dinsdag 30 juni 2020

296 - DOORBRAAK HET CORDON SANITAIRE IS DE STROP VOOR DE VERKEERDE WAT IS, BUITEN HET TIJDSVERSCHIL - HET VERSCHIIL TUSSEN DE GUILLOTINE EN HET CORDON SANITAIRE OM DE HALS VAN HET EIGEN VOLK? ANDERE TIJDEN ZELFDE ZEDEN

1630
296 - DOORBRAAK     HET CORDON SANITAIRE IS
DE STROP VOOR DE VERKEERDE
**
*
Dinsdag 30 juni 2020
*
VOOR GESCHRIJFSEL
*
Denkend aan de onthoofding van Lodewijk XVI en zijn Marie Antoinette, viel mijn oog op nog maar eens een reden waarom de verzamelde kleurenpartijen als koningskinderen al een jaar of 20 de traag maar zeker dieperik intuimelen. Hebben die nog eens chance dat er in onze dagen geen guillotines meer mogen zijn. Want, net als in 1789 is het Volk woedend en buiten zichzelf. Verandering? Ja! Maar niet boven de hoofden van de mensen, de ene willekeur vervangen door een andere…
**
*
Precies alsof criminele politieke spelletjes geen algemene politieke gevolgen zouden hebben.
Kijk om U heen, ieder voor zich, en neem de nodige beslissing. Laat verandering verandering zijn.
Cordon sanitaire: kamikaze voor CD&V en VLD
*
*
CD&V en VLD kwamen in existentiële crisis door zich te onderwerpen aan linkse cordon-strategie
Uit tal van onderzoeken blijkt dat de Vlamingen dat cordon sanitaire moe zijn. Maar de partijtop luistert niet. En dus loopt die kiezer weg.
 
foto: ©Europees Parlement

Links is zwaar in de minderheid in Vlaanderen. Al sinds de invoering van het enkelvoudig stemrecht na WO I haalt links in al zijn oude vormen en gedachten opgeteld amper een dik kwart van de Vlaamse kiezer. Als een linkse partij verkiezingen wint, is dat altijd ten koste van andere linkse partijen. Maar het linkse blok als geheel wint niet.
Bij de dioxineverkiezingen van 1999 haalde Groen met 11,6% nooit meer stemmen. Maar dat ging ten koste van de socialisten. Bij de volgende verkiezingen in 2003 kwam de sp.a op een climax van 24%. ‘Steve is God’, titelde De Morgen triomfantelijk. Maar de groenen zakten tegelijk onder de kiesdrempel. Ook de doorbraak van de communistische PVDA in 2019 ging ten koste van de SP.A en leidde zoals altijd tot een min of meer even kleine linkerzijde in Vlaanderen met amper 26%. De inzet voor linkse partijen in Vlaanderen is enkel tactisch: het leiderschap op links veroveren. Daarvoor moeten ze andere linkse partijen kannibaliseren. Hoe komt dat?
Linkse dwergen op de schouders van Waalse reuzen
De strategische winst ligt voor elke linkse partij elders. Meer bepaald in Wallonië. Dat is het spiegelbeeld van Vlaanderen. Daar haalt links immers sinds WO I een meerderheid. Dat verklaart ook meteen de innige liefde van Groen voor Ecolo. Conner Rousseau gaat zijn hele partij zelfs huisvesten bij de schoonmoeders op het PS-hoofdkwartier. De linkerzijde in Vlaanderen moet daarom gehoorzamen als de Waalse heren dat wensen. Daardoor moet ze fundamenteel tegen de belangen van de eigen Vlaamse bevolking kiezen. Daardoor is ook de sociologie van de linkse stem in Vlaanderen fundamenteel gewijzigd.
het verraad van de sociaaldemocraat
 Vlaamse arbeiders die de Vooruit opgebouwd hebben stemmen al lang niet meer socialist, maar ondertussen Vlaams-nationalist. Elke poging om dat historische electoraat terug te winnen botst altijd op het verraad van de sociaaldemocraat. Conner Rousseau trok zijn standpunt over een hoofddoekenverbod sneller in dan de kranten erover konden berichten. In de nipte tactische strijd om het leiderschap op links in Vlaanderen kan hij het zich niet permitteren allochtoon electoraat te verliezen. PVDA met de BLM-betoging en Groen met praktijktesten sprongen meteen in het gat. Als het erop aankomt, liggen de prioriteiten van links bij een allochtone agenda, en tegen de belangen van de Vlaamse werkende klasse.
Quid CD&V?
De echte machtsverschuivingen in Vlaanderen gebeuren immers aan de rechterzijde. Daar zit al evenzeer sinds WO I zowat driekwart van de Vlaamse kiezer. Centraal hier is de Vlaamse christendemocratie die decennia de dominante politieke macht was. In 1978 haalde Leo Tindemans nog 45% van de stemmen, bij de laatste verkiezing bleken zijn opvolgers daar maar liefst twee op de drie kiezers van toen kwijt te zijn gespeeld. En de bodem is nog niet bereikt. De Vlaamse christendemocratie flirt in de peilingen met de irrelevantie op de grens van 10%. De verzuiling bestaat enkel nog in de structuren, niet langer in de hoofden en al zeker niet in de harten van de mensen.

Ooit was de CVP de emanatie van de grondstroom in Vlaanderen. Niet revolutionair, maar conservatief. Ondernemend maar sociaal verantwoordelijk. Vlaams-bewust… maar met mate. In de psychologie van vele lokale CD&V-bestuurders zijn ze dat nog steeds gezien hun relatieve sterkte op dit niveau. Maar als het niet over de spreekwoordelijke straatstenen gaat, dan kiest de Vlaming massaal voor andere, duidelijk Vlaamse en rechtse partijen. Tegenover de 45% van Tindemans in 1978 haalden Volksunie en Vlaams Belang samen met moeite 15%. Nu zijn de rollen precies omgekeerd. De kiezer heeft de christendemocratie niet verlaten, de CD&V heeft de Vlaamse kiezer verlaten.
CD&V en VLD betalen de prijs van het cordon
 Het cordon sanitaire werd voor links eind jaren ‘80 opgelegd, zogenaamd om de democratie te beschermen tegen het Vlaams Belang. Gezien de duurzame opgang van Vlaams Belang is dit compleet gefaald. Maar daar draaide dat cordon sanitaire natuurlijk helemaal niet over. Het ging wel over het verdelen van de rechts-Vlaamse meerderheid vanuit een eigen linkse machtslogica. Links betaalt immers de prijs niet voor het manipuleren van de Vlaamse democratie. De gewone Vlamingen betalen de financiële prijs met steeds hogere staatsschulden en belastingen om Waalse putten te vullen en de maatschappelijke prijs met steeds meer vervreemding en verlies van identiteit. De Vlaming op zijn beurt vertaalt dat door de partijen CD&V en Open Vld af te straffen. Beide partijen zijn ondertussen in een existentiële crisis terechtgekomen door zich te onderwerpen aan deze linkse cordon-strategie.
Zelfmoord van de traditionele partijen
 Het ongenoegen borrelt ondertussen op bij de basis. Kamerlid Hendrik Bogaert stelde onlangs het duidelijk inhoudelijk oneens te zijn met Vlaams Belang, maar niet langer het cordon sanitaire te willen handhaven. Zo worden immers kiezers genegeerd, uitgesloten en functioneert de normale werking van onze democratie niet volgens Bogaert. Ook met Vlaams Belang moet een compromis mogelijk zijn vond hij.

