondag’, was dat niet de uitroep van al wat links was, omdat dààr de start werd gegeven van hun ondergang)
Een Donkere Zondag betekent niet dat het VB nu weer de alom gevreesde uitdager van het establishment zou zijn zoals weleer, wel dat de gespierd-rechtse partijen samen voor een politieke dijkbreuk zorgen. Meng bruin en donkerblauw door elkaar en je krijgt een redelijk donker papje.
(Tja, als U bedoelt die ene gespierd-rechtse partij die gespierde taal moet gebruiken omdat ze anders niet gehoord wordt van uit haar ‘cordon sanitaire’, dan is dat weeral ‘eigen schuld, dikke bult’.)
Bovendien hebben in het eigen segment Groen! en sp.a twee kleine concurrenten: SLP en ook wel PVDA+, dat in tegenstelling tot de meeste vroegere campagnes wel airplay kreeg: zowel voorzitter Peter Mertens als 'zus' Tine Van Rompuy werden voor het eerst primetime gegund. Zelfs al halen SLP en PVDA+ mogelijk de kiesdrempel niet, ze zijn sowieso geduchte 'raiders' voor die laatste procentpunten van progressieve stemmen die voor sp.a of Groen! het nodige verschil kunnen maken.
Het blijft de hamvraag voor de politieke kaart in Vlaanderen. Links lijken de concurrerende partijen elkaar te verzwakken, rechts lijken de verschillende roepers elkaars boodschap te versterken. Hoe komt dit?
(Zou dit onder andere, en meest waarschijnlijk, niet kunnen komen wegens het gebrek aan inhoud bij de linksen, en het overduidelijk grabbelen en graaien?
Misschien door een basisregel die voor elke democraat logisch zou moeten zijn: dat elke samenleving de politici en partijen krijgt die het verdient en vraagt. En er is veel voor te zeggen dat Vlaanderen politieke brulboeien kweekt, omdat ruwheid stilaan de boventoon voert in onze samenleving. Het gaat dan niét om de politiek, maar om de omgangsvormen die als 'normaal' worden gepresenteerd aan de burgers. Neem het voetbal. Ooit werd dat geregeerd door gentlemen (alleszins in hun publieke optredens) als mijnheer Van den Stock, monsieur Petit of burgemeester Van Maele. Door seigneurs van stand. Vandaag snauwen die van Genk hun collega's van Standard publiek af. Spelers worden door hun eigen trainers in de rug geschoten, scheidsrechters zijn aangeschoten wild. Het absolute dieptepunt situeerde zich in tweede klasse, waar OHL de trainer van Oostende wegkaapte, tegen elk 'gentleman's agreement' in, en die van Oostende vervolgens op OHL spandoeken hingen met de vermeende buitenechtelijke strapatsen van de trainer, en tot zichtbaar genoegen (zoniet op discreet aanporren) van de Oostendse dirigenten. Hoe diep kan men eigenlijk vallen?
Harder, vettiger en ongenadiger
Ach, natuurlijk kan het altijd wat goorder. Het gros van de realityprogramma's heeft maar één doelstelling: choqueren. Kwetsen, liefst. De wijze waarop partners worden gedumpt in 'Temptation Island' is van jaar tot jaar explicieter, ruwer, onbeschofter en vernederender. Hetzelfde kan gezegd worden met de zogezegd 'professionele' kritiek in 'Mijn restaurant'. Ronduit abject is de beoordeling van die zogenaamde culinaire kenners, die zo zelfvoldaan en heel erg blasé zich specialiseren in kraken en denigrerend doen. Zogezegd beoordelen ze het professionele restaurantwerk, in werkelijkheid lenen ze zich tot een karaktermoord. In die passages verglijdt 'Mijn restaurant' naar 'La nausée': haast fysieke weerzin.
En zo gaat het helaas her en der: harder, vettiger, ongenadiger. 'De boekskes' oftewel magazines grossierden ook vroeger in privélevens van BV's. Maar leg een aantal recente covers op rij en je krijgt een huiveringwekkend beeld van hoe ver sommige mensen gaan in het 'afmaken' van anderen waarmee ze ooit lief en leed deelden. Ook - vooral - het intiemste moet bloot.
Als de burger, die zowel de tv-kijker als de kiezer is, dagelijks leert dat 'geen grenzen' de norm is, waarom zou hij zich dan in zijn politieke keuze terughoudender opstellen? Wat zou hij oor hebben voor een genuanceerd discours, laat staan voor een boodschap van solidariteit? Behalve als dat laatste hem wordt aangepraat als bevorderlijk voor 'zijn particulier' eigenbelang: zijn pensioen, zijn rekening voor gas en elektriciteit, zijn voordeel hier en zijn profijtje daar.
(Stil! Zwijg stil! U gooit Uw eigen ruiten stuk. De verloedering die is toch door jullie en/of door mensen van Uw slag ingezet en onderhouden? Want 1° stond dat progressief, en 2° het was de grote poen!