Pacificatiedemocratie is de wijze waarop men, ondanks grote verschillen, er toch in slaagt consensus middels compromis te vinden. Het behoort tot het DNA van de Vlaamse christendemocratie. Partijvoorzitter Joachim Coens reageerde echter scherp door elke dialoog te weigeren, en elk compromis met Vlaams Belang op voorhand af te wijzen. Elke letter van wat het Vlaams Belang voorstelt namens 800,000 Vlaamse burgers is volgens hem dus per definitie 100% tegengesteld aan wat de CD&V daar over denkt. Hetzelfde geluid konden we bij zijn kersverse liberale collega Egbert Lachaert horen.

Uit tal van onderzoeken blijkt dat de Vlamingen dat cordon sanitaire moe zijn

CD&V en Open Vld geven daarmee blijk van een vreemdsoortig extremisme waarbij hun voormalige kiezers afgeschilderd worden als totale onmensen, complete onwetenden, of alleszins burgers waar op geen enkele wijze ook maar enige rekening mee moet gehouden worden. Uit tal van onderzoeken blijkt dat de Vlamingen dat cordon sanitaire moe zijn, Maar de partijtop luistert niet. En dus loopt die kiezer weg.
Laat de zon opkomen in Vlaanderen
 Politici moeten het niet eens zijn met elkaar om toch verschillen te overbruggen en een eerbaar compromis te kunnen sluiten. Want hun functie is het algemeen belang dienen. ‘Zelfs als Vlaams Belang de zon kan doen opgaan, zou ik nog niet meestemmen’ snauwde Bart De Wever Tom Van Grieken toe in hun eerste duel op de Zevende Dag in 2015. Het is hem slecht bevallen. Omdat de grondstroom in Vlaanderen centrumrechts is, en die heeft geen boodschap aan het arrogante extremisme van het cordon sanitaire. De Wever luisterde naar de Vlaamse kiezer, en knoopte volwassen onderhandelingen met het VB aan. CD&V en Open Vld negeerden de kiezer nogmaals. Mogelijks voor de laatste keer.
In 2024 staan immers zowel Vlaamse als lokale verkiezingen op de agenda. In elke peiling sinds 2019 is Vlaams Belang de grootste partij en is er bovendien een meerderheid met N-VA in het Vlaams Parlement. Voor het eerst in de geschiedenis zijn alle traditionele partij dan overbodig om een coalitie te vormen. Een machtspartij zonder macht is nutteloos en gedoemd, zo weet CD&V sinds paarsgroen. Lokale besturen vormen nog steeds de ruggengraat van de traditionele machtspartijen. Bovendien is het goed mogelijk dat de lokale verkiezingen van 2024 danig beïnvloed zullen worden door de Vlaamse verkiezingen enkele maanden ervoor. Als Coens en Lachaert blijven weigeren om de zon in Vlaanderen te doen opgaan, zullen ze de laatste zijn om het licht uit te doen in hun partij.
Tom Vandendriessche
NA GESCHRIJFSEL
*
Zou Jos Geysels van Agalev reeds ter ziele, nu Groen, ook al op z’n Turkse zwammigheid op apegapen, dan niet weten, dat elke revolutie haar eigen jongen opvreet? Of, op z’n Vlaams gezegd, dat wie het gevaar bemint, er ook zal in vergaan?
Ja, dat is nu eenmaal zo. Wie in de natuur naar de zaken groen opkijkt doet dat meestal met kikvorsperspectief.
En och Gottekes, die Hasseltse kanaalduiker…. Is het niet beter dat die nooit geboren was? Idem dito voor Frank VandenBroucke, de geldverbrander. Of voor Willy Claes, de veroordeelde Minister-Crimineel en ex-Grote Navo-Baas?
Nochtans komen die voort uit het volk dat ze als Judassen verkocht hebben aan de onderdrukkers ervan.
-
Tot inkeer komen en de rangen vervoegen… Het zou hen sieren. Zo lang er geen overwinnaars zijn, zijn er ook geen verliezers. Ideaal dus om samen op te trekken.
Maar dan moet de pretentie worden opgeheven. Niet verder doen zoals de Openbare Omroep. Van de daken schreeuwen omdat GROEN in Frankrijk de verkiezingen zou gewonnen hebben; omdat ze in coalitie met andere mini-partijtjes, de zittende Linkse burgemeester in een paar steden hebben kunnen van de Macht verdringen. De toon alleen al van de melding sprak boekdelen.
-
En toch kan ik me van de indruk niet ontdoen, dat er elders nog een paar rattenvangers van Hamelen bezig zijn. Altijd richting afgrond, verblind door de rode lichten…
              

184 - HET DINSDAG BROOD BART DEWEVER SMIJT MET LOSSE SCHIETSPOELEN TIJDENS “DE AFSPRAAK” MAAR ZONDER NOCH DE POLITIEKE POTENTATEN NOCH HET BEGRIP RESPECT TE RAKEN

3638
184 - HET DINSDAG BROOD
*
 
*
VOOR SLECHT ZIENDEN, GOED ZIENDEN, BLINDEN EN VOORAL VOOR ZIJ DIE ZIENDE BLIND ZIJN
*
Dinsdag 30 juni 2020

Olieraffinaderij Gunvor schrapt tot 230 jobs in Antwerpse haven (GVA)

Méér vakbondsactie helpt misschien?
Verleden week Maandagn om 18:36
Ik schreef een wat langere tekst over het huidige identiteitsdebat. Reacties zijn welkom. Hier te lezen in http://o.ly/C5RT50Aewrq.