En het zou wel eens kunnen dat dit land in een situatie beland is dat ineens alle kaarten tegelijk fout liggen. Ten eerste is er een economische crisis waarbij veel mensen veel geld verloren. Ten tweede zijn er veel mensen werkloos. Of vrezen ze voor hun job. Ten derde bekruipt dat gevoel van algemeen onbehagen ook de mensen die geen euro minder verdienen en vast werk hebben. Ze lezen de ene onheilstijding na de andere. Over faillissementen, over falende regeringen, over Waalse politici op snoepreis, over Open Vld die een LDD'er gewoon overkoopt.
(Goed gezien van den arbiter! Het land gaat naar de knoppen en de mensen die de oplossing aanreiken scheldt U verrot. Waarom vermeldt U niet het ‘communauteire’ als grootste fout liggende kaart? U geeft hier expliciet het failliet van de belse staat toe. Waarom kiest U dan geen eieren voor Uw geld, namelijk de Vlaamse Zelfstandigheid?
Ten vierde 'counteren' de klassieke partijen dat alles door voor deze Vlaamse verkiezingen eerder povere lijsten in te dienen. Conform de geest van de staatshervorming, maar met minder vertrouwenwekkende figuren. En dus kwetsbaarder voor anti-systeempartijen.
En dat alles in een samenleving waarin onbeschoftheid stilaan gepromoot wordt als normaal, en onbeleefdheid zelfs gewenst gedrag. Verbaast het dan als straks ook de kiezer straks de middenvinger opsteekt?
(Walter Pauli)
(U zegt ‘povere lijsten’, ware het niet beter geweest te spreken van lijsten die blijven knagen aan een verrot been? En tot slot: over die ‘onbeschoftheid’: ’t is een goeie die ’t zegt! )
06/05/09 08u23 Bron De Morgen
Pssst
Bij het ter perse gaan vernamen wij uit doorgaans welingelichte bron, namelijk deze van de rode tekst hierboven, dat de Heer Walter Pauli solliciteert bij ‘Kerk en Leven’, waar hij grote kans maakt om, als bekeerling, de rubriek ‘Afbraak’ te mogen beheren.
POUR LES FLAMANDS LA MEME CHOSE
POUR LES FLAMANDS LA MEME CHOSE
Vlamingen! Sprak aldus Albert van Seks en Coburg Gotha, de trouweloze echtgenoot van de wulpse Duitse Prinses Elisabeth van Beieren, toen haar landgenoten met veel omhaal en nog meer lawaai ons land binnenvielen, die 1este Augustus 1914, Vlamingen! Sprak hij, Gedenk de Slag der Gulden Sporen! En gij, Walen, gedenk de 700 Franchimontezen (die Koing kon dus rekenen: 700 tegenover de duizenden doden op Groenighe: mooie voorafbeelding van de gesneuvelden) en na 4 jaar IJzer en miljoenen nutteloze doden, kon het land herademen, en werd er gehouden een groot banket, en het hoofd werd op de tafel gezet. Onder het spelen en zingen van de Brabançonne. Want de Koning had gezegd: Vlamingen, vecht! En redt mijnen troon: jullie zullen, nà de oorlog niet te klagen hebben…
Wij weten ondertussen al bijna 100 jaar hoeveel Koninklijke Beloften waard zijn René Declercq (Deerlijk) heeft er een paar mooie gedichten aan gewijd….Ze staan op Internet (Start bij Google/Wikipedia) en ze zouden best op iedere Vlaamse gazet iedere dag op de frontpagina herhaald worden. Want er is nog niets veranderd….
Hoe kom ik tot Koning Albert, de Koning-Soldaat-Rotstuimelaar? Omdat ik grote twijfel heb als hij zijn historische woorden niet in ’t Fransoos zal gezegd hebben. Want in de Vlemsche…Kijk, daar dacht ik aan, toen Angeltjes deze middag een luimig stukje Nederlands, maar in de grond zeer triestig, aanbood als PUB voor BUB.
Hier gaan ze, en ik doe graag mee aan deze publiciteit, zodat die van BUB kunnen berekenen op ons!
Alhoewel het VERBOTEN ist in de sperperiode betaalde reclame te voeren, zijn wij met genoegen gezwicht voor het genereuze aanbod van BUB.
"U bent ongetweifeld veel Belgische Belgen die verkocht zijn aan Vorst, Vaderland en Macht, laat uw lezers kenbaar zijn van onze bestaan. Wij berekenen op u."
Zoiets kan je niet weigeren.
Voor de overtuigden onder u heeft de redactie nog een speciale inspanning geleverd en voor een verrassing gezorgd. Klikt u maar op onderstaand bruggetje : ontroering en schoonheid zullen u deelachtig worden.
Let wel : wij ontraden sommigen onder u om te klikken , zoals de trouwe lezers Jean, Fee, Methusalem, Marleen, Jos, Senior, Tjenne, Christina, Frank, Janice, Stradi, Lucky9, Joos, Daniel, Jeanine, Hubert, Regus Patoff, Etienne, Marie-Rose, Jan, Wim, Walter, Victor van Vosselaer, Guillaume, Stingray, Greet, Lieve, Mille, Marc, André, alle F(PH)ilip(pes) van het VB, en mogelijk nog menig anderen.
http://www.youtube.com/watch?v=1q9-yITkwTM
Ik kon het niet laten. Heb het bruggetje genomen. En ziehier wat gebeurde, en dat ik als lezersreactie gepost heb bij Angeltjes. Voorstel: hou die link YOUTUBE onder de hand, mensen! Na korte tijd zal dit een rariteit worden die misschien veel geld waard zal zijn voor verzamelaars van griezelverhalen. Stemmen uit een donker verleden met Brusselse kamermuziek en smachtende Koninklijke koppen….