N-VA-partijvoorzitter Bart De Wever mengt zich met een essay in het Black Lives Matter- en racismedebat dat wereldwijd uitbrak na de dood van de zwarte Amerikaan George Floyd in de VS.
In de Verenigde Staten is er een probleem met geweld in de samenleving. Het bezit en het gebruik van vuurwapens zijn er naar Europese normen onbegrijpelijk hoog. Het jaarlijkse aantal doden door geweld is navenant, de uitdagingen waar politiediensten mee geconfronteerd worden inzake hun fysieke veiligheid evenzeer. Dat vertaalt zich in een naar onze smaak zeer gespierd optreden van de politie bij het handhaven van de wet. Het jaarlijkse aantal mensen dat het leven laat door toedoen van het optreden van de politie is zeer hoog voor een democratische rechtsstaat. Een deel van die slachtoffers valt door ongelukken en ongewild foutief optreden, maar ook door misbruik van politiegeweld. Bij dat laatste kan racisme zeker een drijfveer zijn. Flagrante gevallen daarvan leiden derhalve periodiek tot grote maatschappelijke beroering.
Met het vreselijke overlijden van George Floyd waaide die beroering ook over naar West-Europa, veel meer dan naar de rest van de wereld. Dat er in Europa en in eigen land ook politiemensen zijn die ongeschikt zijn om de dunne blauwe lijn te bewaken is zeker waar. Het monopolie van het geweld in een rechtsstaat is een zeer zware verantwoordelijkheid. Wie dat misbruikt om subjectieve voorkeuren of afkeuringen bot te vieren, beschaamt het politieambt. Zowel in de opleiding van als later in het intern en extern toezicht op politiemensen kan men daar niet genoeg aandacht aan besteden. Dan nog zal het af en toe fout lopen. Er zijn dus uiteraard ook hier legitieme klachten over het optreden van ordediensten, soms met dramatische gevolgen en soms met kwaadaardig opzet.
Maar alles in acht genomen kan niemand ernstig beweren dat onze samenleving, onze omgang met geweld of het optreden van onze politiediensten vergelijkbaar zijn met de toestand in de VS. Hoe shockerend de beelden van de doodsstrijd van Floyd ook zijn, het overwaaien van de maatschappelijke beroering kan weinig of niets te maken hebben met een herkenning van burgers hier in wat in de VS gaande is. 
De paradox is dat racisme en discriminatie minder sterk zijn dan ooit, maar dat het verscherpt aanvoelen van de problematiek de verontwaardiging erover voedt
Opvallend is dat het debat zich hier snel entte op het koloniale verleden. We wisten wel dat koning Leopold II al in zijn tijd ontmaskerd is als een inhalige, gewetenloze schurk. Dat er verbetering kwam nadat België het bestuur had overgenomen en mensen zich decennialang oprecht hebben ingezet voor het lot van de Congolese bevolking, kan niet verbloemen of goedpraten dat het kolonialisme een onverdedigbare vorm van imperialisme was, gericht op het eigen gewin. Bovendien heeft België in de postkoloniale periode in Congo een beschamend parcours gereden dat bijdroeg tot de erbarmelijke toestand van het land vandaag.

Beeldvorming

Congo is dus een geschikt onderwerp voor wie wil aantonen dat er minstens in ons verleden structureel racisme bestond. De toenmalige beeldvorming van de zwarte Afrikaan als een soort groot en eeuwig kind - pijnlijk treffend uitgebeeld in ‘Kuifje in Afrika’ - dat voor zijn eigen goed het best toezicht en (bege)leiding krijgt, werkt overigens nog door. Dat ontneemt mensen van Afrikaanse origine nog altijd kansen en maakt hen het voorwerp van al dan niet bewuste vernederingen. Een uitbarsting van ongenoegen daarover is derhalve begrijpelijk. De eis om Leopold II niet louter van de nodige duiding te voorzien, maar samen met allerlei andere fysieke herinneringen aan het kolonialisme uit het publieke domein te verwijderen is vanuit die emotie te verklaren.
Misschien verdient Leopold II moreel zelfs een damnatio memoriae. Het hernoemen van straten of infrastructuur of het verplaatsen van kunstwerken naar een museale context is een legitieme optie als de persoon die erdoor vereerd wordt ook naar de normen van zijn eigen tijd al laakbaar handelde en als de slachtoffers (of hun directe nazaten) van dat handelen ons in het heden fysiek nabij zijn. Een symbolische verwijdering kan dan de burgerlijke verzoening en verbinding bevorderen. In Antwerpen gebeurde zoiets recentelijk met het herdopen van het Delwaidedok in het Bevrijdingsdok, nadat historisch onderzoek onmiskenbaar het zeer laakbare optreden van de oorlogsburgemeester ten aanzien van de Joodse bevolking had aangetoond. Elders verdwenen straatnamen die verwezen naar Cyriel Verschaeve, die eveneens door historisch onderzoek definitief van zijn voetstuk is gevallen.
Het verleden verdwijnt echter niet door het uit te wissen. Leren van wie we vroeger waren, is een essentiële opdracht als we in de toekomst beter willen worden.
Het verleden verdwijnt echter niet door het uit te wissen. Leren van wie we vroeger waren, is een essentiële opdracht als we in de toekomst beter willen worden. François Mitterrand zei dat ooit treffend nadat hij was geconfronteerd met zijn verleden als ambtenaar in het collaborerende Vichyregime: men keert niet de rug naar wie men was in het verleden, maar men verandert en dat is alles.
Bovendien loert het gevaar van het iconoclasme. Nu al sleurt men beelden van sokkels van mensen die naar de normen van onze tijd onaanvaardbare zaken deden, maar die in de eigen tijd perfect legitiem dachten en handelden. De Griekse filosofen beschouwden slavernij als onontbeerlijk. Smijten we Plato uit onze bibliotheken? Julius Caesar organiseerde een genocide in het huidige Limburg. Vragen we een historisch pardon aan de Italianen? Filips II stuurde ons de hertog van Alva. Beitelen we het wapenschild van de Spaanse Habsburgers van het Antwerpse stadhuis? Het is een straatje zonder einde, tenzij dan in het schrikbeeld dat George Orwell beschreef in ‘1984’: een eeuwigdurend, politiek gecorrigeerd heden, waarin alles wordt herschreven en hernoemd dat niet in het plaatje van het regime past.

Motor

De vraag is evenwel hoeveel van de Brusselse Black Lives Matter-betogers door dit soort bespiegelingen werden gedreven. Want als een correcte lezing van en goede lering uit het verleden bij ons een motor van de verontwaardiging was, dan had men toch ook in Congo beroering mogen verwachten? Kinshasa is echter de plek waar Leopold II de jongste tijd nog het meest onbezorgd op zijn sokkel staat, overigens op Tripadvisor aangeprezen als 'father of the Congolese nation’. Hoeveel van de betogers zouden daadwerkelijk een link hebben met dit specifieke verleden van ons land? Of zoniet er toch voldoende kennis van hebben om er met enige geloofwaardigheid over te spreken, laat staan zich erover op te winden. Naar alle waarschijnlijkheid bitter weinig.
Terecht protest moet de vinger zorgvuldig op de wonde leggen. In dit geval het liefst op een manier die ook de mensen aanspreekt voor wie het samenleven in diversiteit in hun eigen leven geen aanwijsbare troeven oplevert.
Wat overblijft, is boosheid over racisme en discriminatie. Laat het duidelijk zijn dat de slachtoffers daarvan alle recht hebben om zich te laten horen. Onterechte bespiegelingen over een zogezegde cultuur van politiegeweld helpen daar echter niet bij. Net zo min als het zich onbesuisd en ondoordacht toe-eigenen van historische verontwaardiging over het kolonialisme. Terecht protest moet de vinger zorgvuldig op de wonde leggen. In dit geval het liefst op een manier die ook de mensen aanspreekt voor wie het samenleven in diversiteit in hun eigen leven geen aanwijsbare troeven oplevert. Mensen die zich in hun identiteit bedreigd voelen en die de oprechte verontwaardiging van veel betogers gemakkelijk hertalen als een onterechte aanval op alles wat hen vertrouwd en dierbaar is. Die mensen worden steevast vergeten in het maatschappelijke debat, tenzij als oorzaak van alles wat fout loopt. Zij hebben voor de brexit gestemd, zij luisteren naar de sirenenzang van extreem rechts, zij zijn te bekrompen om de koek eerlijk te verdelen in de wereld, zij hebben in het verleden ongeveer alles verkeerd gedaan en weigeren dat halsstarrig in te zien, zij willen zich niet aanpassen, zij spuwen online hun gal als het Europees Parlement een resolutie goedkeurt om tradities als Zwarte Piet af te schaffen...
Vrijheid en gelijkheid voor alle burgers zijn relatief recente waarden. Ze werken almaar dieper door in onze samenleving en veranderen onze manier van denken. Dat creëert de paradox dat racisme en discriminatie vandaag minder sterk zijn dan ooit tevoren, maar dat het verscherpte aanvoelen van de problematiek de verontwaardiging erover meer dan ooit voedt. Wie vandaag als parlementslid van allochtone origine stelt dat het racisme hier structureel is, moet zich toch eens afvragen hoe hij of zij dan ooit verkozen is geraakt en waarom het parlement met een grote meerderheid racisme in de strafwet opnam. Tenzij we collectief onwaarschijnlijk hypocriet zijn, betekent dat toch dat de bereidheid om in de samenleving vrijheid en gelijkheid ook te waarborgen voor burgers van niet-Europese origine groter is dan ooit. Dat een jongere die vandaag gediscrimineerd wordt geen boodschap heeft aan bespiegelingen over de maatschappelijke evolutie op lange termijn is uiteraard perfect normaal. Maar van opiniemakers en parlementsleden zou men mogen verwachten dat ze niet louter vanuit de buik spreken.