Schattebouten! Engeltjes!
Bij Luc van Balberghe staat er ook zo’n soort link (rechts, onderaan), met waarschuwing ‘hier niet klikken’. Voor wie, net als ik, toch de uitdaging aangaat, het is een aanradertje voor mensen met veel tijd. Doen! zou ik zeggen.
Ik dacht dus ook aan zoiets hier bij jullie – en lap! De verrassing was compleet! Het mirakel was een feit. Jullie hebben de patriottische vrede met mijn (lieve) oude schoonvader herstel dat ze nu nooit meer stuk gaat!
Het verband?
Jullie onverwacht opklinkende Branbaçonne uit mijn computer-boxen en mijn schoonvader, pas aangekomen voor een prettig verlof, die de deur wil openen met de roep op zijn lippen ‘Aperitief is klaar’…De man denkt/weet:houdt er rekening mee dat hij als gepensioneerd (Franstalig) Staatsambtenaar te gast is bij een koppel gepekt en geverfde anti-belgicisten, en wat ziet/hoort hij als hij onverwacht mij bezig ziet aan de computer? Toch wel zijn geliefde Brabançonne, waarvoor hij, met zijn bijna 90 jaar, nog vlot en gracieus in de houding springt.,.tot uitputting van het geheel. In de 3 landstalen dan nog, want van onderbreken wilde hij niet horen. Wil dus zeggen tegen aan de vijftig keer hetzelfde deuntje, want de man kreeg er niet genoeg van, en moest begot nog mijn schoonmoeder erbij halen, om samen te genieten van deze onverwachte vaderlandse meevaller. En dat te gast zijnde in Berlusconi-land!
Mijn schoonvader heeft, denk ik, voortaan en zonder woorden, een verkeerd gedacht van wat een echte flamingant is, want hij gaf ondertussen te kennen te willen bladeren in mijn stapel oude flamingantische lectuur. Heel stichtelijk, denk ik. Want hij, nooit ziek geweest zijnde en sterk als een teddybeer liet hij vroeger al eens los, dat hij waarschijnlijk langer zal leven dan zijn gewezen werkgever…Hij sprak niet uit compassie, maar uit bezorgdheid voor zijn (ruim) ambtenaren-pensioen….
Angeltjes toch! Wanneer die deuntjes met o zo vele pejoratieve herinneringen uit mijn geheugen zullen gewist zijn, weet ik niet. Maar ’t zal meer tijd vergen dan U denkt, want die man loopt nu, grijs en gebogen, rond al neuriën ...’voor Vort, voor Vrijheid en voor Recht’ zonder er zich rekenschap van te geven dat hij zijn hele leven lang beter drie keer ‘voor Vorst’ had gezongen, want Vrijheid en Recht dat was al die tijd voor een andere planeet.
Maar hem doen stemmen voor Nr 7, Vlaams Belang, zal er deze keer nog niet inzitten, denk ik….Daarvoor is voor hem het hemdje nader dan het rokje….Maar eenmaal de pensioencheck achterwege zal blijven (doordenkeertje) denk ik aan ‘Change! Yes we can’!
woensdag 29 april 2009
DIT IS ONS LAND WIS EN WAARACHTIG
DIT IS ONS LAND WIS EN WAARACHTIG!
De verkiezingscampagne van het Vlaams Belang, ons aller belang dus, is gelanceerd. Eindelijk! Blij dat even de evidentie zelf onder de aandacht wordt gebracht!
En dat, beste lezeres, en beste lezer, is bittere ernst, en het gaat de verkiezingsuitslag ver voorbij. Want na 179 jaar Waalse & Brusselse verknechting tonen wij ons met geheven hoofd aan de wereld. “Dit is Ons Land!”
Het is de eviodentie zelf!
Natuurlijk is het ons land! Het is het land van onze vaderen en hun vaders vaderen. Dat willen wij zo houden en zo doorgeven.
Wij willen geen woud van minaretten die het stadsbeeld dat op onze netvliezen gebrand staat, verdringt. Wij willen niet onze straten delen met nutteloze hangjongeren die luisteren naar de codewoorden van vreemde heersers.
Wij willen werk, welvaart en veiligheid. Onder eigen besuur!
Wie dat niet kan helpen realiseren, die moet er uit! Zelfs al hadden ze ooit, met valse voorwendsels, 800.000 stemmen of meer. Of beloofden ze: nooit stemrecht voor vreemdelingen, of namen ze, uit eigenbelang, ooit paspoort-belgen op in hun gelederen. Het waren valse profeten! Zij waren nooit de oplossing, zij waren altijd al het probleem!
Benieuwd wat de minussen van de Linkse Kerk, de Oude Vermolmde Media en de stereotiepe roeptoeters van de kleurenpartijen nu weer zullen weten. Misschien staat morgen bij BlokWatch, het AFF of ander links gespuis, zelfs nu al te lezen, dat het Vlaams Belang Vlaanderen voor zich alleen opeist. Dat de anderen, zij dus + de vreemdelingen dreigen afgevierd te worden naar vernietigingskampen, enz. Brutaler kunt U het niet denken. Want zij zien niet, willen niet zien, wie die ‘ons’ zijn in de slogan. Zij, in weerwil van hun afkeer, horen daarbij, want zij zijn evenveel Vlamingen als wij, met evenveel rechten.
Maar ook met evenveel plichten. Het is fout vreemdelingen te verkiezen boven het eigen volk! Democratische en wettelijke plichten, voor ons, maar ook voor hen. Een land dat andersdenkende uitsluit, of in een ‘cordon sanitaire’ jaagt, is een verwerpelijke dictatuur. Maar dat snappen die kwistenbiebels niet. Eenheidsworst willen zij, eenheidsworst onder het vaandel ‘weg met ons’…
Als solidariteit diefstal wordt, dan geldt het recht op zelfverdediging! Dan zeggen wij: Stop! Niet verder! Dit is ons land!
Voorstelling campagne: ‘Dit is ONS land’
29.04.2009 13.43u –
Vanmiddag stelde het Vlaams Belang zijn nationale campagne voor. Onze partij trekt naar de Vlaamse en Europese verkiezingen van 7 juni onder de slogan ‘Dit is ONS land’. Met de ‘Dit is ONS land’-campagne maakt het Vlaams Belang duidelijk dat dit land van de GV, de gewone Vlaamse man en vrouw, is: ons volk heeft recht op een Vlaams, veilig en welvarend Vlaanderen. Slogan en beeld vatten perfect het programma van het Vlaams Belang samen.
Identitaire campagne
Tijdens de voorstelling gaf Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers aan dat onze partij met deze slogan naar de essentie gaat: Vlaanderen kan nog steeds geen beleid voeren dat is afgestemd op de Vlaamse noden. Of het nu gaat over welvaart en welzijn, over veiligheid of immigratie, België blijft de eeuwige struikelsteen en verhindert Vlaanderen zijn eigen toekomst in handen te nemen.
“Als Vlaams-nationale partij voert het Vlaams Belang doelbewust een identitaire campagne,” aldus Valkeniers. “Vlaanderen mag niet worden overgeleverd aan besluitloze en ruggengraatloze politici, aan (Europese) regelneverij, aan de francofone arrogantie, aan de nog steeds toenemende immigratie en islamisering, aan de stijgende criminaliteit of aan algemene verarming.” Filip Dewinter voegde daar aan toe dat ‘ons’ tevens het gemeenschapsgevoel, de Vlaamse natie, verzinnebeeldt.
Geloofwaardigheid
De campagneslogan ‘Dit is ONS land’ wordt begeleid door het onderschrift ‘Rechtuit betrouwbaar’. Volgens Bruno Valkeniers is net dat de essentie van de komende campagne: geloofwaardigheid. “De partijen die decennialang de sleutel van de toekomst in handen hadden maar verzuimd hebben deze te gebruiken, bieden zich nu opnieuw aan als dé oplossing voor alle problemen. Sorry, zij zijn niet de oplossing, zij zijn net het probleem,” zo luidde het.
Alle hens aan dek
Het inhoudelijke alternatief van onze partij – het ‘Vlaanderen eerst’-programma – werd afgelopen zaterdag in het Vlaams Parlement voorgesteld (link naar actueel 27/4: VB). Intussen zijn we ook op het terrein alomtegenwoordig: militanten en mandatarissen zijn al wekenlang in de weer met het opbouwen van! een netwerk van 2m²-borden, waarvan er uiteindelijk meer dan 3.000 zullen worden neergepoot.
Onze kernthema’s - Vlaamse welvaart door onafhankelijkheid, meer veiligheid, minder immigratie, aandacht voor het gezin - zijn meer dan ooit actueel. Tijdens de komende campagneweken zal het Vlaams Belang zijn troeven dan ook maximaal uitspelen: wij zijn en blijven een rebelse én geloofwaardige partij, verdedigen een glashelder programma en hebben de kracht van onze overtuiging.
Weldra vindt u hier een beeldverslag de campagnevoorstelling. Op onze verkiezingswebstek vindt u meer informatie over kandidaten, programma en activiteiten
Pssst
.
BESTUURD DOOR WRAKKEN
BESTUURD DOOR WRAKKEN
Tegen de tijd dat de Republiek der Vrije Herenigde Nederlanden ooit vorm zou kunnen krijgen, moet er duchtig gezuiverd worden in de rangen van de ministrabelen. Want als de soort die hieronder bij Elsevier in het nieuws komt, gemengd wordt met de soort die bij ons rondloopt en al niet veel beter is, dan ontstaat er een explosief mengsel, dat alleen nog vervoerd kan worden in pantservoertuigen.
Daarom, catalogeren, inventariseren, en afvoeren!