Identiteit

Hier wringt dus iets. Vrijheid en gelijkheid bestaan alleen in een context van burgerschap. Burgerschap wordt gedragen door een gemeenschap waarvan de leden zich met elkaar verbonden weten en voelen. Finaal gaat het dus over het delen van een identiteit. Wie harmonie tussen mensen wil, moet streven naar een wederzijdse (h)erkenning tussen die mensen. Onze publieke cultuur moet een sokkel bouwen van gedeelde verlichtingswaarden, waarop mensen elkaar tegemoet treden en leren vertrouwen als huurder, als werknemer, als vriend, als huwelijkspartner. Maar het postmodernisme sinds mei ’68 heeft de intellectuele elite zich radicaal doen afzetten tegen deze manier van denken. Identiteit geldt als een verzonnen constructie die alleen kan dienen om machtsstructuren te bestendigen en mensen uit te sluiten. Alles wat wij als het eigene beschouwen, is vals en leugenachtig. Identiteit mag alleen nog bestaan als een louter civiele structuur, als cultureel instrument moet het worden bestreden. In die heersende cultuur van zelfafwijzing is de burger van niet-Europese origine bijna per definitie een slachtoffer. Zijn thuisland onderging in het verleden de misdadige arrogantie van het Europese imperialisme. Aangekomen in Europa wordt hij lastig gevallen met achterhaalde concepten over identiteit en geschoffeerd door racistische restanten in onze cultuur. De migrant is slachtoffer, zelfs al neemt hij hier deel aan een samenleving die inzake sociale verzekering, onderwijs en burgerlijke rechten oneindig meer kansen biedt dan zijn land van oorsprong.
Een vicieuze cirkel versmoort een empathisch en diepgaand debat in geroep en wederzijdse vijandigheid. Extreme strekkingen tellen hun winst uit.
Zou het kunnen dat, naast terechte verontwaardiging over racisme en discriminatie, in het protest ook de echo van deze zelfafwijzing doorklinkt? Dat we de boemerang waarmee we onze identiteit hebben weggesmeten terug in ons gezicht krijgen? De identity politics die uit de VS overwaaien, dreigen mensen hier nog meer in feitelijke apartheid te bestendigen. Minderheden worden bevestigd als slachtoffergroepen, de autochtonen zijn de dadergroep. Wie aan de goede kant van de geschiedenis wil staan, put zich uit om afstand te nemen van de dadergroep. In Mechelen krijgt de burger van de stad een sticker waarmee hij toonbaar kan maken dat hij tegen racisme is. Ongetwijfeld een goedbedoeld initiatief, maar het labelen van burgers in goede en slechte zal alleen tot de polarisering bijdragen. Wie zich al in de steek gelaten voelde door een elite die zich tegen het eigene lijkt te keren, blijft nog meer verweesd achter en reageert soms op een manier die lijkt te bevestigen dat hij zich tegen de moderniteit heeft gekeerd.
Een vicieuze cirkel versmoort een empathisch en diepgaand debat in geroep en wederzijdse vijandigheid. Extreme strekkingen tellen daarbij online hun winst uit. Als we die cirkel niet doorbreken, staan we er niet goed voor.
*
Met het goede weer vindt U mij minder achter de computer maar des te meer regelmatig zoveel mogelijk in Moeders Vrije Natuur. Liefst zo weinig mogelijk in drukkere woonwijken of in de bont gekleurde wemelende straten van de bewoonde centra. Gezondheids- wandelingetjes, zeg maar. Voor ontdekkings-tochtjes in mijn eigen vroegere leef- en ‘werkwereld’ uit een overvol en druk beroepsleven. Niet meer gehaast van hot naar her met de kop vol zorgen en meestal even te laat om ergens op tijd op een of ander zakelijke afspraak te zijn. Met de snelle auto, vol dossiers en mappen tot aan de rand gevuld met de belangrijke papierwinkel van de dag.
Nu worden de verplaatsingen gedaan met het 4-wiel-scooter, in geel jasje gestoken en met de Witte Stok in het daartoe bestemde houdertje. Volgens de wijkagent mag en moet er op de openbare weg worden gereden, tenzij daar op zeldzame plaatsen een veilig fietspad ligt. En daar gaat het om…. Iets waarover BDW nalaat erover te spreken in zijn betoog in De Afspraak. Zie DE TIJD hierboven. Goed om weten. TV is al langere tijd voor mij ‘not done’, (oor- en oog-probleem), maar sedert Twitter loopt, kunnen de dingen weer beter onder mijn neus. Waar, wanneer en hoe, zoals naar wens. Niet gebonden aan uur, tijd en ruimte. Lijkt een beetje op Aladin in Toverland. Waarbij zelfs een lamp niet eens meer nodig is.
Ja, BDW….
Zie voormeld artikel in De Tijd van 22/6: ondergetekende heeft er vruchteloos gezocht naar het woordje respect voor het Gezag. Zwartjes moeten ook durven mea culpa slaan, want van het generaties lange missioneringswerk is ook niet veel overgeschoten. Lood om oud ijzer.
En dat van die ouwe Coburger uit het jaar stilletjes: wat houdt hen tegen om er van onder te muizen?
-
Mais revenons à nos moutons…..
Voor onderweg. Alles piek en fijn. Maar om omver te vallen van de ondertussen gewijzigde wereld. Zowel van ver, zeer ver, nog verder. Maar ook van dichterbij onder de eigen 45ërs.
Nu is dat allemaal even totaal helemaal anders. Nu gaat het, eenmaal de deur uit, op wandel-snelheid, met veel bedachtzaamheid, zeer voorzichtig tastend en voelend. Meestal, gezien de bodemgesteldheid (!) zo goed als schoorvoetend. Achterdochtig als het ware met voelhorens vooruit. Spoor-zoekend als een oude straathond. Alles komt me wel bekend voor, maar ànders. De onderliggende verbanden tussen de punten A, B en C zijn eerder verwarrend. Moet dringend mijn vaste schijf laten adjusteren. Google Maps laten inplanten?
Gelukkig maar. Het leven zelf is, met de jaren veel trager geworden. Niemand herkent mijn persoontje, en ik herken ook niemand meer. Voordeel of nadeel, Johan Cruyff, “wa denkte gij”?
Waarom ik dit allemaal zeg? Wel, heu, zelf ben ik veranderd (de brillenkas op mijn neus is weg wegens nutteloos geworden, maar de wereld om mij heen is niet meer dezelfde. Het is een dagelijkse vaststelling voor iemand die ‘zijn kot’ onlangs weer heeft mogen en kunnen verlaten. Alles is neerwaarts geworden. Zowel materieel als intellectueel. De prijs van de vooruitgang? Nergens nog respect vanwege andere weggebruikers, vooral fietsers. Oud en jong. Alleen links (en voorzichtig) inhalen en voorbij steken? Is larie en apekool geworden. Koning FIETS is als dictator heer en meester op de weg. Fietsers hebben vooral hun jeugd voor, maar respect voor om het even welke verkeersregel is hen totaal vreemd. Van in de wieg? Gebrek aan opvoeding of teveel overal en in alles hun zin gekregen?
Dezelfde vaststelling is, aangaande de toestand der wegen, banen en weggetjes, ook toepasselijk op de plaatselijke ’Overheden’. Of moet ik eerder spreken van plaatselijke potentaten? Noem het nonchalance bovenop hun verspilzucht en je krijgt, hobbelend en slingerend, de resultaten onder je wielen. Jaren geleden werden, door de vroegere politieke kopstukken die voor heel andere dingen verkozen werden (bvb om – toen ook al - het Eigen Volk meer toekomst te geven), die in niets verschillen van de tegenwoordige, de wegen ‘verbeterd’, uitgebreid of breder gemaakt hebben. Voor vlotter verkeer van mens en dier. Een latere generatie gemeentelijke potentaten, net als hun Grote Bazen van alle kleur en slach in Brussel, begaan om hun eeuwigdurende beroemdheid, heeft daar ‘verbeteringen’ aan aangebracht. Te kunst en te keur want the sky was the limit en het geld kon niet op: Openbare Werken, bulldozers, graafmachines. Verkeershinder. Stakingen, Jaarlijkse Verloven: alles was goed om aan burgertje-pesten te doen. Was en dus altijd goed om van U te doen spreken. Ze weten daar maar al te goed hoe werkzaam ‘naambekendheid’ is… Overal alles kop over staart. Teveel om goed te zijn, maar goed voor de vakbondskas en de werkverschaffing van ieders achterban. Wegversmallingen, uitwijk plaatsen met veel schilderwerk op het asfalt, drempels tegen het verkeer, bloembakken op een verhoogde ‘middenberm’, bloembakken rechts en dan iets verder links. Alles niet verlicht en in het donker gehuld. Goed voor ‘vertraging’ van de verkeersstroom en van vooral veel zwenkend ontwijkingsgedrag. Veel remsporen in alle richtingen en hopen dossiers bij de Verzekeringen… Om nog maar niet te spreken van de enorme uitlaatgassen bij al die vertragingen en daarop terug versnellen…
Weer een halve stemronde later, andere Meesters, andere eeuwige reputaties die op het spel staan en dus weer ‘verbeterende’ openbare werken. Nu waren er nieuwe ‘slijtlagen’ nodig. Nieuwe asfalt waar er nog geen was, alhoewel de dag nadien die wordt opengebroken voor bepaalde kleine graafwerken (elektr., gas, internet…). Nieuwe bouwvergunningen voor luxe-kasten te lande waren schering en inslag. Met straatschendingen overdwars voor aanvoer van nutsvoorzieningen maar even verder voor de afvoer van de resultaten der bewoning naar de riolen. Resultaat: putten, bulten, plassen en kapotte schokdempers. Pijnlijke ruggen voor chauffeurs maar vooral voor fietsers. En niet te vergeten: de bejaarde scooter-rijders op wielen zonder schokdempers. Overal midden de rijvakken dieper of hoger geplaatste riooldeksels, knetterend als gekken bij elke wiel-aanraking van om het even welk voorbij glijdend voertuig. Beton en tarmac, vol gekladderd met strepen, enkele of dubbele onderbroken strepen en andere strepen, dooraderde of verboden zones; selectie-zones, verbod & gebod-pijlen, waarschuwingsymbolen, haaientanden, enz. Borden meer snelheidsbepalingen die liefst onderling in tegenspraak zijn; al naar gelang het naderen van den politoloog van de ene of van de andere strekking… De meesten schaamteloos verwaarloosd en dus meestal door iedereen genegeerd.
Controles? Ja, op snelheid en drankmisbruik. Vooral op verlaten ‘fietsstraten’ waar flikken uit de naburige Gemeenten zich bedekt hebben opgesteld om ‘overtreders’ op de bon te zwieren, zelfs in containers van groen-afval steken ze flitscamera’s!). Met flitsfoto en al waarop datum en uur de Rechter moeten overtuigen van de ernst van de feiten. Het zijn meestal foto’s waarop in velden of wegen zelfs maar een klein kinderfietsje te zien is. Gewoon toezicht op het naleven van de reglementen? Niet aan gedacht. Of misschien wel maar geen ‘middelen’ daartoe. Al is de Gemeenteraad ondertussen we uitgebreid met een paar tientallen schepen-ambten. Nieuwe departementen Milieu, Immigratie, Natuur & Bosbeheer, Seksualiteit en Gezinsplanning, Bejaardenzorg en vooral de Bestrijding van de Werkloosheid via Leefloon en dergelijke.
Oom Agent? Dakanie, want alle manschappen zitten, indien niet te kaarten, allemaal vast achter hun buro, bezig met parkeerboetes GASboetes of onderweg boodschappen doen voor de Dames en Heren Schepen.
Kapotte landwegen, scheef gezakte oplapstroken, verzonken weggedeelten? Geen tijd en vooral geen geld voor. Want de opgelegde dapper aan de gang zijnde ‘omvolking’ heeft voorrang. Er bestaat wel al lang geen feldgrauwe bezetting meer, er loopt wel geen Gestapo meer rond, zoals in mijn kindertijd, maar wat Merkel zegt, dat moet gebeuren.
*
*
Kort en goed. Het Circus-Reglement is vastgelegd bij Wet. Snelheid 120; 90; 70, 50 of 30 Km/u, al naar gelang de plaats waar de weggebruiker zich bevindt. Stop dus het oerwoud aan verkeersborden. Doe er regelmatig en adequaat controle. Liefst met zoveel mogelijk omhaal. La peur du gendarme, weet U
*
*