Kan alleen minister worden, hij die zijn volledig vermogen in onderpand geeft bij de ambtsaanvaarding en die voor iedere Eurocent die door zijn Ambt wordt uitgegeven, persoonlijk verantwoordelijk is. Anders gezegd: hij/zij wordt opgetild tot de Orde der Zelfstandigen, die slechts loon naar werken krijgen.
Wedden dat het aantal kandidaten drastisch zal delen?
Maar wat overblijft, zullen de echten zijn. Tot eer en welzijn van velen, maar niet van henzelf.
Utopia?
Inderdaad. Van wat hier voorafgaat, is er maar één zin die U effectief moet onthouden. Die over catalogeren, inventariseren en afvoeren. Daarvoor krijgen we de kans op 7 Juni! We moeten ze alleen afvoeren. Het catalogeren en inventariseren hebben ze zelf gedaan door op de kleurlijsten te gaan staan. Op lijst Nr 7 staan ministrabelen die in aanmerking komen om te besturen volgens het principe van de eerlijkheid. Maar ze moeten wel de kans krijgen….
Ministers gebruiken doktersbriefje voor duurdere auto
woensdag 29 april 2009 11:14
Zeker vijf ministers maken gebruik van uitzonderingsregels om zich in een ruimere, twee keer zo dure dienstauto te laten chaufferen. 'Het wordt een rage.'
Minister Guusje ter Horst kreeg wegens ongemak een duurdere auto
Lees meer over de dienstauto's van ministers
In het nieuwe nummer van Weekblad Elsevier, dat vanaf vandaag in de winkels ligt
Dat blijkt uit onderzoek van Weekblad Elsevier.
Met een briefje van de dokter bemachtigen steeds meer ministers een duurdere auto dan toegestaan. Officieel mogen zij zich laten vervoeren in een Audi A6 of gelijkwaardige limousine. Catalogusprijs rond de 50 mille.
Rage
Zo laten Camiel Eurlings, Guusje ter Horst, Maria van der Hoeven, Eimert van Middelkoop en Gerda Verburg zich rondrijden in een Audi A8, terwijl een A6 de norm is.
Door listig gebruik te maken van de voorschriften en uitzonderingsbepalingen rijden intussen zeker vijf ministers rond in de bijna dubbel zo dure Audi A8. Dit model staat voor circa 90.000 euro in de catalogus.
‘Het wordt een rage,’ verzuchten medewerkers van de bewindslieden. ‘Ze willen per se van de A6 naar een A8.’
Ingewikkelde formule
De dienstauto’s van ministers en staatssecretarissen vormen al jarenlang een gevoelig onderwerp. Voorheen was de regeling overzichtelijk. De dienstauto mocht qua cataloguswaarde niet over een bepaald bedrag heen. Sinds 2002 geldt echter het Voorzieningenbesluit ministers en staatssecretarissen. Daarin staat dat de kilometerprijs de limiet van 0,56 cent niet mag overschrijden.
Behalve met een ingewikkelde formule moeten de departementen tegenwoordig ook rekening houden met de milieuprestaties van de dienstauto. Dit is het gevolg van een motie van PvdA en GroenLinks. Het komt erop neer dat ze een auto moeten kiezen met het energielabel A of B.
Ontdekking
Om het enigszins overzichtelijk te houden, hebben het ministerie van Binnenlandse Zaken – dat over de voorzieningen voor de bewindslieden gaat – en het Rijksinkoopbureau een lijstje gemaakt van auto’s die aan alle normen voldoen. Ministers mogen volgens een woordvoerder van het departement gebruikmaken van 1) een Audi A6; 2) een Mercedes E 200 of 3) een Volvo S 80.
Een aantal ministers houdt zich daaraan. Zij hoeven géén duurdere auto. Maar steeds meer collega’s denken daar anders over.
CDA-minister Camiel Eurlings van Verkeer was een van de eersten die ontdekte dat er meer mogelijk was dan een A6. Zijn chauffeur en hij rijden nu in een Audi A8 L, waarbij L staat voor verlengde carrosserie. De minister is behoorlijk lang. Een A6 was te krap.
De veel kleinere Maria van der Hoeven (CDA, Economische Zaken) kreeg ook lichamelijke klachten in haar A6. En dus kreeg ook zij een Audi A8.
Rugpijn
PvdA-minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken is verantwoordelijk voor toepassing van het Voorzieningenbesluit. Maar zelfs zij stapte over op een auto die niet aan de normen voldoet: eveneens een A8. Haar woordvoerder: ‘Ze had eerst een A6. Maar ze zat beroerd. Niet in de zin dat ze misselijk werd of wagenziek, hoor. Er ontstonden rug-, spier- en gewrichtsklachten.’
Ook CDA-minister Gerda Verburg van Landbouw zag zich genoodzaakt tot een A8. Vorig jaar ontstond een relletje toen de NOS berichtte dat zij zich in een Audi A6 diesel zónder roetfilter liet chaufferen. De minister besloot haar leven te beteren en rijdt nu in een A8.