PROBEER AAN VOLKSVERHEFFING TE DOEN. NIET AAN VULGAIR CHAUVINISME
ALS ER AL IETS MELDENSWAARD ZOU ZIJN, ZIT HET ONDERGESNEEUWD ONDER DE PROPAGANDISCHE LEUGENTAAL
*
*
DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL

zijn al die beslagmakers aan de top niet eens nodig. Laten we Leiders aanstellend die kunnen Leiden in plaats van praatjes te verkopen.
Ra Ra Ra waar die te vinden zijn…
 
AFSLUITERKE
Pas op: kan de gezondheid van de Dienst Openbare Financiën zware schade toebrengen.
Boetes. Alle voorgaande worden afgeschaft maar wat volgt geldt voor alle overtredingen, van klein tot groot. Die komen onvoorwaardelijk op ieders strafblad. Voorvallen met gekwetsten zijn ten allen tijde voer voor de Rechter.
1ste overtreding: € 25
2de overtreding € 2500 + rijbewijs 1 jaar ingetrokken
3de overtreding: levenslang rijverbod + voertuig in beslag genomen…
Geschatte impact: daling van het aantal verkeersslachtoffers met 95%. Stijging van de tewerkstelling in de politiekorpsen met 200%
Onrechtstreeks politiek gevolg: recht bij leven op een standbeeld van 10 meter hoog voor deze Minister van Verkeer & Waterstaat.
Herkomst van het vereiste brons? Is na te vragen in Laken na de vlucht des Konings.
Voor de verstrooide lezer die soms niet zou gemerkt hebben dat hierboven een tekstje stond die er verleden week dinsdag had moeten staan…
Nederige bede om excuses, maar ik en was er niet en ben nog steeds niet in staat tot schrijven. Wegens – verboden te lachen - een bed-ongevalletje. Opname in de SPOED + 24/24 platte rust, rechter-onderbeen omhoog.
Waarschuwing voor alle even beklagenswaardige stervelingen als ikzelf. Hoedt U voor moderne stalen dubbelbedden met comfortabele zwaar overhangende matrassen. Ze zijn des duivels. Onverhoeds prikken ze de toevallige slaapdronken niets vermoedende voorbijganger met hun scherpe hoeken.
En ik zit er maar mee. Woensdag mogen de hechtingen er uit en ik zweer om mijn Plechtige Communiezieltje om deze keer niet van mijn stokken te zullen gaan.
Moet nog veel rusten van de Dokter en mij vooral niet moe maken.
Gelukkig is er voor het hele land bijlange nog altijd geen land in zicht en het zal dus niemand opvallen dat deze hens nog niet aan dek zijn. Sta dus waar de beste stuurlui gewoonlijk staan, aan wal…
Digithalys


maandag 22 juni 2020

183 - HET M A A AN D A G BROOD WAAR BLIJFT DE BURGERZIN EN HET RESPECT VOOR MENS EN DIER? GONE WITH THE WIND?

838
183 - HET M A A N D A G BROOD
*
 
*
VOOR SLECHT ZIENDEN, GOED ZIENDEN, BLINDEN EN VOORAL VOOR ZIJ DIE ZIENDE BLIND ZIJN
*
Maandag 22 juni 2020
  gisteren 
 De Standaard Online(15:37:10)
Van Ranst over honderden feestvierders op Flagey: ‘Lijkt een bevrijdingsfeest terwijl de strijd nog woedt’
*
Het Nieuwsblad(15:37:12)
Viroloog Marc Van Ranst niet te spreken over feestje met honderden mensen in Brussel: “Het leek wel op een kleine versie van Tomorrowland, compleet onverantwoord”
*
BusinessAM.be(15:37:19)
Spanje weer open voor toeristen
    @destandaard

Van Ranst over honderden feestvierders op Flagey: ‘Lijkt een bevrijdingsfeest terwijl de strijd nog woedt’
*
demorgen.be 9:00 PM · Jun 2

Zijn onze kerncentrales voldoende beschermd tegen een zware vliegtuigcrash?
Engie Electrabel bekijkt samen met nucleaire waakhond FANC hoe het zijn kerncentrales beter kan beschermen tegen crashes met zware types vliegtuigen...
Theo Francken MP Retweeted 15h ()
@SvenPletincx
Nooit gedacht dat Leopold II zijn excuses ging komen aanbieden in de studio van #7dag
-
@Ecolo
Faisons le choix de mettre la #santé
👩🏽‍🔧
au centre, de prendre soin de l'#environnement
Herb
, mais aussi de nous ouvrir aux nouvelles façons de vivre nos vies grâce au #télétravail
👨🏼‍💻
, au droit à la déconnection
🧘🏿‍♀️
ou à une nouvelle #mobilité
🚴🏽
...
Green heart
Choisissons notre horizon.
Translate Tweet
Jun 20, 2020·

Duitsland worstelt met opflakkerend virus
De vleesfabriek van Tönnies in Westfalen, het epicentrum van de virusopflakkering in Duitsland

©BELGAIMAGE
*
Vandaag om 08:49
1.331 besmettingen met het nieuwe coronavirus vloeiend voort uit vleesverwerkingsreus Tönnies in de deelstaat Noordrijn-Westfalen. Toch komt daar voorlopig geen nieuwe lockdown.
Er komt voorlopig geen nieuwe lockdown in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. Dat kondigde Armin Laschet, de minister-president van de deelstaat, zondag aan tijdens een persconferentie. De aankondigi**ng komt er na een uitbraak van het coronavirus bij Tönnies, een groot vleesverwerkend bedrijf.

Laschet benadrukt dat hij niet koos voor een nieuwe lockdown omdat alle gevallen te herleiden zijn naar de vleesfabriek van Tönnies. 'Een nieuwe lockdown kunnen we niet uitsluiten, maar zolang we er alles aan doen om te voorkomen dat er meer mensen besmet raken, kunnen we beter andere doelgerichte maatregelen nemen', aldus de minister-president.
*
*
 Nieuwste Peilingen Le Soir –VTM- HLN
21-06-2020, 00:03 Geschreven door guido van alphen
Her Vlaams Belang blijft de grootste, maar SPA-BRUIS overstijgt lichtjes de overige slapjanussen…
-
Waardeloos Europa?
22-06-2020, 00:10 Geschreven door Guido van Alphen
Voor dit Europa geldt stilaan hetzelfde als voor dit België: hou ermee op!
Voor dit Europa geldt stilaan hetzelfde als voor dit België: hou ermee op! €750 miljard bijeen gescharreld door de ‘Lijders’…/… Voor dit Europa geldt stilaan hetzelfde als voor dit België: hou ermee op!



Horeca: consumenten-gedrag tart alle verbeelding
Vacantiejobs in de Bouw zijn harder dan ooit nodig         
Covid-19 wereldwijd her-uitgevonden. Vooral in Trumpia
 Zomerweer, hier of elders. Keihard.
   *    

*
IK PROBEER AAN VOLKSVERHEFFING TE DOEN. NIET AAN VULGAIR CHAUVINISME
ALS ER AL IETS MELDENSWAARD ZOU ZIJN , ZIT HET ONDERGESNEEUWD ONDER DE PROPAGANDISCHE LEUGENTAAL
*
DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL
*
Leefloon !!!! Wat is er nu van aan? Gisteren volgens de VRT waren dat er 400.000 die €400 per maand gingen bijkrijgen vanwege Corona. Zojuist gehoord in De Kranten Commentaren dat er slechts 200.000 van hen zijn, en dat het slechts om € 200 per maand zou gaan.
Entre les deux, mon cœur balance……
Of zijn de Bazen boven Bazen van de VRT bang geworden voor nóg slechtere resultaten voor de vrienden bij de nu wel onafwendbare verkiezingen?
-
Leefloon. Hoe moeten we dat verstaan? Staatsmanna, omkoopgeld boven-op het (zwart verediende) klusjesgeld dat de meesten van hen bijverdienen?
Moment, Walter. Even navragen bij Neef, chef-de-buro bij een Welzijnswerk in de omgeving. Antwoord, op een eeuwig zwijgen. Tja, wisten ze ook wel en al langer dan van vandaag. Mo wawilde? ’t Is Brussel die de lakens uitdeelt. En wie hen iets durft te zeggen, vliegt aan de deur.
Nee, de brave gast sprak hier van ‘de deur’, maar van ’t gat van de timmerman… Allemaal biechtewaar, want zelf dweept die gast als op vrijersvoeten, diep gemeend met die Anuna DeWever van de klimaat hype….
COVID-19 & werkloosheid
*
Modegroep FNG uit Mechelen, moederbedrijf van Brantano, wil tot 47 winkels sluiten: 287 jobs bedreigd
Vandaag om 09:45 door krs
De directieraad van FNG heeft zopas bekendgemaakt dat de groep boven onder meer Brantano en Fred & Ginger gebruik zal maken van de procedure van gerechtelijke reorganisatie om haar Belgische activiteiten te reorganiseren.

De voorgenomen herstructurering houdt ook een intentie in tot collectief ontslag en de sluiting van maximaal 47 winkels over verschillende Belgische merken. Deze intentie tot collectief ontslag kan leiden tot het ontslag van maximaal 287 medewerkers in België. Een herstructurering is nodig om met een sterker bedrijf de activiteiten op een duurzame manier te kunnen voortzetten, klinkt het in Mechelen
 


 

zondag 21 juni 2020

289 – DOORBRAAK: VERLEDEN EN HEDEN DAT IS NU KOLONIALE WAREN ZIJN LIJK BOEMERANGS. EN NIET EENS GEVRAAGDE GESCHANKEN VERDIENEN DAN OOK GEEN MERCIE

289 – DOORBRAAK: VERLEDEN
EN HEDEN DAT IS NU
*
           Zondag 21 juni 2020
*
Het heden bepaalt niet het verleden
Waarden en normen veranderen, de geschiedenis daarom niet
    foto: ©Wikipedia / Paul Hermans - Eigen werk / CC BY-SA 3.0
*
Ook de tentoonstelling 'Het geheugen van Congo' in het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika werd een tijd geleden gezien als voorbeeld van de Belgische blackouts.
Qui oubliera enfin les fusillades où périrent tant de nos frères, les cachots où furent brutalement jetés ceux qui ne voulaient plus se soumettre au régime d’une justice d’oppression et d’exploitation. (Patrice Lumumba 1960, Leopoldstad)

Het koloniale verleden beroert momenteel de gemoederen en dat is eigenlijk geen nieuw gegeven. Zo werden enige tijd geleden nog de aanwezigheid van een standbeeld van Leopold II en een tentoonstelling in het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika, ‘Het geheugen van Congo’, gezien als voorbeelden van Belgische blackouts. Het museum diende trouwens gedekoloniseerd te worden. Ook lokale overheden staan bloot aan druk. De voltallige gemeenteraad van Vilvoorde besliste recentelijk, op voorstel van de PVDA, om het portret van Leopold II te verwijderen uit het stadhuis. De gemeenteraad wilde op deze wijze het beleid van Leopold II in Congo aanklagen. In november 2019 kwam te Gent een werkgroep van de stad voor het eerst samen om te bespreken hoe Gent wil omgaan met het koloniale verleden van België. Her en der ziet men dergelijke platformen ontstaan.
Verwijdering of contextualisering?

Enkele jaren geleden inventariseerde het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika de protesten tegen bepaalde koloniale relicten. In bepaalde gevallen stelde men vast dat er sprake was van een bekladden of beschadigen van een monument. In andere gevallen pleitte men voor een contextualisering.

Het verwijderen van koloniale gedenktekens werd en wordt blijkbaar niet overal overwogen. Wel verdwijnen nu en dan ‘storende’ beelden. Een gekend voorbeeld is het Congo-monument in het Brusselse Jubelpark. Dat monument kwam er na het overlijden van Leopold II en werd opgericht ter herinnering aan de rol van de Belgen in Congo. Hier komen we terecht bij Baron Dhanis, een Belgisch koloniaal officier die onder meer actief was tijdens de zogeheten ‘Congo-Arabische oorlog’, een strijd tussen de troepen van de Belgische koning Leopold II en Arabische slavenhandelaren. De verwijzing naar de rol van de Arabieren in de slavenhandel zorgde in 2005 zelfs voor politieke controverse en een parlementaire tussenkomst.
Opsplitsing van Afrika

Misschien is de huidige protestgolf een goed moment om even dieper in te gaan op een eerder minder gekende conferentie, namelijk de conferentie van Berlijn die eind 1885 samenkwam en waar 15 landen (ook de Verenigde Staten) de verdeling van Afrika onder de toenmalige grootmachten regelden. Deze koloniale conferentie samengeroepen op verzoek van Portugal leidde tot de opsplitsing van Afrika. Zeker Duitsland, Frankrijk en Engeland waren geïnteresseerd in een deel. Koning Leopold II kreeg er Kongo Vrijstaat (overdracht naar België in 1908) in handen.