ChristenUnie-collega Eimert van Middelkoop van Defensie rijdt ook in een A8, omdat hij van de NCTb in een gepantserde auto moet rijden.
Door Eric Vrijsen
Tegen de tijd dat de Republiek der Vrije Herenigde Nederlanden ooit vorm zou kunnen krijgen, moet er duchtig gezuiverd worden in de rangen van de ministrabelen. Want als de soort die hieronder bij Elsevier in het nieuws komt, gemengd wordt met de soort die bij ons rondloopt en al niet veel beter is, dan ontstaat er een explosief mengsel, dat alleen nog vervoerd kan worden in pantservoertuigen.
Daarom, catalogeren, inventariseren, en afvoeren!
Kan alleen minister worden, hij die zijn volledig vermogen in onderpand geeft bij de ambtsaanvaarding en die voor iedere Eurocent die door zijn Ambt wordt uitgegeven, persoonlijk verantwoordelijk is. Anders gezegd: hij/zij wordt opgetild tot de Orde der Zelfstandigen, die slechts loon naar werken krijgen.
Wedden dat het aantal kandidaten drastisch zal delen?
Maar wat overblijft, zullen de echten zijn. Tot eer en welzijn van velen, maar niet van henzelf.
Utopia?
Inderdaad. Van wat hier voorafgaat, is er maar één zin die U effectief moet onthouden. Die over catalogeren, inventariseren en afvoeren. Daarvoor krijgen we de kans op 7 Juni! We moeten ze alleen afvoeren. Het catalogeren en inventariseren hebben ze zelf gedaan door op de kleurlijsten te gaan staan. Op lijst Nr 7 staan ministrabelen die in aanmerking komen om te besturen volgens het principe van de eerlijkheid. Maar ze moeten wel de kans krijgen….
Ministers gebruiken doktersbriefje voor duurdere auto
woensdag 29 april 2009 11:14
Zeker vijf ministers maken gebruik van uitzonderingsregels om zich in een ruimere, twee keer zo dure dienstauto te laten chaufferen. 'Het wordt een rage.'
Minister Guusje ter Horst kreeg wegens ongemak een duurdere auto
Lees meer over de dienstauto's van ministers
In het nieuwe nummer van Weekblad Elsevier, dat vanaf vandaag in de winkels ligt
Dat blijkt uit onderzoek van Weekblad Elsevier.
Met een briefje van de dokter bemachtigen steeds meer ministers een duurdere auto dan toegestaan. Officieel mogen zij zich laten vervoeren in een Audi A6 of gelijkwaardige limousine. Catalogusprijs rond de 50 mille.
Rage
Zo laten Camiel Eurlings, Guusje ter Horst, Maria van der Hoeven, Eimert van Middelkoop en Gerda Verburg zich rondrijden in een Audi A8, terwijl een A6 de norm is.
Door listig gebruik te maken van de voorschriften en uitzonderingsbepalingen rijden intussen zeker vijf ministers rond in de bijna dubbel zo dure Audi A8. Dit model staat voor circa 90.000 euro in de catalogus.
‘Het wordt een rage,’ verzuchten medewerkers van de bewindslieden. ‘Ze willen per se van de A6 naar een A8.’
Ingewikkelde formule
De dienstauto’s van ministers en staatssecretarissen vormen al jarenlang een gevoelig onderwerp. Voorheen was de regeling overzichtelijk. De dienstauto mocht qua cataloguswaarde niet over een bepaald bedrag heen. Sinds 2002 geldt echter het Voorzieningenbesluit ministers en staatssecretarissen. Daarin staat dat de kilometerprijs de limiet van 0,56 cent niet mag overschrijden.
Behalve met een ingewikkelde formule moeten de departementen tegenwoordig ook rekening houden met de milieuprestaties van de dienstauto. Dit is het gevolg van een motie van PvdA en GroenLinks. Het komt erop neer dat ze een auto moeten kiezen met het energielabel A of B.
Ontdekking
Om het enigszins overzichtelijk te houden, hebben het ministerie van Binnenlandse Zaken – dat over de voorzieningen voor de bewindslieden gaat – en het Rijksinkoopbureau een lijstje gemaakt van auto’s die aan alle normen voldoen. Ministers mogen volgens een woordvoerder van het departement gebruikmaken van 1) een Audi A6; 2) een Mercedes E 200 of 3) een Volvo S 80.
Een aantal ministers houdt zich daaraan. Zij hoeven géén duurdere auto. Maar steeds meer collega’s denken daar anders over.
CDA-minister Camiel Eurlings van Verkeer was een van de eersten die ontdekte dat er meer mogelijk was dan een A6. Zijn chauffeur en hij rijden nu in een Audi A8 L, waarbij L staat voor verlengde carrosserie. De minister is behoorlijk lang. Een A6 was te krap.
De veel kleinere Maria van der Hoeven (CDA, Economische Zaken) kreeg ook lichamelijke klachten in haar A6. En dus kreeg ook zij een Audi A8.
Rugpijn
PvdA-minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken is verantwoordelijk voor toepassing van het Voorzieningenbesluit. Maar zelfs zij stapte over op een auto die niet aan de normen voldoet: eveneens een A8. Haar woordvoerder: ‘Ze had eerst een A6. Maar ze zat beroerd. Niet in de zin dat ze misselijk werd of wagenziek, hoor. Er ontstonden rug-, spier- en gewrichtsklachten.’
Ook CDA-minister Gerda Verburg van Landbouw zag zich genoodzaakt tot een A8. Vorig jaar ontstond een relletje toen de NOS berichtte dat zij zich in een Audi A6 diesel zónder roetfilter liet chaufferen. De minister besloot haar leven te beteren en rijdt nu in een A8.
ChristenUnie-collega Eimert van Middelkoop van Defensie rijdt ook in een A8, omdat hij van de NCTb in een gepantserde auto moet rijden.
Door Eric Vrijsen
zondag 19 april 2009
WIE DURFT
WIE DURFT
Het ‘cordon’ voorbij
Deckereke is de schaamte voorbij en lanceert dus via privé-detectives de Nieuwe Politieke Cultuur in het land.
Allez! Wie durft er nog zijn nek uitsteken? Niet in het schaamteloze, maar in het gedurfde….Het ‘Cordon sanitaire’ loopt op zijn einde!
Maar dan moet deze persoon minstens even Onkreukbaar zijn als het Vlaams Belang. Vooruit, Heren van de Grote Smoel: wacht liefst niet tot nà 7 Juni, want dan zou men bij ons wel eens veel te kieskeurig kunnen zijn….Hangt een beetje af van de uitslag van de verkiezingen, waar wij met open vizier naartoe gaan.
*
***
15.04.2009 11.38u - In een vrije tribune in De Standaard stelt Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers vandaag dat het beruchte ‘cordon sanitaire’ zijn geschiedenis heeft. De vraag is of het ook een toekomst heeft.
Wie de geschiedenis van het ‘cordon’ overloopt, de oprichting van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, de veroordeling van het Vlaams Blok, en alle andere pogingen tot uitsluiting en drooglegging, ziet volgens Valkeniers een conflict tussen een regime en zijn opponenten. Zelfs kritisch-links aanvaardt vandaag de stelling dat het Vlaams Blok en het latere Vlaams Belang in quarantaine werden geplaatst omdat ze het einde van België nastreefden.
Ondertussen is de toestand echter drastisch geëvolueerd en blijken kernpunten van ons programma mainstream geworden: “De VB-slogan van de jaren negentig ‘Aanpassen of verhuizen’ is in het politiek-correct Nederlands vertaald tot ‘Plicht tot inburgering’, en wordt nu door zowat iedereen geclaimd. (…) De volkse slogan ‘België barst’ werd lang afgedaan als een azijnzure oprisping uit de onderbuik van Vlaanderen. Maar zowat alle Vlaamse toppolitici van alle gezindtes heb ik de laatste weken horen verklaren dat ‘het Belgische model niet meer werkt’.” Dat gebeurt allemaal zonder dat iemand zich afvraagt of dat belgicistisch cordon met zijn antiracistisch alibi nog wel geloofwaardig is, merkt Valkeniers op.
Het ‘cordon’, zo stelt Valkeniers, is een stukje geschiedenis dat in het heden is blijven hangen, een fetisj van de steriele consensus-democratie. Hij verwijst bijvoorbeeld naar Wilfried Martens die probleemloos een openingstoespraak houdt op het stichtingscongres van de Popolo della Libertà (waarin de ‘postfascistische’ Alleanza Nationale is opgegaan) maar in eigen land blijft vasthouden aan een versleten cordon-schema.
Valkeniers denkt echter niet dat het ‘cordon’ zich nog sociaal kan handhaven: “Als ik op de sociale netwerken zoals Facebook ga grasduinen, zie ik in elk geval maar weinig ‘cordonisme’: de jongere generaties hebben geen boodschap meer aan stigmatisering.” Volgens Valkeniers is het dan ook tijd voor een correctie vanuit de jongere generatie(s). Wèg van de consensusdemocratie zoals hierboven beschreven, omdat een democratie haar kwaliteit pas toont waar de tegenstellingen in hun volle kracht aan bod kunnen komen, zonder demonisering. Tijd dus voor iets als “een charta ’09 misschien, waarin gewoonweg gesteld wordt dat een open, tegensprekelijke democratie à la Voltaire te verkiezen is boven een ideeëndictatuur à la Robespierre.”
“Een beschaafd maar radicaal parler vrai, meer moet dat niet zijn. Het kan niet allemaal gesjacher en gereken zijn in de politiek”, aldus nog Valkeniers. Wie begint? Wie durft?
vrijdag 17 april 2009
KIESSTRIJD FORMULE CORDON
KIESSTRIJD FORMULE CORDON
Doodzwijgen, of negatief erover berichten. Het Systeem werkt nog altijd, alhoewel er bepaald wat sleet op de formule komt. Want o zo voorspelbaar en O zo doorzichtig! Ook is de DS-redacteur ietwat achterop geraakt bij de (lichte) koerswending van zijn dagblad. Ik meende ergens toch ietwat verbetering te hebben opgemerkt richting eerlijke berichtgeving…Inmiddels zou Bart Brinckman (Brinckbeest) best eens in de kosten komen voor een naamsverandering. Bart Stinckbeest zou hem beter afgaan….(Voor de reden van deze uitval: zie onderaan)
U zult al begrepen hebben dat wat in rood gezet staat hieronder, een aanvulling is van mijn hand. Want Bartje Brinckman is wel zo slim van nergens openlijk rood te trekken. Maar O wat moeten die opruim-affiches hebben zeer gedaan…
Ce n’est que la vérité qui blesse’…. N’est-ce pas, Bartje? .