De opsplitsing van dit continent met potlood en lat (kijkt u maar naar de landsgrenzen) hield helemaal geen rekening met de bevolking. Op economisch vlak werd het een waar wingewest. Na de handel in ivoor zorgde zeker de rubberhandel voor een belangrijke inkomstenstroom. De overdracht in 1908 werd door Leopold II zeer handig opgezet. Er werden strikte voorwaarden opgelegd (zie de Koninklijke schenking) waardoor zijn erfopvolgers rekenen konden op enkele zekerheden. Leopold II richtte ook twee maatschappijen op, namelijk de ‘Union Minière du Haut Katanga‘ (metalen) en de ‘Forminière’ (hout en diamanten). Het leverde aardig op.

ontwrichting van de inheemse samenleving

Het kolonialisme gekenmerkt door een paternalistische houding, dat geweld niet schuwde, zorgde voor de ontwrichting van de inheemse samenleving. Burgeroorlogen en koloniale oorlogen zorgden decennialang voor ware slachtpartijen. Congo was en bleef een wingewest. Het einde van de koloniale periode verliep evenmin vlekkeloos. De rondetafelconferentie en de Dipenda in 1960 (men vreesde eigenlijk voor een onafhankelijkheidsoorlog zoals in Algerije) droeg in zich de kiemen van vele problemen.
Worstelen met het koloniale verleden

Vanaf de tachtiger jaren van de vorige eeuw kreeg de koloniale en postkoloniale periode terecht meer en meer aandacht. De positieve benadering moest plaatsmaken voor een negatievere benadering. Voorstellen om portretten dan wel niet te verwijderen, maar toch te voorzien van een ‘aangepaste tekst’, circuleren dan ook regelmatig. In de discussies wordt dan steevast gewezen op het gebrek aan gevoeligheid. Anderen hebben het dan weer over een ‘politiek correcte beeldenstorm zonder eind tegen onze geschiedenis en onze cultuur’. Nu en dan wijst men ook op een geïmporteerde roep om publieke excuses en reparatie omtrent de koloniale geschiedenis. Men koppelt immers de vraag om over te gaan tot schuldbekentenis soms aan materiële consequenties.

Ook Nederland worstelt met zijn koloniale verleden. De Amsterdamse J.P. Coenschool veranderde van naam wegens het koloniale verleden van Coen (Gouverneur-generaal van de Verenigde Oost-Indische Compagnie). De school definieert zich immers als buurtschool, met vele nationaliteiten en culturen. De naam J.P. Coenschool paste niet langer: ‘Daar voelen wij ons niet meer senang (prettig, blij) bij’, aldus de directrice van de onderwijsinstelling. Jur van Goor, historicus, die een biografie over Coen schreef, ziet het allemaal anders en nuanceert. Coen is kind van zijn tijd. Coen schuwde inderdaad, indien nodig, geweld niet. Hij was echter ook een manager en vooral een politicus, die de basis legde voor de Verenigde Oost-Indische Compagnie.
Woorden doen ertoe

Plannen om over te gaan tot een naamsverandering van het Mauritshuis en het verplaatsen van het borstbeeld van Johan Maurits van Nassau-Siegen uit de foyer van het Mauritshuis in Den Haag zorgden voor protest en een behoorlijk dispuut. Men verklaarde de verwijdering verwijzende naar ‘de groeiende maatschappelijke discussie’ en de ‘grotere bewustwording over het slavernijverleden van Maurits’. Tegenstanders gaven toe dat hij in Brazilië betrokken was bij slavenhandel, maar onderstreepten dan weer dat hij ook voor godsdienstvrijheid en goed onderwijs had gezorgd. Het museum kreeg het verwijt dat het de rol van Johan Maurits van Nassau-Siegen ‘wegpasteuriseerde’.

Het komt een museum echter niet toe de geschiedenis te herschrijven

In het Tropenmuseum te Amsterdam werd dan weer onderzocht hoe men, in een gewijzigde context, met taal diende om te gaan. Men stelde de vraag of ‘bepaalde woorden nog van deze tijd zijn’. Dit resulteerde in een taalgids: Woorden doen ertoe: een incomplete gids voor woordkeuze binnen de culturele sector. In concreto komt het er op neer dat in de catalogus van de musea de gewraakte termen (sic) zichtbaar blijven, ‘alleen worden er soms andere woorden gebruikt om de objecten of afbeeldingen te beschrijven in begeleidende teksten. Er wordt niks weggenomen, alleen iets toegevoegd.’ Critici betoogden dat het hier om taalfnuiken gaat waarbij, in voormeld geval, het eigenlijk om de dekolonisatie van het museum gaat. Het komt een museum echter niet toe de geschiedenis te herschrijven.
Feiten vs. pamfletten

De Nederlandse stichting Civis Mundi boog zich over dit verleden dat als politiek incorrect gebrandmerkt wordt en vrij moeizaam wordt verwerkt, en bracht enkele overwegingen samen in een jaaruitgave. De studie is interessant omdat deze zowel rechtsfilosofen als historici betrekt. Ingegaan wordt op het verwerkingsproces, de wijze van beoordeling en nagegaan wordt hoe diverse landen omgaan met dit verleden. Hierbij wordt o.a. gefocust op de waarden en normen die gehanteerd worden bij de oordeelsvorming.

De postmoderne mens raakt echter moeilijk los uit het heden en is geneigd dit heden, op het vlak van waarden en normen, als ultieme maatstaf te hanteren. Het resultaat van deze tunnelvisie is een vaak verwarrende oordeelsvorming over dit verleden.

De Nederlandse (emeritus) hoogleraar Piet Emmer ergerde zich enige tijd geleden aan de manier waarop men soms naar het verleden kijkt en frauduleuze geschiedschrijving niet schuwt. Niet gespeend van de nodige feitenkennis, stort men zich in pamflettistische beuzelarij. Hij pleitte voor een aanpak die niets schuwt, maar die wel het zwart-wit denken achter zich laat.
Historische constructie

In een interessante masterscriptie maakt historicus Davy Verbeke (UGent, 2011) duidelijk hoe ons beeld van de kolonisatie grotendeels gevormd wordt door het tijdsgewricht waarin wij leven en hoe het koloniaal collectief geheugen van België een historische constructie is die doorheen de tijd ook in de Belgische media naar voor werd gebracht.

Het wegnemen van portretten, standbeelden of schilderijen zijn leuke eenmalige stunts, dat wel. Maar het is beter en belangrijk, zonder schroom de kennis van dit verleden te verfijnen en uit te dragen. Historici houden dan ook terecht regelmatig pleidooien om de kennis van het verleden zelf aan te vullen met een onderzoek naar de wijze waarop deze kennis tot stand is gekomen en/of dienstbaar is gemaakt binnen een specifieke sociale, culturele en politieke ruimte.

Politieke instabiliteit, landroof en uitbuiting blijven schering en inslag

De geschiedenis van dit continent eindigt echter niet met het afsluiten van de koloniale periode. Financiële belangengroepen, al dan niet gesteund door lokale politieke corrupte leiders en dito aanhangers, internationale strategische allianties en hebberige aandeelhouders zuigen, zonder schroom, Afrika verder leeg. Het mondiale krachtenspel plaatst de bevolking op de tweede plaats. Bepaalde Afrikaanse leiders hebben de plaats van de koloniale plunderaars ingenomen. Politieke instabiliteit, landroof en uitbuiting blijven schering en inslag. Ook dit verdient aandacht.
Alain Vannieuwenburg