Vlaams Belang ruimt op, kiezer wellicht ook
Door Bart Brinckman
ANTWERPEN - De Antwerpse lijst van Vlaams Belang lijkt wel een puzzel. De partij houdt rekening met een halvering van de zetels.
Van onze redacteur
Een bulldozer pronkt op de Antwerpse Scheldekaai. 'Wij ruimen op,' schreeuwt de plaatselijke campagne van Vlaams Belang. Voor problemen als immigratie, criminaliteit, 'Waalse diefstal', corruptie en islamisering past slechts één oplossing. Voorzitter Bruno Valkeniers mag dan al een wat meer genuanceerde koers voorstaan, in Antwerpen houdt Filip Dewinter het graag lekker ouderwets. Na de bokshandschoenen en de bezem is het nu de beurt aan een gemotoriseerde ruimdienst.
Helaas, op 7 juni dreigen de Antwerpse kiezers ook een deel van de Belang-parlementsleden op te zullen ruimen. Vijf jaar geleden haalde de extreemrechtse partij 30 procent, goed voor tien gekozenen. Het Belang hoopt op een consolidatie, maar houdt rekening met (flink) verlies. Lijsttrekker Filip Dewinter tekent haast vooraf voor 7 gekozenen.
Deze onzekere tijden stralen ook af op de lijst. Dewinter maakte er een heuse puzzel van waarbij zelfs certitudes via een plaats bij de opvolgers moeten worden ingedekt. Vlaams Belang hoopt om drie nieuwelingen naar Brussel te kunnen sturen. Maar op de persconferentie liet Dewinter verstaan dat de kans bestond dat geen enkele neofiet het zou halen.
Uiteraard trekt Dewinter de lijst. Na de verbanning van Marie-Rose Morel (*) moet senator Anke Van dermeersch op de tweede plaats postvatten. Zij zetelt alvast niet. Frank Creylman (Mechelen) op drie, Pieter Huybrechts (Herentals) op 4 en Hilde De Lobel (Antwerpen) op 5 zouden het zeker moeten halen. Voor neofieten zoals Tim Willekens (6) en Hans Verreyt (7) blijft het afwachten.
Vermits er in Antwerpen elektronisch wordt gestemd, hoopt Dewinter dat schermlijsttrekker Marieke Dillen en schermlijstduwer Gerolf Annemans via de voorkeurstemmen verkozen worden. Dat moet ook kunnen voor lijstduwer Valkeniers. Meteen zijn opvolgers Marijke Dillen (indien nodig), Jan Penris en Marleen Van den Eynde haast zeker van een verlengd verblijft in het Vlaams parlement. Dewinter denkt dat ook gewezen woordvoerder Wim Wienen via de opvolgers naar het parlement kan.
Antwerpen wordt opnieuw het speerpunt in de campagne. Het gebruikelijke 1-meifeest en het verkiezingscongres vinden daarom in de Scheldestad plaats. Vlaams Belang gaat naar de kiezer met haar gebruikelijk standpunten rond immigratie, criminaliteit en Vlaamse onafhankelijkheid. Meer dan ooit wil ze zich ook profileren als sociale partij: Vlaamse jobs moeten daarom in de eerste plaats naar Vlaamse arbeiders gaan.
(*) Bartje Brinckbeest zou er goed aan doen eens de ‘Klavertjesvier’ van betrokkene te raadplegen. Deze van gisteren 16/4 bijvoorbeeld. Waar uit deze zin: Mijn eigen geloof en hoop in een goede afloop werd voor het eerst in bescheiden mate gedeeld door de professionals. Als zijn ‘durf’ dan nog altijd zo groot is als zijn moedwil, zou er best een excuus-brief richting Schoten op de post gaan. Maar zo dapper zal Bartje wel niet zijn….Want Bartje is geen Brinckbeest, maar een Stinkbeest!
Pssst Net voor publicatie van mijn stukje nog even langs gelopen bij Angeltjes. Hartverwarmend hoe wij samen duimen voor ons Marie-Rose! Maar dat ene zinnetje waarin ze lof toezwaaien naar Brinckbeest: ze moeten dat ergens gehoord of gelezen hebben, als klein Bartje een moment van zinsverbijstering had. Lees wat zij schrijven: Je hebt al onmiddellijk uitgerekend dat je op 7 juni niet zal kunnen gaan kiezen. Maar wij wel. Op velen onder ons kan je rekenen. Zelfs Bart Brinckman van de Standaard omschrijft je als briljant en polemisch in debatten, wie zijn wij dat we die geleerde zouden tegenspreken ?
Abonneren op:
Reacties (Atom)